Waarom nou Noah? Ik werd wakker en ik zag je op de grond liggen, gelijk mijn vader en moeder geroepen, want als je al was overleden dan kon ik het niet hendelen. Maar nee hoor, mevrouw je was net zo eigenwijs als een andere dag, zelfs op het eind.
De dierenarts heeft je een spuitje gegeven en onderweg naar de dierenarts bleef je eigenwijs, je wou me voeren en kusjes geven als je altijd deed.
Maar de dierenarts pakte de spuit en je was weg.
Doei Noah, mijn maatje. Jouw kracht zal ik meedragen in alles wat ik doe.
