Parkieten Land.NL

Ontmoeting- en Gezondheidsplein => Dagboek van ..... => Topic gestart door: Billybird op maart 10, 2008, 19:33:34 pm

Titel: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op maart 10, 2008, 19:33:34 pm

Mijn partner zeurde me al jaren de kop gek om een papegaai. Een ara of een grijze moest het zijn. Toen ik in 2006 door ziekte thuis kwam te zitten en er geen uitzicht was op een andere baan, ben ik er werk van gaan maken. Ik had nu toch de hele dag de tijd. Gek genoeg ben ik op speurders.nl gaan kijken en kwam daar een oproep tegen van mensen uit onze eigen woonplaats. Ze zochten een goed tehuis voor hun vogel, die door omstandigheden weg moest. We maakten een afspraak en gingen kijken. Eigenlijk vonden we het maar een rare grijze, zo klein, zo donker en die staart was helemaal niet zo rood. Maar hij was geweldig, kletste de oren van ons hoofd, deed zijn hele scala aan kunstjes en stal ter plekke onze harten. We hebben die avond nog lang gepraat of we het wel of niet zouden doen, maar eigenlijk wisten we allebei al dat we die vogel nooit meer zouden willen missen. Dus het werd Jacco!!

Het verhaal van Jacco was onduidelijk. Hij zou krijsen en bijten naar hun dochtertje. Jammergenoeg was het meiske zelf de hele tijd dat wij er waren aan het gillen en krijsen en ze sloeg tegen de kooi, dus we hadden meteen al het idee dat dit ongewenste gedrag niet de fout van de vogel was. Jacco zou, volgens hun verhaal, een jaar of 12 zijn, en door de geboorte van hun kindje zou hij de laatste 2 jaar niet meer uit zijn kooi geweest zijn. In zijn kooi hingen 2 stukjes speelgoed en een spiegel. Hij zag er goed verzorgd uit, mooie veren en gezond, alleen een beetje te mager. Later, toen we zelf wat meer verstand van vogels kregen (mede dankzij bird planet) bleek dat Jacco eigenlijk steeds verkeerd voer kreeg. Pitten met heel veel zonnepitten en doppinda's, hij at met de pot mee (lekker, aardappels en groente, met zout en zo) en kreeg regelmatig een lepeltje vla, vooral Bolino vla (lekker met chocola). Nou ja wij waren meteen verliefd op die vogel, en we zouden zelf wel kijken hoe we zelf met hem om zouden gaan.

Op zondag, middenin de zomer werd hij bij ons gebracht, met kooi en al in een vrachtwagentje. Ik had al vast wat extra speeltjes voor hem gekocht en we hadden een plekje ingeruimd in de huiskamer. Vanaf het moment dat hij binnen was, heeft hij het naar zijn zin gehad. Het was warm die eerste dag en hij kon meteen met kooi en al naar buiten. We konden meteen al met hem knuffelen (nog even door de open deur) en hij floot, kletste en was vrolijk. Na een week hebben we hem laten kortwieken en kon hij bij ons zitten, toen was het hek helemaal van de dam. Alleen als er niemand thuis was moest hij in zijn kooi, maar zodra 1 van ons er was, ging de deur open en mocht hij overal mee heen. We hebben hem overgezet op voer wat beter voor hem was, en hij had allerlei uitdagingen. Hij werd wat boller, zijn veren gingen glanzen en zijn staart werd roder.
Na een maand of 4 kreeg hij een grijze vlek in zijn ene oog. Wij naar Doormalen, en daar bleek dat Jacco pas een jaar of 6 kon zijn, ouder niet. De vlek was helaas juvinale staar, opgelopen door een verkeerd behandelde infectie (dat wisten we want dat hadden de vorige eigenaren verteld). Helaas niks aan te doen, hij zal langzaamaan aan dat oog blind worden.
Na een half jaar vond ik weer werk en sinds maart vorig jaar is hij 3 dagen per week van 8.00 - 15.00 alleen. Hij doet het prima. Jacco is netjes opgevoed dat kunnen we heel goed merken. En bijten en krijsen? Dat hebben wij nog niet gemerkt. Wel wil hij zo af en toe happen, maar nog nooit tot bloedens toe. Het was een supervogel!!

En dat is eigenlijk nog steeds zo. We leren nog elke dag en Jacco bind ons steeds meer aan zich. Hij is nu echt deel van ons gezin en we beleven samen van alles. Hij is al een paar keer in de vijver gevallen, gaat mee op vakantie etc. Kortom een vogel om van te houden.

Titel: herinneringen uit het verleden van een grijze
Bericht door: Billybird op maart 14, 2008, 14:25:58 pm

Zoals ik al vertelde, sinds de dag dat we hem zagen zijn we alledrie helemaal weg van die vogel. Op een ander forum heb ik al heel veel annekdotes over hem verteld.
Zoals bijvoorbeeld op die mooie zomerse zondag toen de schildpadden aan de kant van de vijver lagen te zonnen. Jacco struinde langs de rand van de vijver en trapte per ongeluk op een schild. De schildpad schrok zich een ongeluk, en dook met een plons de vijver in. Hiervan schrok Jacco toen zo verschrikkelijk, struikelde achteruit en riep "pakkum, pakkum". Wat had ik toen een spijt dat de videocamera niet net aan stond.
Of van die keer dat hij bij mij in de tuin op een standaard zat toe te kijken hoe ik een eetstandaard voor hem aan het maken was. Het was januari en best koud, maar het zonnetje scheen en we waren lekker buiten. Totdat ik de accuboor aandeed. Jacco schrok zich een hoedje, tuimelde achterover van de standaard (die gelukkig niet zo hoog was) en rollebolde zo de vijver in. Jeetje wat zijn we toen allebei vreselijk geschrokken zeg. Ik heb hem met 1 maai uit de vijver gevist en ben hem meteen onder een warme douche gaan zetten.
Ook een vreselijk leuk moment, was die keer geweest dat we hem even niet zagen. Jacco liep los door de tuin en ik was aan het heen en weer lopen. Op een bepaald moment zag ik hem even niet, en omdat bij ons natuurlijk altijd het gevaar van in de vijver vallen dreigt, riep ik uit gewoonte "Jacco waar ben je?" Er kwam toen heel lief vanachter een lampje "hiehier". Gelukkig hoorde Paul het ook, anders had nooit iemand mij geloofd.

Reken er dus maar op dat er van Jacco inderdaad een heel boek gaat komen, want ik schrijf graag en Jacco beleefd elke week wel een spannend, lief of ontroerend moment.

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op maart 17, 2008, 14:42:02 pm

Sinds Jacco bij ons woont ben ik regelmatig in de weer met spijkers, schroeven een zaag en de accuboor. Ik maak dan voornamelijk speelbomen. Het is maar goed dat mijn man nog niet wist dat ik handig was, anders had ik het huis moeten verbouwen in plaats van hij :P.
Vorig jaar heb ik een standaard gemaakt voor buiten. Jacco heeft daar de hele zomer met veel plezier op gezeten. Belangrijkste reden hiervoor was, dat hij er makkelijk af kon klimmen. :CENS Jacco is een struiner, geen klimmer. Vliegen kan hij niet, omdat hij is gekortwiekt. En aan klimmen heeft hij een broertje dood. Liever loopt hij lekker door de tuin, over het terras en door het gras. Dan kan hij badderen in de vijver, cavia's (die ook loslopen) opjagen, caviavoer uit het hokje jatten, en (zijn meest favoriete bezigheid) de tuinhaard onderspitten op eetbare stukjes hout. Dat laatste mag hij absoluut niet, en dat maakt het nou juist voor hem zo leuk. :whoohoo: Behalve struinen vind Jacco tenen happen ook een geweldig spelletje, vooral omdat de eigenaar van de tenen de meest rare sprongen maakt om zijn snavel te ontwijken. Wij zijn het wel gewend, maar onze visite is hier niet altijd van gediend. Dus vonden we het handiger als ik iets zou bedenken waar hij alleen van af kan klimmen als wij dat goed vinden.
Nou heb ik toevallig voor de winter een speelstandaard gemaakt voor binnen. Omdat we weten dat Jacco voor hij bij ons kwam 2 jaar niet uit zijn kooi is geweest, vinden wij het belangrijk dat hij zo weinig als noodzakelijk is in zijn kooi zit. Jacco kan namelijk niet spelen, en wij vinden het voor hem belangrijk dat hij wel kan spelen, en ook beter leert klimmen. Dus er kwam een hoge, stevige speelstandaard achter in de kamer voor de deur te staan, leuk met uitzicht op de tuin. Jacco zit er graag op, en begint ook steeds beter te klimmen.
Maar dat ding blijkt een echte sta in de weg en nu had ik bedracht dat die grote speelstandaard wel naar buiten kan, en voor in de kamer ben ik iets aan het maken wat aan het plafond hangt. Ik ben daar gisteren aan begonnen en Jacco zat gezellig bij me op tafel om te zien wat ik aan het doen was. Gezeten op zijn activity centre (ik werk in de kinderopvang, dus Jacco krijgt regelmatig afgedankt babyspeelgoed) keek hij aandachtig toe hoe ik in de weer was met touwschommels, kettingen en ijzerdraad. Ik heb een ronde bak gekocht in het tuincentrum, die met 3 kettingen aan een haak in het plafond komt te hangen. Boven die bak heb ik 2 touw ringen bevestigd, die bedoeld zijn als zitstokken, het geheel heeft een doorsnee van ongeveer 60 cm. Terwijl ik bezig was om die ringen vast te maken, klom Jacco van zijn plastic torentje en ging een beetje wiebelig op de rand van de bak zitten. Toen ik het hele ding een keer om te proberen aan de kettingen vastpakte, klom hij als een bezetene langs de kettingen omhoog en kroop gezellig op mijn hand. Hij trok gezellig 1 poot op en ging naar het ding onder hem zitten kijken. Lang heb ik het niet vol gehouden, want de hele constructie weegt aardig wat, maar ik vond het wel lief. Eenmaal weer terug op het activity centr, ging hij druk in de weer met de draaimolen en kon ik de laatste hand aan mijn hangende vrijzit leggen. Nu alleen nog aan het plafond maken en er kan vrij gezeten worden. Volgens mij vind Jacco het wel wat. :thumsup:

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op maart 19, 2008, 12:00:40 pm

Een dag als vandaag wil ik niet meer mee maken. Mijn god wat ben ik bang geweest. Nu gaat het weer beter, maar als ik er nog aan denk.........!
Het is woensdag en dan ben ik altijd thuis. Eerst hol ik even gauw over de markt en als ik thuis kom mag Jacco uit zijn kooi. Dat weet hij, dus meestal zit hij al klaar. Maar omdat vandaag mijn dochter een uurtje later naar school gaat, heeft zij hem al eerder uit de kooi gehaald en nu zit hij er boven op. Ik zeg dat hij naar buiten mag, omdat het lekker weer is, nu nog wel. Hij snapt het niet, maar stapt wel op mijn hand, half op de mauw van mijn shirt. Hij wrijft met zijn snavel langs mijn mouw, en hoewel ik weet dat hij niet zal bijten, vind ik dat toch een beetje eng en zeg duidelijk, "nee Jacco, dat wil ik niet". Dus begint hij nog harder te schuren en de punt van zijn snavel krast langs mijn mouw, in mijn huid. Dat doet zeer en ik maak een schokbeweging met mijn hand. Wat er precies gebeurt weet ik niet, maar het volgende moment ligt Jacco op zijn zij op de grond (wij hebben plavuizen), hij ademt zwaar en probeert op te staan, maar draait alleen rondjes om zijn as. Hij is keihard gevallen, en zonder te fladderen met zijn koppie en schouder tegen de grond gesmakt. Ik plof naast hem neer en roep zijn naam, hij reageert maar kan nauwelijks bewegen. Dat maakt dat ik in paniek raak (niks voor mij, ik blijf altijd rustig, maar nu dus niet). Ik weet niet wat ik doen moet en kan hem niet helpen. Hij hangt inmiddels op zijn pootjes, helemaal scheef naar links overhellend en blijft rondjes draaien. Zijn ogen zijn groot en liijken niks te zien. Ik probeer hem te pakken, maar hij wil mijn hand ontwijken en wordt nog onstabieler, dus staak ik mijn pogingen. Ik voel me vreselijk, ik zie het onder mijn ogen mis gaan en kan helemaal niks doen. In paniek bel ik Paul, die op zijn werk zit en natuurlijk helemaal niks kan. Jacco zit inmiddels stil en versuft op de grond. Paul heeft even nodig om te horen dat ik hem bel, krijgt een verward verhaal van een Jacco die bijna doodgaat en schrikt zich natuurlijk ook te pletter. Terwijl ik met hem bel steek ik mijn hand uit en stapt Jacco op mijn hand, nog helemaal suf. Hij hangt tegen me aan, ogen wagenwijd open, nog steeds scheef naar links. Paul zegt dat ik rustig moet zijn, dan wordt Jacco ook rustig, hij zegt dat het het beste is om hem of even bij me te houden, of hem in zijn kooi te zetten zodat hij bij kan komen. Er is verder niks aan hem te zien, dus Paul gaat er van uit dat hij erg gedesorienteerd is door de smak, en even tijd nodig heeft om bij te komen. De bel gaat en mijn hulp komt binnen, Jacco nog steeds tegen me aan en Paul aan de andere kant van de lijn. Ik hang de telefoon op en ga een poosje rustig met Jacco op een stoel zitten, hij pingt een paar keer naar Mirella en zet zijn veren op. Langzaamaan lijkt hij bij bewustzijn te komen. In zijn kooi wil hij niet, hij wil bij mij blijven zitten. Ik hou hem dicht tegen me aan, knuffel en praat zachtjes en kijk goed naar hem, tel alle tenen, pootjes en zelfs veertjes om te zien of er echt niks is. Hij lijkt een blauw oog te hebben, maar dat blijkt de weerschijn van zijn veertjes te zijn. Mirella kijkt mee en haar valt niks op, behalve dat hij erg stil is. Hij schuift een beetje over mijn arm heen en weer en wordt nieuwschierig naar de touwtjes van mijn capuchon. De grip van zijn pootjes op mijn arm is stevig, maar hij helt nog steeds een beetje naar links. Na een half uurtje zet ik hem op zijn speelstandaard, lekker in het zonnetje. Hij lijkt nog wat tuitelig maar gaat zich poetsen en snoept wat lekkers. Omdat het zonnetje zo lekker schijnt doe ik de deuren open en hij gaat een beetje mee fluiten met de vogeltjes buiten. Ik bel Paul weer even om te zeggen dat het beter gaat. Die is blij met mijn telefoontje en legt uit dat waarschijnlijk zijn evenwichtsorgaan een opdoffer heeft gehad, dat is bij vogels natuurlijk een heel fijn en complex orgaan, en dat zal tijd nodig hebben om te herstellen.
Het is nu 3 uur verder en Jacco zit in zijn kooi, ik hoor hem fluiten tegen Mirella en af en toe zegt hij iets. Ik begin er weer vertrouwen in te krijgen dat het goed gaat komen, maar ik zal de komende dagen nog wel heel erg allert zijn.
En ik..........................zal vanavond wel uitjanken als Paul thuis is, hoewel..............ik moet eerst nog werken.

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op maart 24, 2008, 20:40:18 pm

Pasen betekend voor ons een feest gelijk aan kerst. Eerst lekker uitslapen, dan een champagne ontbijtje met allerlei lekkere broodjes en beleg, en dan pakjes uitpakken. De paashaas brengt bij ons namelijk pakjes. Omdat wij allemaal in de laatste maand van het jaar jarig zijn en we op die manier alleen dan kadootjes krijgen, hebben we de paashaas ingevoerd toen onze dochter 1 jaar was. En het bevalt ons best zo. Niet alleen voor ons zijn er pakjes, ook voor de beesten. En Jacco, die geniet ook mee van een gezellig en uitgebreid paasontbijt.
Dit jaar begon de pasen een beetje raar. Jacco kreeg zijn kado al op paaszaterdag. Omdat dit met een flinke haak in het plafond gemaakt moest worden en dat betekende boren, en boren doe je niet op eerste paasdag vinden wij. Jacco kreeg een vrijzit die ik zelf had gemaakt en natuurlijk moest hij er meteen op. Hij is nog niet helemaal over de schok van afgelopen woensdag heen en wil nog niet bij mij opstappen, maar met de opstapstok lukte het wel. Geweldig vond hij het. Normaal is onze vogel een kat uit de boom kijker, maar dit keer ging hij meteen op onderzoek uit. De krant onderin de bak was eerst favoriet. Zo'n krant kan hij dan niet heel laten gewoon, die moet versnipperd. De zitstokken zijn van katoen, dus ook daar moest een poos flink in gebeten worden. Toen kwam er visite en die was toch interessanter dan de nieuwe zit.
Nadat we de visite ujitgezwaaid hadden, hebben we nog een poosje in het ziekenhuis doorgebracht, omdat dochterlief tijdens een stoeipartijtje met papa, haar vinger leek te breken. Gelukkig bleek uit de foto's dat het erg meeviel, het is alleen flink gekneusd, dus een poosje drukverband en mitella wordt het wel, maar geen gips.
Later dan verwacht begon het leukste van die avond, de pakjes onder de tak schikken. We hebben een flinke paastak ieder jaar, met veel versiering er in. Toen we de weersvoorspellingen hoorden hebben we er nog even over nagedacht om de kerstboom van zolder te halen, maar achteraf hebben we het maar bij de tak gelaten.
Jacco vind deze activiteiten altijd heel leuk om te bekijken. De tak staat vlak voor zijn kooi en hij bekijkt elk pakje aandachtig. Het rode pakpapier vind hij niet zo, alle andere kleurtjes vind hij geweldig. Veel later dan gepland gingen we slapen die nacht en dus zou het champagne ontbijt ook later beginnen hadden we bedacht. Zo niet Jacco. Om 09.00 uur zat hij vrolijk te fluiten en te tuuten in zijn kooi alsof hij vond dat hij nou lang genoeg naar de pakjes had gekeken. Hij wilde nu wel eens weten wat er in zat.
Daarom ben ik maar naar beneden gegaan en heb ik hem op zijn nieuwe vrijzit gezet. Dat vond hij geweldig. Het ding hangt voor de tuindeuren en daar is 's morgens al vroeg de zon. Met de deuren open heeft hij een tijd met de vogels buiten mee zitten zingen en hij genoot zichtbaar. Ondertussen heb ik een aantal speeltjes opgehangen en toen was het eind helemaal zoek. Terwijl ik de tafel versierde en Meagan met een arm in een mitella toch broodjes bakte, ging Jacco op onderzoek uit.
Na een poosje geklauterd te hebben hoorde ik in eens "kom maar" vanaf het plafond. Ik keek omhoog en ja hoor, daar zatg mijnheer. Met 1 poot aan de haak en de anderen aan een ketting. Wij lagen natuurlijk helemaal in een deuk. Tegen de tijd dat Paul beneden kwam, zat hij daar nog. Trots als een pauw dat hij zo hoog geklommen was. Maar toen hij zag dat we aan tafel gingen, wilde hij toch wel gauw opstappen en eenmaal op de eetstandaard was de vrijzit alweer vergeten. Het werd smullen voor onze vogel. Een stukje van een gebakken eitje, een stukje van een paashaantje met pindakaas, een stukje croissant met oranje marmelade en dan nog een echt stukje paasbrood met spijs. Als toetje kreeg hij nog een miniem stukje matzes met suiker en toen plofte hij bijna. Hij wilde natuurlijk weer op de vrijzit, en wij gingen pakjes uitpakken. Toen ik na een kwartiertje naar hem keek, zat hij lekker op 1 pootje op de onderste ring in het zonnetje te dommelen. En hij had geen champagne gehad???
De rest van de dag heeft hij doorgebracht met het ontdekken van alle mogelijkheden en heeft hij ontdekt dat ondersteboven hangen en op de bodem meppen toch wel het leukste is.

