Parkieten Land.NL
Papegaaien Forum => Gedrag en Verzorging => Topic gestart door: Tania op maart 11, 2011, 11:10:59 am
-
Het gaat dus over onze Sonny,hij is op 13-06-2010 geboren.
De eerste twee weken toen hij hier was heb ik hem nog bijgevoerd met pap,de eerste 2 weken kon ik met hem doen wat ik wou,strelen,op mijn hand laten stappen..
Dan ging het mis,hij beet me redelijk hard (mijn hand bloedde volledig),en sinds die dag durfde ik hem niet meer op mijn hand te laten komen of te strelen.
Met mijn ouders gaat het beter dan met mij,naar mijn vader zijn stem luistert hij ongeloofelijk!
Hij komt bij mijn vader op zijn hand zitten zonder probleem,maar mijn vader mag niet aaien.
Dan gaat hij helemaal rechtop staan om zich groter te maken,en loopt zachtjes achteruit.
Mijn ma kan meer met hem doen.
Als ik Sonny zou moeten omschrijven,dan moet ik zeggen dat ik hem best een dominante vogel vind.
Hij doet grotendeels zijn eigen zin,als hij in zijn kooi moet is het meestal een kat en muis spelletje.
Ik ben dan ook de enige in huis die hij effectief aanvalt.
Ik weet dat ik niet mag laten zien dat ik bang ben,maar daar is het ondertussen te laat voor denk ik.
Ik heb een hemelse schrik als Sonny in huis rondvliegt,ik hoef nog maar te kijken naar hem,dan beginnen zijn pupillen te flikkeren,en komt ie op me af met al zijn pluimen naar omhoog.
Ik probeer zoveel mogelijk uit zijn buurt te blijven,maar soms valt hij me onverwachts aan bovenop mijn haar.
Wat het praten betreft,ben ik de enige in huis naar wie hij luistert om dingen achterna te fluiten en te zeggen.
Zo kan hij ondertussen 'Koppie krauw','Dikke koko','Koekoek' en 'Ei kom' zeggen.
Sommige deuntjes fluit hij zonder problemen na.
Normaal was het de bedoeling dat Sonny later bij mij zou komen wonen (als er ooit iets zou zijn met mijn ouders ofzo),maar door het gedrag dat hij toont tegenover mij kan dit gewoonweg niet.
Iedereen mag aan de kooi komen staan (ja zelfs vreemde mensen),maar als ik voor de kooi staat dan beukt hij met zijn snavel tegen de tralies om mij te pakken te krijgen.
Hij voelt dat ik bang ben,en ik weet dat ik dit niet zou mogen laten zien,maar ik ben echt als de dood voor hem.
Behalve als hij in zijn kooi zit,ik praat en fluit een hele dag tegen hem en dan antwoord hij vrolijk terug.
Het is ook al gebleken dat wanneer ik niet thuis ben,hij amper een woord zegt of fluit,en als ik binnenkom dan laat hij alles horen wat ie in huis heeft.
Eigenlijk is Sonny de baas in huis,en we hebben al eens overwogen om hem te knippen,maar de dierenarts zegt dat dit niks aan zijn gedrag gaat uitmaken,en mijn ouders vonden het zonde als hij niet meer zou kunnen vliegen.
Mijn gedacht was,aangezien hij dominant en bazig is,dat als hij geknipt zou worden,hij niet meer zoveel noten op zijn zang zou hebben.
Maar ik heb er mij al bij neergelegt,als hij los in huis vliegt,probeer ik zoveel mogelijk uit zijn buurt te blijven.
Naar mijn ma durft hij af en toe ook eens een knauw te geven,maar zij corrigeert hem direct,ze is er niet bang van.
Verder vind hij het erg prettig om natgesproeit te worden,een bak met water vind hij niks,en dan vliegt hij ook krijsend weg.
Ook is hij een 'sloper',alles wat hij te pakken kan krijgen bijt hij kapot (zo hebben we onze houten stoelen al kunnen weggooien,heeft hij de muis van mijn laptop kapot gebeten,de kabel van de waterkoker volledig doorgebeten,enz...)
Om nog een beetje meer informatie te geven,vroeger (toen ik 8 jaar was ofzo),had mijn moeder een grijze roodstaart papegaai.
Die kon ik heel af en toe aaien,maar die trok echt het meeste naar mijn moeder.
Op een dag was ik een gebakken ei aan het eten in de zetel,de papegaai kwam naar mij,zei :'Ei voor Jacko,ei voor Jacko'!!!
Ik zei neen,ei voor Tania en zette hem op zijn kooi.
Hij vloog terug op de zetel,nam het ei in zijn snavel (de helft vloog natuurlijk op de grond),hij kwam terug naar mij en beet een stukje uit mijn schouder.
Een aantal maanden daarna is hij gaan vliegen (bezoek had de voordeur laten openstaan)
Sindsdien heb ik een enorm grote schrik van grijze roodstaart papegaaien.
Vorige zomer beslisten we met zijn alleen om een papegaai in huis te halen,ik had zoveel mogelijk info op internet opgezocht.
Bijna alle website zeiden dat een grijze roodstaart éénhandig is,en dit wilden we zeker niet.
Daarom koos ik voor een amazone papegaai.
We gingen bij een kweker kijken,en kozen Sonny eruit.
Ik heb twee weken wakker gelegen omdat ik zo enthousiast was voor de komst van Sonny,keek er zooo enorm naar uit!
De dag dat we er om gingen,duwde de kweker de papegaai in mijn handen,ik dacht dat gaat hij zeker niet doen als ie zou bijten,opeens voelde ik een stekende pijn,en de kweker trok de papegaai van mijn hand.
