Auteur Topic: Informatie aspergillose  (gelezen 2730 keer)

Offline Loes

  • Global Moderator
  • Senior Parrot
  • ******
  • Berichten: 18980
  • Geslacht: Vrouw
  • Sjakko
Informatie aspergillose
« Gepost op: maart 22, 2006, 13:59:11 pm »
Aspergillose is een andere uiterst kwaadaardige ziekte, die vooral bij de grotere  kromsnavels (amazones, grijze roodstaarten en kaketoes) nogal eens voorkomt. Deze  ziekte wordt veroorzaakt door overal voorkomende schimmels van de soort  Aspergillus Fumigatus. Alle vogels ademen voortdurend deze schimmelsporen vanuit  de omgevingslucht in. Dat is ook niet te vermijden. Gezonde vogels worden gelukkig  niet gauw besmet. Infecties door deze schimmels komen bijna alleen bij vogels voor,  die ook om andere redenen al verzwakt zijn. Bij een infectie dringen de schimmels in  de ademhalingsorganen door (luchtwegen, longen en luchtzakken) en beginnen daar te  groeien. Als bij een infectie van de ademhalingsorganen een antibioticakuur geen  resultaat heeft, moet men zeker aan aspergillose gaan denken. Vroeger stond men  machteloos tegenover deze ziekte, maar tegenwoordig heeft behandeling een redelijk,  doch zeker geen gegarandeerd succes.

De Aspergillus schimmel, maar ook andere schimmels, groeien het best in vochtige en  donkere ruimtes met een slechte ventilatie en wel voldoende zuurstof. Vochtig en  onhygiënisch bewaard voer en ook voeder- en ontlastingsresten op de bodem vormen  een prima groeiplek voor de aspergillus schimmel. Maar ook in droge ruimtes komen  vrijwel altijd aspergillus sporen in kleine aantallen in de lucht voor.  Contact met de  aspergillus schimmel is dus niet te vermijden. Wel vormen de luchtzakken van de  vogel ideale plekken voor schimmelgroei: het is er donker, warm en vochtig. Toch  krijgt gelukkig lang niet elke vogels aspergillose.Om de ziekte te krijgen heeft de vogel  een verminderde weerstand nodig. Een goede weerstand is dus belangrijk Een  eenzijdige voeding (pinda's en zonnepitten) en onvoldoende Vitamine A, maar ook  stress door eenzaamheid of andere (virus) infecties kunnen het aanslaan van de  schimmelinfectie enorm bevorderen. Soms raken open wonden geinfecteerd met  aspergillus.

Er komen drie soorten aspergillose voor bij vogels. De eerste is een acute vorm waarbij  de schimmel zich snel verspreidt in longen, luchtzakken en eventueel ook in de andere  inwendige organen (hersen/buikholte). De vogels sterven meestal tengevolge van de  toxines (gifstoffen) die de schimmel maakt en die de lever aantasten. De dieren zitten  bol, kunnen snel ademen en hebben groene ontlasting tengevolge van het vasten. De  dieren vermageren snel. De diagnose is soms moeilijk te stellen, ook als er  röntgenfoto's gemaakt worden. De dieren sterven nogal eens voordat een diagnose  gesteld of een behandeling begonnen kan worden.

De tweede vorm is een veel sluipender vorm. Er vormen zich zogenaamde  aspergillomen in de luchtzakken, longen of buikholte. Deze geel-witte woekeringen  hebben een kaasachtige structuur. Ze zijn weinig doorbloed en vullen met name de  luchtzakken op en "verstoppen" deze. Het lichaam probeert de schimmelhaarden in te  kapselen waardoor deze langzamer groeit. Deze vogels kunnen vaak heel lang zonder  problemen verder leven. Soms zitten ze wat vaker met de kop in de veren. Meestal  zijn ze wat sneller benauwd en ademen ze in rust veel geforceerder als normaal. Deze  vorm is op de röntgenfoto meestal makkelijker vast te stellen omdat de luchtzak die  zich normaal zwart aftekent op de foto nu ineens vol met "witte" schaduwen zit. De  vogel kan soms toch plotseling zeer ziek worden. Of omdat een deel van de  schimmelprop losschiet en de "stembanden" (syrinx) blokkeert waardoor de vogel acuut  benauwd wordt en binnen enkele uren kan stikken als niet tijdig ingegrepen kan  worden. De andere vorm is een acute intoxicatie (vergiftiging) met giftige stoffen  (toxines) vanuit de schimmel, waarna de lever ernstig beschadigd wordt en het ineens  begeeft.

Een derde vorm is de vorming van veel kleinere aspergillomen die door hun locatie  problemen geven. Deze witte kaasachtige haarden ontstaan bijvoorbeeld in de  neusspleet (choanae) en geven misvormingen van het neusgat of vormen een dikte  onder het oog. Soms ziet men alleen een licht slijmerige neusuitvloeiing uit de  neusgaten. Om deze vorm vast te stellen zal de vogel met een lichte narcose goed  onderzocht moeten worden. Met name de voorhoofdsinussen en de neusspleet moeten  goed geinspecteerd moeten worden op de aanwezigheid van het kazige materiaal.

Een speciale vorm van Aspergillose is de infectie in de stemspleet of syrinx. Het  strottenhoofd ligt bij vogels onder het borstbeen en is van buitenaf nauwelijks  bereikbaar. Infecties in de syrinx leiden tot geleidelijk stemverlies (vogels praat of  schreeuwt nauwelijks meer). Zij kunnen echter plotseling verergeren tot een acute en  levensbedreigende benauwdheid. Met deze vogels moet zo snel mogelijk naar de  dierenarts worden gegaan. Deze zal proberen een pijpje in de luchtzak te plaatsen  zodat de vogel via het pijpje in de luchtzak kan ademen. Op de wijze kan de  obstructie tijdelijk worden omzeilt en de verstikkingsdood worden voorkomen. De  vogel zal daarna in de vogelkliniek moeten blijven voor verdere behandeling. De  dierenarts "wint"op deze manier extra tijd om zijn therapie verder te kunnen uitvoeren  en voorkomt verder uitputting -of erger- bij de patient..

Zoals hierboven reeds aangegeven kan de diagnose van Aspergillose bij kromsnavels  zeer moeilijk zijn. Ook als de dierenarts een sterke verdenking heeft op Aspergillose  kan zelfs een röntgenfoto soms toch de diagnose niet bevestigen. (Serologisch)  bloedonderzoek waarbij gekeken wordt naar de aanwezigheid van grotere  hoeveelheden antistoffen tegen de Aspergillus schimmel is een andere mogelijkheid.  Hoewel miswijzingen zowel positief als negatief nogal eens voorkomen. Bij het  bekijken van het rode en witte bloedbeeld kunnen een aanwezige bloedarmoede, extra  gevormde witte bloedcellen en dan met name monocyten een extra aanwijzing voor de  aanwezigheid van aspergillose vormen. Mogelijk dat in de toekomst bloedonderzoek  op de aanwezigheid van aspergillus DNA de diagnostiek kan verbeteren. In geval  van infecties in de neusholte kan een microscopisch onderzoek of een schimmelkweek  de diagnose bevestigen. Ondanks alle bovenstaande diagnostieken kan de diagnose  soms nog niet met zekerheid gesteld worden. Men staat dan voor de keuze toch te  behandelen of de diagnose pas bij sektie rond te krijgen. En dan is het natuurlijk voor  de vogel te laat.

Als de (vermoedelijke) diagnose eenmaal gesteld is,  moet een goede behandeling door  een ervaren vogeldierenarts in een goed uitgeruste  Vogelkliniek worden ingesteld.  Deze behandeling  kan bestaan uit injecties met 5-fluorouracil (Amfotericine B) of  Trisporal korrels. Evt. aanwezige kaasachtige massa's (aspergillomen) moeten als het  enigszins kan worden weggecuretteerd. De achterblijvende holtes moeten dagelijks  worden gespoeld met een fungicide zoals bijv. Imaverol. Bij infectie van de luchtpijp  kan of rechtstreeks worden gespoeld met imaverol of moet de vogel worden geplaatst  in een zogenaamde nevelkamer. Hierbij wordt antischimmelmedicijnen fijn verneveld  in de lucht en daarna door de vogel ingeademd. Daarnaast moet altijd de oorzaak van  de tevens aanwezige afweeronderdrukking en verminderde weerstand worden  opgespoord. Dat betekent naast rust en warmte meestal de voeding aanpassen en  eventuele vitamine tekorten opheffen. Soms worden antibiotica toegediend om  secundaire( bijkomende) infecties te bestrijden.

Prognose en vooruitzichten.
Aspergillose is een zeer lastige ziekte om te behandelen. De lokale (plaatselijke) vorm  heeft daarbij wellicht de beste prognose. Alle behandelingen dienen agressief te zijn  (alle therapeutische wapens moet uit de "kast" getrokken worden) en zeker ook  voldoende lang te worden volgehouden. Problemen daarbij vormt vaak de  onmogelijkheid de kazige schimmelhaarden (compleet) te verwijderen. Daarnaast is  het vaak moeilijk om voldoende antischimmel middelen ter plekke in de  schimmelhaarden te krijgen. De ingeademde nevel in de nevelkamers dringt namelijk  lang niet altijd niet diep genoeg door in de luchtwegen. En ook via de bloedbaan is de  kern van de schimmelhaard nauwelijks te bereiken wegens het ontbreken van enige  bloedvoorziening in de schimmelhaard. het best haalbare is dan vaak de gezonde  weefsels beschermen met schimmeldodende medicijnen zodat het lichaam de schimmel  kan inkapselen. Maar daarbij werkt de aanwezige afweeronderdrukking  (immunosuppressie) de genezing tegen. Bij jonge vogels moet men er op verdacht zijn  om een afweeronderdrukking door een al aanwezige circovirus infectie niet over het  hoofd te zien..

Fabeltje:
Aspergillose of schimmelinfecties worden niet veroorzaakt door het eten van  beschimmelde pinda's. Hoewel beschimmelde pinda's zeer giftige stoffen (aflatoxines)  kunnen bevatten geven deze geen infecties. Wel kan het veel en langdurig eten van  (ook niet beschimmelde) pinda's een eenzijdige voeding veroorzaken waardoor de  weerstand sterk afneemt en de kans op schimmel toeneemt.

Langdurige behandelingen met (lage doses) tetracyclines waaronder doxycycline  (vibramycine) kunnen het ontstaan van schimmelinfecties bevorderen. Hetzelfde geldt  voor het gebruik van bijnierschorshormonen bij vogels. Prednisolon en dexamethason  gebruik bij vogels gedurende meer dan enkele dagen of in hogere doses eindigen zeer  vaak in een aspergillus infectie.

Bron: De Toren, Drachten