(https://www.parkieten-land.nl/smf/proxy.php?request=http%3A%2F%2Fi149.photobucket.com%2Falbums%2Fs43%2FBillybird_2007%2FDSC02229.jpg&hash=31ee22080906f66332b042896a66937294d493b6)

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op april 02, 2008, 15:48:16 pm

Jacco is alweer een paar weken gelukkig met zijn hanging basket.  :thumsup: We hebben er wat speeltjes ingehangen om hem af te leiden van de hordeur. Want dat is namelijk zijn leukste spelletje. Even schommelen en dan .........snavel aan de rand van de hordeur en roetssssjjjj, naar beneden.  :P Omdat hij weet dt hij dit niet mag, doet hij het alleen als (hij denkt dat) wij niet kijken. Maar........meestal verraad de domoor zichzelf, want als hij eenmaal beneden is.  :) Meestal roept hij iets als hij o de grond is aangekomen en dan hoor je natuurlijk dat het geluid van beneden komt en wete je dat het weer zo is. Zodra een van ons ziet dat hij wilo gaan roetsjen, krijgt hij een waarschuwing. Dan draait hij zich vliegensvlug om met een kop van "maar ik deed toch helemaal niks" en dan gaat hij heel hard in het touw zitten bijten. ??? Maar ondertussen, als hij ook maar even zijn kans schoon ziet.......... >:D

Nu het weer wat warmer wordt gaat hij ook wat vaker naar buiten. Dat vind hij altijd geweldig. Hij stapt dan dapper over het terras en gaat meestal meteen richting vijver. Daar gaat hij dan badderen, zonder dat hij nat wordt overigens. Nu hebben wij in de winter altijd de stoelen en tafel opgestapeld en onder afdekzeil staan, en dat vind Jacco helemaal niet leuk. In de andere seizoenen zit hij namelijk graag op de stok tussen de poten van een ligbed, en als dat ligbed is ingepakt, kan hij daar natuurlijk niet zitten. Dit tot grote frustratie van onze vogel. De eerste paar keren dat hij dit aantreft, probeert hij nog onder het afdekzeil te kruipen, maar na een paar keer geeft hij zijn pogingen op  bye2. Ook al omdat het rond die tijd (begin november) te koud wordt om nog uren buiten te zitten. Maar, afgelopen zaterdag heb ik de tuin spullen onder het afdekzeil vandaan gehaald. Zaterdagmiddag mocht Jacco weer even naar buiten. Ik zet hem altijd op zijn standaard, maar daar is hij binnen een paar seconden van af. Even keek hij in het rond alsof hij zich moest orienteeren. Toen dribbelde bij richting vijver voor het badritueel. Eenmaal daar aangekomen deed hij verbasd een paar stappen terug. Net toen hij zijn koppie in het water wilde steken, ging het langs de kant erg rimpelen en klonk er een vreemd soort gekwork onder hem.  :o Vanaf een afstandje heeft hij een poosje gebiologeerd staan kijken, ontdekte toen zijn favoriete plekkie, stapte er op, trok zijn poot op en ging eens even ernstig nadenken wat dat nou wel allemaal was in die vijver.
Wij hebben een behoorlijk grote vijver, waar allerlei "wilde" dieren in voorkomen. Kikkers, padden en salamanders wonen in grote getale bij ons in de tuin. En vooral die kikkers zijn op dit moment heel erg druk bezig met het zorgen voor nageslacht. En dat......is wat Jacco zaterdag heeft gezien in zijn vijver.
Sinds zondag hangen er 6 enorme bollen kikkerdril aan de oeverplanten in onze vijver. Omdat het vandaag best zonnig is, heb ik Jacco even in de tuin gelaten. Kennelijk is het kikker slaap tijd, want toen hij (nog een beetje terughoudend) de vijver naderde, zag en hoorde hij niks. Dus stak hij met veel enhousiasme zijn kop in het water, om nou eindelijk eens goed te gaan spetteren. En ja hoor, Jacco weer.........hij dook zo middenin een enorme bol kikkerdril. Gggggeeeeettttvvveeerrr!!!! tongue2

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op april 08, 2008, 14:20:40 pm

Zondag is het dan eindelijk echt mooi weer en zijn we de hele dag thuis. Al om kwart over acht 's morgens hoor ik beneden......"jaja, kom maar, kooommm, kom dan, Jacco lief he, Jacco pinda?" gevolgd door een vrolijk gefluit.  :thumsup: Omdat we sinds vorige week regelmatig een vermoorde kikker in huis vinden, zit sinds een paar dagen het kattenluik dicht, en liggen beide moordenaars in ons bed uit te slapen. Ze ergeren zich duidelijk aan het lawaai beneden en halen dan ook mij uit mijn slaap. Dus ga ik er maar om half negen uit, niet mijn tijd voor de zondag.  bye2 Als ik beneden kom zit ons grijze gevaar al tegen de voorkant van de kooi geplakt, met een koppie van "ja mag ik er nou eindelijk eens uit zeg!". Ik laat hem opstappen en wil hem naar de hanging basket brengen, maar dat is duidelijk niet zijn bedoeling. Hij vertikt het om van mijn hand af te stappen en roept, "Jacco lief he, Jacco pinda", waarmee hij duidelijk aan geeft dat hij iets anders wil. (Ja je spreekt Jacco taal of niet, ik gelukkig wel). Ik zeg dus "Oh je wil naar buiten zeker". En hij hipt zo hard op en neer dat hij bijna weer valt. Dus zet ik hem buiten o de speelstandaard. Daar kan hij eigenlijk niet af, en voor dat moment vind hij het goed. :a036:
Tijdens het ontbijt zit hij binnen bij ons aan tafel. Meagan is logeren en hij kijkt steeds een beetje vreemd naar de lege plek aan tafel. "Meagan, Meagan" zegt hij steeds, en als ik uitleg dat die vanavond weer komt is het goed. :CENS
En na het ontbijt wordt het feest, we gaan naar buiten. In no time is hij van zijn stok af en struint hij door de tuin. Alles is weer zoals hij het kent en hij drentelt van de ene kant van het terras naar de andere kant. Naar de vijver met dat gekke dril, naar de tuinhaard waar je niks uit mag eten (vorig jaar geleerd), langs die stoel die je zo lekker kan slopen, en waar je helemaal op kan klimmen (rotan fauteuil). Hij baddert in de vijver, fluit heel hard tegen wat musjes, en iets vriendelijker tegen de tortelduiven die altijd in onze tuin zitten, hij scharrelt wat onder het afdekzeil van de bbq en tuurt hoog in de lucht (daar vliegen nog wel eens 2 buizerds) en dan komt hij bij de achterdeur, waar ik net naar buiten wil stappen. Dan begint het allergeweldigste. Klompen happen. Ik heb van die Zweedse muilen aan, en dat is maar goed ook, want met Jacco los over de vloer en open teenslippertjes ben je zo een teen kwijt.
"Pakkum" roept hij vol overgave, en valt frontaal mijn klop aan. Ik til snel mijn tenen op, en hij bijt in de houten onderkant. Zo ga ik in een soort jump - hink - stap naar de schuur, want ik ben vandaag van plan de schuur op te ruimen en schoon te maken. Ik kom er al gauw achter dat dit met Jacco op mijn hielen niet gaat lukken. Soms wordt hij even afgeleid door een takje of musje, maar dan ziet hij mijn klompen weer en trekt hij weer ten strijde. Dus zet ik hem op de speelstandaard, zodat hij niet meer op de grond kan. Nou, dat is natuurlijk niet de bedoeling. Woest is hij! :angry: Binnen 3 seconden klimt hij naar de onderste zitstokken (hoezo Jacco is niet zo'n klimmer?) dan is hij nog een centimeter of 50 boven de grond. Hij gaat ondersteboven aan de stok hangen, maar hij is te kort om die afstand te overbruggen. Dan bedenkt hij het volgende. Ondersteboven schuifelt hij opzij naar een van de staanders van het ding. Daar hapt hij zich in vast en laat dan zijn pootjes los. Zo laat hij zich op de grond vallen. Trots op zichzelf kijkt hij nog eens naar waar hij vandaan kwam, schikt zijn vleugels netjes op zijn rug en neemt dan een spurt naar de schuur, waar hij denkt mij (en vooral mijn klompen) aan te treffen. Maar ik was nou net even de keuken in gelopen en hij vind Paul bezig in de schuur. Van Paul mag hij de schuur in (van mij mag dat niet). Schoorvoetend stapt hij over de drempel, en verkent de betonnen vloer met zijn snavel. Da's raar, daar kun je op lopen. Gauw waggelt hij naar Paul en gaat op zijn voet zitten. Zo, dat zit beter dan dat koude beton. Samen vegen ze de schuur, Jacco roept regelmatig "pakkum" naar de bezem, maar echt krijgen doet hij hem niet. Dan gaan wij koffie drinken en scharrelt Jacco naar zijn favoriete plek onder het ligbed. Na een minuut of 5 zien we hem knikkebollen en nog wat later steekt hij zijn snavel tussen zijn veren en slaapt uren achter elkaar. Als om vier uur de zon achter het huis verdwijnt neem ik hem mee naar binnen.
 :hart:

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op april 10, 2008, 16:27:40 pm

En wij maar denken dat we onze gaai goed gewiekt hadden.
Gisteren middag waren we weer buiten in de tuin. Ik moest de was van de lijn halen en Jacco struinde op zijn gebruikelijke manier de terassen af, naar sloop dingen. Ik heb al verteld dat hij gek is op mijn klompen, en ja hoor, zodra hij er een zag, nam hij een aanloopje, riep "pakkum" en hapte vol overgave in het hout. Nu is dat spelletje wel even leuk, maar als je bezig bent is zo'n plagende gaai best lastig. Bovenddien zitten mijn voeten in die klompen en als hij van achter komt, hangt hij in mijn hielen, geen leuk idee!  :oDus besloot ik met mezelf dat hij het spelletje maar af moest leren. Ik pakte de bezem (daar is hij bang voor) en steeds als hij op mijn klompen aanviel, zette ik de bezem tussen hem en mijn voet in. Bij de derde keer schrikt hij zich ineens te pletter van die bezem, vliegt op!!!!!!!??????? over de pampasgras (en die is zeker 1,50 hoog) en midden boven de vijver, kan hij ineens niet verder, en stort zo het water in. Helemaal koppie onder. Ik steek gauw de steel van de bezem onder hem, maar ja die moest hij natuurlijk niet. :) Met zijn vleugels wijd, zwemt hij vervolgens zelf in een soort vlinderslag naar de rand van de vijver, hakt zijn snavel in het hout en trekt zich uit het water.  :thumsup: Dan rent hij naar zijn plekje onder de ligstoel en gaat daar heel hard zitten bibberen. :angry: Ik moet eigenlijk vreselijk lachen om dit maffe voorval, maar ik ben ook geweldig trots op hem dat hij zo makkelijk uit die vijver is gekomen. Ik haal hem snel onder de stoel vandaan en zet hem binnen onder een warme douche. Dat vind hij dan weer niks, maar het bibberen houd tenminste op. Als Paul 's avonds thuis komt krijgt hij het nadrukkelijke verzoek ons grijze mannetje iets korter te wieken dat tot nu toe, want als hij over die pampasgras kan, kan hij ook over de schutting. :o

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op april 13, 2008, 20:15:32 pm

Het is zaterdag en super mooi weer. Omdat er niemand hoeft te softballen hebben we de hele dag voor ons zelf. Ik sta op tijd op en maak ontbijt op bed. Jacco krijgt zijn boterhammetje pindakaas en zijn boterhammetje vruchtenhagel. Als hij mij met dienblad de trap op ziet gaan, begint hij te fluiten. "Hee, dat is de bedoeling niet, ik wil naar buiten"  :angry: Hij zal even moeten wachten, eerst ons ontbijtje. We horen boven een geklets van jewelste, dus ik hoef niemand zelf wakker te maken, ik hoef alleen de deuren maar open te zetten. Zeker als hij ons hoort, gaat hij helemaal uit zijn dak. Zo te horen rent hij op, in en over zijn kooi en na een half uurtje is het geduld op en gaat hij echt krijsen.  :-X Omdat hij weet dat er dan helemaal niemand komt, houd hij er snel mee op en als hij weer lief zit te fluiten, gaat Paul naar beneden om met hem te kroelen. Het ontbijt is op en de familie komt in beweging. Er moeten nog wat boodschappen gedaan worden, dus Paul en ik gaan op pad, Meagan blijft thuis en Jacco mag naar buiten. Als wij weer thuiskomen is er koffie met iets lekkers, daar krijgt ook Jacco een hapje van. Hij is de hele tuin al door geweest. Heeft weer van alles gedaan en Meagan heeft zeker een uur klompenpakkertje met hem gespeeld (en ik maar proberen hem af te leren dat hij mijn klompen grijpt  :fool:). Hij is een beetje moe, en dat merken we. Hij klimt op zijn standaard, die achter Paul zijn stoel staat en gaat geconcentreerd zijn verenpak poetsen (nog steeds een beetje boos om zijn korte vleugeltjes.) Meagan en ik kruipen met een tijdschrift op een ligstoel en Paul gaat naar boven. Als ik na een paar minuten naar Jacco kijk, zit hij letterlijk te knikkebollen. Achter de stoel zit hij heerlijk uit de wind, maar nog net in het zonnetje. :yawn: Zijn oogjes vallen steeds verder dicht en na nog 1 minuutje steekt hij zijn snavel tussen zijn veren en valt vast in slaap. Het is altijd heel rustig in onze achtertuin (omdat wij meestal de enigen zijn die buiten zitten) en het enige wat je dan hoort is het fluiten van de wilde vogeltjes. Zelfs ons geklets zo af en toe, maakt hem niet wakker. Dan, eindelijk, om een uur of 4 's middags wordt hij wakker omdat de zon weg gaat achter het huis.  bye2. Hij kijkt een beetje verbaasd om zich heen en wij liggen helemaal in een deuk. Hij heeft dus gewoon 3 uur zitten knorren die mafketel. :)

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op april 15, 2008, 16:33:16 pm

Zoals al eerder verteld, hebben we Jacco nu ruim 1 1/2 jaar. Bij zijn vorige eigenaar heeft hij het goed gehad, maar..............! Vooral op het gebied van voedsel en spelen liet hun verzorging wel wat te wensen over. Op een warme vrijdagavond zijn we voor het eerst gaan kennismaken met Jacco en zijn gezin. 2 Jonge mensen en een klein meisje, die allemaal door elkaar heel erg enthousiast vertelde over hun vogel, en Jacco die in zijn kooi de show stal. Zo hebben we daar 1 1/2 uur gestaan. In die tijd hoorden we dat Jacco uit Enschede kwam (over zijn dialect zal ik later wel vertellen) en ongeveer????? oud moest zijn. We kregen een hoop informatie over zijn eten, dat voornamelijk bestond uit doppinda's en zonnebloempitten en gekocht werd bij  :-X omdat die zoveel van vogels wisten. Ze lieten zien dat hij iedere dag een pinda kreeg, waar hij dan zelf om vroeg (vandaar zijn naam Jacco Pinda), en dat was dan een walnoot die een stukje open gebroken werd om hem te helpen. Jacco ondertussen laten zien hoe hij die dan uit het pootje op at! En ze vertelden dat hij gek was op wat zij zoal aten. Ze gooiden iedere avond een aardappel (lekker gekookt met zout) in de kooi en ook wat van de groente (ook lekker zout) en van het toetje at Jacco ook mee, want dat deed hij zo leuk zelf van een lepel (Jacco weer demonstreren natuurlijk). Die avond stond er toevallig bolino vla in de koelkast, en ik kan me herinneren dat hij smulde van de chocola die daarin zat. Wij hadden natuurlijk totaal geen verstand van vogels, gelukkig maar want als we dat wel hadden gehad, waren we ter plekke in janken uitgebarsten en hadden we hem zonder na te denken meegenomen!! Hij stond daar in huis ook pal naast de eettafel, en kon dus zelf goed in de gaten houden of hij wel genoeg kreeg van wat zij aten.
Na deze eerste kennismaking zijn wij naar huis gegaan, en hebben we samen nog tot diep in de nacht zitten praten over of we nou wel..... of niet.....! Ik zal jullie de details besparen, maar uiteindelijk hebben we gekozen voor wel Jacco overnemen. We waren namelijk allebei al in de eerste minuut van het bezoek gezwicht voor de charmes van deze vogel.
Gelukkig duurde het nog 4 weken voordat Jacco definitief bij ons kwam. We gingen namelijk eerst nog met vakantie. En in die vakantie heb ik een boekje gekocht over gedrag en verzorging van papegaaien. Gelukkig maar, want toen las ik wat er allemaal mis ging bij Jacco, en wist ik ook gelijk wat wij zouden gaan verbeteren.
Dus......... we kochten allerlei speeltjes, en echt papegaaienvoer. Het enige wat we niet gingen veranderen waren de walnoten, die waren goed had ik gelezen. En toen was de grote dag aangebroken.
Dat Jacco zich meteen bij ons thuis voelde heb ik in het eerste stukje al verteld. Hij kreeg 1 van de nieuwe speeltjes in zijn kooi en zo'n snoepstaaf en dat was voor dat moment even verandering genoeg. (Veranderingen moet je doceren had ik gelezen). In de week die volgde, hebben we het voer wat hij had langzaam vervangen door beter voer, zonder doppinda's en met veel variatie van allerlei zaadjes. Dat vond hij minder leuk, maar hij pikte het wel. En bij ons mocht hij ook met de pot mee eten, maar dan op papegaaien wijze. Als wij fruit aten, kreeg hij van alles wat. Hij vond het geweldig, voor hem was het nieuw en dus een uitdaging. En zeker als hij zag dat hij kreeg wat wij aten, want daar was het hem tenslotte om begonnen. Als wij brood aten, dan kreeg hij een klein stukje, belegd met pindakaas. Alleen de warme maaltijd, dat ging me te ver om zoutloos te gaan koken omdat we een papegaai mee moesten laten eten. Maar al gauw ontdekten we dat hij gek was op mais, dus als wij warm aten, dan kreeg hij een stuk mais. Om het idee voor hem te versterken dat hij erbij hoorde en mee mocht eten met ons, heb ik een standaard voor hem gemaakt waarop hij aan tafel zit als wij eten. Een paar maanden ging het op deze manier helemaal goed. Totdat ik in de winkel een papegaaienvoer vond, wat sweet noodles heette. Moest in de magnetron en smullen maar. Dat was wat voor Jacco, want die mais als avondmaaltijd begon hij een beetje saai te vinden. Hij smulde er dan ook van. Maar die pakken waren best duur, en wat er in zat kon ik ook maken. Dus sindsdien kook ik voor onze vogel. Een keer in de maand kook ik een pan met pasta, of rijst, en daar doe ik dan allerlei groentes door die ik eerst even roerbak in palmolie. Ik verdeel het over kleine porties en dat gaat de vriezer in. Dus, als wij eten eet Jacco mee, aan tafel, en zijn eigen voer. Gelukkig eten wij nooit toetjes, dus Jacco sinds hij bij ons is ook niet meer. De mais hebben we verplaatst naar na de maaltijd, als hij gedouched heeft. Dan krijgt hij die als beloning. 's Morgens als wij weg gaan en 's avonds als we weer thuis komen roept hij altijd Jacco Pinda, en dan krijgt hij zijn walnoot. Alvast een beetje open gepeuterd, anders kan hij hem niet kraken.
Toen Jacco bij ons kwam was hij veel te mager. Zijn borstbeen was net een kiel van een bootje. Nu..............nu hebben we een lekkere gezonde vogel. Slank, maar niet te mager, en met en verenpak dat glimt als een spiegeltje. Zijn staart is roder, zijn veren grijzer. Zijn snavel lijkt in de lak te staan. En wij...................wij zijn supertrots op ons mooie vogeltje, en blij dat we er toch een nachtje over doorgepraat hebben.

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op april 28, 2008, 16:04:32 pm

Onze vogel is in de rui, en dat zullen we weten ook. Niet dat hij chagerijnig is of zo, nee hoor helemaal niet. Hij is alleen heel stil.  :sorry:
Normaal kletst hij de oren van ons hoofd en fluit hij alle deuntjes die hij kent. Maar nu even niet. Hij poetst de hele dag zijn verenpak en fladdert heel veel. Dan sneeuwt het bijna in de kamer van de donsveertjes die van hem af komen. In het najaar was hij ook in de rui, maar toen kwamen ook de grote veren los en maakte hij nieuwe pennen. Nu lijkt het wel alsof alleen zijn winterjasje los komt, ik zie nog geen grotere veren en ook geen nieuwe pennen. Hij is erg lief en aanhankelijk, wil het liefste de hele dag bij je zijn en knuffelen. Zodra hij op een stok zit, dut hij in. Laatst viel hij zelfs aan tafel tijdens het eten in slaap.We zaten gezellig te kletsen en toen ik even naast me keek, waarom ik daar niks hoorde, zag ik zijn koppie knikkebollen en vielen zijn oogjes net dicht. Het toetje heeft hij gemist.
Van het weekend was het heerlijk weer en is hij veel buiten geweest. Eigenlijk gewoon de hele dag. Dan poedelt hij wat in de vijver, klauterd wat over obstakels en kijkt stilletjes naar de wilde vogels in onze tuin. Donderdag zat er een grote reiger op de schuur, die vond hij wel erg eng. Gisteren en eergisteren waren vader en moeder koolmees druk bezig huin kleintjes te voeren (in de mezenkast onder de dakgoot), en dat vond hij leuk om naar te kijken.
Hij heeft sinds kort een nieuw favoriet plekje buiten. Eerst zat hij altijd onder het ligbed, op de as van de wielen. Tegenwoordig zit hij op de rugleuning van het ligbed. Hij heeft ontdekt dat hij zelf via de poten omhoog kan klimmen, en dan lekker in het zonnetje wegdutten en even niet denken aan al die vervelende veertjes die zo kriebelen.
Jammergenoeg wordt het weer slechter de komende week. Wel gelukkig is dat het vakantie is en er nu dus de hele dag iemand thuis is om met hem te knuffelen en te spelen. :-*

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op mei 05, 2008, 14:27:22 pm

