Mijn verhaal lijkt een beetje op dat van Marleen.
We hebben onze eerste grijze roodstaart overgenomen van een collegaatje van me.
Hij had zich helemaal kaal geplukt op de borst en zag er slecht uit......dus ontzettend mee te doen!! :'(
Verder was hij erg bangelijk en sprak of floot niet.
We zijn zeker een half jaar bezig geweest om zijn vertrouwen te winnen en zelfs zijn borstveren kwamen terug!!
Al met al een vogel die weer interesse kreeg in zijn omgeving en zichtbaar opbloeide.
Omdat hij gekortwiekt was en alleen maar klauterde, los mee naar buiten genomen.....de volgende stap dus.
Op een bepaald moment kwam er een groep duiven overvliegen...... hij gooide zijn vleugels open...... en daar ging hij!!
Dagen gezocht en
iedereen om hulp gevraagd, maar geen enkele aanwijzing!! :'(
Tot er een week later in het plaatselijke nieuwsblad een papegaaienkooi te koop werd gevraagd........!!!
Daar natuurlijk naar toe
......MAAR ZE HADDEN DIE PAPEGAAI AL HEEL LANG!!!
Ja ja en geen kooi!!!

Maar goed, je hebt geen enkel bewijs!
Had zelfs nooit naar het ringnummer gekeken en wist ook niet dat kortwieken toch bijgehouden moest worden!
Bij aankoop had ik er ook niets bij gekregen aan papieren o.i.d.
Het zijn allemaal fouten die je niet snel weer maakt, maar de vogel was weg!!
Het voelde ook heel erg oneerlijk, zo erg je best gedaan...... maar de
angst om
de vogel is niet te beschrijven!!
Je kende zijn zwakke punten...wist waar hij gevoelig voor was enz.
Ik was vreselijk bang voor terugval naar het plukgedrag.
Je weet je werkelijk geen raad met je gevoelens!
Uiteindelijk een brief geschreven.......en zijn verleden beschreven met allerhande voorbeelden, tips en ervaringen.
Meer kon ik niet doen......dan hopen dat hij een goede verzorging zou krijgen en dat ze van hem zouden gaan houden.
Niets op gehoord, maar via via hoorde ik wel dat ze hem hebben gehouden en best wel gek met hem waren!!
Een geluk bij een ongeluk!!
Ben blij te horen dat de meeste papegaaien, bij jullie althans, weer terug zijn gekomen!!!!
Groetjes Ankie.