Parkieten Land.NL
Ontmoeting- en Gezondheidsplein => Lief en Leed => Topic gestart door: Riboet op oktober 25, 2008, 08:17:48 am
-
Ja, ik moet het gewoon even kwijt, hoor, maar ik heb gewoon een geweldig groepje grijzen. Allereerst zijn ze uitermate sociaal. Ik heb een deelbare kooi en toen de jonge grijze roodstaartjes uit het laatste nestje hun ´caviabakje´ ontgroeiden, mochten ze leren ontdekken in het afgescheiden deel van de grote kooi en dus ook kennismaken met de vreemde ´groters´. De laatste dagen heb ik ze zelfs met zijn zessen in een kooi gehad. Ging erg leuk. Die gekke gaaien van mij accepteren gewoon alles.
Ze vonden bv ook broer Djarno helemaal niet gek, toen die weer even hier was, andersom vond Djarno hen wel weer een beetje eng en ze moesten niet te dicht bij hem komen en dus drongen mijn grijsjes ook niet verder aan.
Maar ze zijn in nog meer dingen makkelijk.
Gisteren weer eens nieuw speelgoed gekocht. Van die houten blokjes met touwtjes dingen, lekker veel sloopwerk dus. ´Nou´, zegt mijn partner, ´daar zullen ze wel weer bangig op reageren´. Tja, het zijn natuurlijk grijzen.
Maar ik heb de drie speeltjes, twee grote en een ´zitstok´ met houtje touwtje meteen maar geplaatst en zelfs terwijl ik er mee bezig was, kwamen ze al kijken. Nog geen uur later was een eerste houtje al gesneuveld.
Begin me nu wel een beetje af te vragen. Heb ik wel ECHTE grijzen eigenlijk? Want ze zijn niet eenkennig, ze accepteren makkelijk nieuwe dingen, ze praten niet....
Hmmm, bastaardgrijzen, zouden die ook bestaan.... ;D ;D .
-
Ben jaloers dat jouw gaaien zich zo goed gedragen! :)
-
wees blij dat ze zich zo goed gedragen :) maar je zegt ze praten niet, zeggen ze helemaal niks dan? :CENS
-
Euh... een vloek, die weten ze nog wel.
En de enige hond van de zes die ze wel eens roepen is Boris. Dan hoor je zachtjes:´Boris! Borisje! Kom dan´.
Oh en de achternaam van mijn partner van als ie de telefoon opnam.
Voor de rest zijn het vooral nabootsingen. De buurman die fluitend aan zijn werk ging, het rookalarm, het alarm van de scooter, magnetron etc.. Veel geluiden zijn maar tijdelijk. Toen ik pupjes had, deden ze die ook wel na, maar dat piepen hoor ik al anderhalf jaar niet meer.
Maar ik mis het gek genoeg helemaal niet, dat praten. Ik denk dat dat de minst belangrijke reden geweest is voor mij om voor grijzen te kiezen, denk ik, anders zou ik het toch wel jammer hebben moeten vinden dat de mijne geen praters zijn. Maar gek genoeg interesseert me dat helemaal niet. Ik denk wel dat het leven in een groepje debet aan het gebrek aan nabootsen van de menselijke stem is. Ze hebben veel meer interactie met elkaar dan met ons. Maar ik vind dat veel leuker, voor mij nooit meer een papegaai alleen.
Inmiddels zijn er al veel houtjes aangebeten en zelfs los gebeten van de touwtjes en de bel in een van de speeltjes heeft ook al geen klepel meer :) dus de speeltjes zijn weer een succes. Ga alvast maar weer geld apart leggen voor nieuwe sloopspeelgoedjes.
-
Geweldig Barbara. Het lijkt mij ook heel boeiend zo'n groep te hebben. :hart: En dat ze niet schrikken van nieuw speelgoed en niet eenkennig zijn heb je aan jezelf te danken hoor, jouw reacties op hun gedrag moeten dat bewerkstelligd hebben. Sjakko schrikt ook niet meer van nieuwe dingen in de kooi en is ook niet eenkennig gelukkig. Maar dat was ze wel toen ik haar kreeg. Kan je zien hoe belangrijk het is om te weten hoe je omgaat met die grijze donders. ;)
Foto van de zes? :)
-
Heel leuk om te lezen barbara :thumsup:
ze zijn toch allemaal anders hé :)