Die korte vakantie heeft ons vogeltje goed gedaan.
Eerst op maandag en dinsdag is er hard in de tuin gewerkt. Daar mocht hij ook bij zijn. De kas werd gesloopt, en ondanks dat het koud was en hij zich duidelijk niet fijn voelde ging hij mee naar buiten. Jammergenoeg moest hij op zijn speelstandaard en mocht hij niet rondwandelen, want als er gesloopt wordt kun je beter geen vogel los hebben lopen toch? Maar in de spiegel of gewoon kon hij alles goed volgen en had hij veel afleiding. Bovendien is hij erg begaan met het koolmezennestje wat recht boven zijn standaard hangt. En als de kleintjes piepen dat ze honger hebben gaat Jacco heel hard naar vader en moeder mees zitten gillen, om ze toch vooral te laten weten dat hun kindjes dreigen te verhongeren. Pa en ma mees vinden dat gekrijs maar niks en blijven dan dus alleen maar langer uit de buurt. Gelukkig heeft Jacco verstand en als je tegen hem zegt dat hij zachtjes moet doen (en je fluisterd daarbij) dan gaat hij ook zachtjes gillen. En dan komt het allemaal wel weer goed met de minimeesjes.
Jacco wordt ook heel vrolijk van het geluid van een accuboor. Ik denk dat hij dan denkt dat er weer een nieuw speeltuig voor hem in de maak is., en meestal is dat ook zo. Dus van het kleine stille vogeltje van vorige week was ineens niks meer te merken.
Toen de kas weg was hebben we in die hoek een zitje gemaakt. Helemaal af is het nog niet, want er moet nog zand en tegels in, maar voorlopig kunnen we er tot 's avonds lekker in de zon zitten. Op koninginnedag hebben we voor het eerst gezellig geborreld in onze "buitenlounge" (skipakken aan, dat wel). Lekker glas witbier/rosebier en borrelhapjes erbij. Jacco liep los en zat onder zijn ligbed. Hij vond het wel vreemd dat onze stemmen nu ineens van de andere kant kwamen, een kant van de tuin waar hij eigenlijk nooit komt. Schoorvoetend ging hij op onderzoek uit. Wij hem volop aanmoedigen natuurlijk (kom maar Jacco, we zijn hier, kom dan!) Hij moet of door het gras, en dat vind hij vreselijk, of langs de bbq en die vind hij eng, sinds er een keer een kat onder vandaan schoot toen hij langs liep. Maar hij overwon zichzelf en kwam gezellig naar ons nieuwe hoekje. Het kan ook zijn dat hij op de kaasoufleetjes af kwam, dat weet je nooit met Jacco. Hij nestelde zich onder een van de ligbedden die er staan en vond het zo ook geweldig.
Met Hemelvaart was er dan eindelijk zon. Wij hebben een hele beschutte tuin, dus we kunnen al gauw buiten zitten. Jacco ook weer mee. Lekker in de zon, pluiste hij dat het een lust was. Overal vlogen donsveertjes en zijn leukste spelletje was om er heel hard naar te fluiten. Na een poosje werd het ineens heel stil. Ik was even binnen en zag hem met zijn goede oog angstvallig omhoog kijken. Ik keek waar hij naar keer, en zag recht boven zijn hoofd, op het garagedak een reiger zitten loeren naar de kikkertjes in onze vijver (het zijn er maar een stuk of 10.000.000). Jeetje wat is zo'n vogel dan groot zeg, als hij zo dichtbij zit. Gauw maar de reiger weggejaagd (voor Jacco en de kikkertjes).
Vrijdag werd het heerlijk weer en natuurlijk ging Jacco weer de hele dag naar buiten. Dat plaatsje waar eerst de kas stond, vind hij bereleuk. Er is namelijkl zand, en daar houd Jacco wel van. En bovendien staan daar ook ligstoelen waar je onder kan zitten. Ik dach ik zal eens even zijn intelligentie testen en ging naar zijn oude ligstoel (nadat ik zeker wist dat hij me zag) en riep, "hee Jacco, waar ben je dan?" En ja hoor, onder de nieuwe ligstoel hoorde ik "Hier.....Jacco Pinda." Gauw een pinda (walnoot) gegeven en hem geprezen om zijn slimheid. Er moest van alles in de verf (de zijkant van de schuur en de schutting, waar die kas had gestaan, ook maar de rest van de schutting, kozijnen en deuren etc.) dus ik heb lekker in bikini de boel geverfd en Jacco bekeek alles vanonder zijn stoel en floot als hij fluiten wilde of riep iets als hij roepen wilde. Soms kledderde ik verf op mijn lijf, riep dan "gadver" en dan kwam er stevast vanonder de stoel "lekker he?".
Zaterdag was eigenlijk net zo'n dag. Eerst even gauw boodschappen gedaan en toen de tuin weer in. Jacco zat al lang buiten en had alle 4 de ligbedden al uitgeprobeert. Toen ik buiten kwam, was hij in de tuinhaard aan het pulken, iets wat hij absoluut niet mag! Toen hij me zag riep hij vrolijk "nee,nee" en liep met een gezicht als een heilig boontje naar het cavia hok en ging daar tegenaan tikken met zijn snavel. Toen ik de was op ging hangen maakte hij er een sport van om in mijn tenen te bijten. Hij weet dat ik dat eng vind, dus des te leuker het spelletje. Iedere keer als ik op een ligbed spring om zijn snavel te ontwijken, dan gaat hij een smakelijke schaterlach nadoen. Wie hem dat geleerd heeft weten wij niet, maar hij doet het heel goed. Hij wordt dan heel hoog, zet wat veren op, gaat heen en weer wiegen en roept heerl hard "hahahahahahahahaha". Als wij dan mee gaan doen zwiert hij zo hard heen en weer dat hij bijna omvalt. Omdat ik zo niet kon opschieten met de was, heb ik mijn klompen maar aangedaan en toen droop hij af, op zoek naar ander onraad. Die klompen mag hij in bijten en dat is lang zo leuk niet. Hij heeft zich een tijdje vermnaakt met in het zand spelen en is toen maar weer op zijn "oude" ligbedplekkie gaan zitten. 's Avonds na het eten was het weer mezen voertijd. Paps en mams vlogen af en aan en de kleintjes piepten in hun hokje. Jacco bekeek het met studie en zei toen ineens zo uit het niets "Jacco lief he? Jacco zachtjes doen?" Daat Jacco lief he ken ik van hem, dat heeft hij van mij geleerd, maar dat Jacco zachtjes doen was nieuw voor ons allemaal. Het leverde hem wel 25 dikke kussen op zijn snavel op van ons alledrie, en natuurlijk ook weer een walnoot.
Zondag ook weer weer voor in de tuin. We hebben buiten ontbeten en Jacco was al om 09.00 uur buiten. Gelukkig waren de buren al wakker, anders had Jacco ze zeker gewekt. Hij floot en kletste aan 1 stuk door. Ik was met het otbijt bezig, en als hij een van ons in de keuken hoort, dan begint hij meteen: "Lekker he? Jammie jammie?, Jacco Pinda?, kom maar! Kooommmm ddaannn?, kom maar hier!" Afgewisseld met vrolijk gefluit, en als hij een koolmeesje zag, floot hij zachter. Na het ontbijt de rest van het verfwerk af gemaakt en Jacco aanschouwde alles vanaf zijn plekje onder het nieuwe ligbed. 's Avonds speelde zich een drama af in onze tuin. Net op het moment dat wij allemaal binnen waren (omkleden en eten koken) gaf Jacco ineens een krijs, riep van alles en floot keihard. Ik riep nog vanuit de keuken dat hij zachtjes moest doen, dat hij ook eten zou krijgen. Toen ik even later naar buiten ging zat hij weer op zijn stok, helemaal bol en Teetje onze kat, zat onder de tafel met iets te spelen. In plaats van dat ik even verder kijk.....maar nee, Jacco en T hebben wel vaker ruzie, en ik ga er zomaar van uit dat het zoiets wel geweest zal zijn. Als Paul een kwartiertje later buiten de tafel gaat dekken, hoor ik hem schelden "moordenaar". Als ik vraag wat er is laat hij me de resten van een koolmeesje zien, dat was wat T te pakken had, en dat was wat Jacco gezien had. We waren er allebei een beetje ziek van K.. kat. De minimeesjes riepen om eten en er was er nog maar 1 over om te voeren.
Na het eten zaten we nog even in de tuin en zagen toen dat "onze" beide koolmezen er nog waren. Maar ja, nu zit er wel een ander nestje zonder papa of mama!
Zaterdag nog een beetje warmer.

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op mei 08, 2008, 14:57:12 pm

Het gaat nog steeds goed met onze jonge koolmeesjes. Papa en mama vliegen af en aan naar het nest, met allerlei lekkers. Ik heb ontdekt dat onder een van de dakpannen ook nog een mussen nestje zit, terwijl in de klimop tegen de kopgevel van ons huis een nestje mereltjes zit.  :hart:

Gisteren (woensdag) was ik thuis en kon onze Jaccus lekker buiten zijn. Hij is dan helemaal in zijn element. Als ik 's morgens terug kom van de markt, neem ik hem mee naar de tuin en dan zet ik hem op zijn speelstandaard.  :(
Hij vind dat niet helemaal top, maaromdat we nou eenmaal heen en weer moeten kunnen lopen (mijn hulp is er altijd op woensdag) en Jacco gek is op voeten attaqueren, mag hij even niet op de grond tot het werk gedaan is. Om 12 uur gaat Mirella weg en mag hij los.  :thumsup:

Zittend op zijn speelstandaard floot hij gisteren het hoogste lied. In de boom naast hem is het een aan- en afvliegen van papa en mama vogels en hij fluit ze allemaal na. Je hoort bij Jacco duidelijk verschil of hij een musje, een koolmees of een merel na doet. Laatst zat er een spreeuw in zijn boom, die kennelijk veel naast een spoorwegovergang zit, want die deed de bel van de spoorbomen na.  :o Jacco viel bijna van zijn standaard, dat spreeuwen dat kunnen  :)

Toen hij een beetje moe werd en een dutje wilde gaan doen, hipte er ineens een koolmeesje op zijn standaard. Het beestje keek hem even aan en hipte toen naar zijn bakje ei voer en begon zich daaraan te goed te doen. Jacco was duidelijk stomverbaasd. Eerts werd hij heel bol, toen floot hij heel hard en heel vals en toen de mees niet weg ging, draaide hij zijn kop zodat hij hem met zijn goeie oog eens goed kon bekijken.  Even later streek er een mus neer op de rand van de opvang bak onder zijn standaard en toen werd het hem te gen. Hij zette het op een krijsen, strekte zijn vleugels uit en flapperde om de twee belagers te imponeren. :angry: Mus en Mees hadden er niks van en pikten gewoon door. Daarom liet Jacco zijn bravoure maar varen en ging zich zitten poetsen.

Jacco heeft sowieso wel voorkeuren heb ik gemerkt. Van kraaien en eksters moet hij hoegenaamd niks hebben. Als er 1 in zijn buurt komt tettert hij ze de tuin uit.
Merels en spreeuwen doen hem weinig, soms vind hij die spreeuwen wel druktemakers en ze moeten niet op zijn stok komen zitten, maar hij verdraagt ze.
Mussen, koolmeesjes en roodborstjes vind hij wel leuk. Hij probeert ze na te doen en volgt ze de tuin door als hij los loopt.
Zijn echte vrienden zijn de twee tortels die iedere avond bij ons in de tuin komen eten. Ik koop speciaal voer voor ze en iedere avond rond 7 komen ze op de rand van de schotel zitten en pikken hun lievelingszaadjes er uit.Ik denk dat Jacco ze als soorgenoten ziet. Meestal zitten ze eerst een poosje op de dakgoot en dan roep Jacco "hoehoe". Als ze klapwiekend naar beneden komen, flappert hij ook met zijn vleugels en eenmaal op gelijke hoogte doet hij er alles aan om hun aandacht te trekken.
En dan is er nog de soort waar hij bang voor is. De reiger, die regelmatig op het schuurdag landt, de meeuwen die gelukkig hoog over vliegen en de buizerds en ooievaars die regelmatig boven ons huis cirkelen vind hij doodeng. Dan duikt hij in elkaar en als hij los loopt kruipt hij onder een tafel of stoel.

Omdat ik gisteren best moe was en wel vond dat ik een uurtje zonnen verdiend had, ben ik op het ligbed op ons nieuwe terras gaan liggen. Jacco zat toen al onder een van de andere ligbedden. lekker te dutten. Ik was snel vertrokken, maar werd na een half uurtje wakker van een raar getik. Iedere keer heel zachtjes "tik, tik, tik" kwam van onder mijn stoel. Dus keek ik over het randje en zag daar Jacco, ondersteboven aan een dwarslatje hangen. Kennelijk had hij geprobeerd om bij mij op de stoel te klimmen, maar dat was niet gelukt. Nu hing hij daar en tikte hij met zijn snavel tegen het kunststof. Nadat ik hem bevrijd had uit zijn benarde positie, ben ik met een boek in de schaduw gaan zitten, in de zon was toch wel erg warm. En Jacco, die kroop onder zijn ligstoel en ging weer dutten.
 :thumsup:

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op mei 14, 2008, 21:26:31 pm

Het is weer woensdagavond en we zitten samen buiten na een dag hard werken. Soms denk ik wel eens dat ik op een niet werk dag harder moet werken dan op een wel werkdagn  :fool:
Jacco zit al bijna de hele dag buiten. Vanmorgen heeft hij ontdekt dat hij ook van zijn speelstok af kan klimmen. Tot nu toe liet hij zich alleen vallen, met soms wel wat nare gevolgen. Nu heeft hij ontdekt dat hij langs de verschillende stokken en uiteindelijk een trapje tot op de grond kan komen. :fool:

Sinds Jacco bij ons woont en vaak lekker buiten zit, heeft hij al veel vrienden in de buurt gemaakt.
Allereerst de grijze van een paar huizen verder. Die fluit de hele dag naar Jacco. En als hij hem hoort, dan wordt Jacco heel stil. Hij luisterd dan wel hoor! Maar hij reageert niet op hem.  tongue2

Twee huizen verderop woont Peter 1. Zijn ouders hebben altijd een papegaai gehad, die nu bij zijn broer woont omdat zijn ouders allebei al overleden zijn. Peter heeft iets met papegaaien dus, en als Jacco buiten zit dan fluit hij terug als Jacco fluit. Dat vind Jacco mooi. Hij luisterd heel aandachtig en probeert het na te fluiten.  :thumsup:

Weer twee huizen verder woont weer een Peter 2, die denkt altijd dat hij leuk is. Die gaat altijd hele moeilijke liedjes fluiten als Peter 1 fluit en Jacco terug fluit. En dan wordt Jacco boos en wacht hij weer tot Peter 1 fluit. Peter 2 negeert hij volkomen.  :angry:

Achter ons woont Hans, die kan ook leuk terug fluiten. Hij is niet vaak thuis, maar als hij er is en hij zit buiten dan heeft hij altijd wel een fuutje over voor onze vogel.  coolthumb

Naast Hans wonen Fred en Magda. Fred fluit altijd, waar hij ook is. Jacco vind dat helemaal toppie. Fred doet soms een beetje raar, dus van ons buren mag hij fluiten zoveel hij wil, dat hoort bij hem. Magda vind het allemaal minder leuk, die schaamt zich een beetje. Maar zij is gek op huisdieren en dus mag Fred wel naar Jacco fluiten.  :oops:

Daarnaast woont Ron met zijn gezin. Ron is ook een fanatiek Jacco fluiter. Maar Ron houd het bescheiden. Hij fluit, maar niet te hard en niet te vaak. Ron denkt dta wij niet weten dat hij ook naar Jacco fluit, maar dat weten wij natuurlijk allang.  cheesy3 cheesy2

Weet je wat nou het rare is, behalve Peter 1 heeft nog nooit iemand Jacco gezien? Zouden al die fluitende buurmannen denken dat ik ..............?? :yahoo: :) ;D

Nee ik denk dat iedereen hier in de buurt wel weet dat wij Jacco hebben, en dat Jacco een papegaai is.
Ik heb  al eens in een ander topic verteld dat onze buren regelmatig op de kleinkinderen passen. De oudste is nu een jaar of 2 1/2 en vorig jaar kwam hij met zijn ouders op het huis van opa en oma passen. Toen hij in de tuin aan het spelen was en Jacco hoorde, rende hij als een razende naar binnen en riep naar zijn moeder "mama, papegaai is er, papegaai is er, mama, mama, papegaai is er" Mama snapte gelukkig de boodschap en kwam met hem mee naar buiten, daar wees hij kennelijk op een kraai die in de dakgoot zat en zei "kijk mama de papegaai is er". Mama lag in een deuk, en ik ook natuurlijk, maar ja als je niet over de schutting kan kijken dan gok je maar wat. Tenslotte is een kraai ook een vogel. Natuurlijk heb ik toen meteen tegen Fransien gezegd dat het goed was als ze even naar de andere kant van de schutting kwam, zodat hij de echte kon zien. Nou dat heeft indruk gemaakt, en ook rust gebracht. Nu is hij er al weer aan gewend en weet hij waar dat rare stemmetje aan de andere kant van de schutting vandaan komt. Afgelopen weekend logeerde hij bij opa en oma, samen met zijn zusje van nu 1 1/2. Toen Jacco buiten zat en weer eens zijn praatuurtje had, hoorde ik hem wijs tegen zijn zusje zeggen "Hoor Jara, dat is de papegaai". Wat er toen precies gebeurde weet ik niet, maar het klonk als een bak water en een gillende keukenmeid van 1 1/2, met meteen daarachter aan een hele boze opa stem (ook een Hans) die zei dat dit niet mocht! Daarna moest de meute naar bed en heb ik ze niet meer gehoord.
En Jacco, die strekte zich uit op zijn stok en schaterlachte, zoals hij altijd doet als wij ergens heel erg om moeten lachen.
Niet dat we ons arme buurkleinkind hebben uitgelachen hoor!!! We zouden niet durven.  cheesy3 cheesy2 cheesy2 cheesy3

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op mei 23, 2008, 15:00:10 pm

Ik las net het topic over douchen en dat bracht me er toe om jullie onze (lees Jacco's) doucheperikelen te vertellen.

Zoals verteld, wij hebben Jacco van iemand anders overgenomen. Die mensen haddn nog nooit gehoord van een douche voor vogels. Toen we Jacco eenmaal bij ons in huis hadden, heb ik braaf een boekje gekocht en daar stond in dat het belangrijk was voor vogels om regelmatig te douchen.

Nu hebben wij een hele mooie douche kabine die zich prima leent voor een papegaaien douche, dus daar hoefden we niet zoveel aan te doen. Maar eerst moest Jacco wennen aan het verschijnsel zelf. Daarom zijn we begonnen met hem te sproeien met de plantenspuit (klein beginnen zei het boekje). Nou dat was meteen al drama vanaf de eerste spriets. Men had Jacco in zijn vorige leven opgevoed met de plantenspuit (als hij iets deed wat niet mocht, werd hij natgespoten) dus die spuit was geen succes en zou het ook nooit worden.

Toen hebben we bedacht dat hij wel in de douche zou willen. Dus op een mooie zondagmorgen met het hele gezin naar boven, douche alvast voor laten sproeien zodat hij lekker warm was, maar niet te heet en op standje druppelen gezet. Douche goed aan de kant gedaan en Jacco rustig in de douche bak gedaan. En toen de douche over hem heen laten druppelen. Nou ook dat was drama. Hij probeerde alle kanten op te vluchten, maar omdat die bak glad is schoot hij door roeien en ruiten. Eenmaal weer op Paul zijn hand rende hij meteen door naar zijn schouder om daar nooit meer weg te gaan.  :nailbiting:

We hadden toevallig nog een oud opstapje van de caravan staan, zo'n metalen. Bij de volgende poging hebben we Jacco daarop gezet, kon hij in ieder geval niet uitglijden. Bij de eerste druppel vladderde hij van het krukje, knalde er tegen aan, sloeg met een vleugel tegen de wand van de douchekabine en kwam toen met 1 pootje in het putje terecht.  :seestars:

Toen las ik in het boekje dat het hielp als met met je vogel ging douchen en dan jij zelf vrolijk zingen en fluiten (onder de douche :CENS). Vooral de vrolijke liedjes en moppies. Dan kan je vogel aan jou zien dat het leuk is en gaat hij het ook leuk vinden, was het advies.
Het leek mij verstandig om Jacco eerst maar eens te laten wennen aan de badkamer op zich en hem eerst maar eens goed te laten kijken wat zo'n douche nou eigenlijk is. Dus zeulde ik iedere dag zijn eetstok mee naar boven en zette hem op die standaard voor de douchekabine. Dan ging ik zelf douchen met de deur een stukje open. Jacco kreeg dan soms wat spetters en flink wat stoom.  :angry:

En ik zingen daar onder die douche, hele aria's. Gelukkig ken ik beel kinderliedjes, simpel en altijd vrolijk. Meestal paste ik de tekst zo aan dat ze over Jacco gingen (Jaccootje Dap...., Op een grote paddestoel....zat Jac co de papegaai..., En Jacco mag een liedje zingen...)Maar ja, Jacco werd er niet vrolijk van en ging het ook niet leuker vinden. Wel konden we duidelijk merken dat hij minder stofte, dus dat zijn huid minder droog was. Ondertussen hebben we van alles anders geprobeerd. In de spoelbak in de keuken (daar zit ook een douche in de kraan), met de plantenspuit, in de spoelbak als een soort badje, in het vogelbadje buiten enz. 1 Keer had hij plezier. Toen zat hij in de tuin op de rugleuning van een rieten stoel, half onder de sering. Ik was de tuin aan het sproeien en nam Jacco en passant mee. Dat vond hij geweldig, fladderen, fluiten (hij wel) en heen en weer hippen  :dance: Nou ik kan jullie wel vertellen dat die sering heel veel water krijgt in de zomer.

Vorig jaar kocht ik op de kromsnavelbeurs een stok die met zuignappen aan de muur zit, en daar zit Jacco nu op. Hij doucht altijd met mij of met Meagan, Paul is een beetje bang dat Jacco op het verkeerde stokje gaat zitten!
Hij vind het nog steeds een drama, al maakt hij niet meer zoveel bombarie. Gelaten zit hij op zijn stok tot hij helemaal doorweekt is en wacht hij tot ik klaar ben en de douche uit draai. Zingen doe ik niet zoveel meer, ik moet ook aan de buren denken. Zodra de douche uit gaat kruipt hij naar de punt van de stok en steekt hij zijn pootje uit om op te stappen. Dan moet hij natuurlijk even wachten tot ik droog ben en weer toonbaar, en dan mag hij weer mee naar beneden. Halverwege de trap begint hij te fladderen en krijg ik een tweede douche, en eenmaal weer in zijn vertrouwde omgeving kletst hij de oren van je kop.

Ik heb me er maar bij neergelegd dat onze vogel geen zwemvogel is. :(

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op juni 09, 2008, 14:48:14 pm

Afgelopen vrijdag wilde Paul mij verassen met een nieuwe LCD tv van enorme afmetingen. Dus stond hij vroeg op (zodra ik weg was) en ging Jacco zijn kooi verschonen, boodschappen doen en naar Vianen om de TV (die hij vorige week al kocht) op te halen. Jacco was niet gewend aan die vroege activiteiten en had vrijwel meteen een humeur om op te schieten. Toen daarna de baas ook nog eens weg ging, terwijl ze normaal op vrijdag altijd samen zijn, had de tv voor hem meteen afgedaan.