Dat is dus de allereerste herinnering die Sonny aan mij heeft,ik heb wel geen kick gegeven,niet geroepen ofzo.
De dagen daarna voedde ik Sonny verder op met de hand.
Tot ik die 2de week een fikske beet kreeg.Hij stapte uit de kooi op mijn hand,zoals we dagelijks deden.
En hij beet me recht tussen mijn knokkels van mijn ringvinger en pink.
Ik verbeet de pijn en hief mijn hand naar zijn kooi vanboven,in de hoop dat hij me zou loslaten,wat hij niet deed.
Ineens nam de angst het over,tranen rolden over mijn gezicht,en ik maakte een zwier beweging met mijn hand waardoor hij in de zetel vloog.
Sindsdien is de angst terug die ik vroeger had bij een grijze roodstaart.
Hij is ook zo slim om van mijn hand recht naar mijn gezicht te springen.
En met mijn blote hand denk ik er nog niet aan om in zijn buurt te komen
ik heb het een tijdje geprobeerd met lekkere hapjes,bij iedereen pakt hij dat rustig aan zonder in de vingers te bijten,maar als ik een hapje voorhou,dan komt hij letterlijk aangestormt,volledig gefixeerd op mijn hand ipv het hapje,waardoor ik het uit schrik laat vallen.
Sommige mensen die op bezoek komen vinden deze situaties altijd grappig om te zien,ok kan me best voorstellen een volwassen mens die op de loop gaat voor een papegaai dat dat mss lachwekkend is,maar op die moment is mijn angst zooooooooo groot,dan staat het zweet letterlijk in mijn handen. brrr
-
Je krijgt vast een hele boel tips hier. Om te beginnen is het niet te laat om dit gedrag te veranderen. Eigenlijk ben jij degene die moet veranderen. De papegaai reageert op jouw gedrag. Zoals je al schrijft hij voelt en ziet dat je bang bent. Als jij je daar overheen kunt zetten ben je al een heel eind... ik weet het dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Draag eventueel handschoenen voorlopig bij het benaderen, opstappen hapjes geven enz. Je uitstraling wordt er beter van en dat ziet de vogel ook. Deins niet terug van een uithaal want dat is drama en dat vinden papegaaien geweldig!
Wieken is absoluut een aanrader! Hij zal zeker volgzamer worden en minder dominant. In de toekomst kan je het dan opnieuw testen hoe zijn gedrag is met een volledig vleugelbos. Het boek van Bonnie Talsma "Gek van mijn vogel" is ook een goede aanrader voor je.
Begin stapje voor stapje, maar het belangrijkste is dus je eigen houding en uitstraling. Succes en er komen vast nog een heleboel tips.
-
Wieken hebben we al overwogen,maar de dierenwinkel hier willen niet omdat hij niet handelbaar is om vast te houden.
Ik heb vervolgens onze vaste dierenarts gebeld,maar die zegt dat kortwieken niks aan zijn dominantie gaat veranderen.
Als het kan helpen mag het van mijn ouders,maar niemand hier in de buurt wil Sonny kortwieken,en zelf hebben wij er geen verstand van dus blijven we eraf.
-
Ten eerste : waar kom je vandaan?
Het kan zijn dat sonny gewoon niet houd van aaien. Wij hebben een edel gehad die daar ook niet van hield.
Opstappen en op de rug leggen enzo was geen probleem maar aaien dat moest je niet doen.
Niet elke vogel houd daar van dit zal je dus ook moeten respecteren, ook een vogel heeft gevoelens en meningen.
Het opstappen moet de door zetten probeer het eens met een beloning. Zonnepitje voor zijn neus en het commando geven daarna het pitje geven.
Hij zal waarschijnlijk jou elke keer bijten omdat jij reactie geeft op het bijten. Je laat zien dat je bang bent en daar maakt hij lekker gebruik van en is voor hem een spelletje.
Als je echt niet durft kun je het eerst met een stok proberen zo leert hij dat hij een beloning krijgt(pitjes, of aandacht) door op de stok te stappen. Als hij dit goed beheerst en snapt dan met je hand proberen
Wieken heeft zeker wel invloed op het dominatie gedrag van je vogel.
Reken er niet op dat het binnen 1 of 2 dagen lukt. Het kan soms weken of maanden duren voordat je verder komt.
Geduld en trainen en je niet bang laten maken.
-
Er is vast wel iemand op het forum die bij je in de buurt woont en je kan helpen met wieken, of wat je ook kan doen is naar een echte vogelarts gaan. (Laat in ieder geval geen onervaren iemand je vogel wieken!) Dierenartsen hebben geen uitgebreide opleiding gehad over vogels. Daarvoor moet je echt naar een specialist (zeker als ze ziek zijn!). Op dit forum staat een uitgebreide lijst met vogelartsen.
-
Ikzelf ben afkomstig van Oost-Vlaanderen (België)
Toen we Sonny gingen halen bij de kweker zei deze dat Sonny geknipt was (aan 1 vleugel) en dat ie niet meer zou kunnen vliegen,maareu eenmaal thuisgekomen was er niks van dat knippen te merken :)
@ Wesly : Dat ie zich niet laat aaien is het minste van mijn zorgen.Dat hij me aanvalt daarintegen.. Met een stok durf ik het ook niet te proberen,hij is pijlsnel van de stok richting mijn hand.
Ik durf wel met een handschoen in zijn buurt komen,mss kan ik daar al mee beginnen?
Maar ook daar lees ik tegenstrijdige dingen over,dat ie dan vals zou gaan worden op de handschoen,of bang enz..
In het begin had ik me ingelezen op internet,en heb idd een tijdje de methode geprobeerd mét een stok,omdat ie netjes moest leren opstappen eer ie uit de kooi mocht.
