Ik ben net terug van het Dierenziekenhuis Rotterdam waar ik, op advies van, mijn agapornissen Syra en Elmo heb laten kortwieken.
De arts die dit uitvoerde heeft zowel bij Elmo als bij Syra diverse malen in hun bloedpennen geknipt.
Termen als: "dat is niets hoor, stelt niet zoveel voor, of, als je een druppel bloed in een emmer doet lijkt het ook veel erger, kwamen moeiteloos zijn mond uit.
Op de treugweg zat ik met een brok in mij keel achter het stuur en hoor Elmo steeds weer kermen van de pijn toen hij geknipt werd.
Elmo bloede en Syra ook. Er werd wat spray op gespoten en dat was het dan.
Elmo en Syra zitten nu weer in hun kooi, helemaal stil en bibberend.
Dit doe ik NOOIT meer, ik laat mij dan liever in mijn handen bijten door hen!
Ik weet het, de één is de ander niet, maar die logica en beredenering heb ik nu even niets mee.
Ik vind het zo klote dat ik dit gedaan heb en voel mij zo schuldig )))-:
