Misschien heb je ook iets aan onderstaand verhaal:
Twee weken geleden kreeg Joda een nieuwe kooi. Daar waar ze inzat was echt veel te klein, maar zolang ze zo piepklein was kon het wel even. Dus nieuwe kooi gehaald en schoongemaakt. Daarna had ik de nieuwe kooi naast de oude gezet om beter de ruimte in te schatten. En heel toevallig ben ik die kooi ook op die plek gaan inrichten. Bodembedekking, paar nieuwe speeltjes en het vertrouwde wcrolletje. Mijn jongste (6) vond het bar interessant dat Joda nu al groot was en verbaasde zich over het geknoopte sisaltouwtje. Al met al veel aandacht aan de kooi (maar per ongeluk dus)
Vlak daarna haalde ik haar uit de kooi, wilde haar op dat moment nog niet wennen (het was smiddags ik wilde het smorgens doen en mijn oudste was ook nog niet thuis) Joda daarentegen dacht er anders over, sprong op de grond, waggelde naar de nieuwe kooi, sprong tegen de spijlen aan en piepte! Ik deed heel verrast het deurtje open, Joda wipt naar binnen en vanaf toen was het haar kooi!

Echt, ik was stomverbaasd!