De stok was geen succes,want hij was er als de dood voor!
Daarom ben ik de eerste 2 weken direct over gegaan met het opstappen op mijn hand,tot die ene beet..
Hij zit sinds augustus vorig jaar bij ons,en ik heb hem niet meer aangeraakt na die eerste 2 weken.
-
@ Dianne : Heb net de lijst bekeken van specialisten hier in België,maar niks dat dicht bij de deur is.
Wij hebben zelf geen wagen,en met het openbaar vervoer met Sonny ergens naartoe gaan,dan ligt ie dood denk ik,we hebben de transport bak 2 keer gebruikt.
Voor hem op te gaan halen,en toen we hem meenamen naar iemand om te kijken voor zijn vleugels te knippen.
Dit waren erg korte afstanden en Sonny was als een bezetene aan het krijsen,hijgen,en lag volledig plat op zijn rug.
Overigens had hij vorig jaar toen we hem net gekocht hadden een zware verkoudheid,en dat heeft onze vaste dierenarts wel goed opgelost.
Voor te knippen waren er kandidaten genoeg,tot ze wisten dat hij zich niet zonder slag of stoot zou overgeven,dan haakten ze 1 voor 1 af.
Ik heb de kweker vorig jaar gecontacteerd over het gedrag in het begin van Sonny,en deze zei doodleuk dat ik iets met de papegaai gedaan had waardoor die zich tegen mij keerde.
Dit heb ik dan ook een hele lange tijd geloofd,maar ik heb hem nooit met 1 vinger aangeraakt om pijn te doen of wat dan ook.
-
dag tania
welkom op dit forum
zoals mijn voorgangers reeds hebben gezegd is idd je houding, ze hebben zo snel alles door en manipuleren je zonder dat je te doorhebt
wat het wieken betreft, gewiekt zal hij zeer zeker een stuk van zijn dominantie kwijtraken
ben je in de buurt van denderleeuw dan weet ik wel iemand die jou kan helpen met wieken
in schoten zit dieltjens , in nijlen zit couteel
in de buurt van gent zit er ook een goede ,ben ff zijn naam kwijt , bij animales in drongen kan je ook terecht om te wieken , wel steeds aan beide zijden laten wieken
is hij maar aan één kant gewiekt is de kans groot dat hij zich bezeert bij het landen/vallen en dat wil je niet
als je me laat weten waar juist in oost vlaanderen je woont zoek ik iemand in jouw buurt , ik ken daar namelijk een paar kwekers van gaaien
wij zijn van het leuvense ;)
-
Een heel verhaal zeg, pfff :hot:
Ik ga het even bot zeggen, sorry.
En ik doe het niet om je aan te vallen maar een amazone is een amazone ;)
Ik denk niet dat het tussen jou en Sonny nog goed gaat komen :(
Het is al vanaf de eerste ontmoeting niet goed gegaan en het vervolg, het opvoeden van een baby is niet goed aangepakt.
Als je een hap van een baby niet kan hebben, moet je nu zéker geen hap van hem krijgen want dat dat is echt auwww.
Wat zowiezo moet gebeuren wil iemand nog wat goeds met de vogel kunnen doen, is kortwieken.
Het rechtstreeks aanvallen richting je gezicht gaat een keer fout aflopen.
Elke soort papegaai heeft een "andere soort" opvoeding nodig, en een amazone is niet de gemakkelijkste.
Wederzijds respect en een zeer consequente houding is erg van belang.
Ik heb drie amazones en nog twee andere amazones tijdelijk in huis gehad en heb al wat meegemaakt. Mijn twee amazones
die ik zelf herb opgevoed heb ik de afgelopen 3 en 4 jaar geen problemen mee gehad. Ze kennen me en weten dat ik ook
kan toegeven maar ook uitstraal dat ik ook een grens heb, al hebben zij die nog echt niet bereikt.
Ik weet echt niet hoe ik je verder kan helpen.
Je mag alles vragen en ik zal er zo goed mogelijk een antwoord op geven.
-
@ Vivke : Ikzelf ben van Sint-Niklaas
@ Antonia : Bedankt om rechtuit te zijn.Eerlijk gezegd had ik dat gevoel al langer,dat het niet meer echt goed zou komen tussen mij en Sonny..
Ik wilde nog een poging wagen,omdat het normaal de bedoeling was dat Sonny later met mij zou meegaan.
Mijn ouders zijn beide 60 jaar,dus wrs zal Sonny hen overleven,en dan weet ik niet wat er met hem zal gebeuren.
Ik weet dat het deels mijn fout is,ik had in het begin niet bang moeten zijn na die eerste beet,maar deels vind ik het ook de fout van mijn ouders (vooral mijn moeder dan)
Sonny speelt baas over haar,maar ze lijkt het niet door te hebben,gedrag dat zij bij momenten grappig vind,daar krijg ik de kriebels van.
Als Sonny bij mijn vader zit kan ik wel dichter bij hem komen zonder dat hij zich misdraagt,maar als mijn ma in de buurt is...
Moet toegeven dat ik best een traantje moest wegpinken toen ik je reactie las,omdat,wat ik hier al maanden verkondig wordt eindelijk bevestigd door iemand anders.
Hier in huis vinden ze dat ik overdrijf,dat ik hem gwn moet laten doen,en dat hij me niet zal bijten,maar mijn gevoel zegt iets anders.
Mijn ma steekt het op het feit omdat het een amazone papegaai is,en dat we beter een grijze roodstaart genomen hadden.
Mijn mening? Had niet veel verschil uitgemaakt,want wij hebben vroeger zo eentje gehad,en die was qua karakter tegenover mij praktisch hetzelfde als Sonny.
Mijn ma gaf hem alles toe,en ik moest de beten incasseren (als 8 jarige)
En het is niet dat ik bij alle vogels zo bang ben.Hier in de buurt zit iemand met een kakatoe,en die kan ik zonder problemen pakken (en die snavel is best groter dan die van Sonny),in de dierenwinkel achter de hoek zit een gele voorhoofdamazone,niemand mag eraan komen,maar als ik in de winkel kom kan ik hem zonder problemen aaien en bij me nemen.
En ik wist van op voorhand waar ik aan begon,ik had maanden van te voren informatie over amazone papegaaien opgezocht.
Ik heb me de eerste weken (voor de beet) echt enorm veel met hem bezig gehouden,elke dag met mijn hand in de kooi om hem te leren opstappen,dan kreeg hij een pitje.
Van mij mocht hij er pas uit als hij op mijn hand zat,maar als ik niet thuis was mocht hij direct uit zijn kooi vliegen naar buiten.
Ik ben ook degene die dagelijks zijn verse groentjes snijd enzo,de kooi staat niet ver van onze eettafel,en als wij aan het eten zijn,krijg Sonny een apart bakje met groentjes enzo in.
Ik ben ook degene die elke dag (bijna heel de dag) tegen hem praat als hij in de kooi zit.Alle woordjes die hij tot hiertoe kan zeggen heeft hij van mij geleerd,ook de deuntjes om te fluiten.
Ik weet dat zijn gedrag op een dag fout zal aflopen,heb dat hier al met hand en tand uit proberen leggen,maar volgens hen overdrijf ik,en als hij naar mijn gezicht vliegt mag ik me niet wegtrekken zeggen ze.
Ik heb in het begin vele traantjes gelaten,omdat ik dacht,wat heb ik in godsnaam fout gedaan waardoor het zover is gekomen.En nu lijkt het alsof hij een pik op mij heeft,en al de rest denkt dat het in mijn hoofd zit,waardoor ik me bij momenten al slecht gevoeld heb.
Mijn droom was altijd,dat als ik alleen zou wonen dat ik dan een papegaai in huis wou nemen,eentje dat zich volledig hechtte aan mij,en waar ik een levenslang kameraadje aan zou hebben,maar na deze 'mislukking' ben ik daar niet meer zo zeker van. :cry:
-
Je gezicht niet wegtrekken als hij aanvalt :o
Nou ik kan je zeggen, als hij je niet mag, haalt hij je gezicht helemaal open hoor.
Ik denk dat je ouders idd niet weten wat een amazonebeet kan aanrichten.
Ik heb er al wat mogen incasseren, de laatste van de amazone van een buurtje,
en ws blijft dat een lidteken op mijn arm.
Een amazone laat niet meteen lost als hij bijt maar houdt vast.
Ik denk dat je het best kan wachten tot je op jezelf woont en dan een jonge
vogel kan nemen die je helemaal zelf opvoedt, maar wel consequent en niet
bang moet zijn. Ms kan je dan beter een Senagal papegaaitje (bonte boertje)
nemen. Zijn wat makkelijker in de omgang en een stukje kleiner.
Of ..... je neemt Sonny bij je, kortwiek hem en kijk wat je kan, maar verwacht
niet teveel. Wel is het zo dat als hij je ouders niet ziet en alleen jou maar heeft,
hij weinig keus heeft, maar garantie heb je niet.
Pfff moeilijk hoor
-
Sonny is en blijft natuurlijk de papegaai van mijn ouders,ik dacht gwn dat het leuk zou zijn voor hem als mijn ouders er niet meer zijn,of naar een rusthuis moeten af wat dan ook,dat hij dan bij mij kon komen.
Het is echt raar,buitenshuis NOOIT problemen gehad met eender welke papegaai,in huis is dit eigenlijk de 2de keer dat het fout loopt tussen mij en een papegaai.
Als het van mij afhing zou Sonny niet zoveel toekrijgen (ik zou het krijsen en roepen negeren,ik zou ongewenst gedrag bestraffen met negeren,of als het te bont wordt hem in de kooi stoppen,ik zou hem niet laten rondvliegen met vreemde mensen in huis,enz...)
Als ik een papegaai zou hebben als ik alleen woon dan zou ik het helemaal anders aanpakken.
Maar na de grijze roodstaart,en Sonny ben ik echt beginnen twijfelen aan mezelf.
Ik heb van mezelf een hoge pijngrens (heb ik ondervonden bij mijn ongeval van 5 jaar geleden),dus het is echt niet dat ik kleinzerig ben.
Maar ik heb niet bepaald 'hulp' ofzo gekregen de eerste keer toen het fout liep.
Ik heb hem na die eerste beet van boosheid in zijn kooi gestopt,maar na een tiental minuten zette mijn moeder de kooi terug open zodat ie rond kon vliegen.
Mijn mening was dat IK hem na bepaalde tijd weer uit de kooi zou halen,en als hij in de kooi weer in mijn hand had gebeten,dan had ik hem weer genegeerd en de kooi dichtgedaan.
Maar ik heb de kans niet gekregen om dit te doen.Ik moest nog bekomen van de schrik,toen hij alweer boven mijn hoofd uitvloog,en sindsdien heb ik hem ontlopen.
Fout van mij,ik weet het,maar de andere huisgenoten zijn niet consequent,en ik zei toen foert trek er jullie plan mee,maar dit gaat op een dag verkeerd eindigen.
Van dat vliegen naar mijn gezicht,mijn ouders zeggen dat ik die boodschap verkeerd interpreteer.
Klopt,Sonny heeft de gewoonte van rakelings langs je gezicht/hoofd te vliegen,maar het is de manier WAAROP.
Bij mij doet ie dat helemaal anders dan bij de rest,het lijkt alsof ik de enige ben die de signalen ziet.
-
Daarnet iets meegemaakt,en ik heb me nu neergezet om ervan te bekomen :o
Ik ben der helemaal nie goe van..
Een half uur geleden vertrok mijn moeder naar de videotheek,en ik dacht ik ga me ff met Sonny bezig houden.
Ik nam een stukje komkommer,en hield het bij zijn eetbakje in de kooi.
Normaal gezien komt hij als een mafketel naar mij gestormd :seestars:
Dit keer niet,hij bleef muisstil zitten..Ik stak de komkommer iets dieper en streelde ermee over zijn vleugels.
Nog bleef hij zitten,en ik dacht direct dat er iets mis was,zijn rechterpoot bleef zweven vlak boven zijn eetpot.
Ik dacht dat er iets mis was,pakte mijn handschoen,en liet hem in de kooi opstappen.
Ik bleef een hele tijd tegen hem praten,en ik vond echt dat ie eerst raar deed.
Hij zette zen pluimen niet op,bleef staan luisteren zonder 'boos' over te komen.
Ik probeerde het een aantal keer om hem te laten opstappen op de handschoen,ik bleef zachtjes praten tegen hem,liet de handschoen liggen,en stukje per beetje kwam ik dichterbij,tot de handschoen vlak naast hem lag.
Hij stapte vanzelf een aantal keren op.
Ik dacht echt dat ik van mijn stok ging draaien :-[
Telkens hij op de handschoen stapte,deed ik mijn arm direct naar beneden,zodat hij op borsthoogte stond bij mij.
Paar keer paniek toen hij naar achter vloog richting kanarie,ik dacht : 'Slim,niemand thuis en daar stade dan met die papegaai'
Ik ging naar hem toe,bleef zacht praten,en hij stapte gwn op :dance:
Toen begon ik te wenen (niet luidruchtig ofzo,maar de tranen rolden over mijn wang)
En ik zei tegen Sonny dat hij niet half begreep hoe graag ik hem zag,en dat ik hem zo goed zou kunnen verzorgen en zou willen vertroetelen,en hij kee me met zen koppie schuin aan.
Jah ik weet wel dat hij me niet letterlijk zal begrepen hebben,maar toch..
Op een gegeven moment kwam mijn moeder net binnen,terwijl Sonny op mijn arm zat,ze liet de dvd's vallen op de grond van ongeloof.
Heel even kreeg ik dat paniek gevoel weer,en Sonny zette zich even bol en ik dacht ai daar gaan we weer,maar ik zei tegen men ma 'Kijk eens naar die flinke jongen hier',en ik hield hem nog iets lager.
Vervolgens liet ik hem op zijn kooi stappen,en heb hem net een bakje gegeven met een paar stukjes komkommer in (het eerste stukje mét de blote hand gegeven)
Weet niet wat er ineens gaande is,en besef dat dit wrs even snel weer kan omslaan,maar Sonny lijkt op dit moment gehypnotiseerd,en ik denk nu bij mezelf : 'What the hell just happend' ???
-
:) dat is precies wat ik bedoelde, dat de kans ook bestaat dat als hij met jou alleen is,
hij alleen jou heeft en geen kans krijgt van een ander zijn zin te krijgen.
Goed van je dat je het weer hebt geprobeerd :thumsup:
Maar ik zou het nog even niet doen wanneer je moeder erbij is, kans is erg groot dat het
direct weer mis gaat. Probeer telkens als je alleen bent met Sonny.
-
Heel even ging het goed toen mijn moeder erbij was,maar een kwartiertje daarna wilde ik :dance:het nog eens proberen,en hij stapte wel op,maar maakte zo'n krijsgeluidje,en hakte een paar keer in op de handschoen.
Ik heb hem dan resoluut in zijn kooi gestopt.
Vanavond ben ik weer een uurtje alleen met hem,dan probeer ik het opnieuw. :dance:
-
@ tania, ik heb de vraag gesteld en verwacht vanavond nog antwoord, zodra ik wat weet zal ik het hier plaatsen
-
Ik denk dat Sonny stiekem wel degelijk gek op jou is en dat jij als je hem van je ouders over zou nemen (later) er best veel me zou kunnen bereiken.. Als ik nl hoor dat hij dingen van jou nagedaan heeft (liedjes, woordjes) is dat een heel goed teken want ik heb de ervaring dat ze van degene die ze mogen sneller dingen overnemen.. Mijn grijze zegt alleen maar dingen die ze van mij heeft en gééneen woordje van mijn zonen. Dat je je hart uitstortte vind ik leuk, want Sonny had vast door dat je heel echt vanuit je zelf tegen hem praatte, dat voelen ze, dat is intiem. Op dat moment voelde je vast ook geen angst!
-
@ Loes : Neen idd,op dat moment voelde ik alleen opluchting en enorme blijdschap.Het was ook lang geleden dat ik Sonny op die manier zag kijken naar mij.
Zijn koppie klein beetje schuin,zijn pluimen stonden mooi glad,en zijn ogen keken me echt lief aan.
Ja dat van dat praten vonden ze van in het begin echt raar hier in huis,ze zeiden gij en Sonny zijn als Tom en Jerry,maar toch luistert hij enorm als jij woordjes zegt of deuntjes fluit. :dance:
Gisterenavond een nieuwe poging gewaagd,het ging iets moeizamer dan s'middags.
Ben wel blij dat hij niet bang is van de handschoenen.
Mijn ouders waren thuis,maar heb het toch geprobeerd omdat mijn moeder zelden weg moet of buiten moet,en ik het op de duur toch zo zal moeten doen.
Eerst ging het goed,maar het probleem vind ik de kooi.
Als hij vanboven op de kooi staat,dan staat hij eigenlijk gelijk met mijn gezicht.
Bovenop de kooi staat zo een soort brug met een zitstok,als ie daar op gaat zitten dan gaat het meestal mis.
Ik heb aan mijn vader gevraagd of hij de poten niet kan afzagen ofzo,maar dat ziet hij niet zitten.
Op een gegeven moment ging hij weer hakken in de handschoen,ik liet mijn hand liggen en zei neen.
Hij bleef dit doen,en toen dacht ik nu stop ik hem in de kooi,maar op dat moment riep mijn moeder luid NEEN Sonny mag niet!!
De vogel schrok,keek heel even naar mijn ma,en ineens leek het alsof ie iets te bewijzen had,kroop bovenop de stok op zijn kooi en wilde naar mijn gezicht vliegen,ik lokte hem naar het platform eronder (met een balletje dan komt ie direct),ik nam hem op de hand(schoen) en stak hem in de kooi.
Ik zei tegen mijn moeder dat het beter was als ze zich in het vervolg niet moeide,haar stem maakte het alleen maar erger.
Een uurtje nadien probeerde ik het weer,en het lukte weer iets beter,toen ik hem daarna zonder problemen in de kooi kreeg,kreeg ie een stukje appel als beloning.
-
Ik vind het goed van je dat je zo bezig blijft hoor!! En je zult je ouders ook op moeten voeden. Als jij met hem bezig bent mag je moeder zich er absoluut niet mee bemoeien :( Ze ondermijnt jouw "gezag" en Sonny raakt in de war.. Het is inderdaad het beste als jij niet onder hem staat als je hem pakt, want dan voelt hij zich superieurder (hoeft niet altijd hoor, ik heb er geen last mee met mijn grijze, maar in dit geval waarin de vogel zich wat machtiger voelt door jouw onzekerheid, wel). Kan je niet op een opstapje gaan staan als je hem pakt ofzo?
-
Ja Loes,dat is nog eens een goed idee :thumsup:
Ik heb daarstraks een filmpje gemaakt,en dacht ik plaats het seffes op het forum,ik doe wrs nog duizend en 1 dingen fout,maar via een filmpje kunnen jullie mss meer tips geven ofzo.
Ik moet wel zeggen de angst is nog niet volledig weg (voel me wel al iets sterker,maar nog niet volledig),en dat kan je ook zien in onderstaand filmpje.
Deze keer ging het zus en zo,op 2.45,wat hij daar doet,dan slaat de schrik om mijn hart (weet niet echt waarom) maar dat is het moment dat ik begon te twijfelen.
http://www.youtube.com/watch?v=PcI-_kFpN4c (http://www.youtube.com/watch?v=PcI-_kFpN4c)
-
:) echt een boefje.
Ik denk dat als je zo doorgaat met veel geduld, kom je een heel eind ;)
-
Tis een leukerd hoor!! Ik heb hem in het hele filmpje totaal niet boos zien zijn.. ;) Hij heeft zijn staart netjes bij elkaar. Let bij een amazone goed op gedrag, als hij zijn staart gaat spreiden en de ogen gaan pinpointen kan je hem beter even laten. Maar zoals nu, met de staart gewoon dicht is er niets aan de hand. Ik zie hem ook niet echt bijten, alleen een beetje waarschuwen van ik heb hier geen zin in (zachtjes duwen/`licht bijten met de snavel. Dit is absoluut geen echte aanval. Wat ik ook zou doen als ik jou was is wanneer hij echt opstapt op je hand (wat hij ook even deed) iets van toon veranderen. Zet een iets hoger stemmetje op en zeg: "Góed zoooo!!! Knappe vogel!!"
-
Je doet het goed, ga zo door!!
-
@ Loes : Ik heb afgelopen maanden gemerkt als we met een hoog stemmetje praten dat ie dan helemaal gek wordt (weet niet waardoor dit komt) en daardoor probeer ik mijn toon zo gewoon mogelijk te houden.Maar ik zal deze tip vanavond nog eens proberen.
Ook heb ik van iemand de raad gekregen om,eens hij opstapt uit de kooi,uit de buurt van zijn kooi te stappen,want daar heeft hij het meeste macht.
Ook heb ik gehoord als ie in de handschoen hangt dat ik beter totaal niet moet reageren (dus ook niet NEEN of FOEI te zeggen)
Verder vraag ik me af of het kwaad kan dat ik eigenlijk een poos 'achter hem aanzit' met mijn handschoen?
Natuurlijk gaat hij dikwijls vliegen,en dan ga ik achter hem om hem terug op de handschoen te laten opstappen,of moet ik hem dan gewoon met rust laten,even wachten en het terug proberen?
Verder zal ik blij zijn als ik nog minder schrik heb en mijn vingers gewoon in de doppen van de handschoen durf te steken,want zo op een vuist gebald in de handschoen is niet bepaald een gemakkelijke pose :hot:
-
Bijten(ongewenst gedrag) totaal negeren inderdaad dus ook geen nee of foei.
Ik zou hem niet te veel opjagen, hierdoor word hij hyper en zal waarschijnlijk eerder van zich af bijten.
-
@ Wesly : Dat bedoel ik nu net.Wanneer moet ik het dan wel proberen? Sonny gaat echt niet uit zichzelf naar mij komen,dan kan ik nog lang met mijn handschoen zitten wachten ???
-
Zelf zou ik hem eerder laten opstappen, dus niet te lang achter hem aan gaan
maar wat sneller met je hand voor zijn borst en laten opstappen.
Zodra hij dat doet, meteen zeggen, goed zooo ...
-
Eigenlijk meer zoals ik hem uit de kooi haal dan (daar ben ik precies resoluter dan als ik hem uit de kooi wil laten opstappen)
Kan ik best lekkernijtjes in mijn buurt houden zodat ik hem dat kan geven elke keer hij iets goed doet of flink is?
Of kan ik hem het beste gewoon belonen met mijn stem alleen?
-
Met wat lekkers is ook goed hoor, komt ie misschien sneller ook :thumsup:
-
Op dit moment vliegt hij los,heb hem uit zijn kooi gehaald,en heb hem direct mee naar de zetel genomen,daar is hij een minuut ofzo blijven zitten,en dan terug gaan vliegen.
Ik heb een stukje courgette genomen (lust hij heeeeeeel graag),en hij is 1 maal zélf naar mij gevlogen,ik heb met mijn blote hand een stuk blijven vasthouden,zodat hij er niet zomaar mee weg kon vliegen :)
En hij is zeker vijf minuten bij mij blijven zitten in de zetel.
Nu laat ik hem wat spelen.
-
Inderdaad iets kordater, zoals je hem uit de kooi haalt, tegen zijn buikje duwen zodat hij gedwongen wordt om op te stappen. Ook zou ik niet met je hand "jagen" terwijl er bijna geen kans is dat hij opstapt. Als hij op een gegeven moment opstapt in het filmpje sta je er ook precies goed voor he, aan de zijkant van de kooi. Ik vind het knap dat je hem vanuit de kooi op kan laten stappen want dat is hun domein. Dus dat zegt al wel wat. Je hoeft ook niet een heel hoog stemmetje op te zetten hoor, maar gewoon wel heel dat het iets verschil is met hoe je al praat.. Misschien tegelijk goedzo en wat lekkers, dan kan je later als het allemaal goed gaat dat lekkers wel weglaten met opstappen. Kort commando geven bij het opstappen is ook handig ("Stap op" is het mijne en ook "Stap af").
-
Op dit moment vliegt hij los,heb hem uit zijn kooi gehaald,en heb hem direct mee naar de zetel genomen,daar is hij een minuut ofzo blijven zitten,en dan terug gaan vliegen.
Ik heb een stukje courgette genomen (lust hij heeeeeeel graag),en hij is 1 maal zélf naar mij gevlogen,ik heb met mijn blote hand een stuk blijven vasthouden,zodat hij er niet zomaar mee weg kon vliegen :)
En hij is zeker vijf minuten bij mij blijven zitten in de zetel.
Nu laat ik hem wat spelen.
Had deze net nog niet gelezen!! Wat goed zeg!! :thumsup: Je gaat zijn vertrouwen winnen en dat wordt dan wederzijds, dan ga je hem ook vertrouwen!
-
Kreeg hem er net zonder problemen in :thumsup:
Mijn ma daarintegen heeft daarnet een piets gekregen,hij bleef niet hangen ofzo,maar het is wel een wondje (beetje bloed en het begint een beetje blauw te zien)
Maar dan denk ik wie niet horen wil moet voelen,ik heb haar deze middag allerlei tips gegeven die ik hier gelezen had,zoals niet wegtrekken als hij wil happen,en als hij moet opstappen niet twijfelen maar gwn doordoen,maar ze doet haar eigen zin..
Ze maakt hem best wild met bepaalde geluiden,ik maak haar er dikwijls attent op,maar ze vind het erg leuk als hij 'gekke' toeren begint uit te halen.
Ik denk dat ze ondertussen best jaloers is,want ze zei dat het mijn schuld was dat ie haar geknapt heeft ???
Dat,sinds ik met mijn handschoenen bezig ben met hem,hij niet meer zo goed luistert naar haar,of graag naar haar komt.
Tegenover mij was ie lief daarnet.
Normaal zit ik op mijn laptop aan mijn bureautje,in een hoekje,en meestal komt Sonny aangestormt over de zetel en dan duik ik bijna onder mijn bureau :),nu zat ik hier met 1 handschoen aan en hij kwam naar me toe,en ik liet hem gwn op mijn hand stappen en een kijkje nemen bij mijn laptop.
-
Geweldig toch? Jammer hoor dat je moeder zo eigenwijs is :)
-
Ik denk dat Sonny stiekem wel degelijk gek op jou is en dat jij als je hem van je ouders over zou nemen (later) er best veel me zou kunnen bereiken.. Als ik nl hoor dat hij dingen van jou nagedaan heeft (liedjes, woordjes) is dat een heel goed teken want ik heb de ervaring dat ze van degene die ze mogen sneller dingen overnemen.. Mijn grijze zegt alleen maar dingen die ze van mij heeft en gééneen woordje van mijn zonen. Dat je je hart uitstortte vind ik leuk, want Sonny had vast door dat je heel echt vanuit je zelf tegen hem praatte, dat voelen ze, dat is intiem. Op dat moment voelde je vast ook geen angst!
Heel raak gezegd Loes, dit denk ik dus ook!
-
Daarnet is de bom thuis ontploft (om het zachtjes uit te drukken)
Ik kwam in de keuken en zag dat mijn moeder mijn handschoen los in haar hand had,en Sonny ermee aan het pesten was,en toen hij in de handschoen beet en erin bleef hangen zag ik haar net een stukje komkommer geven :?
Ik ben helemaal beginnen flippen en beginnen wenen,en heb van boosheid gezegd dat de vogel er niet meer uitmag als ik in huis rondloop,tegen mijn moeder heb ik gezegd dat ze ziekelijk jaloers is (had dat al gemerkt vanaf ik met Sonny aan het werk ging 3 dagen geleden)
Ik heb ondertussen wel spijt dat ik dit gezegd heb,maar nu durf ik zelfs die handschoen niet meer gebruiken :sad:
-
Mijn ma heeft daarnet gezegd dat ze het allemaal niet zo bedoeld had...*zucht*
Ik heb net een gesprek gehad en haar gezegd dat dit echt de allerlaatste kans is,dat ik het nog 1 keer wil proberen,en dat ze voor de rest dan haar plan maar moet trekken.
Gelukkig staat mijn vader achter mij,en we hebben afgesproken dat dit mijn laatste poging is.
De vogel in de kooi laten zitten kan ik niet over mijn hart krijgen omdat Sonny hiermee gestraft wordt,terwijl dit helemaal zijn schuld niet is.
Mijn ma geeft toe dat ze jaloers is,en schrik heeft dat Sonny niet meer naar haar zal komen,en ik heb haar gezegd dat ik een aantal dingen op papier zal zetten voor haar,omdat zijzelf ook nog wat werk heeft met Sonny.
Ik heb gezegd dat dit haar alleen maar ten goeie zal uitkomen,en dat ze op die manier veel meer zal genieten van Sonny (en hij van haar),en dat het toch veel leuker zou zijn als ik niet meer bang hoef te zijn voor Sonny.
Ik heb haar ook uitgelegd dat de manier waarop zij en Sonny nu met elkaar omgaan,dat dat geen wederzijds respect is,en dat dit gedrag alleen maar erger zal worden naarmate Sonny ouder wordt.
Ik heb haar de vraag gesteld of ze binnen nu en x aantal tijd hetzelfde wil eindigen zoals ik en Sonny,doodsbang voor een papegaai.
Daar heeft niemand wat aan,niet wij,en ook Sonny niet.
Dat leek ze te snappen.
Dus laatste poging,duim voor mij (en voor Sonny)
-
Oooooooh, ik schrik echt van het gedrag van je moeder en kan me voorstellen dat je erg verdrietig was... Dat is echt niet geloven, ik word er zelf verdrietig van :cry: Sonny boos maken op de handschoen, echt té erg!! En het ergste is: Sonny voelt dat allemaal heel goed aan hoor die spanning. Het belang van de vogel lijkt me hier voorop te staan en niet de ego's van mensen.. :(
-
Daarin geef ik je groot gelijk Loes.
Van mij is het niet van belang dat Sonny maar vijf minuten bij mij zou zitten en een uur bij mijn moeder,bij mij is het belangrijk dat Sonny regels krijgt waar iedereen achter staat.
Allemaal hetzelfde reageren tegenover hem,hem op dezelfde manier aanpakken.
Ik ga er heus niet dood van gaan als Sonny mij minder graag heeft,of minder naar mij wil komen,zolang hij maar leert dat ik geen speeltje of wat dan ook ben waar hij baas over kan spelen.
-
Goed streven hoor! :thumsup:
-
Heel goed :thumsup:
-
Was zo blij het vervolg van dit forum draadje te lezen, tot je laatste bijdrage. Wat jammer dat je moeder zo reageerde op jouw vooruitgang met Sonny.
Ik hoop dat dat nu weer helemaal goed komt want je zit echt op de goede weg met Sonny! Sterkte.
-
Vandaag was Sonny al uit de kooi tegen dat ik thuis kwam,ik ging een glas drinken pakken,en normaal komt ie dan op de ijskast om mij te 'terroriseren'.
Meestal ga ik gaan lopen,maar deze keer zat hij erg rustig bovenaan,geen pluimen omhoog ofzo.
Ik vroeg of hij een lekker knabbeltje wou hebben,en nam een klein stukje paprika (rood is zijn lievelingspaprika) en gaf het aan hem,bleef nog even praten,en liep toen terug naar de living.
Toen het knabbeltje op was kwam hij in de living gevlogen,30 cm van mij af,hij zei een paar keer Kokoke,ei kom,en ging toen op zijn gemakje spelen in zijn speelhoekje. :thumsup:
-
ooh wat een vorderingen :thumsup:
-
Super hoor! je houding is zeer belangrijk zie je wel.. :thumsup:
-
tania,ik heb wel iemand die zou willen helpen met vasthouden ,maar dan zou je zelf moeten knippen/wieken
zou je dat eventueel helpen, dan kan ik je in kontakt brengen met oli ,die is van sinaai ;)
-
@ Vivke : Oei,ik heb daar totaal geen ervaring mee,dus denk niet dat het slim zou zijn om zelf te gaan knippen.
-
Als iemand hem vasthoudt (of andersom) is dat knippen niet zo moeilijk hoor ;)
-
Knippen is inderdaad niet moeilijk maar dan moet je het wel een keer gezien hebben waar je moeten knippen. Eenmaal geknipt is bijhouden makkelijk omdat niet alle pennen in 1x vervangen zijn. Dus kan me voorstellen dat je hem de eerste keer goed wil laten wieken.
-
Dit kan nog zeker goed komen! Je moet wel helemaal opnieuw beginnen. Het liefst direct kortwieken en niet meer in een kooi maar op een lage boom. Ook aan je zelf werken! De Amazone als een totaal nieuwe vreemde vogel zien die je in huis heb. Vergeet de vorige vogel die je had. Dit is een nieuwe vogel die je tam gaat maken.
Ik moet wel zeggen... Amazones izjn voor mij de tofste vogels, maar wel echt de moeiljkste vogels om te trainen. Ze kunnen heel agressief zijn en echt doorbijten. Ik zou hem komende tijd alleen laten opstappen op een touw/stok. Niet meer op de hand.
-
Denk niet dat de topic schrijver hier nog komt Ashvin ;) Oud topic.