Bij thuiskomst bedacht Paul dat hij de kabels voor de aansluiting onder de vloer door wilde laten lopen. Dus boorde hij een gat in de vloer bij de voorgevel, eentje in het wandje tussen de kamer en de trapkast, en ook eentje in de vloer in de trapkast, tenminste.......... dat dacht hij. :CENS

Jacco is gek op klussen en zat toe te kijken hoe Paul boorde. Dat vind hij helemaal geweldig, die boor, vooral die hele grote. :dance:

Onze woonkamer vloer is 10 bij 6 meter, en een waterleiding heeft een doorsnee van ? 1 cm. misschien? Nou ja jullie voelen hem al aankomen natuurlijk. Klein stukje boren in de vloer van de trapkast en toen was er ineens een fontein. Paul doorweekt, en de kast (met inhoud) dus ook. Ik weet niet wat Paul gezegd heeft, daar was ik gelukkig niet bij. Jacco verschoot van schrik en is boos blijven zitten mokken (hij houd nou eenmaal niet van douchen).  :angry:

Toen ik om 17.00 uur thuis kwam uit mijn werk, kon ik de voordeur niet in omdat de anti diefstal beugel er op zat. Door het raam zag ik dat het kruipluik open stond en ergens in het vooronder hoorde ik Paul roepen dat ik achterom moest gaan. Nou ben ik wel vaker thuis gekomen, dat er ineens een muur weg was of zo, dus ik kijk nergens meer van op.  :o

Eenmaal in de huiskamer, wist ik niet wat ik moest denken. Eerst een enorme doos van Sony, overal inhoud van de trapkast en onder de tafel een hele bolle, boze papegaai  :pics: De trapkast stond open en was nog nooit zo schoon en opgeruimd geweest.
Eerst maar Jacco buiten op zijn speelstok gezet, en toen weer naar binnen, waar Paul intussen onder de vloer vandaan was. Ik kreeg het hele verhaal en hoe zijn verassing letterl;ijk in het water gevallen was en toen kon ik mijn lachen niet meer houden  ;D
Paul kon er niet zo om lachen natuurlijk en ik vond het ook vreselijk sneu dat het zo gelopen is, maar hilarisch is het wel.

Omdat de tv op een plek moest staan waar op dat moment nog een piano stond, moest die piano dezelfde avond nog overgebracht worden naar de kantine van de sportvereniging. Paul had neef lief geregeld om te helpen, die kwam niet op dagen, dus moesten we samen sjouwen. Jacco, inmiddels weer in zijn kooi, zag het gesjor en gesjouw aan en werd nog bozer, hij is namelijk best gehecht aan de piano. Bovendien had hij de hele dag geen aandacht gekregen, maar wel een hoosbui. Hij was er nu van overtuigd dat het allemaal zijn schuld was.  :cry:

Eenmaal weer thuis van de piano weg brengen, zat Jacco lekker weer buiten. Meagan had hem na een uurtje paardrijden uit zijn kooi gelaten en in de tuin gezet. Dat hielp. Ik heb gauw de oranje vlaggen buiten gehangen en Paul en Meagan zijn de TV uit de doos gaan halen. Die doos was een leuk speeltuig voor de katten, dus die waren de rest van de avond zoet.
Uiteindelijk zijn we alledrie om een uur of 10 op een tuinstoel geploft en hebben we smakelijk gelachen om de perikeen van die dag. Jacco eindelijk bij Paul op schoot en alle kusjes en knufeels maakten het weer goed.

Zaterdag begon deel 2 van de nieuwe TV. Er moest een kastje komen waar hij op kon staan. Jacco ergerde zich intussen aan de doos van de tv die onder zijn kooi lach en waar de katten met verve in en uit renden. Hij hoorde ze wel maar kon ze niet zien en daar was hij niet van gediend. Het was hem allemaal veel te druk dat geren. Dus de doos naar buiten gegooid en wij op zoek naar een kast. Een half uurtje later waren we thuis met een kast. Jacco helemaal enthousiast, want het klussen zou weer beginnen dacht hij. Nou mis dus, want na even gauw de kast in de was gezet te hebben moesten wij meteen weer weg. En die was, die stonk vond Jacco  tongue2

Later die dag hebben we alles aangesloten en op zijn plek gezet. We hebben Jacco bewust in zijn kooi gelaten, zodat hij de verandering goed kon volgen. Jacco houd namelijk niet zo van veranderen en als zijn hele huiskamer ineens anders is kan hij behoorlijk van de kook raken.  :seestars:

Om een uur of 19.00 was alles klaar en zijn we buiten gaan zitten. Jacco er bij, lekker struinen door de tuin en schildpadden kijken (die had ik ondertussen ook nog naar buiten gehaald). 's Avonds bij de tuinhaard marshmallows gepoft en genoten van het uitzicht op de tv. Het was geen weer om binnen te gaan kijken, dat komt een andere keer wel. :thumsup:

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op juni 10, 2008, 10:26:02 am

Jacco vind voetbal geen leuk spelletje.  :( Na gisteravond is dat wel heel duidelijk geworden.
De avond begon zoals elke maandagavond. Paul vertrok voor zijn avondje trainen, Meagan kroop achter de computer en Jacco en ik zaten lekker in de tuin. Hij op zijn speelstandaard en ik met een goed boek op een tuinstoel er naast. Het was wel lekker rustig buiten, en met alle veranderingen in het weekend kwam dat voor Jacco goed uit. Dus ik lekker lezen en hij zijn touw slopen, zo begon het. :thumsup:

Om een uur of half 9 begon onze achterbuurjongen met een stadiontoeter vast aan te kondigen dat de wedstrijd zo zou beginnen. Jacco keek even op van het vreemde geluid, maar het was ver weg en hij ging lekker verder met slopen. 10 Minuten later kwam Paul thuis, veel eerder dan anders en Jacco kreeg een paar dikke knuffels. Die ontving hij met tegenzin, Jacco heeft namelijk een absolute hekel aan rood en oranje, en iedereen was in het oranje natuurlijk. Toen Meagan naar buiten kwam met een oranje mutsje op werd hij heel bol en moest hij zelf grommen. :o :angry:

De wedstrijd begon en er kwam wat meer herrie op straat. Jacco ging vroliijk meefluiten met alle voetbalfluitjes, trom-petten en andere toetertjes die in de straten klonken.  :a036:
En toen kwam de 1-0. Paul vloog van de bank en gilde samen met de rest van de straat. Greep de stadiontoeter en tetterde met alle anderen mee. Gelukkig zaten bijna al onze dieren buiten en Paul binnen met zijn toeter. Teetje (de kat) lag binnen op een stoel te slapen en schrok zo vreselijk van die toeter dat hij binnen een tiende van een seconde buiten onder mijn stoel zat en niet wist wat hem was overkomen. Hij is de hele verdere avond niet meer binnen geweest. :seestars:
Jacco schrok ook, van het toeteren in zijn eigen huis en van dat van alle buren.  :nailbiting: Een beetje zenuwachtig rende hij over zijn stok heen en weer en ik heb hem maar gauw bij me gehaald om hem gerust te stellen.
Bij de 2-0 ging hij zich duidelijk afvragen of de baas wel helemaal tof was  :CENS. Gelukkig kwam Paul in de rust naar buiten en mocht Jacco bij hem zitten. Bij de 3-0 kreeg hij echt flink de pest in. Hij was moe en wilde slapen maar iedere keer als hij weg dutte klonk er een oeh of aah vanuit alle huizen.  :angry:
Na het derde doelpunt heb ik hem in zijn kooi gezet en de toeter mee naar buiten genomen. Toen kon hij eindelijk slapen en tot rust komen.

De nieuwe tv vind hij helemaal geweldig, zeker als er papegaaien op te zien zijn. :dance:

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op juni 16, 2008, 15:32:07 pm

Ja hoor, gisteren was het weer zo ver. :CENS

Omdat het vaderdag was mocht Paul lekker uit slapen (dat doet hij altijd al, maar nu mocht het zeg maar). Ik was al vroeg wakker en heb meteen toen ik beneden kwam Jacco buiten gelaten. Omdat we niet weg hoefden, mocht hij op de grond, dat vind hij het leukste.  :dance:

Sinds vorige week zondag, zitten onze schildpadden weer in de vijver. Jacco had ze nog niet gezien en kuierde rustig langs de vijver.
Na een champagne ontbijt met heel veel pakjes ging Paul luieren en Jacco ging inpakpapier slopen. Daar is hij wel een paar uur zoet mee geweest. :thumsup:

Toen hij vond dat de snippers klein genoeg waren, kuierde hij weer richting vijver. Slopen maakt dorstig en hij had kennelijk behoefte aan een bad. Hij doet altijd verwoede pogingen om zichzelf nat te spetteren door zijn koppie onder water te steken en dan al schuddend boven te komen, maar op een of andere manier krijgt hij zich zelf nooit echt nat gespetterd. Zijn gepoedel trok de aandacht van "red october" en "yellow submarine" (wij hebben roodwangen en geelwangen) die meteen tot periscoop diepte omhoog kwamen om te zien wat daar allemaal gebeurde. Precies op het moment dat Jacco met zijn kop onder water dook om opnieuw een schep water over zijn rug te hozen, kwam Chuck (eentje van het type yellow submarine) met haar kop boven water piepen om beter te kunnen kijken. "Tok" deed het :seestars: en Jacco deed van schrik een sprongetje achter uit en draaide zijn kop naar rechts, zodat zijn ziende linkeroog kon kijken. De CIA en KGB lagen op een rijtje, koppen net boven water te onbserveren en veroerde geen poot.  :o Jaccco liep langzaam naar links, langs de rand van de vijver, zijn U-boot gevolg achter hem aan. Daar waar de vijver de hoek om gaat, gaat het terras over in gras. Jacco stapte zonder te zien over van de stenen op de sprietjes en toen was het bal. Hij schrok, vloog op en belandde met een plons achter de linie torpedobootjagers. Fladderde om naar de kant te komen, waardoor de aandacht van zijn belagers naar hem getrokken werd, die op hun beurt weer massaal de diepte kozen en onder hem door zwommen om op de bodem te gaan nadenken wat dat nou geweest was. Een van de schildpadden raakte met haar schild een pootje van Jacco, die daardoor zo snel naar de kant kwam, dat het bijna leek of hij zwemvliezen had. ;D

Eenmaal weer op het droge heb ik hem opgepakt en op zijn standaard gezet, zodat hij hoog en droog de vijver kon bekijken, waar de nieuwsgierigheid van de schildpadden nu voorgoed gewekt is. Toen Jacco een poosje later weer een poging waagde om bij de vijver te gaan kijken en het wateroppervlak vervaarlijk bewoog, koos hij eieren voor zijn geld en ging hij badderen in de drinkbak van de egel, waar hij de bodem van kan overzien. :nailbiting:

Titel: Re: Jacco pinda..........de opstapstok
Bericht door: Billybird op juni 26, 2008, 16:28:06 pm

Jacco heeft een nieuwe opstapstok.

Sinds hij zo vreselijk hard van mijn arm gevallen is, heb ik voor hem een opstapstok gemaakt van 2 stukken bezemsteel. Maar deze was van een formaat waar wel 2 ara's op konden zitten, dus een beetje lastig als ik Jacco in de kooi moest laten opstappen. Dan paste het geheel niet door het deurtje en kwam het nog wel eens voor dat Jacco halverwege afstapte, op de deur van zijn kooi.  tongue2
Nou en dan was het een hele tour om hem weer op de stok te krijgen. Jacco is weliswaar goed opgevoed, maar ook puber en heeft zo zijn streken.

Omdat hij zo graag in de vijver baddert, maar dat eigenlijk nooit echt goed gaat omdat hij niet in het water kan staan, had ik een systeem bedacht om hem te helpen. Ik heb hem op de opstapstok laten stappen met de T ondersteboven. En hem toen hij eenmaal lekker zat, zachtjes een stukje in het water laten zakken, tot zijn buikje ongeveer. :)
Hij leek zijn adem in te houden en tilde een pootje op om het handvat te kunnen vastpakken, en zat er met een koppie van "als er ook maar iets beweegt ben ik boven o.k." :o
Maar hij bleef dapper, zitten en keek geinteresseerd om zich heen.

Toen ik de stok een beetje bewoog, bleef hij eerst nog even zitten en toen ineens stapte hij zomaar van de stok af, de vijver in en meteen de kant op. Hij holde met een noodvaart onder zijn ligbed en ging daar op de dwarslat zitten.  :nailbiting:
Ik liet hem opnieuw opstappen, maar halverwege de vijver sprong hij al op de grond en rende weg. :angry:

Afgelopen maandag moest ik na mijn werk even bij de plaatselijke dierenwinkel langs, en daar verkochten ze opstapstokken voor grijsjes. Een mooi compact blauw stokje van steen, met een plastic plaatje als bescherming en een stevig handvat. Eenmaal thuis verwachtte ik dat Jacco wel even aan de stok zou moeten wennen. Maar nee hoor, toen ik de stok voor zijn borst hield schraapte hij zijn snavel er langs, zag dat het goed was en stapte op. Omdat het stokje niet te breed is kunnen we onderweg naar buiten wel 100 kusjes geven en dat is nu het nieuwe spelletje. :hart:

De oude opstapstok is meteen uit de gratie, bij Jacco vanwege het bad, en bij mij vanwege de breedte van het ding.
Maar dat baden heeft me wel aan het denken gezet. Ik denk dat ik er nog wel even mee doorga, misschien gaat hij het ooit nog wel eens leuk vinden om op die manier te "zwemmen". :dance:

Zo ben ik ook nog van plan om ooit nog eens een bootje voor hem te maken, een soort tobbe met een zitstok, zodat hij zijn vijver kan bevaren.
Maar daarover later meer.

Titel: Re: Jacco pinda ...... bewegende stenen?
Bericht door: Billybird op juni 30, 2008, 15:45:51 pm

Natuurlijk zaten we gisteren weer buiten. En juist gisteren was extra feest voor Jacco, want ook Paul zat de hele dag buiten en dan komt Jacco om het uur even langs voor kusjes. Dan geniet hij echt die vogel.

Omdat later in de middag de zon pas echt goed ging schijnen, zaten we achter in de tuin, Paul en ik. Jacco zat op het terras bij de vijver en hoorde ons praten. Hij had net zijn middagdutje gedaan, onder zijn ligstoel, schudde en rekte zich uit en kwam ondewr zijn stoel vandaan.

Hij had duidelijk de bedoeling om onze kant op te komen, maar bedacht zich en tufte eerst richting vijver. Wat hij niet zag, maar wij wel, was dat Jip (een van onze roodwang schildpadden) op de kant lag. Jip lag er raar bij, achterkant op de stenen, voorkant balancerend boven het water.
Jacco ging vlak naast hem wat zitten spetteren en wij verwachtten eigenlijk dat Jip wel in het water zou plonzen.

Niks was minder waar. Jip zat daar best, keek een beetje slaperig naar Jacco en zijn gespetter, en bleef zitten.
Jacco schoof een beetje op naar rechts, en stootte zijn pootje aan Jip haar schild. Hij tilde zijn pootje op en voelde of de steen bleef liggen, dat gebeurde en Jacco stapte op.  :o
Zo stond hij dus bovenop Jip, die rustig bleef liggen. Wij zaten bewegingsloos toe te kijken, als Jip zou schrikken zou ze met Jacco en al de vijver in plompen en dan zou die vogel het helemaal besterven.  :seestars:

Na een poosje zo gezeten te hebben, scharrelde Jacco weer van zijn steen af en kwam naar ons toe, om mee te genieten van een stukje komijnekaas.
Toen hij eenmaal van Jip haar schild af was durfden wij ook weer adem te halen en wat te zeggen. Jip is nog een hele poos op de rand van de vijver blijven zitten dommelen, en dook uiteindelijk te water toen een van de katten langs liep.

En op zo'n moment heb je dan nooit een camera bij de hand.

Titel: Re: Jacco pinda...........zwarte zaterdag
Bericht door: Billybird op juni 30, 2008, 16:01:33 pm

Zaterdag is een zwarte dag in onze agenda.

Al sinds jaar en dag hebben wij 2 tortel paren, die onze tuin dagelijks met een bezoek vereren. Ik geef ze tortelduiven voer in een bakje op de schoorsteen van de tuinhaard en dagelijks horen we ze koeren op onze schoorsteen.
Jacco is in de loop van de tijd bevriend geraakt met deze vogels. Ze zijn bijna even groot als hij en hebben bijna dezelfde kelur. Hij vind het altijd gezellig als ze in de tuin zijn en zet het steevast op een fluiten. De tortels converseren nooit terug, maar dat ontmoedigt hem niet. Hij heet ze met vrolijk gebabbel welkom. :dance:

Zaterdag waren Paul en ik weg, toen we een paar uur later thuis kwamen (Paul eerst en ik twee tellen later) lag de huiskamer bezaaid met grijze veren. Ik schrok me werkelijk een ongeluk, zag al die veren en zag Paul staan met in zijn handen iets grijs met een snavel. Ik dacht meteen dat een van onze katten Jacco te pakken had gehad, maar het bleek een van de tortels te zijn. Wat mij betreft net zo erg.  :cry:

Oh, op zo'n moment kan ik die katten wel wurgen!  :angry:

Het beestje leek nog redelijk goed te zijn, alleen heel zijn staart was weg. We hebben hem tijdelijk even in de caviakooi gezet (Tuk zat buiten) en de dierenambulance gebeld. Die zouden hem snel komen halen.
Jacco zat ondertussen helemaal verdwaasd in zijn kooi. Duidelijk was hij getuige geweest van de slachtpartij van zijn vriendje en hij was helemaal over zijn toeren. Hijgen en volgens mij een hartslag van veel te veel. Ik heb hem gerustgesteld, even bij zijn vriendje laten kijken en toen mee naar buiten genomen. Dat gaf afleiding.
Partner tortel zat op de schuur te koeren om de ander.

Gelukkig kwam de dierenambulance snel, zij hebben het diertje nagekeken waar we bij waren, onder zijn vleugel prijkte een diep gat van duidelijk een slagtand, dus daar moest een dierenarts aan te pas komen. Nadat ze me beloofd hebben dat ze hem weer in onze tuin zouden uitzetten als hij beter was (vanwege de partner) zijn ze weg gegaan en konden wij Jacco gaan geruststellen.
Even later belde de chauffeur, bij de dierenarts was duidelijk geworden dat de tand de botten in de vleugel doorboord had en dat ze de duif toch hadden laten inslapen. Door de verwondingen zou hij zeker een langzame dood zijn gestorven, dus een spuitje was humaner.

Maar ik wordt steeds zo verdrietig als ik nog maar 3 tortels in de tuin zie. Ook zij zijn erg geschrokken en komen helaas niet verder dan de schuur, en die ene zit maar steeds zo zielig alleen te koeren. Zou hij begrijpen wat er gebeurt is? Gaat hij weer een nieuwe partner zoeken? Ik vind het zo vreselijk zielig.

Ik heb nu hoog aan het muurtje tussen ons en de buren een plank gemaakt om de duiven op te voeren. De katten kunnen daar echt niet bij.

Heeft er iemand misschien zin in een broodje Siamees, ik weet wel een gehaktmolen.  :angry:

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op juli 17, 2008, 16:02:46 pm

Zodra het weer het ook maar even toe laat zit Jacco buiten, maar dat is intussen al wel bekend.
De eerste die thuiskomt zet hem buiten en dan mag hij kiezen tussen 2 standaards of lekker los door de tuin lopen. Aangezien hij van zijn beide standaards af kan klimmen, zetten wij hem meestal op een van de 2, dan klimt hij als hij at wil er zelf wel af.

Laatst zat hij op een avond na het eten even alleen buiten. Hij kletst dan altijd honderd uit, vooral tegen zichzelf. Jacco praat veel als zijn omgeving stil is. Terwijl wij alledrie binnen met iets bezig waren, was Jacco duidelijk te horen.

"Ja ccooo", waarbij ja dan heel hoog en cco heel laag uitgesproken wordt.
Ook zijn "Jacco lief he??", liet hij regelmatig horen waar bij hij bij het woordje lief, niet alleen hoger praat, maar ook zich helemaal lang maakt, alsof hij extra wil benadrukken hoe erg lief hij dan wel niet is, en waarbij de vraagtekens duidelijk hoorbaar zijn.
Met zijn "kooooooom, kommaar, kooooooom dan!" probeert hij onze aandacht te trekken, en als dat niet lukt roept hij stellig "hee, hier joh". Krijgt hij een van ons dan nog niet zo ver dat hij aandacht krijgt, dan gaat hij fluiten, het bekende hondenfluitje. En als dat niet werkt, dan is het krijsen.

Ik geniet er altijd van als hij op die manier aan het kletsen is. Hele verhalen hangt hij op tegen de mussen en merels in de tuin en als zijn vriendje de tortel zich laat zien, wordt zijn geklets nog vrolijker.

Zo ook die avond, hij kletste honderduit.
Op een gegeven moment moest ik even buiten zijn en op het moment dat hij me zag riep hij "HeeeeejJaccoooooo", dus zei ik terug "Hee Jacco"

"Hoi"  was het antwoord van Jacco. Ik twijfelde of ik het goed hoorde, maar hij had inderdaad "hoi" gezegd, op de toon zoals onze dochter altijd de telefoon opneemt.

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op juli 29, 2008, 16:07:05 pm

Kun je je voorstellen dat je als papegaai wel eens vreselijk kan schrikken? Jacco heeft daar ervaring mee. :o

Eerst vrijdag avond. Hij zat lekker op zijn speelstandaard, had net gedouched (dus hij was al niet vrolijk) en terwijl hij rustig zijn touwtje zit te slopen verschijnt er ineens een enorme hete luchtballon boven het huis van de achterburen.
Het ding zat zo laag, dat ik bijna de neiging had koffie bij te gaan zetten, omdat ik er van overtuigd was dat alle inzittenden zo uit het bakje bij ons in de tuin zouden kiepen. En dan wil je toch wat te bieden hebben toch? Hij raakte net niet de schoorsteen! :nailbiting:

Nu viel het op dat moment nog mee, Jacco zat net met zijn blinde oog naar die kant en zo'n ding hoor je niet aankomen! Totdat de vaarders bedachten dat ze nu wel heel snel moesten stijgen en de gaskraan open draaiden. Wat een kabaal.

Onze katten, die het gevaarte wel hadden zien aankomen en alvast onder de tuintafel gekropen waren, schrokken zo dat ze niet eens door het kattenluikje in de hor gegaan zijn, maar gewoon de hele hordeur niet gezien hebben in hun run naar binnen. De deur smakte met een rotklap dicht en die klap tegelijk met het gesis van de ballon maakte weer dat Jacco bijna met speelstandaard en al achterover tuimelde.
Toen hij de ballon zag, werd hij heel bol en ging hij grommen, met zijn snavel open en tegelijk begon hij te gapen.

Gelukkig liet hij zich gauw weer kalmeren, wat met de katten anders was. Die hebben de rest van de avond op de zoldertrap doorgebracht.

De ballon piepte nog net over onze schoorsteen en voer toen richting de noordzee.

Zondag werden we ineens verrast door een helikopter. Van de politie  :CENS.
Een paar straten achter ons is een vrouw vermoedelijk vermoord vorige week. De politie doet iedere dag nog steeds grootschalig onderzoek en zondag dus met de helikopter met camera's.
Nou wilde het oeval dat ik (topless  :-X) lag te zonnen in onze eigen tuin. :o
 Na de straat gefilmd te hebben waar het om ging draaide hij boven onze tuin en ging daar een een poosje hangen te wentelwieken.
Weer de hele beestenbende in de stress, want dat maakt ook heel erg veel herrie. Jacco zat onder zijn ligbed omhoog te turen en weer bol zitten en weer grommen.
Toen ik onder de parasol ging staan, gingen de heren (of misschien waren het wel dames) een eindje verderop vliegen en keerde de rust weer.

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op augustus 25, 2008, 21:23:02 pm

Vrijdag 1 augustus werd Indy bij ons gebracht. Hij kwam een weekje logeren terwijl zijn gezin een met vakantie ging.
Indy is een Kongo van het type druk en een beetje bang.  :nailbiting:
Om 16.00 kwam hij  aan, met kooi en al ondersteboven op een steekwagentje (ze wonen gelukkig dichtbij). :seestars:
Jacco zat lekker buiten te genieten van het mooie weer en hoorde binnen allerlei stemmen, dus was het een gefluit en geklets van jewelste in de tuin.
Nadat alles in Indy zijn kooi weer was zoals het hoorde, ging de familie met vakantie. Met een dag lieverd veel plezier, namen ze afscheid en bleef Indy achter in dat vreemde huis met ons als vreemden om hem heen.
Paul haalde Jacco uit de tuin en liet hem naar Indy kijken en ook aan Indy zien. Daar werd die grote bangerd heel erg bol van en hij moest er zelfs een beetje van grommen :angry:
Daarna hebben we hem met kooi en al naar buiten gereden, zodat hij ook van het lekkere zomerweer kon genieten. Hij keek zijn  ogen uit en zat redelijk stil op zijn stok. :CENS

De volgende ochtend werd ik om 7.00 uur wakker van een telefoon, en Bernhard die riep "Hallo met Bernard". Slaapdronken vroeg ik me af wat Bernard op dit uur bij ons in huis moest en welke telefoon hij had opgenomen. Gelukkig riep Paul daarna dat hij behoefte had aan een kusje, en omdat Paul zelf op dat moment nog lekker naast mij lag te slapen, begon het tot mij door te dringen dat onze logee en Jacco wakker waren en in gesprek waren geraakt. Op dat uur van de dag en in het weekend twee vogels horen praten was een hele nieuwe ervaring voor mij. :-X
Gelukkig viel ik weer in slaap en kon ik toch nog een beetje uitslapen. Toen  ze om 9.30 allebei hun  broodje pindakaas kregen, was Jacco wel een beetje moe van het vroege gesprek, maar ze gingen allebei lekker naar buiten en zijn daar de rest van de dag gebleven.

Op zondagmorgen ging het net als de zaterdag, alleen nu om 6.30  :seestars: Indy zijn kooi stond precies op een plek waar het allereerste zonlicht op schijnt, vandaar dat hij lekker op tijd wakker was. En dan vond hij het wel gezellig als hij wat te kwebbelen had en dan maakte hij Jacco ook maar wakker. :angry: Die was daar na de eerste dag al niet meer van gediend, dus deed hij zijn mond niet meer open.
Die avond kregen we visite en dat vond Indy geweldig. Hij zat rustig in zijn kooi te luisteren naar onze gesprekken en ging zijn eigen gang. Jacco daarentegen had zich voorgenomen dat hij wel eens zou laten zien wie er nou eigenlijk de belangrijkste was, en floot en kletste overal doorheen, en niet zachtjes ook. Dat ging ons vervelen, dus zette Paul hem buiten en dat vond hij niet leuk. ;D
Later mocht hij er ook weer bij, maar hij heeft zich niet meer laten horen.

Op maandag werden we om 6.30 wakker van de wekker. Ik dacht nog, wat raar! Eenmaal beneden zaten Jacco en Indy in hun kooi. Jacco dutte nog een beetje en Indy scharrelde over zijn bodem. Hij keek me aan met een koppie van "wat moet jij hier, nou ik net door heb hoe het werkt hier in huis, sta je ineens beneden om deze tijd?"
Na de boterham met pindakaas moesten we ze alleen laten, totdat we klaar waren met werken. Daarna gingen ze dan allebei naar buiten en was het fluiten en kletsen, totdat het papegaaien bedtijd was. Als ze dan eenmaal weer binnen waren, gingen ze nog een half uurtje snavel slijpen en daarna ging die tussen de veren.

Het was een hele leuke week, voor Indy en voor ons. Jacco scheen het minder te kunnen waarderen. Indy is best druk en daar in ons vogeltje niet zo weg van.
Indy heeft een behoorlijke woordenschat, en een scala aan geluiden en fluitjes die hij de hele dag laat horen. Daarbij heeft hij een behoorlijk harde stem en kan hij knetterhard fluiten.  :o
Wij hebben genoten van zijn aanwezigheid en we lagen bij tijd en wijle helemaal in een deuk als hij weer ploemp en borrelgesluidjes maakte. Als hij een broodje in zijn waterbakje doopte voor hij het ging opeten riep hij zelf heel hard "ploemp". En vanaf dat we hem een krant op de bodem van zijn kooi gaven riep hij elke dag een paar keer "ff poepen".
Tegen het eind van de week konden we duidelijk merken dat hij het zat werd in zijn kooi, maar omdat hij niet gekortwiekt was, kon hij er niet uit. Jammer.

Wij hebben Indy geleerd noten te snoepen, en eten met zijn snavel aan te pakken, en ik vrees dat hij verslaafd is geraakt aan mijn papegaaien pasta. :thumsup:

Op vrijdag de 8e werd hij weer opgehaald. Natuurlijk was hij blij zijn eigen mensen weer te zien, en hij mocht even rondvliegen in onze huiskamer. Dat leerde ons meteen waarom het goed was dat wij hem in zijn kooi hebben gelaten, zodra hij los was schoten onze twee katers op hem af om hem te vangen, gelukkig ging het allemaal net goed en kon Bernard hem op tijd pakken. Op de steekwagen en ondersteboven gingen ze weer naar huis. Ik had een dagboek bijgehouden zodat ze op hun gemak alle belevenissen konden lezen.

En wij, zijn helemaal verliefd geraakt op Indy, hij mag altijd bij ons komen logeren. :hart:

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op augustus 25, 2008, 22:07:12 pm

We gaan met vakantie en Jacco weet dat. Vanaf woensdag heeft hij gezien hoe allerlei kleding en voedsel in kratten door de voordeur naar buiten gingen. En als dan op zateredagmorgen de hele bups op 9.00 uur beneden is en de reiskooien van hem en de katten te voorschijn komen, weet hij het zeker. We gaan kamperen: coolthumb.
Het is een rare week geweest, met Indy er bij als logee en Meagan een paar dagen uit logeren. Jacco was niet happy en zat de hele weg een beetje stilletjes op mijn schoot in de reiskooi. Hij genoot van de voorbijschietende auto's en zijn walnoot. En zo af en toe wilde hij "koppie krauw".
Eenmaal op de camping kon hij vanuit zijn kampeerkooi volgen hoe de voortent aan de caravan werd gezet en dit keer ging dat wel supersnel. Een uur na aankomst zaten Jacco en de katten onder de luifel en konden wij ook gaan zitten.

De eerste avond was Jaco nog wat stilletjes. Nog niet helemaal overtuigd dat die druktemaker echt weg was, bleef hij verdacht rustig. Meagan en ik gingen met de fiets de camping verkennen, Jacco voor op mijn stuur. Gelukkig had ik ook zijn opstapstok meegenomen, want dat fietsen vind hij helemaal niks. Hij zit niet lekker, het hobbelt en hij heeft geen houvast. :(
Maar zittend op de zitstok kreeg hij meer zelfvertrouwen en durfde hij ook om zich heen te kijken. Iedere avond ging 1 van ons met hem aan de wandel en na een dag hoorde je hem alweer over de hele camping fluiten.

Meestal gaat hij 's avonds om een uur of 10 de caravan in, handdoeken over zijn kooi en slapen, totdat iemand de volgende dag de handdoeken van zijn kooi haalt. Als ik als eerste wakker ben, slaapt alles nog vast en sluip ik de caravan uit om lekker een uurtje in alle rust te lezen. Als Meagan op staat neemt ze de katten me, die gaan dan in de bench en als Paul als laatste op staat, komt ook Jacco met kooi en al naar buiten. Zijn kampeerkooi is een soort Jockkooi die boven open kan. Meteen laat hij de hele camping weten dat hij er ook weer is en terwijl ik voor het ontbijt zorg en Meagan en Paulzich toonbaar maken en broodjes halen, zijn alle kinderen van ons veldje onder onze luifel te vinden. Jacco draait dan braaf zijn hele reportoir af en gaat zelfs even dik zitten.

Tijdens het ontbijt staat hij naast de tafel en geniet mee van alles lekkere broodjes en beleg. Stukje ei, croissantje jam en kaas, bruin broodje pindakaas. "Lekker" roept hij het hele ontbijt lang en de hele camping geniet mee van ons ontbijt met Jacco.

Dan mag hij even wandelen. Gras is het dit keer op deze camp;ing, en dat vind hij helemaal niks. Kriebelt een je tenen dat rare groene spul.  :aussie:
Terwijl een van ons samen met Meagan afwast, houd de ander Jacco in de gaten, maar weglopen doet hij niet, hij loopt altijd op een van ons af.
Na de afwas worden er gewandelt met de katten en degene die niet wandelt blijft bij Jacco.

Daarna ligt het helemaal aan het weer wat er dan gebeurt. Met mooi weer (en dat hebben we voor een groot gedeelte gehad dit jaar)blijven we op de camping. Meagan gaat zwemmen en Paul en ik blijven onder de luifel met onze beestjes, beetje lezen, tukkie doen, eten en drinken.  :thumsup:
Is het koeler en geen weer om te zwemmen, dan gaan wij meestal op pad en gaan de beestjes in de caravan.  :yawn:
Tegen het avond eten zijn we dan weer thuis en gaat de hele bups weer naar buiten, wandelen, fluiten en kletsen.

Op een avond wandelde Paul en ik met Jaccus op zijn stokje over de camping. Een duitse gast kwam ons tegemoet, zag Jacco, schrok..... bleef staan en vroeg "ist das ein adler", dus wij op ons beste duits "nein das ist ein papagaai". "Ach so", man gerustgesteld en na nog wat geb(r)abbel liepen we door en ging hij zijn vrouw vertellen van de papegaai.
Een paar straatjes verder, weer duitsers "ach kuck doch mahl, das ist eine papagaai". Was fur ein ist das denn?" :o
Ja en dan moet je met je steenkolenduits gaan vertellen wat een grijze roodstaart is. "Eine graue rot schwanze?????"  cheesy3 Dat zei ze helemaal niks. "Eine Kongo????" cheesy2
Weer geen herkenning. Bij "Timneh" gaven ze het helemaal op en we lieten het maar bij papagaai. Jacco riep vrolijk "ajuu" toen we weer verder gingen en dat verstaan Duitsers ook, dus riep heel Duitsland "tsjuus" in koor. Wij weten nu nog steeds niet wat een grijze roodstaart in het Duits is. Jullie wel? :please:

We hebben een geweldige vakantie gehad en Jacco en de katten ook. Iedereen heeft genoten en Jacco is na de logeerpartij weer helemaal zijn oude vrolijke zelf.

Toch maakt Paul zich zorgen om ons mannetje. Twee jaar geleden kreeg hij ene klein grijs vlekje in zijn rechter oog, toen dat groter werd lieten we ernaar kijken en bleek hij last te hebben van (juvinale) staar. Hij zal aan dat ook uiteindelijk blind worden was de boodschap.
Nu zegt Paul dat hij in zijn andere oog ook zo'n vlekje ziet ontstaan. Ik kan er nog weinig van ontdekken, maar we zullen binnekort weer naar Doormalen gaan om het te laten checken. Laten we nog maar even niet op de zaken vooruit lopen.

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op oktober 24, 2008, 16:25:46 pm

We hebben een nieuwe caravan. En dat heeft een heleboel drukte met zich meegebracht, vandaar dat het een beetje rustig was rondom Jacco. :a036:

Op 27 september werd onze nieuwe caravan afgeleverd op de camping waar hij nu voorlopig staat. Omdat hij langer en breder is dan de caravan die we hadden, moeten we nu ook op zoek naar een zwaardere auto om hem te trekken. Voor we die hebben kan nog wel even duren, dus hebben we een jaarplaats en gaan we daar voorlopig naartoe met vakantie. :thumsup:

Jacco is natuurlijk al gewend om met ons mee te gaan als we gaan camperen, dus hij keek ook niet vreemd toen we de 27e naar Beekbergen reden. Wat hij wel raar vond, was dat we met mijn auto gingen en dat Paul er niet bij was. Paul was met een auto vol spullen naar Andelst (waar de dealer zat) om de caravan op te halen, en ik ben met mijn auto, ook vol spullen en Meagan en Jacco rechtstreeks naar Beekbergen gereden. Fluiten geen gebrek natuurlijk, want Jacco vind auto rijden geweldig. :dance:

Die eerste dag was het heel mooi weer en terwijl wij de caravan op zijn plaats zetten, een voortentje bouwden en de boel gingen inrichten, zat ons manneke lekker buiten in het zonnetje te kwetteren met alle bosvogels om hem heen. Hij genoot.
We zouden later die avond weer terug gaan naar huis, maar eerst zouden we nog even wat eten en een borrel gan halen bij de campinghouder, om te vieren dat we er nu voorlopig voor vast staan. Toen mocht Jacco uiteraard binnen staan en dat vond hij geweldig.
Op de terugweg in de auto was het donker en heeft hij lekker zitten tukken, hij was super moe omdat hij zijn middagdut had overgeslagen, en we hebben hem de hele verdere zondag niet meer gehoord.

Vorige week hadden wij herfstvakantie en natuurlijk gingen we naar de camping. Omdat we geen tent hoefde te bouwen en alleen maar wat kleding hoefden mee te nemen, gingen we al op vrijdagavond weg. De katten ook mee dit keer.  Die moesten natuurlijik hun nieuwe vakantie huis van onder tot boven besnuffelen, tot ze ons bed ontdekten. Toen kropen ze meteen in de slaapzak en zijn niet meer wakker geworden tot de volgende morgen. :seestars:

Voor Jacco ook weer een rare ervaring om in het donker te reizen. Voor we op de snelweg waren was hij al ingedut en toen hij in de caravan in zijn kampeerkooi moest, werd hij ook niet echt wakker.
Jacco heeft een eigen tafen met treinzit in de caravan. Overdag staat zijn kooi daarop en kan hij lekker naar buiten kijken het bos in. Hij kan dan achter de caravan van alles aan vogels, eekhoorns en konijnen zien scharrelen en soms zelfs ook een kip van de overburen. Hij vind het geweldig.
's Nachts wordt die treinzit het bed van Meagan en verhuist Jacco naar de tafel van de rondzitgroep achterin de caravan. Wij hebben een vast bed voorin, dus plek zat voor iedereen. ;)

We hadden prachtig weer en hebben van zaterdag tot en met woensdag iedere middag in de zon gezeten. Jacco ook natuurlijk en na een ochtendje, klom hij al van zijn kooi en wandelde door het gras rond de caravan. Hij weet dat hij er niet onder mag, dus dat doet hij ook niet, maar we houden hem wel goed in de gaten. :CENS

Op dinsdag ging Meagan met een van de paarden van de camping een bosrit maken. Lekker wandelen door de bossen op de rug van een paard vind zij het mooiste wat er is. Ik mocht mee en Jacco ook. Lekker op zijn opstapstok, zijn we allerlei ruiterpaden afgegaan en hebben we wel een uur gelopen. Regelmamtig knalde er een eikel of denneappel naar beneden en dan schrok hij wel even, maar hij vond het geweldig. En slapen 's avonds....... als een roosje. :hart:

Zondagavond waren we weer thuis en Jacco heeft echt weer even moeten wennen aan het werkende leven. Wij ook natuurlijk. Gelukkig hebben we van alles vergeten en nu moeten we helaas????? volgende week een weekend terug om dat op te halen. Sneu nou he?

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op november 26, 2008, 22:32:43 pm

We zijn nu een aantal keren in de caravan geweest en Jacco vind het geweldig. Omdat de caravan voorlopig op een vaste plek staat, kunnen we er ook makkelijk en weekendje heen. Dan gaan we vrijdagavond na het eten weg en komen we zondagavond na het eten weer terug. Jacco is altijd gek van auto rijden, maar autorijden in het donker vind hij helemaal toppie. :party:
In de caravan is het 's nachts aarde donker, en dan slaapt hij als een roosje, tot nog lang nadat ik al wakker ben (meestal 9.00 uur). Pas als ik de rolo's open doe heeft hij door dat de dag begint en rekt hij zich eens lekker uit, en dan begint hij te kletsen en te fluiten. In de caravan leef je dicht bij elkaar en dat vind Jacco geweldig.

Nu de dagen korter worden brengt hij thuis weer veel meer tijd in zijn kooi door. Omdat we er toch rekening mee moeten houden dat hij minder goed ziet, heb ik een paar stokken erbij gemaakt en nog wat meer speelgoed, zodat de afstand die hij moet overbruggen om van stok naar stok te klimmen of een speeltje te bereiken niet zo groot is. Hij heeft een nieuw bad, wat gelijk een waterbakje is, dat hangt aan zijn kooi, zo heeft hij meer ruimte op de bodem. Eerst stond daar een platte schaal met water, maar daar liep hij steeds tegenaan. En badderen deed hij toch altijd al in zijn waterbakje, dus was dit een prima oplossing. :thumsup:

Voor onze cavia's hadden we ooit een houten nachthokje gemaakt. 4 wandjes, plat dak, 2 poorten en geen bodem. De dames doken er altijd in zodra het in hun hok werd gezet.  Maar de dames zijn er niet meer en het hokje was ineens over. En omdat Jacco het altijd leuk vind om overal in en onder te kruipen, heb ik het hokje in zijn kooi gezet, in de hoek waar eerst zijn badje stond. De eerste paar dagen heeft hij het aan alle kanten beklopt met zijn snavel en heeft hij geprobeerd er stukjes uit te bijten. Daarna heb ik er een oude keukenhanddoek in gedaan, gewoon op een dotje en sindsdien slaapt hij in zijn huisje. Hij knabbelt de handdoek langzaamaan tot pluizebol en schikt hem zo dat hij er lekker op ligt en dan gaat hij dutten, net als een eendje op zijn nestje. De poortjes zijn maar net groot genoeg voor Jacco om er door te kunnen en hij kan er niet recht op in staan. Boven de ene poort staat "Uk" en boven de andere poort "Tuck", maar het kan Jacco allemaal niks schelen, hij is trots op zijn huis en is dagen zoet met inrichten. Zou hij ook een huisdier nemen? :o

Na een paar weken hebben we ervoor gekozen om hem alleen voor de nacht zijn huisje te geven. Hij kwam er de hele dag niet meer uit en dat was voor ons weer niet zo leuk. Dus nu krijgt hij zijn huisje in de loop van de avond, nadat hij eerste een uurtje TV heeft gekeken en op schoot heeft geknuffeld. Zodra het hokje er staat, laat hij zich naar beneden zakken en gaat hij zijn bed opmaken. Na nog een paar tokken tegen het hout, vlijt hij zich ter ruste.
's Morgens haalt Paul het hokje uit zijn kooi, en datvind hij niet leuk. In het weekend maakt het hem niet zoveel uit, dan is het al licht en is hij wakker, maar door de weeks slaapt hij nog en als we dan het hokje pakken, grijpt hij met zijn snavel een rand van het hokje en blijft er aan hangen, tot hij wel los moet laten, omdat het anders niet door de deur van zijn kooi kan. Dan maakt hij zich bol en boos.  :angry: Om even later om een pinda te roepen, die krijgt hij dan en dan is het goed.

Als het enigszins kan, gaat hij iedere dag even naar buiten. Maar laatst was het toch wel behoorlijk koud naar zijn zin. Ik had hem op zijn speelstandaard in de zon gezet en na een minuutje of zo hoorde ik gerammel aan het kattenluik in de achterdeur. Toen ik in de keuken ging kijken, zat Jacco op de mat, met een heel boos gezicht heel bol te zijn :angry:
Het heeft een voordeel dat hij het kattenluik heeft ontdekt, hij kan dus nu zelf naar binnen komen als hij geen zin meer heeft in buiten.

Hij heeft trouwens nog iets nieuws. Jacco is altijd al gek geweest op struinen door de tuin, nu heeft hij besloten dat hij dat ook in huis kan doen. Dus als hij zin heeft in een wandelingetje, springt hij gewoon op de grond en gaat aan het stappen. Gelukkig hebben we veel snoeren onder de vloer en in holle plinten weggewerkt en zolang hij nit gaat slopen aan de meubels, vinden wij het goed.

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op december 07, 2008, 20:07:44 pm

Jacco heeft al een paar maanden een nieuw bad. Het past net door het deurtje van zijn kooi en is bevestigd op de plek waar eerst zijn drinkbak hing. Het is een combinatie van een bad en een drinkbak. Het ding ziet er uit als een soort plastic wieg, met een wit plastic onderkant en een doorzichtige kap er over. Hij kan makkelijk op de rand zitten en met zijn koppie water scheppen. In zijn drinkbak badderde hij graag, maar daar paste hij nauwelijks in.
Maar nu heeft Jacco besloten dat hij dit bad niet leuk vind. Tenminste........! Hij drinkt er graag uit, en hij baddert nu veel vaker, omdat het makkelijker gaat. Maar als hij over zijn zitstok loopt en hij komt bij het bad, dan is het "pakkum" en dan valt hij uit naar het bad.  :angry:
Als hij over zijn kooi struint, gaat hij op de kap van het bad zitten en bij uit alle macht aan de haken waarmee het aan de kooi hangt. Laatst zat hij op de tralies onder het badje en duwde zo hard omhoog, dat 1 haakje los kwam en bijna het hele bad met Jacco en al van de kooi af tuimelde.  :seestars:
Nu zijn we dus maar begonnen hem af te leren aan zijn bad te slopen. Iedere keer als hij probeert het bad los te krijgen van de kooi, krijgt hij een spriets met de plantenspuit. Eerst was het "nee Jacco foei", maar dat vond hij een leuk spelletje, dus als hij aandacht wilde ging hij aan zijn bad slopen.  :CENS
Nu begint hij het spelletje met de plantenspuit ook door te krijgen. Als hij een aanval pleegt op zijn badje, dan duikt hij in elkaar, rent een eindje opzij over zijn stok, en begint alvast met zijn kop te schudden alsof hij een spriets water verwacht.  :) Gebeurt dat niet, dan kimt hij naar beneden om daar het bakje pitjes om te gaan gooien.  tongue2
Gebeurt er dan nog niks, dan gaat hij maar weer gewoon doen waar hij mee bezig was, hoewel hij dat dan meestal vergeten is.  ;D

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op januari 12, 2009, 16:33:27 pm

Het nieuwe bad staat in de schuur en Jacco heeft weer gewoon zijn waterbakje. Op het laatst deed hij niks anders meer dan vechten met het ding en dat vonden we niet nodig, dus is alles weer als van ouds en badedert hij weer in zijn drinkbak. Het is maar net wat je gewend bent. tongue2

Jacco heeft een geweldige "kerstvakantie" gehad.
Eerste kerstdag waren we met het gezin thuis en lag er een hele berg pakjes onder de boom. Jacco had het opbouwen van de stapel de avond er voor al aandachtig bekeken, de boom staat precies voor de deur van zijn kooi.  :CENS
Toen hij vond dat de berg hoog genoeg was kroop hij in zijn huisje om te gaan tukken. Hij was best moe, want de dag voor kerst is Meagan jarig en die had 10 jubelende pubers op visite gehad en dan moet Jacco natuurlijk heel erg meedoen. Stel je voor dat er iemand harder gilt dan hij kan fluiten, dat zou toch een belediging zijn. Maar....... dat kost energie, ook van Jacco, dus kerstavond op tijd de luikjes dicht.  :seestars:

Ons kerstontbijt is altijd uitgebreid en Jacco is er altijd bij. Croissantje jam, geroosterd broodje met oranjemarmelade, gekookte eitje (alleen het geel want mijnheer is verwend). En daarna die berg pakjes uitpakken. Dat is zijn favoriete bezigheid. Hij kijkt rustig ieder kadootje af en wacht tot de uitpakker klaar is, dan fluit hij een keer hard en wil hij het papiertje, wat hij dan als een gediplomeerd papiervernietiger versnippert.
Maar ook voor hem zit er altijd een pakje tussen en dat mag hij dan zelf uitpakken. Dit jaar kreeg hij een nieuwe steenstok. Hij kreeg dus een behoorlijk zwaar pak in zijn pootje, maar toen Meagan wilde helpen vasthouden flipte hij.  :angry: Het was zijn pak en eens gegeven blijft gegeven. Dus heeft hij net zolang zitten wurmen en schuiven tot hij het vast kon houden en het uitpakken kon beginnen. Eenmaal uitgepakt vond hij er niks meer aan, en knalde de stok met een klap op de grond, miste op een haar na de kat.

's Avonds hadden we een 4 gangen overheerlijk menu, en ook Jacco deed weer mee (natuurlijk alleen de papegaai proof elementen). Wij in gala gekleed, dus Jacco had zijn verendek extra gepoetst. En iedereen om de tafel. Hij werd helemaal stil van de kaarsjes en viel tijdens het hoofdgerecht in slaap.

de 2e dag vertrokken we naar de camping, met gaai en katten. Jacco was onderweg al supervrolijk, hij schijnt te weten waar we heengaan. Bij de caravan aangekomen kregen we een verassing. Voor de voortent stond een eigen gemaakte wipkip, op Jaccoformaat. (Was een grapje van de campinghouder, andere jaren stonden we op een veldje met een echte wipkip, maar dit jaar moesten we verhuizen naar een ander veldje en toen had ik gekscherend mijn beklag gedaan over dat ik dan mijn wipkip moest missen, dus had hij er een voor me gemaakt van een stoeptegel, een vrachtwagenveer en een gefiguurzaagde kip). Te klein voor een kind om op te zitten, maar geschikt voor Jacco Pinda. De kou trotserend heeft hij regelmatig op de kip zijn mooiste fluitconcerten laten horen.

Oudejaarsavond waren we thuis en heeft Jacco genoten van het vuurwerk. Hij staat voor het raam en doet zelf de meest prachtige vuurpijlen en gillende keukenmeiden na. Ook de stukjes oliebol vind hij geweldig en toen we de volgende dag weer naar de camping gingen was zijn hele jaar al goed. Eenmaal daar aangekomen gingen wij (voor het eerst) karbiet schieten. Jacco vond dat zo geweldig dat hij nu nog steeds knallen laat horen.  :dance:

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op maart 09, 2009, 16:32:53 pm

Natuurlijk zijn we ook in de crocusvakantie weer naar de caravan geweest en Jacco en de katten gingen mee. We kunnen nu wel merken dat hij wat slechter gaat zien, hij moet in zijn vakantiekooi eerst een paar keer rondklimmen, om te snappen waar hij nou weer is. Autorijden vind hij nog steeds geweldig, dat herkent hij waarschijnlijk aan de geluiden.
De kooi van Jacco staat voor een raam in de caravan. Hij heeft zijn eigen "dinette" zeg maar. En omdat de bomen nu kaal zijn kan hij op het bospad kijken wat daar loopt. Regelmatig komen er ruiters te paard voorbij die een boswandeling gaan maken. Jacco maakt dan klik klak geluiden, dus voor ons is duidelijk dat hij een paard voorbij ziet lopen. Als zo'n ruiter dan bijna voorbij is, fluit hij ineens keihard, en als het dakluik openstaat schrikken de meeste paarden behoorlijk. Soms schiet er een weg en weet de ruiter niet eens wat hem overkomt en waar zijn paard zo van schrikt. Of Jacco doorheeft wat er gebeurt weet ik niet, maar hij schijnt het een leuek bezigheid te vinden. :thumsup:

Zijn plekje is recht tegenover de keuken en hij kan zo in de pannen kijken. Zodra iemand eten gaat maken zet hij zijn bandje "lekker he?, jammie, jammie" aan en volgt hij alle handelingen die de kok verricht op de voet. Hij doet geluidjes na van een krakend kastje en rinkelende glazen, en als hij de ping van de magnetron hoort, die aangeeft dat zijn eten ook klaar is, roept hij vrolijk "Jacco Pinda"!  :dance:

Als het warm en zonnig genoeg is, mag hij naar buiten. Dan klimt hij van zijn kooi en scharrelt wat in het gras, knabbelt aan scheerlijnen, jaagt de katten (in de bench) de stuipen op het lijf door voor de bench heel hard te krijsen, en soms probeert hij onder de caravan te komen. Dat mag natuurlijk niet van ons, en 1 keer "Jacco nee!" zeggen is in zo'n geval genoeg om te voorkomen dat hij er toch onder gaat.
Op een van de laatste dagen zitten we lekker buiten en Jacco scharrelt wat in het gras rond zijn kooi. Zo rondwandelend dwaalt hij een beetje af en als hij een meter of 6 van ons vandaan is, roept Paul hem terug. Jacco stopt, kijkt om, en loopt daarna nog een paar passen door. Paul waarschuwt nog een keer, en Jacco zet het op een lopen, preceis de andere kant uit als wij willen. Weg dus!
Paul speelt het spelletje mee en holt quasi boos achter hem aan. Jacco rent hard weg en roept "pakkum, pakkum". Maar op zijn onhandige korte pootjes legt hij het af tegen de lange benen van Paul en ineens staat hij stil. Paul moet nog een noodsprong maken om niet op hem te stappen, en laat hem opstappen. Hij moppert "ben jij stout, dat mag toch niet, weglopen!" Jacco kijkt met een kop van "oh, nee moet jij eens opletten" en gaat heel hard op en neer wiebelen. Hij roept "Ajuu" en gaat met tegenzin in zijn kooi.

In het weekend (we zijn weer thuis) ben ik lekker buiten bezig. Het is mooi weer en Jacco zit in de tuin op zijn speelstandaard. Ik heb nieuwe klompen (witte dit keer) en als ik met een wasmand naar buiten kom, kijkt Jacco aandachtig naar mijn klompen. "Pakkum" roept hij en klimt in no time van zijn standaard en sjeest naar mijn klompen. Helaas ziet hij een plantenbak over het hoofd en botst er tegenaan, maar hij wil maar 1 ding en dat is klompen bijten, dus hij loopt gewoon door.  :dance:
Vlak voor hij bij mijn klompen aan komt roep ik "Jacco nee!", hij maakt zich bol, maar stopt wel en druipt een beetje verontwaardigd af. Hij gaat een beetje badderen in de vijver, maar het water is te koud en hij houd opvallend mijn klompen in de gaten. Als ik later naar de schuur loop, komt hij achter mij aan, hij heeft het duidelijk weer op mijn klompen gemunt. In de schuur pak ik een bezem en zet die tussen hem en mijn klompen in. Eerst schrikt hij als hij de bezem voelt, hij ziet hem niet direct en botst er tegenaan. Dan lijkt hij bezem slopen ook leuk te vinden en is hij een poosje geconcentreerd bezig.  :thumsup:
Tegen de tijd dat hij weer aan mijn klompen denkt, is de was opgehangen en heb ik ander schoeisel aan. Hij kijkt eenbeetje teleurgesteld naar mijn voeten en laat zich naar binnen brengen, om een dutje te gaan doen op zijn kooi.  ;)

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op april 26, 2009, 15:14:47 pm

Zoals ik vorig jaar al vertelde, hebben wij regelmatig 2 Turkse Tortels in de tuin. Dat bezoek is een aantal jaren geleden begonnen.

Wij wonen op een hoek van een rijtje van 7 huizen. Onze tuin grenst aan een parkeerplaats en de afscheiding zijn de garages die aan die parkeerplaats gebouwd zijn. Wij hebben dus een muur van 2 mtr. hoog en over de hele lengte van de tuin, waardoor wij geen last hebben van die parkeerplaats, en een hele beschutte tuin hebben, omdat die muur op de noordoost kant staat.  Op het dak van de garages, gooien wij altijd voer voor de vogels, en daarbij hebben we dan ook nog verschillende voederplaatsen in de tuin. Aan de andere kant vanm de parkeerplaats gaat onze straat verder en volgt er een rij van 25 huizen. Op de hoek aan de overkant van de parkeerplaats hebben ze net zo'n muur als wij, en de buurman die daar woonde had boven op de garage daken een duiven voederplaats. Terwijl een aantal tortel paartjes al jarenlang nesten heeft in de pijpen van onze schoorsteen en die van onze achterburen.
De "buurman van de duiven" was een chagerijn eerste klas, en scheen alleen te communiceren met "zijn" duiven. Helaas overleed een paar jaar geleden de "buurvrouw van de duiven" en buurman hield het voor gezien en ging verhuizen. :cry:

En toen zaten de twee tortelparen zonder voederplaats.
Omdat ze ook regelmatig bij ons in de tuin zaten, ben ik het voeren gaan verzorgen. Eigenlijk uit medelijden met de vogels.
Eerst had ik een aardewerk onderschotel (die dient deed als deksel op de schoorsteen van de tuinhaard) als voederplaats. Kocht speciaal tortelduivenvoer en zorgde dat er iedere dag voorraad was. Maar zoals ik ook al eerder vertelde, was onze Siamees Twice zo vriendelijk een van de tortels te grijpen tijdens het fourageren en dat zette ons aan het denken.
Twice binnensluiten was geen optie, dan kan onze andere Siamees Sjonnie, ook niet meer buiten en die is juist zeer vogelvriendelijk. Dus moesten we een andere voederplaats zien te vinden.
Dat bleek niet zo moeilijk te zijn. Boven aan het muurtje wat onze tuin scheidt van die van de buren, hebben we een plank gemaakt en daarop strooi ik het voer voor de tortels. :dance:
Er waren er nog 3 over, en nu zijn er nog 2. Duidelijk een paartje. Ik troost mezelf met de gedachte dat de derde een nieuwe partner gevonden heeft en ergens anders gelukkig is. Het kan natuurlijk ook zo maar zijn dat ook deze vogel door een kat gepakt is, maar daar weiger ik in te geloven voor mijn eigen gemoedsrust.

We hebben er dus nog twee en we hebben ze George en Mildred gedoopt. Een paar keer per dag komen ze langs om te kijken of er iets lekkers op de plank ligt, die inmiddels door vele vogels gebruikt wordt als voederplank. Eerst landen ze in de dakgoot bij de buren, en fladderen dan door naar de rozenboog in hun tuin. Van daaruit hebben ze zicht op onze tuin en kijken ze of de kust veilig is. Als dat zo is, dan klapwieken ze naar het muurtje, om zo over te stappen op de voederplank.

Eerst vlogen ze meteen weg als een van ons de tuin in kwam, maar ze worden steeds tammer en blijven nu gewoon zitten. Alleen als ik hun bakje bijvul terwijl ze op de plank zitten, hoppen ze snel op het muurtje, en wachten daar af tot ik klaar ben.
Alleen vragen wij ons wel af wie van de twee George en wie van de twee Mildred is, als leken kunnen wij dat niet zien. :CENS

Jacco is blij met zijn gevleugelde vriendjes. Regelmatig zitten ze op zijn standaard, en dan hebben wij niet eens door dat het niet Jacco is die daar zit maar George of Mildred. Laatst zat een van die twee op Jacco zijn standaard, terwijl Jacco aan de rand van de vijver zat en de ander om hem heen trippelde. Ze zijn bijna even groot, Jacco en onze Tortels.
Soms hippen er wat musjes over het terras en als die niet door de katten worden opgejaagd, dan doet Jacco het wel. Hij houd niet van mussen. koolmeesjes en roodborstjes laat hij wel met rust, net als de merels. Met een aantal spreeuwen heeft hij een hele hechte band. Regelmatig zit er eentje in onze amberboom, en als die zijn register van geluiden open trekt, doet Jacco enthousiast mee. Dan volgt er een soort jam session van spreeuwen en een papegaai, waarbij de spreeuw vaak wint als het gaat om een verscheidenheid aan fluitjes en geluiden. Meestal zo tegen schemer, fluiten ze er naar hartelust op los. Maar ook op een vroege zondagmorgen in het zonlicht, kunnen Jacco en "zijn" spreeuw er lustig op los kwetteren.  :proost:

Ook zo 's avonds als de schemering begint in te vallen, land er een vader merel op onze schoorsteen, die dan een heel repertoir aan liedjes fluit. En ook hiervan zie je Jacco zichtbaar genieten. Hij doet niet mee, want het verfijnde geluid van een merel, dat redt hij niet. Maar je ziet dat hij aandachtig luisterd en het maakt hem rustig, alsof het wiegeliedjes zijn. Als de merel uitgefloten is breng ik Jacco meestal naar binnen en in een mum van tijd verdwijnt hij in zijn huisje om te gaan slapen.  :goodnight:

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op juni 12, 2009, 14:50:10 pm

Zo zeg, het is alweer een tijd geleden dat ik een stukje in zijn dagboek schreef. :o

Sinds eind april hebben we alweer veel beleefd met Jacco. Meestal hele leuke dingen, maar soms kunnen we best kwaad op hem worden ook hoor!
Hij heeft een nieuw spelletje ontdekt, of eigenlijk nieuw leven in geblazen. En dat is voeten pakken. Ik heb besloten hem dat nu eindelijk eens af te gaan leren, tenslotte kunnen we hem niet meer in de tuin laten als we visite hebben, omdat hij dan in de mensen hun voeten dreigt te gaan bijten.
Dus vorige week toen ik de planten water gaf en hij op mijn blote voeten af kwam hollen, goot ik een scheut water uit de gieter, boven op zijn kop. Daar was hij niet van gediend en hij droop meteen af. Ging onder een tuinstoel zitten mokken, en vroeg zich duidelijk af waar die scheut water ineens vandaan was gekomen.
De dag erna, had ik de plantenspuit in gereedheid, en toen hij toch weer een poging waagde, kreeg hij een flinke spriets. Maar........... dit keer was Paul erbij, en die moedigde hem aan zijn aanval voort te zetten. En dat deed hij, en dus kreeg hij weer een spriets water. Hij keek Paul een beetje verward aan, met zo'n kop van "maar jij zei het toch?" en droop toen toch af. Ik Paul de wind van voren gegeven natuurlijk, want ik vind het niet kunnen als de een verwacht een vogel iets af te leren, de ander hem dan juist aan gaan moedigen. Bij Paul bijt hij nooit in voeten, dus die kent het hele probleem niet (en dan is het er ook niet, zo denkt Paul).
Dus droop Paul ook maar af en had ik 2 boze gezichten. tongue2

En Jacco is zijn woordenschat aan het uitbreiden. Na het avondeten als het droog is, gaat hij meestal even naar buiten. Zodra de wilde vogels gaan kwetteren, laat Jacco flink van zich horen. "Heeeee Jaccooooooo", daar begint hij mee. Hij is duidelijk blij zichzelf te zien. Hij is de laatste tijd heel erg aan het oefenen op zijn "Jacco lief he?" en bij lief rekt hij zich uit en bij he, buigt zijn stem van laag naar hoog, en zijn koppie doet mee.
Toen ik vorige week hoorde dat mijn contract in september op houd, was ik best verdrietig. Jacco zag dat en vroeg wel 5 keer "Jacco lief he?" Alsof hij zeggen wilde "maar ik hou toch van je?" :-*

Badderen in de vijver vind hij ook nog steeds geweldig. Wij hebben in een hoek een plank gemaakt, een paar centimeter onder water, zodat onze schildpadden makkelijker op de kant kunnen klimmen. Op die plank liggen wat bakstenen tegen de gladheid. Jacco heeft ontdekt dat hij daar op kan staan, zodat hij net tot aan zijn buik in het water staat, en dan makkelijker kan badderen als vanaf de kant. Omdat hij niet meer zo goed ziet, schuifelt hij de hele vijverrand langs (en dat is 3 meter), steeds met zijn snavel voelend of hij al bij de stenen is. Soms wordt hij dan onderweg afgeleid en komt hij niet meer aan badderen toe. :)

Want naast zijn badmeester zijn, heeft hij nu ook de kunst van het tuinieren ontdekt. Vooral snoeien is zijn kwaliteit. Hij oefent vanaf zijn speelstok al geruime tijd op de sering. Die heeft hij nu aan 1 kant tot een keurig bolletje geknipt. De andere kant heb ik gedaan, omdat hij daar niet bij kan.
De rietplant in de vijver is ook favoriet. Zolang hij er vanaf de kant bij kan knipt hij stengels, dus mooie bloeiende aren zullen we wel nooit krijgen aan die plant.
En een paar weken geleden heeft hij zich dan gespecialiseerd in het snoeien van rozen. Of hij een cursus gevolgd heeft weet ik niet, maar daarvan heeft hij dan weinig geleerd. Klimrozen dienen gesnoeid in oktober en niet in mei, ze horen niet gesnoeid te worden als ze bloeien, en zeker niet op 10 cm boven de grond. Iets hoger had beter geweest. :angry:

Maar we raken toch altijd weer ontroerd als hij met ons gesprek mee gaat kletsen. Wij voeren regelmatig gesprekken in het bijzijn van Jacco en dan doet hij mee. Geen herkenbare woorden zegt hij dan, maar hij volgt wel de intonatie van ons gesprek en lacht ook vrolijk mee als wij dat doen. "Ja, jaha, jaaa, ja" zegt hij er dan herkenbaar tussendoor.
Als wij een serieus gesprek voeren, dan is dat best lastig hoor, want als hij er dan zich mee gaat bemoeien, moeten we altijd weer lachen. ;D

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op juni 25, 2009, 17:31:34 pm

We hebben er een nieuwe bij. Neeeee.......... geen vogel, een kat. Een Siamees wel te verstaan. Hij is 2 jaar en komt uit de cattery van Koosje van Tutte in Nieuw Vennep. Hij heet ThakeThis, is klein van stuk, beetje mager en oerlelijk. Tenminste dat vind Jacco.  ;D

We hadden al een tijdje geleden besloten niet te wachten tot een van onze huidige katten zou overlijden om er een tweede bij te nemen. Sjonnie is bijna 11 en wil van een rustige oude dag gaan genieten. Teetje (ook van Koosje van Tutte) is nu 4 en wil iedere dag rennen, draven, keten en kicken. Dus besloten we een speelkameraadje voor T te gaan zoeken. :thumsup:

Vorige week donderdag zat ik beetje te surven en ging ook eens naar de site van Koos. En daar vond ik het aanbod van een al redelijk volgroeide kater, gecastreerd en geent en klaar om naar een nieuw huis te gaan. Paul gemaild, Koos gebeld en er thuis nog eens over gesproken. Wat het nog leuker maakte was dat de oma van ThakeThis, ook de moeder van onze eigen T is.
Maar Paul wilde niet, dus discussie alom. Paul bleef niet willen, dus einde discussie en geen kat. Jacco zat er bij en tetterde op zijn manier stevig mee in de discussie. Hij vergat bijna zijn eten, maar gaf duidelijk zijn onverstaanbare mening.  :angry:

Vrijdag hebben we er niet meer over gesproken en toen ik zaterdag onderweg naar huis was, na boodschappen doen, belde Paul op of ik al onderweg was dan kon hij vast koffie zetten. Ik vond dat raar, want dat doet hij anders nooit, maar stond verder nergens bij stil.
Toen ik thuis kwam en de boodschappen uitpakte, kwam hij van boven, met een reismand met daarin ThakeThis. Ik was helemaal perplex, hij was in dat uurtje dat ik weg was helemaal naar Nieuw Vennep gereden (wij wonen in Alphen aan den Rijn) om die kat te halen.  :-*

ThakeThis werd uit de reismand gelaten, en meteen begon het gesnuffel, geblaas, gegrom en later gekrijs van Sjonnie en T. Jacco moet gedacht hebben dat hij verstandiger zijn mond kon houden, en dat deed hij ook. Hij zat op zijn hanging basket en probeerde de nieuweling te ontcijferen (hij gaat nu toch wel slechter zien).

De rest van de dag laat zich raden. Wij alledrie idolaat van het kleintje (hij is dan wel 2 maar toch best een ukkie) en Sjonnie en T volledig in de stress, met Jacco als souffleur (pakkem, pakkem).  :dance:
De rest van de dag en een groot gedeelte van de nacht werden hoekse- en kabeljauwse twisten uitgevochten om ons heen en vooral op ons bed. Met als gevolg dat wij niet sliepen en ThakeThis zich heerlijk tussen ons in oprolde. Sjonnie nestelde zich uiteindelijk aan de andere kant van Paul en viel grommend en blazend in slaap en T trok zich terug op de kast in de werkkamer. Zielig en alleen bracht hij daar de nacht door, waardoor ik me nu natuurlijk vreselijk schuldig voel over het in huis halen van "die nieuwe".

Zondag heeft iedereen in de tuin doorgebracht. T vooral onder een handdoek die ik op een ligbed had gelegd, Sjonnie op een van de tuinstoelen en ThakeThis besteedde zijn tijd aan onderzoek. Hij was nog nooit buiten geweest en maakte in korte tijd kennis met zo vreselijk veel nieuwe dingen, dat hij gezellig tegen Jacco (die onder zijn tuinstoel zat) aan wilde kruipen om een en ander te verwerken. Toen maakte hij natuurlijk kennis met de snavel van onze vogel onder een duidelijk "pakkem". Maar gelukkig bijt Jacco nooit meteen, hij dreunt altijd eerst zijn snavel ergens tegenaan als hij iets niet wil.
ThakeThis sprong een meter hoog, knalde met zijn koppie tegen de tuinstoel en wist toen meteen dat je beter niet tegen een Jacco aan kunt kruipen.

Iedere dag gaat het een beetje beter met onze mannen, maar T en ThakeThis kunnen flink tekeer gaan. Gisteren gebeurde dat onder de kooi van Jacco, en dat maakte indruk op onze vogel. De twee kemphanen maar even laten gaan en toen ze de trap op vlogen, Jacco gepakt en gauw buiten gezet. Buiten lijkt neutraal terrein te zijn, waar iedereen iedereen accepteerd, of in ieder geval verdraagt. Pfff.

We hebben 1 vooruitzicht, over een maand moeten ze alledrie in een bench van 1.50 bij 2 meter. Lijkt me gezellig worden.  :)

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op juli 21, 2009, 10:22:37 am

Sinds vorige week vrijdag is Indy weer bij ons.  :thumsup:
Dit jaar heb ik zijn eigenaren kunnen overtuigen dat het beter was hem te kortwieken voor zijn vakantie bij ons. En dus toog Paul daags voor zijn logeerpartij naar zijn huis om hem te "knippen". Ze wonen maar 3 straten achter ons, vandaar.

Vrijdag werd hij gebracht, met zijn kooi ondersteboven op een steekwagentje, terwijl hij er gewoon in zat. Hij werd op zijn plek naast de kast en tegenover Jacco gezet. Jacco zat op dat moment lekker buiten. Hij blijft anderhalve week dit keer.
Toen de familie vertrokken was hebben we hem met kooi en al naar buiten gereden en heeft hij de rest van de middag en avond lekker in de tuin gestaan. Paul en Meagan vertrokken allebei naar andere oorden en ik bleef alleen met de heren. En na een half uurtje kwam het gesprek op gang.

Jacco zei "Jacco Pinda", en tikte met zijn snavel tegen de poot van Indy's kooi, waarop Indy zei "zo Indy, zo jongen"
Jacco zei "lekker he? jammie jammie?" en Indy antwoordde "koffie? hm, nou?"

En toen keken ze elkaar stomverbaasd aan en werd het even stil. Ze spraken duidelijk elkaars taal niet die 2, maar ik (en alle buren aan de andere kant van de schuttingen) zaten stiekum te genieten van het gesprek tussen 2 papegaaien.

Jacco werd onrustig en begon onder Indy's kooi rond te drentelen. Daar werd Indy weer onrustig van en die begon zijn kooi rond te klimmen. Dus liet ik Jacco opstappen en heb ik hem op de speelstandaard naast Indy's kooi gezet zodat de 2 elkaar eens goed konden bekijken. Indy sloeg die aktie nauwlettend gade.
Eenmaal op gelijke hoogte ging het beter en zette Jacco het op een fluiten. Indy herkende de deuntjes niet, maar wel de klanken en ging meefluiten. Een tijdje lang ging het netjes om de beurt. Maar Indy is veel groter dan jacco en heeft een veel harder stemgeluid. Dat was zijn eer te na en hij zette een keel op van jewelste. Jacco kan namelijk wel krijsen, al doet hij het heel weinig.
Daarvan werd Indy wel een beetje stil en hij zat een tijdje beteuterd op zijn stok naar die krijskont van ons te kijken.  :nailbiting:

Jacco was triomfantelijk genietend van zijn overwinning zijn verenpak gaan poetsen, toen ik ineens een bekende "ping" in de verte hoorde. Verderop bij ons in de straat woont ook een grijze, en soms "kletsen" hij en Jacco gezellig samen. (We hebben hem nog nooit van dichtbij gezien, en we zijn eigenlijk best benieuwd. Een van jullie soms?)
Jacco en Indy spitsten hun oren en Jacco "pingde" terug. Na weer een sonar ping van de buurjongen, liet ook Indy een "ping" horen. En toen schakelden ze alledrie over op papegaaien taal en werd het een leuk 3 gesprek, met van alledrie een bouwvakkersfluitje er tussendoor, want dat kennen ze volgens mij allemaal.

Om een uur of 9 's avonds was Indy doodmoe van alle belevenissen en hebben we de 2 heren in hun kooien naar binnen gedaan. Ook Jacco ging meteen slapen.

Zaterdags was het 's morgens geen weer om naar buiten te gaan. Dus bleven ze binnen. Indy's kooi mocht ook open maar hij kwam er niet uit. Jacco natuurlijk wel.
Nu ze ontdekt hebben dat ze met elkaar kunnen communiceren, hoor je ze regelmatig samen. Al lijkt het dan niet echt op een gesprek.
Indy laat de telefoon gaan en roept "hallo met Bernard", Jacco antwoord "heeeee Jacco". 's Avonds moeten wij weg en als we terugkomen zijn de heren in diepe slaap.

Zondag was het weer beter en heb ik de heren meteen buiten gezet. Indy's kooi open gedaan en hem lekker zijn gang laten gaan. Toen ik even niet keek, zat hij ineens boven op zijn kooi. Jacco liep rond de vijver te scharrelen.
Boven de kooi van Indy hangt een geranium en net toen hij besloot de tweede bloem er af te knippen, heb ik de plant verhangen.  :angry:
Omdat ik dacht dat hij zich verveelde gaf ik hem een tak die ik zelf de vorige dag van een boom geknipt had. Maar daar was hij zo bang voor dat hij meteen van zijn kooi af sprong en het terras over vluchtte.  :o
Dus pakte ik gauw Jacco zijn opstakstok en liet hem opstappen, maar toen ik hem omhoog wilde tillen fladderde hij meteen weer naar de grond.  :nailbiting:
Hij rende de keuken in en de huiskamer in. Daar liet ik hem opstappen op een opgerolde strandhanddoek en toen bleef hij rustig zitten en kon ik hem weer op zijn kooi zetten.  :seestars:
Hij was een poosje flink van slag, maar toen Paul beneden kwam en de stok boven zijn kooi vastmaakte, ging hij lekker daarop zitten en een tukkie doen. Indy heeft een Jock kooi en zit graag hoog en droog.
Ze zijn de hele dag lekker buiten gebleven, zo af en toe samen keuvelend Jacco: "Jacco lief he?", Indy: "effe poepe". Jacco fluit van laag naar hoog, Indy van hoog naar laag. En dan kijken ze allebei stomverbaasd en doen het nog een keer, maar nu Indy van laag naar hoog en Jacco van hoog naar laag.
Dan geeft Indy ineens een gil, en Jacco denkt "dat kan harder". En dan hebben we de rapen gaar.  De wedstrijd wie het hardste gillen kan barst in alle hevigheid los en de buurjongen die ook weer buiten zit gaat meedoen.  :thumsup:

Op maandagmorgen slapen de heren nog als wij beneden komen. Jacco krijgt zijn pinda en Indy zijn boterham met pindakaas. Ik zet de radio aan voordat ik weg ga en voorzie de heren van schoon water.
Omdat ik me niet lekker voel, ben ik rond 13.00 alweer thuis. Als ik door de tuin loop hoor ik onze jongens gezellig met elkaar keuvelen en fluiten. Indy roept "Karlijn" en Jacco zegt "Meagan", Jacco zegt "kom maar" en Indy antwoord "zo jongen, kom maar, kusje geven?" Jacco maakt een klapzoen geluid en zegt "Jacco kusje", waarop ook Indy een klapzoen geluid maakt.
Ik vind het bijna jammer om hun conversatie te onderbreken, maar ik voel me echt beroerd en wil slapen. Als ik de achterdeur binnenstap houden ze allebei stijf hun mond alsof ze zich betrapt voelen.
Ze mogen lekker naar buiten en ik installeer mezelf op een ligbed in de schaduw. Als ze denken dat ik slaap gaat hun "gesprek" verder. En ik val in slaap op hun gezellige gekeuvel.
Als later een schilder zijn steiger een eindje verderop tegen een gevel gaat bouwen schakelen ze over op fluiten, de schilder gaat gezellig meefluiten en verder slapen kan ik wel vergeten. Het bouwen van zo'n steiger maakt best veel herrie en de heren besluiten tot een nieuwe competitie hard gillen. Dit keer wint Jacco, omdat Indy schrikt van George en Mildred (onze huisduiven) die op zijn kooi landen, en meteen zijn mond houd.

Ik hang nog wat op mijn ligbed, maar van slapen komt niks meer. Als Paul thuis komt en eten kookt, verblijden we onze mannen met een stuk Turkse Tortelini. Indy kijkt eerst de kunst bij Jacco af (met de snavel aanpakken en dan lekker uit het pootje opeten) en smult van zijn lekkernij. :dance:





 

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op augustus 18, 2009, 20:28:40 pm

En in de tussentijd is Indy weer terug in zijn eigen huis en zijn wij met vakantie geweest.

Indy werd op dinsdagavond 28 juli weer bij ons opgehaald. Je kon de laatste week duidelijk merken dan hij tot rust komt bij ons. Niet om onaardig te zijn of zo, maar Indy heeft thuis 3 kinderen, waarvan er 2 redelikjk druk zijn, ook tegenover hem. Wij hebben alleen Meagan en die is redelijk rustig.
Ik heb die laatste week bijna halve dagen gewerkt, omdat ik velof op moest maken, en dus zaten Indy en Jacco vaak al om 15.00 lekker buiten. Meestal deden ze dan allebei een tukkie tot etenstijd, en daarna was het kwebbeluurtje. Vooral als er niemand in de tuin was (tenminste dat dachten ze) begonnen ze al snel een gesprek. "Zo Indy, zo jongen", ........."Jacco Pinda"......"Koffie"........"jammie, jammie"................."Hallo met Bernard".................."Hee Jacco". En zo ging het dan een poosje door.
Meestal waren wij in de keuken bezig (opruimen en zo) en genoten we stiekum van deze gesprekken.
Soms vraag ik me wel eens af of het voor Jacco leuker zou zijn om er een maatje bij te hebben?

Toen Indy werd opgehaal geneerde ik me wel een beetje. Hij stond op dat moment op zijn vaste plekkie buiten tegenover de achterdeur, en toen hij de familie zag, werd hij helemaal bol en ging zitten grommen. Opstappen deed hij al helemaal niet, en hij kwam ook niet uit zijn kooi. En toen hij na een poosje moest worden "ingepakt voor verhuizing", werd hij zo dwars en tegendraads als een papegaai maar zijn kan.
Zou hij het naar zijn zin gehad hebben bij ons?

De dag erna zijn wij vertrokken naar de camping. Met 2 auto's vanwege alle zooi die mee moest. 3 katten en Jacco in 3 kooien. Sjonnie en T zaten bij Paul in de auto in hun kooi op de achterbank. Take this zat in een kooi bij mij achterin, en Jacco zat in zijn reiskooi bij Meagan op schoot, ook bij mij in de auto. Meagan had voor Take this een muisje ingepakt om onderweg mee te spelen. Vervelende wqas alleen dat dit muisje ging piepen als je er op drukt. Thake this heeft de hele weg op het muisje gezeten, en het heeft de hele weg gepiept. Een paar dagen later toen we onder de luifel zaten hoorden we een heel herkenbaar piepje, dat was Jacco! :CENS

Jacco heeft zoals gewoonlijk weer de hele camping vermaakt met zijn gefluit en verhalen. Na een paar dagen hoorde je ujitg alle voortenten "lekker he?", en buurmannen Renee en Kees hielden hele fluitconcerten met hem.
Regelmatig stonden er hele groepjes kinderen voor onze voortent, maar op zulke momenten houd Jacco structureel zijn snavel dicht. Hij houd niet zo van kinderen. In het speeltuintje ontspon zich met regelmaat een heftige discussie tussen de 3 t/m 8 jarigen over of Jacco nou een papegaai of een parkiet was. De groteren vonden hem een parkiet, de kleintjes een papegaai. Toen een van de minimannetjes huilend naar zijn eigen caravan ging, omdat zijn vriendjes zijn mening niet deelden (Jacco was een papegaai), hebben wij de discussie maar gestopt, door een keer duidelijk uit te leggen dat Jacco wel degelijk een papegaai is. Dat deed de kleineren een flink stuk groeien, tenslotte hebben ze meestal ongelijk, maar nu dus niet. :thumsup:

Voor het eerst van zijn leven (bij ons dan) heeft Jacco een mindere kant laten zien. Een van de vaste campinggasten is gek van papegaaien en kwam bij Jacco kijken. Hij had zijn hond aan een hand aan de lijn en met de andere wilde hij Jacco over zijn kop aaien. Waarschijnlijk was hij overmoedig door de hoeveelheid drank die hij op had en pakte Jacco ineens bij zijn koppie. Daar was onze Jacobus niet van gediend en hij pakte de man zo ongenadig in zijn duim, dat het bloed er meteen uit liep en hij hing aan zijn snavel aan zijn duim en lit niet meer los. Buurman Kees (ook niet meer nuchter) riep jolig "ja zit jij die papegaai even dronken te voeren idioot", maar voor Peter was het een zeer pijnlijk moment. Met Jacco aan zijn duim en Sita aan de lijn in zijn andere hand, kon hij geen kant op. Paul heeft snel geprobeerd Jacco te pakken, maar het duurde even voordat hij losliet (het smaakte zeker die alcohol). :proost:
De tweede keer ging bijna hetzelfde als de eerste, alleen nu met een ander slachtoffer. Ook een vaste gats van de camping en ook gek op papegaaien. In eerste instantie stapte Jacco gezellig bij hem op en liet zich aaien. Maar toen hij hem later nog eens op wilde laten stappen beet Jacco zich vast. Eerst in zijn duim, en daarna in zijn vingers. Omdat hij Jacco steeds overpakte in een andere hand, kreeg Jacco de gelegenheid om hen in alle vingers te bijten en flink hard ook. In 2 gevallen raakte hij zelfs een slagadertje, dus weer een bloedbad.
Maar gelukkig vonden de beide slachtoffers dat het niet de schuld van Jacco was, maar hun eigen schuld, omdat ze hem te enthousiast wilden pakken.

Deze keer was de eerste vakantie van Take this. We waren heel benieuwd hoe hij het zou vinden. Nou hij heeft genoten, en wij ook (ahum). Hij had al snel door dat er overdag in de bench geslapen moest worden (dat doen de andere 2 ook namelijk) en dat er ´s nachts door de caravan gerend moest worden. Leuk.....heel leuk :seestars:
Natuurlijk gaan we regelmatig met onze heren katers (die we inmiddels the three amigo´s noemen) een eindje lopen. Zij aan een lijntje natuurlijk! Dan kunnen ze even de benen strekken. Maar tijdens de warmste periodes van de dag liggen ze lekker in de schaduw in de bench. Als wij dan even boodschappen gaan doen of zo, gaat de hele bups de caravan in en kunnen ze ook even lekker rennen en bewegen.
´s Avonds, als wij onder de luifel zitten en genieten van de lange zomeravonden, liggen zij in de bench. Daarin hangen 2 hangmatjes en er staat 1 mandje, voor iedereen dus een slaapplek. Nou dat kun je net denken. Het begint met iedereen in zijn eigen mandje. Sjonnie in de blauwe hangmat, Thake this in de bruine en T in de zwarte. Dan klimt T omhoog en kruipt bij Sjonnie er bij (dat zijn die 2 al jaren gewend zo te doen) en een half uurtje later gaat Take this op allebei liggen, en zakt er dan langzaamaan tussen. :P
Soms zakte Sjonnie af naar beneden en kroop bij T in de mand, en dan sprong Thake this er met een enorme jump bovenop en kwam er ruzie. Met veel geblaas en gemep vouwden ze zich dan gedrieen in een 1 persoons mandje en keerde de rust weer.  :brancar:
Totdat wij gingen slapen......, dan was het tijd om te keten. Vanaf de rondzit groep achterin de caravan denderde de heren achter elkaar aan door de caravan, om aan het voeten eind van ons bed de kattenbak als springplank te gebruiken en zo met een enorme jump op ons hoofdeind te belanden. Geloof me, dat is 1 keer leuk, maar iedere avond 10 keer wordt vervelend. En als er een dan de volgende morgen (of eigenlijk dezelfde morgen) om half zeven zodanig begint te keten met een balletje dat de hele caravan er van op en neer dendert, dan zou je wensen dat je alleen Jacco meegenomen had.  :ill.gif:

Er was ook nog wel even paniek, toen take this in de eerste week werd gestoken door een wesp. Hij lag in zijn hangmat en begon ineens met zijn kop te schudden, te kokhalsen en iets uit zijn bek te werken. Ik zag uit zijn mondhoek een wesp naar buiten komen. Door het schudden met zijn kop, viel de wesp op T die in het mandje ernaast lag en kort daarna schoot T als een pijl uit het mandje en begon meteen aan zijn poot te likken er ermee te schudden. Hij was duidelijk in zijn poot gestoken.
Take this was er slechter aan toe, hij bleef kokhalsen en kwijlen en kreeg enorme pupillen. Er was dus duidelijk iets mis! Gelukkig zit vlak bij de camping een dierenkliniek, dus meteen gebeld en erheen. Ik vind het eng als dieren in hun bek of keel gestoken worden, dat kunnen ze stikken door de zwelling. De dierenarts was het met ons eens en gaf hem antihistamine. Ze luisterde naar zijn hart en deelde ons meteen maar mede dat hij een flinke hartruis heeft, daar schrokken we wel even van, maar moet later nog maar eens bekeken worden door onze eigen dierenarts.
De verdere avond en de dag erna was onze kleine man opvallend rustig. Maar dat duurde gelukkis niet zo heel lang.  ;)

En nu zijn we dan alweer een paar dagen thuis en ben ik aan mijn  nieuwe baantje begonnen. :dance:

Titel: Re:Jacco pinda
Bericht door: Billybird op september 29, 2009, 15:18:43 pm

Jacco is in de rui  tongue2
En hij is in de pubertijd  :angry:

En beide gemoedstoestanden tegelijk maken hem strontvervelend.  :o

Omdat het nog zo lang mooi weer is, zit hij heel veel buiten. Onze dochter heeft kortere schooltijden, dus hij kan eerder dan voorheen naar buiten. En een van ons is iedere avond thuis, dus hij zit vaak buiten tot het te schemerig wordt.
Zodra het ook maar enigszins kan, zit ik buiten met een boek, om zo te proberen het zomervakantiegevoel nog heel lang vast te houden. Maar zodra Jacco merkt dat ik bij hem zit, beginnen de puberperikelen.

Eerst probeert hij lieftallig aandacht te trekken door met zijn liefste stemmetje zijn hele vocabulaire te presenteren. Maar als ik zit te lezen herhaal ik zijn woordjes vaak alleen maar (en dan ook nog gedachtenloos, omdat mijn boek me boeit) en daar zit mijnheer niet op te wachten. Dus al snel vangt hij aan te fluiten. Als ik dan daarop ook alleen maar reageer met een gedachtenloos herhalen van zijn fluitje, komt hij met het echte zware werk. Een knalharde "ping", gevolgd door een heleboel meer en dan langzaamaan overgaand in gekrijs.
Ik weet dat ik hem dan moet negeren, maar Jacco is een volhouder en ik maak me regelmatig zorgen om de buren. Dus staat mij niets anders te doen dan mijn boek even weg te leggen en mijn stoel naar hem om te draaien (zijn standaard staat achter mijn stoel namelijk) zodat ik met hem kan keuvelen.
En dan weet hij oooh zo goed dat hij zijn zin krijgt en heb ik dit probleem iedere keer opnieuw. Ik vind hem zo aandoenlijk dan, want als ik me dan omdraai houd hij zijn koppie schuin en zegt heel aanbiddelijk "Jacco lief he?", waarbij hij dan zelf om het hardst van ja schud.

Als ik me niet omdraai en gewoon doorlees, houd hij uiteindelijk wel op met krijsen en gaat hij in zijn flos zitten bijten (is eigenlijk een hondenspeeltje, maar ook geweldig voor papegaaien). Ga ik dan thee drinken en ik pak de koektrommel, dan is hij er als de kippen bij om te laten horen dat hij heel goed weet dat er iets te bietsen valt. "Lekker he? Jammie, jammie", hoor ik achter me, met weer dat enthousiaste ja knikken. Als ik dan een stuk eierkoek in mijn "goede nachtrust thee" doop en het aan hem wil geven, haalt hij uit naar mijn vingers. Meestal vallt zijn stuk koek dan op de grond, omdat ik snel mijn hand weghaal, en ik weet dat ik het dan zo moet laten. Maar dan kijkt hij zo sneu, dat ik hem alsnog de koek geef, met een hoop gemopper er bij. Hij kijkt me dan aan met zijn koek in zijn poot alsof hij zeggen wil, "ik krijg mijn koek toch wel, sukkel". Na een paar keer ben ik hem koek met een vork gaan geven, zodat hij vol enthousiast in de vork hapte (in de steel dan) toen hij uithaalde. Dat heeft hem aan het denken gezet, en sindsdien pakt hij zijn stukjes koek weer gewoon aan.

Als Paul in de buurt is, is hij altijd superlief hoor, dat onderscheid maakt hij wel. Is ook logisch, want Paul is veel consequenter dan ik. Zeuren om aandacht wordt door hem volkomen genegeert en hoe langer je zeurt, hoe minder aandacht je krijgt. Happen betekend geen koek, nu niet, dan niet en nooit, en ook meteen geen aandacht meer, dus dat laat hij helemaal wel uit zijn hoofd.

En dan heeft hij nog zijn specialiteit voeten vangen. Tenminste bij mij dan he!
Paul heeft het hem aangeleerd. Hij rende altijd zo leuk op zijn klompen af, riep dan "pakkem" en beet vol overgave in het hout. Omdat dit er zo leuk uitzag, moedigde Paul hem aan en nu hebben we dus een probleem.
Loop ik buiten op mijn blote voeten, dan komt hij naar me toe en doet verwoede pogingen in mijn voeten te bijten. Soms moet ik echt op een stoel springen om zijn happende snavel te ontwijken. En dat vind hij natuurlijk helemaal geweldig. Hij maakt er een soort wild west van, en ik speel overtuigend mee (moet ik ook wel!). De plantenspuit helpt niet meer, temeer omdat de spuit stuk is en er dus niet veel meer dan een sprietsje uit komt.
En dus heb ik Paul er aan gezet om hem dit nu ook maar weer af te leren, zodat ik in de toekomst rustig de was op kan hangen en in de tuin te klungelen, zonder dat ik steeds een op oorlogspad zijnde papegaai hoef te ontwijken.
Ik zou overigens niet eens weten of hij echt bijt, als hij bij mijn voeten kan. Hij schept er volgens mij het grootste genoegen in me noodsprongen te laten maken. :dance:

En verder is hij constant aan het uitproberen. Hij is al een paar keer tussen de bank en zijn kooi terecht gekomen, omdat hij via de poten van zijn kooi af probeerde te klimmen. In zijn geval erg moeilijk, omdat er opvangranden om zijn kooi zitten. En in de tuin zit hij regelmatig in de kattenbak, allerlei viezigheden uit te halen en de randen van de bak te verfomfaaien met zijn snavel. Of hij jat druiven van de struik (dat mag hij, maar hij doet alsof hij heel stout is) of hij snoeit de rozen (dat mag hij niet) of klimt in de open haard en gooit de stukjes houtskool er uit, waardoor hij en het hele terras onder de bagger komen te zitten.

Als hij het een keer echt te bont maakt krijgt hij straf (in zijn kooi zitten als hij buiten was, of de kooi dicht als hij er op zat), en dan vind mijnheer natuurlijk dat hij dat niet verdiend heeft en dat hem onrecht aangedaan wordt. Hij heeft dan een soort grote mond. Moppert op zijn manier terug als je op hem moppert, en gaat verbolgen op zijn stok zitten. Als wij dan na een poosje vinden dat hij genoeg heeft kunnen nadenken, mokt hij nog een poosje door in de hoop dat je je schuldig gaat voelen. Ik heb dat al snel, Paul niet. Bij mij blijft hij net zo lang mokken totdat ik het goed maak (lijkt Paul wel?) Terwijl ik Paul er vaak op attent moet maken dat hij aan Jacco duidelijk moet maken dat de straf voorbij is, die zou hem namelijk gewoon de rest van de dag in zijn kooi laten zitten, omdat hij vergeten is dat hij hem straf had gegeven.

Het is niet makkelijk hoor, zo'n gaai opvoeden  :seestars:

Titel: Re:Jacco pinda
Bericht door: Billybird op november 07, 2009, 17:36:22 pm

Voor het eerst sinds hij bij ons is komen wonen hebben we een probleem met onze vogel. :-X

Wij vinden het belangrijk dat hij zo veel mogelijk vrijheid heeft en dat betekend dat, zodra een van ons thuis komt, de kooi open gaat. Meestal gaat hij dan ook meteen naar buiten als het goed weer is, hoewel dat de laatste tijd steeds minder vaak voorkomt.
Maar sinds een week of wat heeft hij ontdekt dat hij van zijn kooi af kan klimmen, en dan heeft hij nog maar 1 passie, onze eikenhouten plinten slopen. En dat vinden wij uiteraard niet goed. Toen hij dat de eerste keer deed, hebben we flink op hem gemoppert, en hem meteen in zijn kooi gezet. Maar eigenwijs als hij is, zodra de kooi open gaat maakt hij zo snel mogelijk dat hij er van af komt en gaat weer naar de plint. :angry:
Het zal dus echt een kwestie van de langste adem worden, want hij moet leren dat hij van die plint af blijft. Eigenlijik vind ik het niet eens zo erg dat hij over de vloer loopt, als er iemand in de kamer is kan dat best.
Een tijdje hielp het als we hem op zijn vrijzit in de achterkamer zetten. Die hangt aan het plafond en daar kan hij niet afklimmen. Wat hij wel kan is heen en weer gaan schommelen met het ding, net zo lang tot hij zo hard gaat dat hij de rand van de rolhor kan pakken, overstappen van de hanging basket op de rolhor en dan als een brandweerman langs de sponning naar beneden roetsjen :dance:
En dan natuurlijk weer als een speer naar de dichtsbijzijnde plint om daar lekker te gaan slopen! :(

Op dit moment weten we even nog niet hoe we hier nou weer mee om moeten gaan, tot op heden is in zijn kooi zetten en de deur dicht doen onze enige maatregel geweest. Tips zijn van harte welkom. Maar dat een papegaai opvoeden zo simpel nog niet is, hebben we nu ook wel gemerkt. :anyone:

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op januari 05, 2010, 21:14:55 pm

Sinds Jacco zichzelf heeft benoemd tot directeur van de fa. "Sloop het maar jongens BV, specialisten in houtwerk en plinten", moet hij vaker in zijn kooi blijven. Maar omdat het kersttijd is vind hij dat niet zo heel erg. De Kerstboom staat voor zijn kooi en (waarschijnlijk onder invloed van de staar) wordt hij gebiologeerd door de 200 sterretjes waar hij de lampjes voor aan ziet. Hij kan er tijden naar kijken. Koppie scheef naar links, koppie scheef naar rechts en "oh mooi".

Ook geniet hij weer vaker van zijn schommel. "Jacco ga hard" lokt hem uit tot zo hard schommelen dat hij zijn kop aan het dak van zijn kooi stoot en dan moet hij zelf heel hard lachen. Hij doet tegenwoordig ook aan skydiving, alleen dan zonder parachute!!  :o Soms, als hij schommelt en vind dat hij te weinig aandacht krijgt, laat hij zich domweg uit zijn schommel vallen, helemaal tot op de grond van zijn kooi, van zeker 60 cm hoog dus.
Het is mijn eigen schuld dat hij dat doet. Ik ben me de eerste keer, toen hij echt viel bij het overstappen van zijn stok naar zijn schommel, zo vreselijk geschrokken, dat ik "hoe jongen toch" riep en hem meteen oppakte. Dat vond hij natuurlijik helemaal top en sindsdien wacht hij tot ik naar hem kijk, stort dan heel professioneel ter aarde, en blijft dan beneden liggen in afwachting van mijn "hoe jongen toch". Nou ben ik ook niet gek natuurlijk, ik vind het een gevaarlijk spelletje, dus ik negeer hem.  :thumsup: Tenminste............ ik probeer hem te negeren............... ik do heel erg mijn best om hem te negeren........... maar het lukt me niet, en ik schrik me steeds weer te pletter. En dat vind tie leuk die stinkerd.  :dance:

De kerst was leuk voor Jacco. We hadden veel visite en hij mocht bij ze zitten. Dan is Jacco in zijn element. Hij vind mensen leuk, maar als mensen hem leuk vinden gaat hij helemaal uit zijn pan. Dan gaan alle registers open en kletst en fluit hij de oren van het hoofd en heeft hij het duidelijk naar zijn zin. :cheekkiss:
En Jacco is gek op oudjaar vieren. Eerst al het oliebollen bakken. Dan zet ik meestal een cd aan en dan kan hij lekker meefluiten. En natuurlijk mag Jacco de bollen even proeven. De krenten vind hij het lekkerst!
Dit jaar hadden we een melkbus en konden we karbiet schieten. En ook dat vind Jacco geweldig. Hoe harder het klapt, hoe harder hij tekeer gaat om de dreun te evenaren. Wij doen dat wel heel veiligt, met een voetbal op de melkbus en niet de dksel. Dan vallen er geen gewonden.
Met een stuk bol in zijn pootje en zijn snavel vol krentjes liet Jacco zijn gillende keukenmeiden fluitje horen met aan het eind zijn "kggggggggg", als klap aan het eind van de vuurpijl. De stukken oliebol vlogen door de kooi want ook vogels kunnen niet fluiten met volle mond, schijnt.
Om 24.00 uur begint zijn feest. Hij fluit, knalt, gilt harder dan het vuurwerk buiten en vind het geweldig als we hem voor het raam zetten met de lamellen open. Hij is gek op lichtjes die flitsen. Maar eerst, als wij elkaar gelukkig nieuwjaar wensen, laat hij zijn hardste klapzoenen horen en roep dan ` Ajuu` , omdat gelukkig nieuwjaar nog niet wil lukken. En als dan alles weer rustig is, kruipt hij in zsjn hokje, roept nog een keer "Ajuu!"en gaat lekker slapen tot de volgende morgen 11 uur.

En als we dan op nieuwjaarsdag naar de caravan gaan, dan is Jacco´s kerstvakantie compleet. En als dan ook de Veluwe nog vol met sneeuw ligt en er valt als wij er zijn ook nog een pak, dan zijn we alemaal gelukkig en is onze kerstvakantie perfekt. :thumsup:

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op februari 15, 2010, 17:02:25 pm

In een van de topics vroeg iemand er naar of katten en vogels wel goed samen kunnen. Dat bracht mij weer op een idee.

Toen Jacco bij ons kwam wonen (in 2006), hadden wij 2 katten (siamezen) Sjonnie van toen 7 en Twice van toen 1/2 jaar oud.
Sjonnie is een Joris Goedbloed wat vogels betreft. Van hem mogen alle mussen, mezen, spreeuwen en meeuwen gerust naast hem op het terras gaan zitten en hun kostje oppikken, hij zal ze niet aanraken. Een ware vogelaar onder de katachtigen. Als hij binnen zit, houd hij ze scherp in de gaten en zal nooit zomaar het kattenluik uitrennen als hij weet dat een merel voor de deur zijn wormen aan het vangen is. Alles wat in de boom peuzelt van alle lekkers, hoeft geen angst te hebben voor onze Sjon, hij waakt onder de boom, en kijkt strak naar het kattenluik of er geen kapers zijn protege's komen opeten. Hoe anders was dat toen hij klein was, toen duwde hij regelmatig een spreeuw of merel, met gespreide vleugels door het kattenluik naar binnen. Niet dat dit paste natuurlijk en vogellief krijste dan moord en brand, waardoor ik hem snel uit zijn benarde positie kon bevrijden en hij zonder kleerscheuren verder kon vliegen. Dat heeft Sjonnie geleerd dat hij van vogels af moest blijven, en dat doet hij nu (op 11 jarige leeftijd) heel trouw.

Sjonnie heeft respect voor Jacco en hij vind hem een gezellige huisgenoot. Sjonnie is siamees in het kwadraat en heeft niets liever dat er tegen hem aan gekletst wordt, en dat doet Jacco. In het begin heeft Sjonnie uren onder de kooi doorgebracht, vol bewondering luisterend naar wat Jacco allemaal aan hem vertelde. En sinds Jacco met regelmaat "Sjonnie" roept, rent onze Sjon vol overgave naar de kooi en kijkt dan omhoog met een bekkie van "jaahaa???".
Als Jacco los loopt, en Sjonnie loopt langs, dan lijkt het of Sjonnie hem even toeknikt alsof hij zeggen wil "ik zal wel op je letten".
Jacco gaat regelmatig tot de aanval over, Sjonnie niet. Sjonnie kijkt, denkt en blijft uit de buurt.  :seestars:

Met Twice is het heel anders. Die is van vangen en dat geld voor alles wat vliegt. Als een echte gluiperd wacht hij voor het kattenluik tot een vogeltje iets te dicht in de buurt komt en dan schiet hij als een raket naar buiten. Vogeltjes zijn altijd sneller, dus vangen doet hij niet veel, maar Twice klapt nog net niet in zijn pootjes alsof hij zeggen wil "zo, die heb ik ff lekker de stuipen op het lijf gejaagd".
Naar Jacco toe, is Twice ook heel gemeen. Zit die vogel lekker op de rand van de vijver en steekt zijn koppie in het water, komt Twice voorbij en lelt onder de opwippende staart van een nietsvermoedende Jacco, die dan voorover de vijver in kiept. Het is dat je weet dat katten niet kunnen grijnzen, maar geloof me, ik weet zeker dat Twice met een grijns op zijn kattentronie wegliep van de plaats delict. Kennen jullie dat liedje uit ladie en de vagebond (wij zijn siamezen en een tweeling?) waarbij 2 siamezen het hele huis verramponeren en er vervolgens voor zorgen dat Ladie de schuld krijgt? Nou dat is Twice!
Op een of andere manier heeft hij door dat Jacco slecht ziet, dus als Jacco dan op de grond zit, geeft hij een tik tegen zijn staart, en als Jacco dan "pakkem" roept en de andere kant uit rent, gaat Twice erachteraan en tikt hem weer. Jacco wordt daar wel eens moedeloos van, zo respectloos. Maar laatst had hij hem tuk. Twice klimt regelmatig in Jacco zijn kooi om zijn pitten op te eten (maffe kat nou eenmaal), Jacco zat nietsvermoedend op zijn kooi en zag niets, zo dacht Twice, maar niets was minder waar. Jacco sloop naar beneden en net toen hij vlak voor Twice zijn oor zat, deed hij keihard "TUUUUUUU". Twice schrok zich de beroerte en vloog met pitjes en al de kooi uit. Ja......, en dan heb je te maken met een Jacco die echt kan lachen.
Sindsdien zint Twice op wraak!!!!! :angry:

En nu hebben we dan ook nog Takethis er bij. Die is dan weer naief. Regelmatig probeert hij aan Jacco te snuffelen en krijgt dan bijna een knauw, omdat hij gewoon niet weet dat Jacco vogel is en hij dus zijn natuurlijke vijand.
Takethis wil spelen, met alles wat hij in huis tegenkomt, dus ook met Jacco (en de stifzuiger, en de dweil en....en.....en....) Misschien een beetje ADHD, zou kunnen, maar in ieder geval speels, druk, lomp en naief. Dan kan het dus zo maar gebeuren dat hij aan komt draven, Jacco met 2 voorpoten vastgrijpt een koprol maakt met vogel en al, en dan naast een volkomen verblufte Jacco zit met een koppie van "Hee ging die goed makker, tof he, nog een keer?"
Takethis heeft maar 1 doel..........SPELEN...........! En ach, als daar een Jacco tussendoor schuift, dan neemt hij die gewoon op in zijn spel.
En verder is Takethis vreselijk nieuwsgierig, dat wordt hem echt nog eens fataal. Hangt Jacco onder zijn hanging basket, boven de radiator waar Takethis ligt, snuf Takethis nietsvermoedend aan die grote opengesperde snavel. Als een van ons dan hard "NEE", roept gaat het meestal goed omdat Takethis dan met een ruk zijn koppie omdraait en Jacco mis hapt. Maar we kunnen er op wachten dat het een keer fout gaat, en dan kunnen we vermoedelijk naar de dierenarts om een kattenneus te laten hechten, of hebben jullie wel eens een kat gezien met een piercing?

En Jacco, die vind het allemaal best. Gezellig die drukte in huis en dat het zijn natuurlijke vijanden zijn heeft hij nooit geweten. Hij lat ze regelmatig opdraven en rent dapper achter ze aan, als hij los loopt. Zou hij weten dat hij het wint in een gevecht? :CENS

Titel: Re: Jacco pinda
Bericht door: Billybird op april 12, 2010, 22:39:19 pm

Tijd voor een up date van de belevenissen van onze vogel.

Sinds een week of wat, kan hij weer een tijd op zijn kooi zitten, zonder er meteen af te klimmen en de plint te gaan slopen. Laatst lukte het zelfs hem tot 23.00 uur op zijn kooi te houden. We waren onder de douche geweest en hij was in slaap gevallen tijdens het opdrogen, wat hij het liefste op zijn kooi doet, zodat hij dan lekker zijn vleugels kan uitslaan.  :thumsup:

Jacco heeft natuurlijk nog altijd staar, en hoewel het lijkt stil te staan zie je toch dat zijn pupillen troebel zijn. Maar kennelijk leert hij ermee omgaan. We weten dat hij ziet als door een waas, en dat is natuurlijk niet fijn. Maar kennelijk gaat hij de dingen nu herkennen in hun onscherpe vorm. En kennelijk heeft hij zich voorgenomen dat hij ons grenzeloos vertrouwen kan, en we dus nooit enge dingen in zijn kooi hangen. Want het nieuwe speeltje wat de paashaas hem bracht is meteen in gebruik genomen, zonder de gebruikelijke ghghghghghghg, het veren opzetten en klak geluiden maken.

En het mooie weer is weer begonnen, en dt betekend voor Jacco dat hij lekker naar buiten mag. Zijn ogen mogen minder zijn, zijn geheugen is opperbest. Eenmaal op zijn standaard buiten, wist hij meteen hoe hij er af kon klimmen en drentelde hij weer langs zijn gebruikelijke route naar de vijver. Tijd voor een bad, maar oeh! dat was nog heel koud  :o
En weer schrok hij zich te pletter van een kikker die ineens zijn kop boven water stak. Dus besloot hij zich te gaan verstoppen op zijn vaste plekje onder het ligbed.

Wat hij ook nog weet, is het najagen van voeten. Dat is wel een vervelende eigenschap van onze vogel. Hij bijt je zonder pardon in je tenen als je even niet oplet. Kwestie van afleren zou je zeggen, maar dat is bij Jacco niet zo simpel. Dus als ik echt aan het werk wil, dan zet ik hem op een plek waar hij zich wel kan vermaken, maar niet de hele tijd in mijn tenen dreigt te bijten.

Ik ging beugeltjes in de schutting maken om een wasrekje aan op te hangen (ik heb sinds een aantal jaren mijn eigen gereedschapset en wordt steeds handiger). Dus zette ik Jacco op het bovenste plateau van onze waterval. En dat vind hij wel leuk, want daar liggen allerlei takjes en steentjes waartussen hij lekker kan rommelen en mee kan spelen. Net als ik mijn boor tot halverwege in  de schutting geboord heb, hoor ik hem fladderen en ik hoor geplons. Ik trek dus meteen mijn boor van de schutting af, spring van mijn trapje en kijk over de waterval in de vijver. Jacco ligt middenin de vijver, net voor de waterval en verstrikt zich in de overhangende sprieten van de pampasgras. En zo komt hij steeds verder onder water terecht en steekt alleen zijn snavel en de bovenste helft van zijn koppie nog boven water uit.  Ik grijp zijn opstapstok, wurm mezelf half om de pampasgras heen en steek de stok onder water onder zijn pootjes. Hij grijpt meteen vast en zo kan ik hem met zijn koppie boven water houden. Verdrinken zal hij dus niet, maar hoe moet hij los uit die papmasgras? :CENS
Ik neem even de tijd om na te denken. Als ik hem gewoon lostrek, haalt hij zich waarschijnlijk helemaal open aan de weerhaken van die pampasgras, dus dat is geen optie. Hulp roepen heeft ook geen zin, er is niemand thuis. ik denk als een razende na, want dat water is nog heel koud en hij ligt er al een paar minuten in, tot aan zijn nek. Ondertussen probeer ik Jacco gerust te stellen, want die is uiteraard in paniek. Gelukkig lijkt hij te voelen dat ik hem kan helpen en hij spreid zijn vleugels, waar die pampasgras tussen zit. Ik trek hem voorzichtig naar me toe,  en zo komt hij stukje bij beetje los terwijl hij voorzichtig meevladdert, alsof hij snapt dat hij zijn vleugels zal kapotsnijden als hij dat niet doet. Zo kan ik hem uiteindelijk uit het water halen. Tijdens de hele aktie voel ik de greep van zijn pootjes om de stok verstevigen, hij heeft dus heel goed door dat dit zijn redding is.

Eenmaal uit de grassprieten en het water, kruipt hij in de holte van mijn elleboog, trillend als een rietje en steen koud. Ik lig met 1 knie in de modder en met 1 been half in de vijver, maar wurm me op een of andere manier omhoog.
Ik overweeg om hem onder een warme douche te zetten, zodat hij kan warm worden. Maar dan bedenk ik dat hij een hekel heeft aan douchen en dat hem dat alleen maar meer s6ress zal opleveren en stress heeft hij op dat moment wel even genoeg gehad. Ik zet hem op zijn kooi die op dat moment volop in de zon staat, ik klets nog even tegen hem en laat hem dan tot rust komen. Als ik even later ga kijken is hij in slaap gevallen.

Ik ga naar buiten om mijn klus af te maken. Mijn boormachine ligt op een tafeltje, het boortje steekt half uit de schutting, geen beweging in te krijgen. Dus laat ik het beugeltje verder maar voor wat het is en ga ook even bijkomen van de schrik. De volgende dag haalt Paul de boor uit de schutting en maakt een beugeltje voor me.

Voor mij is wel weer duidelijk dat Jacco geen minuut alleen kan blijven als hij buiten is, en op de waterval zitten, zal ook wel niet meer zijn favoriet zijn.
Maar hij heeft er niets aan over gehouden, dat is het belangrijkste. :seestars: