Parkieten Land.NL
Papegaaien Forum => Gedrag en Verzorging => Topic gestart door: Wickingh op maart 04, 2005, 10:16:05 am
-
Hai,
vorig jaar had ik een koppel pennanten die naar de da waren geweest voor een pbfd-test, door een onhandige manouevre van mijn vrouw kon de man ontsnappen. Weg dus in de bomen en niet meer terug te krijgen kwam je in de buurt opvliegen en niet te pakken te krijgen .
Na een paar dagen hebben we hem weer terug gekregen hoe dat lukte vertel ik nog.
Gelukkig die zat weer in zijn vlucht, een paar dagen later liep mijn vrouw met onze oranjekuif kaketoe de tuin in even vergetend dat hij nog gekortwiekt moest worden. En ja hoor daar ging die iedereen in paniek hij zelf nog het meest, van daknok naar dakgoot door de hele buurt,hij landde gelukkig na een paar uur in een struik waar ik hem kon laten opstappen.Dit was een handtamme dus blij dat hij weer meekon met zijn baasje.
Maar als ze niet handtam zijn wordt het een moeilijker verhaal, nu is mijn vraag wie heeft hier ervaring mee en hoe hebben jullie zoiets opgelost.
mvg Frank
-
Ik heb er gelukkig nog geen ervaring mee!
Gr Corina
-
Denk dat je met een handtamme meer kans hebt omdat als je hem eenmaal gevonden hebt, hij wel naar je toekomt...
Ik heb met Sjakko precies hetzelfde gehad als je vrouw met de Oranjekuif... Vreselijk!!! Ik heb het verhaal op het vorige forum al een keer verteld, maar hier staat het nog nergens.
Sjakko vloog dus weg en meteen hééél ver!!! Hij kon tussen huizen door en over schuttingen, dus ik was hem meteen kwijt. Gerend als een gek, geroepen, gevraagd, maar nergens te bekennen. Dit was op een zondag eind van de middag.. Ik heb de hele avond gezocht, half jankend en roepend.. :'( 's Nachts brak er een noodweer uit, onweer storm en een enorme hoeveelheid regen. Ik lag in mijn bed en dacht aan Sjakko, die arme ziel die niets gewend was... :( :'(
Volgende dag door heel Werkendam pamfletten opgehangen met een foto en ons telefoonnummer. De volgende dagen zocht ik overal, zelfs op het kerkhof... :(
Ziek was ik... Half Werkendam wist dat ik Sjakko kwijt was. Hoorde verhalen van grijzen die heel ver weg gevlogen waren.
Op Woensdag kreeg ik een telefoontje van de badmeester: Loes, ik heb hier iets voor je zitten...!! Ik werd gek, huilde, schreeuwde. Ik heb de kianarie boven in een kamer losgelaten en de kooi meegenomen om iets te hebben waar ik hem in kon vervoeren.. In het zwembad werd ik naar het diepe bad verwezne. Daar was zwemles en stonden allemaal moeders langs de kant. Sjakko zat daar in een lindeboom onrijpe zaadjes te eten (van die langwerpige groene). Achteraf een prachtig gezicht, zo'n grijze in een boom die zit te eten.. Ik liep onder boom en riep: "Sjakkooo.." Hij keek, deed zijn koppie naar beneden en zei: "oehoe..." (zijn kiekeboe). Geweldig! Sjakko kon voor dit avontuur niet goed landen, want hij vloog praktisch nooit. Ik strekte mijn hand uit en zie: Kom maar!! En hij vloog zo op mijn hand!!! :hart: Het geluiksgevoel dat toen door me heen ging is onbeschrijvelijk!! :hart: Door het vliegen van tak naar tak of boom naar boom had hij dus geleerd op de plek waar hij wilde landen te landen... :hart:
We deden niets anders dan knuffelen (kusjes) terwijl we naar de ingang liepen naar de receptie. We waren allebei zóóó blij!! :thumbsup:
Pas binnen bij de receptie heb ik hem in die kanariekooi gedaan, omdat ik als de dood was dat hij, als hij weer zou schrikken, meteen weer weg zou zijn. Thuis heeft hij gevréten en een dagje zitten soezen.. Daarna was hij weer de oude. Gelukkig was het in de zomer (augustus geloof ik) en niet in de winter... ;)
-
Hai Loes,
de gevoelens die je beschrijft, ik snap het helemaal ,gelukkig hebben we Frodo nooit uit het oog verloren.
Wat zal jij blij geweest zijn.
Een paar tips: bekend maken in de buurt
ga langs mensen met volieres [weggevlogen vogels zoeken vaak een voliere op in de hoop
voedsel te krijgen
Maak het bekend bij de lokale omroep
Onze pennant hebben we terug gekregen omdat iemand met een voliere hem had zien zitten en via de lokale omroep wist dat wij hem kwijt waren.
mvg Frank
ps later bleek deze vogel positief te zijn op pbfd dus ik was erg blij dat ik hem weer had om te voorkomen dat andere vogels besmet zouden worden
-
Het verhaal van Favo staat hier al op het forum.
Ik heb wel meegemaakt met mijn kakariki's die over mijn hoofd uit de voliere ontsnapten (geen sluisdeur >:().
Is twee keer gebeurd. Beide keren bleef de kakariki in de buurt van de kleine voliere en eigenlijk niet veel verder dan onze tuin en die van de buurvrouw. Nu is een kakariki een vrij makkelijke, niet al te schuwe vogel. De eerste keer heb ik de vogel teruggekregen doordat ie tegen ons raam aanvloog en daarna meteen naar het platte dak van de buuf. Waarschijnlijk een tikkelte beduusd door de klap, bleef de vogel daar even zitten. Ik had inmiddels een grote badhanddoek en die kon ik over de vogel werpen. Gelukkig in een keer goed! Daarna de ladder gehaald en de vogel van onder de doek van het platte dak gehaald en terug in de voliere gezet. Mankeerde gelukkig niets en was snel hersteld.
De tweede keer bleef de kakariki ook in de buurt van de eigen voliere. Naar de open garage en weer terug en nog een keer naar de voliere. Opjagen heeft geen zin. Weer naar de open garage (geen deur) en ik dacht dat ik de vogel daar wel zou kunnen terugvinden. Maar ze ontsnapte en vloog weer richting huis. Ik had mazzel. De keukendeur stond open en ze vloog zo de keuken in. Ik erachteraan en de deur gesloten. Het was niet de makkelijkste vogel om te vangen. Keuken, woonkamer en uiteindelijk de badkamer en daar kon ik haar door haar vermoeiingen alsnog pakken.
Een mozambiquesijs is waarschijnlijk ook over mijn hoofd de voliere uitgevlogen. Miste hem pas de volgende dag en heb hem nooit meer gezien.
Ze zeggen dat een vogel nog lang in de buurt van de voliere blijft. Dat was bij mijn kakariki's absoluut het geval, maar een huiskamervogel is volgens mij zo de weg kwijt en raakt alleen maar verder van huis.
Groeten,
Barbara
-
ik heb dit een jaar geleden ook mee gemaakt met mijn aga dinky
waar ik van dacht dat hij nog niet kon vliegen was namelijk gekortwiekt en deed alles klimmend en klauterend en had helemaal nog niet laten zien dat hij weer kon vliegen
wij zaten op een zomer dag lekker buiten koffie te drinken en dinky natuurlijk ook was altijd los buiten bij ons
en zomaar opeens vloog hij weg eerst boven tegen de muur aan van de buren en van daar uit 3 huizen verderop in een hele hoge boom met heel veel bladeren en een groene aga dus je begrijpt dat we hem niet meer zagen
maar gelukkig hadden we hem daar in zien vliegen dus we wisten zelf dat hij er zat want dinky zelf liet zijn eigen niet meer horen of zien
terwijl hij gewoon thuis altijd antwoord geeft alles we hem roepen maar nu ho maar
mijn man is toen in de boom geklommen en heeft daar zonder resultaat tot de donker gezeten geroepen maar zonder resultaat
ik was natuurlijk helemaal over mijn toeren en net wat loes zegt de hele nacht niet geslapen
smorgens moesten wij al om 5 uur naar het werk dus toen konden wij ook niet verder zoeken want het was nog steeds donker
maar ik was op het werk natuurlijk helemaal uit mijn doen en kon alleen nog maar huilen mijn man is toen van het werk terug naar huis gegaan
en hij zet de auto onder de boom waar idinky in zat en toen begon die stinkerd wel gelijk te roepen en toen hij mijn man zag toen kwam hij wel gelijk had natuurlijk best wel een angstigge nacht achter de rug helmaal alleen in zon grote boom
dus gelukkig is ook dit verhaal goed afgelopen
groetjes marleen
-
Oh Marleen, je begrijpt precies wat ik bedoel, wat een ellende.. Gelukkig dat het bij jou ook goed afliep...
Ja Barbara, huiskamervogels snappen er volgens mij ook helemaal niks van. Sjakko zat aan de andere kant van het dorp. De eerste avond zal hij heus nog niet zo idioot ver geweest zijn hoor en toen hij de volgende dag honger kreeg en w.s. best wel graag naar huis wou om te eten, wist hij nog niet hoe terug te komen.... :(
-
Geen mensen meer wiens vogel ontsnapt geweest is? ;)
-
Bij ons is er eens een Rosella pop ontsnapt.
Mijn collega was hier en die had de Bergparkieten van me over genomen,omdat ik ruimtegebrek had en de jongen van de Rosella's kwijt moest.Eenmaal de Bergen uit hun voliere gevangen wilde ik hierin de jongen v/d Rosella's plaatsen,die in de vlucht ernaast zaten.Ik deed het deurtje los ,lette op de jongen en floep...daar ging de pop,door een krappe ruimte.Ze vloog eerst tegen ons raam aan en toen tegen die van een paar verderop en vloog vervolgens in een hoge boom,we zijn er een uurtje of 1,5 á 2 achter aan gegaan,maar helaas niet meer terug kunnen krijgen.Veel advertenties hier en daar geplaatst,zelfs op regionale tv ,maar niks mocht helaas baten.Dit koppel hadden we al enige tijd en het was echt een super koppel,zo'n ca. 8 jongen per jaar (2 rondes van ca. 4 jongen.)Dit was wel niet het belangrijkste maar toch.
-
Het lijkt mij zo vreselijk als 1 van mijn vogels weg zou vliegen...
Ik heb toch maar een tuigje besteld want ik word erg bang van deze berichten...
-
Mijn verhaal lijkt een beetje op dat van Marleen.
We hebben onze eerste grijze roodstaart overgenomen van een collegaatje van me.
Hij had zich helemaal kaal geplukt op de borst en zag er slecht uit......dus ontzettend mee te doen!! :'(
Verder was hij erg bangelijk en sprak of floot niet.
We zijn zeker een half jaar bezig geweest om zijn vertrouwen te winnen en zelfs zijn borstveren kwamen terug!!
Al met al een vogel die weer interesse kreeg in zijn omgeving en zichtbaar opbloeide.
Omdat hij gekortwiekt was en alleen maar klauterde, los mee naar buiten genomen.....de volgende stap dus.
Op een bepaald moment kwam er een groep duiven overvliegen...... hij gooide zijn vleugels open...... en daar ging hij!!
Dagen gezocht en iedereen om hulp gevraagd, maar geen enkele aanwijzing!! :'(
Tot er een week later in het plaatselijke nieuwsblad een papegaaienkooi te koop werd gevraagd........!!!
Daar natuurlijk naar toe......MAAR ZE HADDEN DIE PAPEGAAI AL HEEL LANG!!!
Ja ja en geen kooi!!! >:D
Maar goed, je hebt geen enkel bewijs!
Had zelfs nooit naar het ringnummer gekeken en wist ook niet dat kortwieken toch bijgehouden moest worden!
Bij aankoop had ik er ook niets bij gekregen aan papieren o.i.d.
Het zijn allemaal fouten die je niet snel weer maakt, maar de vogel was weg!!
Het voelde ook heel erg oneerlijk, zo erg je best gedaan...... maar de angst om de vogel is niet te beschrijven!!
Je kende zijn zwakke punten...wist waar hij gevoelig voor was enz.
Ik was vreselijk bang voor terugval naar het plukgedrag.
Je weet je werkelijk geen raad met je gevoelens!
Uiteindelijk een brief geschreven.......en zijn verleden beschreven met allerhande voorbeelden, tips en ervaringen.
Meer kon ik niet doen......dan hopen dat hij een goede verzorging zou krijgen en dat ze van hem zouden gaan houden.
Niets op gehoord, maar via via hoorde ik wel dat ze hem hebben gehouden en best wel gek met hem waren!!
Een geluk bij een ongeluk!!
Ben blij te horen dat de meeste papegaaien, bij jullie althans, weer terug zijn gekomen!!!!
Groetjes Ankie.
-
Bij mij zijn er 2 grasjes weggevlogen, de voliere was toch niet zo perfect. En er is er eentje door de kat van de buren gejat, god mag weten hoe.
-
jeetje wat een verhalen
moet er echt niet aan denken ook hier zijn de gaaien niet gewiekt en een tuigje is hier geen oplossing helaas
sjacko die wordt helemaal panisch ervan en zou er wat van krijgen en loekie hihi die pas het nog steeds niet veels te groot is die
het ergste lijkt me de onzekerheid waar is die leeft die nog zou die eten kunnen vinden denk dat je me kan opvegen
groetjes miranda
-
Ja, zoiets voel je je wel ja... ;)
-
Vreselijke verhalen :'(
Guano was ooit ook weg...staat hier ook ergens.
Hij schrok en had zn buitenste 2 pennen nog...nou, daar vloog hij. Hups naar een ERG hoge boom.
Het halve dorp aan kinderen rende mee :o Wij een ladder halen en stokken , en maar roepen...maar hij was zo bang :'( Toen vloog hij weer weg...naar t dak van de slager. Dus ik bij de buren van de slager in de tuin dat dak op :-[ Daar schrok hij weer van en weer weg....naar de kastanjebomen.
Toen heb ik iedereen naar huis gestuurd en Tommy gehaald. We zijn samen op de stoep voor huis gaan zitten en ineens...met een luide krijs...daar kwam Guano! Zo woeiiiiiii de gang in :-* :) :P :thumbsup:
Ik was zooooo vreselijk blij!
-
Kippevel, als ik dat lees, dat ie naar je toe vloog: ik weet hoe dat voelt.. en denk je dan eens in hoe het zou voelen als ie al drie dagen weg is!! ;)
-
Lijkt me vreselijk! Ik word al beroerd als ik er aan denk :'(
-
Hai, ik heb ook nog zo'n verhaal dat mijn tamme grasparkiet was weggevlogen.
Ik was geloof ik een jaar of 14 en had een tamme blauwe grasparkiet Gompie. Hij kon een heel leuk kunstje nl. door z'n pootjes heen met z'n koppie en als ik dat wilde laten doen hield ik een lepeltje met een beetje suiker erop voor hem en dat vond hij heerlijk. Op een mooie zomerse dag zette ik de kooi buiten en vervolgens pikte hij ( het was trouwens een zij) keihard in m'n vinger. Van schrik liet ik de kooi van onder aan een kant los en hup daar vloog hij eruit en gelijk een hoge boom in. Daar zat hij te fluiten, keihard naar alle vogeltjes
Hoe kon ik hem pakken. Ineens bedacht ik, ik ga op het balkon staan met een lepeltje suiker en dan maar hopen dat hij het ziet..
Dus ik rende naar boven met m'n lepeltje en ik maar roepen en fluiten naar hem. En.. ja hoor hij kwam aangevlogen en landde precies op m'n lepeltje met suiker en begon te eten. Ik voorzichtig via de balkon deur weer naar binnen en ik had hem weer. Pffff .
Ik weet dus ook hoe dat voelt.
Mvg :thumbsup:
-
ik heb het verlies van men vorige grijsje hier ook op het forum al verteld,een topic "er was eens ....." ergens in februari van dit jaar
-
Caro is ook weggevlogen net voordat we gingen verhuizen.
Ze heeft een hele nacht in een grote storm gezeten.
Ze bleef wel in de buurt Van ons huis van boom naar boom. Brandweer gebeld kwam niet. Na een paar uur in de gaten gehouden roepen en proberen te lokken met eten de kooi enz enz hadden we allemaal zoiets van die zijn we kwijt.
Savonds niet kunnen slapen dus toch maar elk half uur of zo weesten kijken en toepen en caro riep terug zo konden we haar best makkelijk vinden met een zaklamp Maar naar beneden komen homaar.
Smorgen vroeg eindelijk weer droog naar een zware storm wij vlug naar buiten weer roepen en jaar hoor ze reageerden nog steeds. We zagen haar helemaal boven in de boom zitten Op een tak die ver uitstak Ze had vrije baan en kon ons goed zien en wij haar nartuurlijk ook Boven in de klimtoestellen van de speeltuin geklomen zodat het nog dichter bij was voor haar. caro die eigenlijk pas had leren vliegen was dood op en wist niet hoe ze weer terug naar beneden moest komen. Daardoor bleef ze dus gewoon zitten. Toen kwam het briliante idee : Mijn ouders hond heeft eenrubber varkentje waar caro altijd heel veel op reageerden wij dat speeltje gehaald weer op de klimrekken geklommen en piepen met dat ding. Toen ze dat hoorde twijfelde ze niet lang en dook naar beneden Ik mijn arm in de lucht daar kwam ze aan nog 3 meter nog 2 nog 1 Voefffff net over mijn arm heen Het scheelde maar 10cm en voelde de wind over mijn hand Ze kon net niet genoeg Dalen om te landen. Ze vloog dus over mijn hand en maakte een halve cirkel en draaide laag langs een huis en verdween uit het zicht. Dus van het speelrek gesprongen en er weer achter aan. Om de hoek gekomen Zie ik haar weer zitten in een boompje van 2 meter met een muurtje van 1,5 meter hoog erlangs.
Op het muurtje geklomen en mn hand uitgestoken Kon er net niet bij waarbij caro op haar kop ging hangen Mijn hand vast pakte met snavel En zich zo in mijn hand liet vallen. Van het muurtje af gesprongen en naar huis gelopen Naar een paar uurtjes was ze weer lekker droog warm en zich zelf. Die dag is ze echt verwend en die dag kon voor ons niet meer stuk!!!
Deze dag vergeten we nooit
- Ik ging eindelijk op mezelf wonen.
- caro's groote wegvlieg avontuur.
Tips die wij kregen van de dieren ambulance :
- Kooi met eten buiten zetten.
- favouriete speeltje (geluid mee maken)
- Roepen
Tip van ons :
- Nooit OPGEVEN!!
-
ik heb de mijne in de tijd 6 weken gevolgd in het park,hij kwam eten,maar hij kwam nooit kort genoeg om hem te pakken
na die 6 weken ineens niets meer tot 2 jaar later
-
Blue is ook wel eens ontsnapt, toen ik niet thuis was.
Ze waren toen nog met zijn viertjes, Pino, Woody, Abbey en Blue, en ze stonden buiten.
Mijn ouders hadden alleen niet in de gaten dat ze zich door de voerbak naar buiten kon wurmen en ze was niet gewiekt, dus daar ging mevrouw. :o
Ze zat heel triomfantelijk bovenop het dak van het schuurtje...maar kwam gelukkig terug omdat de andere vogels in paniek aan het roepen waren...
Ik was toen niet thuis, maar toen ik het hoorde, kreeg ik kippenvel overal, afgrijselijk zulke dingen :(
-
ja zoals hier laatst,toen men zoon het vertelde kreeg ik bijna een hartstilstand
hij had flipke buiten gezet in de speelboom op de koer,daar kan hij uren zitten ,kijken,klimmen,knabbelen enz....
op een geven moment gaat de deurbel,bruno zat aan de tv,en er staat een meneer met de vraag of het onze papegaai is die onder de poort kwam loeren :o
meneerke was van zijn boom afgesprongen en was op zijn gemakske op de wandel gegaan ,naar de straat toe,daar stond hij naar links en naar rechts te kijken en te fluiten of hij niemand van ons zag,en die meneer had het gezien en dacht dit is niet normaal en kwam daarom ff bellen
ik mag er niet aan denken wat er zou kunnen zijn gebuerd,er lopen hier 6 poezen rond,en paar van de buren,de auto's op de straat ,och kwil het gewoon niet weten,maar bruno heeft toch zijn lesje gehad zenne
hij binnen ,flipke ook binnen of onder het afdak ,maar niet meer op de buitenboom ,hij let er nu toch op
-
ik heb er nachtmerrie,s van dat ze ervandoor vliegen,brrrrrrrrrrr :(
-
wij zijn Donutje ook een keer bijna kwijtgeraakt...het is een verhaal waar ik nu toch ook wel om kan lachen trouwens...
mijn vriend en ik gingen in de douche en we hadden Donut meegenomen. we waren alleen vergeten om een klein raampje dicht te doen (Donut was gekortwiekt, maar we lieten toen zijn vleugels weer aangroeien en hij kon dus weer een beetje vliegen). op een gegeven moment besloot Donut dat het douchen niet meer leuk was en vloog zo het raam uit, naar het balkon..wij in paniek door de woonkamer naar het balkon gerend (Naakt dus.. :)), mijn vriend gleed nog uit en maakte een behoorlijke smak, maar stond natuurlijk gelijk weer op.
Donut zat op de railing van ons balkon, Bas liep er naartoe en Donut vloog weg, richting een boom. Ons geluk was dat hij nog niet goed kon vliegen, want de boom was te ver weg en dus draaide hij na een meter vliegen in paniek weer om naar het balkon en kwam terug. toen konden we hem gelukkig pakken...
tsja...ik hoop maar dat niemand ons in paniek zo door de woonkamer heeft zien rennen....
-
Oooh Jeske, ik begrijp je paniek op dat moment, maar toch moet ik er een beetje om lachen, om dat verhaal, waarschijnlijk ook omdat het heel goed is afgelopen!
-
wij kunnen er ook echt om lachen nu hoor....moet er echt belachelijk uit gezien hebben, twee naakte mensen in paniek op het balkon naar een klein vogeltje aan het roepen cheesy2
maar die paniek op dat moment hoop ik nooit meer mee te hoeven maken...pfff, kreeg zowat een hartverzakking..
-
;D :-[ Ohhh Jeske...wat een avontuur. Achteraf is het inderdaad een heeeeeel erg grappig verhaal, maar die hartverzakking kan ik me goed voorstellen.
-
Wat een verhalen zeg...
Ik voelde me ook zo beroerd toen Balou wegvloog en in de gracht belandde.
Ik ook erachteraan de gracht in en alle mensen die langs liepen maar kijken wat ik aan het doen was.... :o
Ik vies, gaai vies, maar allebei niet meer dan geschrokken gelukkig.
Het scheelt dat mijn gaaien gewiekt zijn, maar zo zie je maar dat je dan niet minder goed op moet letten als bij ongewiekte vogels...