dagboek van een papegaaienvakantie

[vivke]

opdat jullie een beetje kunnen meegenieten van onze BE-NL gaaienvakantie ,hier een klein dagboek van de gigglekes en onskes
en zullen we per dag ons verslag uitbrengen


Dagboek van een papegaaienvakantie .


Woensdag 8/8/07
Na een eindeloos durende werkdag ga ik eindelijk naar huis.Vandaag gaan we ons roseetje ophalen   . De auto staat al klaar bij het thuiskomen,vlug nog een bakje koffie en hop op weg ,we hebben 2.30u te rijden en hopen tegen 20u bij Frank en Angelique aan te komen ,maar dat is een hoofdstuk apart en kunnen jullie HIER lezen

Donderdag 9/8/07
Vivke:
Deze voormiddag vertrekken we naar de camping en het regent dat het giet . Gaaien ,poezen en valiezen in de auto gezet en wij op weg . Daar aangekomen is het eigenlijk onze wekelijkse troddel,alles klaarzetten zodat het gaaies kan spelen . Dan eten maken voor de gasten  die vanavond al aankomen .Kben wel een beetje benieuwd ,Jarno en Ilona kende ik al een beetje van de vorige meeting maar met hun gaaien had ik nog nooit kennis gemaakt en kende alleen hun verhalen . Op een gegeven moment ging de telefoon ,” joehoe wij staan op de parking” en ik dan,” ik kom zooooooooooo”
Van op het andere straatje hoorde ik ze al,wat een leven en ……………………….. wat een mooie gaaien  .Lola een imposante dame , Balou een gaaf grijsje en Tigo, wow wat een mooie vogel is dat ,net biljart groen en het roseetje Diva ,wat een schoonheid .Gewoon geweldig om het te zien.
Éénmaal aangekomen aan de caravan konden de gaaien met elkaar kennismaken  terwijl Jarno en Ilona hun slaapplaatsen klaarmaakten en hun valiezen konden uitpakken .(wat verdacht lang duurde-1e huwelijksreisje)
De kennismaking verliep heel rustig eigenlijk en Flipke en Arthur waren best onder de indruk van zoveel kleuren en zoveel vogels . Puntjepuntje Ieke zat nog steeds binnen ,alles lekker te verkennen ,te soezelen ,de kleine schat .
Jarno en Ilona vroeg naar bed gestuurd.(voor het vervolg van de huwelijks……..)

Jarno & Ilona:
Bij wakker worden en ontbeten te hebben ontvangen wij ons eerste berichtje van Vivke. Of we al bijna gearriveerd zijn en of we mee willen eten. Ik maar geantwoord dat we net uit bed zijn en dat we nog moeten beginnen met inpakken, hahaha, dat is al pret van alle kanten en het beloofd wat voor de rest van de vakantie. We dachten, eerst maar de reiskooi van Lola in de auto, zodat we onze overige spullen eromheen konden bouwen. Toen Lola haar kooi in de auto stond, kwamen we tot de conclusie dat de  auto zo goed als vol was! Dat ging dus niet, en we besloten Lola dan maar los in de auto mee te nemen, en we zouden wel zien hoe het ging. Al puffend en denkend wat we mee moesten nemen, raakte de auto voller en voller. Ongelofelijk hoeveel spullen je voor 4 papegaaien meeneemt, en in verhouding hoe weinig maar voor onszelf. Als laatste  Tigo en Balou in een reisbox, en Diva in haar eigen. Zo, klaar voor vertrek!
Eer we daadwerkelijk vertrokken zijn wijzen de wijzers van de klok richting 12 en 5 in de namiddag. Verwachtte aankomsttijd 21:00. We reden lekker door en net na de Belgische grens hielden wij een korte stop voor de gaaien (en natuurlijk ook voor onszelf). Daarna hup weer in de auto en door naar onze eindbestemming.
20:45 ---tring---tring--- JOEHOE, wij staan op de parking. Ja, ik kom eraan luid het antwoord. 5 tellen later staat Vivke daar, samen met haar grote ogen het monster te aanschouwen dat Lola heet. Ook de andere gaaien kregen Vivke haar goedkeuring, en we konden ons gaan aanmelden op het bureau. Ze keken wel een beetje raar, NOG meer papegaaien op de camping, en dat allemaal bij familie de Cat. Eenmaal aangekomen bij de caravan, moesten we eerst spaghetti a la Vivke eten,voordat we ook maar iets uit mochten pakken. (en dit was zeker geen vervelende bezigheid) Onze gaaien konden ondertussen kennismaken met Flip, Tuur en …Ieke. Dit ging allemaal rustig en vriendelijk. Nadat we onze buikjes vol hadden gegeten, gingen we de auto uitpakken zodat we ook de slaapplaats van de gaaien klaar konden maken. (dit vonden we wel spannend want we hadden ervoor gekozen om te proberen om alle gaaien in 1 kooi te laten slapen…)
Nadat we alles zo’n beetje hadden uitgestald konden de gaaien slapen en gingen wij nog wat drinken bij Vivke en Marc. We waren behoorlijk uitgeput van de drukke dag en gingen op tijd slapen. Toen we in de caravan kwamen, waren gelukkig alle gaaitjes rustig.
Morgen is er weer een dag.

mijn eerste kennismaking met lola van heel dichtbij 

samen met marc


lola,tigo en balou moeten ff bekomen van hun lange reis


de wandeling van die vrijdagmorgen

en de constructie van jarno en ik,voor de meeting van zaterdag


flipke en balou in een verkiefd momentje (die later zeldzamer werden) 


diva die kwam verraden wie de joker had


jarno met zijn vriendje flippie


lowieke die bescherming zoekt bij marc

[vivke]

Vrijdag 10/8/07


Jarno en Ilona:

Na een onrustige nacht in ons huisje weg van huis werden we gewekt door het zachte geluid van een tikkende snavel tegen de tralies. Lola was rond half 10 wakker geworden en gaf subtiel de hint door dat de voerbakjes toch echt wel leeg waren.
Na het verwijderen van de nachtdoek, snel koppen tellen. 1,2,3 en 4. Gelukkig ze hebben samen in 1 kooi allemaal de nacht overleefd. We hadden ons toch wel een beetje zorgen gemaakt, aangezien Lola normaal haar kooi voor zichzelf heeft en dit duidelijk liet merken gisteravond elke keer als Balou voorbij kroop langs het plafond.   
Voor het ontbijt: Crackers met leverpastei of kaas. Kortom, de gaaien aten de eerste ochtend luxer dan wij.
Na de gaaien gedumpt te hebben bij Marc op de veranda, zijn we met Viv naar de supermarkt gegaan om er voor te zorgen dat het ontbijt van morgen toch een iets hogere voedingswaarde zou hebben.   

Na terugkomst begonnen we met ons bouwproject.
Vivke kwam goed voorbereid en stak dat niet onder stoelen of banken. Deze werden namelijk op elkaar gebonden met touw en tools (Ti-rips voor de hollanders) en de krulwilgentakken werden onder de caravan vandaan getrokken, om weer aan de banken te worden bevestigt. Zo hadden wij in ”no time” een prachtige speelplaats in elkaar gestoken, met als finishing touch nog een paar meegenomen schommels gehangen in de toppen van de takken.   

Helaas viel het weer een beetje tegen deze dag, dus werden wij, na het speelboombouwen, min of meer verplicht, ons te verdedigen tegen de ZENmaster    van de Rummicub. (Tenminste dat is wat Vivke zichzelf voorhield) Helaas viel die droom, voor Viv, in duigen nadat ze van de 5 potjes maar 2 had gewonnen.    (Zeker nog nooit tegen Zotte Hollanders gespeeld Viv…  )
Misschien was het ook dat elke keer als het leek dat Viv ging winnen Diva even de steentjes reorganiseerde.   

Ondanks het minder mooie weer, vloog de middag voorbij en voor we het wisten konden we naar voren lopen om Dorian, Menno en hun gaaienbende te verwelkomen op Villatoille.
De Waloniërs achter de balie keken errug raar op toen de volgende gaaienbende er stond om in te checken, met madame de Cat, als woordvoerdster.   

Wat een prachtige vogels hebben Dorian en Menno. Pinkey, een echte schone dame. Puck een vrome grote man en Mickey. Een prachtige grijze, waar ik op slag verliefd op werd. En hij op mij, kreeg ik achteraf te horen, want dat leuke dansje dat hij deed op me schouder, bleek meer dan een leuk dansje te zijn.    Mickey had grote plannen met mij begreep ik van Dorian    dus probeerde ik Mickey duidelijk te maken dat dit niet de bedoeling was   

De kennismaking was aangenaam van alle kanten en na het instoppen van de kinderen om half 10, bleven de grote mesnen zitten om elkaar beter te leren kennen, verhalen en ervaringen uit te wisselen onder het genot van de nodige alcoholische versnaperingen.
Na het waarschuwing sms-je van Viv haar forumdochter, dat we het niet TE laat mochten maken, gezien de drukke dag morgen, besloten we dat we er nog wel eentje konden nemen. Wij konden immers vele malen later opstaan dan de bezoekers van morgen.   
Rond half 1, gaven we er de brui aan. De nachtkou kreeg ons in zijn macht en dreef ons allen richting onze te smalle bedden met te zachte matrassen.
Slaap lekker iedereen en tot morgen.

Groeten Jarno en Ilona.

Vivke:

Na een (redelijk) verkwikkende nacht , de morgenstond heeft goud in de mond ,zijn we begonnen aan het in mekaar steken van een klimboonbankstel/sloopding en dan de gaaien erop en hopen dat ze het leuk vinden en ja hoor,ze vinden het ding geweldig , flip en tuur kijken nog even de kat uit de boom maar gaan geen van beide op dat enge ding zitten . 
Met de rollator dan een wandeling gemaakt over de camping ,zo geraakten zij ook een beetje wegwijs , nu was het nog wachten op Dorian en Menno met hun gaaien,we hadden er immers nog maar 7.
Het seintje kwam en ze waren aangekomen ,aankomen,gaaien bijeen zetten ,uitpakken en de innerlijke mens versterken enja, die borden moeten leeg !!!!
Pinkey en Mick kenden we al van een vorig logementje maar de Puck    ,wat een beauty zeg,zo’n groot roseetje en wat een lieverd is datte,   Mick is aardig wat veranderd en stapte zelfs bij mij op  (waar ik vorige keer nog kon van dromen)   
Pinkey was genezen en dat merkte je meteen    ,zo’n leven in de brouwerij en hoe mooi het is zo’n opengesperde vleugels, Ieke doet het ook ,maar het gaat nog wat minder vlot ,ze moet nog heel veel leren maar toen ze tegenover Puck kwam te staan stond ze haar mannetje wel ,ze was ineens zoooooooo groot ,khad bijna 2 Iekes .
Om half tien gaat het gaaies slapen, ieder in zijn eigen stekkie en met een lekker fris pintje op het terras gezeten konden we eindelijk wat rustig bijpraten ,op een gegeven moment krijg ik een smsje binnen met de boodschap “mams,maak het niet te laat ,ga op tijd je bed in,want morgen komen wij eraan “ wij hier allemaal lachen want wij konden natuurlijk langer uitslapen dan de bezoekers van morgen  ,wij waren al ter plaatse .
Omstreeks half één ,goedenacht gewenst en slapen gegaan.Voor mij betekende dit nog even alles overlopen of ik alles had en in orde was voor de grote dag .
Slaapwel .


een startdronk op leuke dagen in het vooruitzicht


drie roseetjes op één rij


toeters en bellen 



en het kan nog gekker !!!

[vivke]

de vrijdag van dorian

Vrijdag

Jeej, ons vertrek naar Belgie.
Voor in de auto een mooie oplossing voor de gaaien: 2 standaards van Jelle. Helaas moeten ze dan wel los, maar anders paste niet alle spullen in de auto (met name spullen voor de gaaien dus).

Na drie uurtjes rijden kwamen aan op de camping en werden we al opgewacht. Zoooooooo leuk om zo ergens opgewacht te worden  .
Alles uitpakken terwijl de gaaitjes lekker in de geweldige zelfgekluste papegaaienspeeltuin zaten. Pink had duidelijk meer energie en vertrouwen dan de vorige keer dat ze er was en dat moest ze ook wel vertellen aan iedereen. Mick zat lekker als de koning in zijn ring in de tent en bleek ook sinds de vorige keer heel erg veel liever te zijn geworden naar de rest van de wereld. Uiteraard werd Jarno al snel onderworpen aan Micks verleidingspogingen. Moeilijk te weerstaan, maar gelukt.
Puck verkende de wereld met opgeheven koppie en een hoop rebels gedrag. Dit heeft hem meteen de eerste avond al heel wat neerstortacties opgeleverd omdat de rest van de gaaitjes (met name dus niet de onze) niet alles accepteerden van Puck. Duidelijk een geval van een kluns op sociaal papegaaiengedrag.

Daarna kregen we een onwijs bord spaghetti voorgeschoteld (wat we zowaar op hebben gekregen ook). Super dat Ilona eraan had gedacht dat wij waarschijnlijk niets te eten zouden hebben. Heb wel meteen Viv weten te overtuigen dat wij echt niet zelf gingen koken. Gewoon lui hoor    . Neeneenee, de vorige keer dat we er waren hebben we gebbqed en heeft Viv onwijs lekker gekookt voor ons en dat wilden Menno en ik heeeeeeeeeel graag nog een keer ervaren.

Nog even van de gaaien zitten genieten en die daarna lekker in bedje gestopt. De rest van de avond gebruikt om elkaar beter te leren kennen en ik moet zeggen, ik heb me nog nooit zo snel zo op mijn gemak gevoeld. Natuurlijk heb je het met gaaienmensen ook over gaaien, maar al snel ging het over van alles en nog wat. Ik ben zo blij dat de eerste avond zo verlopen is. Ik kreeg niet eens de kans om de hele avond aan het woord te zijn   .  

Een super eerste avond, heerlijk verzorgd, gaaitjes blij maar moe en op advies van Nicole om half 1 naar bed  . 

Overigens dit keer heb ik me bij aanmelden in de receptie beter gedragen. De vorige keer dacht ik een goed woordje Frans te laten horen en heb ik blijkbaar verteld dat uhm... Papa fume la pipe et mama a mal a la tete. Dat leerde ik op school als eerste zinnetje. Niet meer zeggen Dorian. En voor degene die niet kunnen bedenken waarom niet, probeer het de volgende meeting bij Viv maar uit   

[vivke]

Zaterdag 11/8/07

De grote dag,de meeting in België  en dat kan je HIER lezen en bekijken.

Zondag 12/8/07
Vivke
Heerlijk ontspannen opstaan en bij het ontbijt de opgedane indrukken van gisteren samen even overlopen en bespreken ,het was leuk ,het was gezellig etc……….
Dan plannen maken voor de komende dagen, Dorian en Menno besluiten nog een dag langer te blijven en bij mij groeit er een ideetje .
De vraag komt , wat is nu mooi om te gaan bezichtigen en om te gaan kijken nu we toch hier in de buurt zijn, nu kan ik je wel vertellen dat ons kleine Belgiekske heel wat te bezichtigen heeft ,maar ja wat eerst en wat kies je,waar gaan de interesses uit .
Zelfs de Franstalige buren komen een beetje uitleg geven over de dierenparken hier in de buurt en zo word er gekozen wat te doen.
Gezellig samen zitten en kletsen ,de kapriolen van onze gaaien bekijken samen alles klaarmaken voor de BBQ  en zo verloopt onze zondag samen .
Slaapwel en tot morgen .

Dorian&Menno:

Het was zo ontzettend gezellig en we hadden zo ontzettend geen zin om naar huis te gaan, dat we besloten dinsdag pas te gaan. Nu konden we mooi plannen maken voor de maandag om iets leuks te gaan doen en Viv de kans geven om eens zonder al ons toekijken enzo een echte papegaaienoppas te zijn en haar gang te gaan met alle ondeugden.

De zondag hebben we genoten van de zon en de gaaien. Alle gaaien hebben lekker in een echte boom gezeten. Heerlijk om een keer te zien. Pink ging van tak naar tak en haalde alle blaadjes die ze tegen kwam los. Mick haalde heel stoer 1 keer in de 10 minuten 1 blaadje los en keek dan zo trots als een pauw. Puck vindt bomen nu nog stom.
De gaaien van Jarno en Ilona zijn er duidelijk aan gewend en zaten ook al snel boven in de boom. Gelukkig komen ze uiteindelijk toch ook weer de aandacht van ons opzoeken en zo dus weer uit de boom.

's Avond hebben we heerlijk gebbqed. Iets gegeten wat Bruchette heet. Heerlijk.
En de rest van de avond was ook ontzettend gezellig. Wel redelijk laat geworden wederom, maar meer dan de moeite waard. En natuurlijk slapen gaan met het spannende vooruitzicht van kayakken morgen.

ps, het ding noemde brocette en bij jullie gewoon vleesspies

Jarno en Ilona:

Na de drukke dag van de meeting, werden we uitgerust wakker. Gelukkig zijn de gaaien hier langer stil dan thuis, waardoor wij ook langer uit kunnen slapen!
Snel de kleren aandoen, gaaitjes uit de kooi halen en een pot koffie zetten. (wij zijn natuurlijk niet de enige koffieleuten…) Daarna de thermoskan vullen, broodje met kaas pakken en op naar de caravan van Vivke en Marc.
Jack was al erg vroeg uit de veren (misschien dat Viv te hard had gesnurkt   ) en had zichzelf getrakteerd op een koude douche. Hiervan had hij vermoedelijk zoveel energie gekregen dat hij spontaan de rotzooi van gisteravond was gaan opruimen. Zo konden wij aan een lekker schone picknicktafel aanschuiven.   
Al het gaaies zat inmiddels weer gezellig te tetteren op de veranda en dit lokte ook Dorian, Menno, Annelies en Andy naar buiten. Gizmo (van Annelies) en Tuvix (van Jack) hadden lekker bij tante Poes gelogeerd. (Nu maar hopen dat ze geen verkeerde dingen gaan overnemen van dikke Tuur en Flip. (F  you))
Gezien het natte kleffe Ardenner gras, dat alleen zo kan groeien, als dat het daar groeit, was door de kudde bezoekers aan huize de Cat erg gemangeld en daarom werden wij vriendelijk, doch met strenge ondertoon, verzocht te verhuizen naar het gras dat toch altijd groener is...
Juist, we werden verbannen naar het perceel van de buren (ons perceel dus)
Dus met speelboom in de armen op naar de buren.
Zonder de speelveranda van Viv leek de speelboom maar een kaal speelplekje. Al snel werd er geoppert (ik dacht door Menno) dat we de speelboom maar tegen de echte boom aan moesten parkeren, zodat de vogels daar ook lekker in konden spelen. Zo gezegd, zo gedaan en gewapend met extra schommels van thuis en een stukje gevonden waslijn werd de echte boom ook al snel omgepimpt tot een waar speelparadijs.   
Onze vogels waren al een beetje bekend met het verkennen van wilde natuur en zaten daarom in no time op plaatsen waar wij met gestrekte arm niet meer bijkonden.   De overige vogels deden het kalmer aan en hadden meer tijd nodig om over hun hoogtevrees heen te komen.   
Het was een prachtig gezicht, 9 gaaien in ”het wild” en het trok dan ook het nodige bekijks.     Na een tijdje werden meer vogels zeker van hun zaak en zaten Pinkey en Tuvix  ook al sneller hoger dan de rest.
Jammer genoeg had Jack nog een 5,5 uur durende reis voor de boeg en besloot daarom om op tijd te vertrekken. 
Jack, de koeken waren heerlijk. Tuvix is echt een superleuke grijze, waar ik wel een zwak voor heb gekregen. Ik hoop je zeker weer te zien met volgende meetings.
Nadat Annelies en Andy de tent hadden ingepakt besloten hun ook dat het tijd was voor vertrek. Gizmo mocht niet in zijn reiskooi, aangezien zijn koppie nog niet dik genoeg was voor de tralies en werd verbannen naar een kingsize tupperware doos. Ook jullie een prettige reis, tot de volgende keer en Kyra, de volgende keer moet je wel meekomen, want je hebt veel gemist.

De die hards bleven over en na een tijdje dropen we stiekem toch weer af naar de speelplaats/veranda van Viv, waar Tuur en Flip weer het hoogste woord voerden.
Vivke kwam aanzetten met boekjes over activiteiten in de buurt. Ons oog viel al snel op het Kayakken over de rivier heen en tante Poes pushte ons een beetje vrijwillig verplicht om toch echt morgen te gaan kayakken, omdat er zoveel te zien was en alles veel mooier was vanaf het water. 
Ons niet bewust, van Vivke haar snode plannen    om oppergaaiensitter te worden, trapten wij als wespen op honing in haar val en de date stond. Morgen gaan Dorian, Menno, Ilona en ik de woeste rivier bedwingen in een harde plastic boot, gevuld met lucht.    Hierover morgen meer.

De rest van de dag hebben we gevuld, met het vullen van onze magen met drankjes en brochettes.  Menno en mij werden de kneepjes van het bbq-en bijgeleerd door Marc.
Helaas kwamen we niet verder dan les 1: ”De serieuze blik” want tegen de tijd dat we ons lachen onder controle hadden waren we alweer klaar met de bbq.
Het smaakte trouwens heerlijk en door gezamenlijk de afwas te doen was alles zo weer schoon.
Precies op tijd voor de koffie en daarna de biertjes en de biertjes en de biertjes….   

Tot morgen iedereen!!!!

[vivke]

  ik was de foto's vergeten 







en iets dat we vergeten zijn te vertellen,Lola is mee gaan winkelen op zondagmorgen

[vivke]

Maandag 13/8/07
Opstaan ,ontbijten en overleggen en ja eindelijk krijg ik die gekke Hollanders weg  ,ze moeten vandaag wat ondernemen anders kan ik nooit eens rustig op alle gaaien passen .
Dus voor ik ging boodschappen doen heb ik treintickets en boottickets besteld voor ze en gingen ze de afvaart van de Lesse doen  ,de korte van 12km want de lange van 21km leek ook zo lang . Wel hun nog gevraagd dat als ze aankwamen ze me kwamen roepen zodat ik mee terug kon om een paar fotootjes    te schieten van hun boottochtje. Terug aangekomen ,gaaikes wat aandacht gegeven,beetje druiven verdeeld en dan vlug zelf aan tafel, na het eten wou ik even proberen om Lola te laten op en af te stappen, ze hadden me al getoond hoe het moest  en ik was daar net mee bezig toen er een vrij natte Ilona kwam aangerend met blozende wangen die me kwam vertellen dat ze er al waren . Dus ja ,training was snel afgelopen (oef,want lola is best imposant ,maar ozo lief) 
Aan de barrage moesten hun kajaks dus weer stroomopwaarts om de afdaling nogmaals te doen ,dus sleuren en trekken aan die boot ,en hupsakee daar gingen ze voor de tweede keer en ja zenne,vivke zou vivke niet zijn als ik niet kan plagen dus zei ik,dat de foto’s niet goed waren en moesten ze weer de boot optrekken stroomopwaarts en het nogmaals overdoen ,voor een derde keer waren ze niet te vinden,ze gingen het maar doen met de foto’s die er waren .
Bij een lekker tasje koffie alle (korte) wateravonturen verteld en met spijt toegegeven dat achteraf gezien de lange 21km toch beter was geweest . Bang voor het onbekende.en zoals steeds komt spijt altijd telaat . jammer maar niet verloren misschien een volgende keer.
Samen alles klaarmaken voor onze BBQ en maandag loopt ook stilletjes op zijn einde.
Slaaapwel.

ps,vraag niet aan dorian om tomaatjes te snijden in mooie plkjes want ,je raad het al, een dik en een dun zijn al snel het resultaat,  en die tomatensnijder  wat een eng ding was dat toch 

Dorian&Menno:

Maandagochtend, de dag van het kayakken.    Rustig opstaan, gaaitjes weer naar buiten, ontbijten. Alles lekker relaxed. Tot Viv het ineens in haar bol kreeg, ongeduldig werd en ons stante pede weg wilde hebben (omdat zij anders niet op tijd in de winkel kon zijn, maar dat snapte ik toen nog even niet). Wij dus rennen rennen en rennen. Snel omkleden, insmeren met zonnebrand, anders schoenen aan, nog een keer naar het toilet en hup, de auto in, geheel klaar voor de grote, kleine aftocht.

De kayak werd op een rolband gezet die in het water eindigde en daar ging je met kayak en al vanaf. Ik stond al te stuiteren, want het leek me eng  , maar reuzespannend. We stonden gelukkig in de goede rij (2 mensen voor ons) bij de goede kayakken (die niet kunnen omslaan) dus lang tijd om te stuiteren had ik niet. Menno en ik mochten eerst. Reuze leuk, was er bijna klaar voor om weer omhoog te klimmen om nog een keer te gaan. Daarna Jarno en Ilona in het water en we konden naar beneden vertrekken. We hebben onwijze lol gehad en eigenlijk was het veel makkelijker dan we dachten. Er waren ook niet veel enge of spannende stukken. Zo viel het bijna een beetje tegen. Hihi.
Dus dat Viv op het laatst meerdere foto's wilde maken van ons maakte ons heeeeeeeeeeelemaal niet uit, het was het allerleukste stuk van de afvaart. Alleen jammer dat die kayak van ons zo onwijs zwaar was, en eerlijk toegegeven, ik gewoon nogal een slappeling ben.
Maar Menno en ik weten nu dus dat wij samen een geoliede machine zijn, wat betreft kayakken dan   

We hebben weer heerlijk gebbqed en nog onwijs genoten van de gaaien. Het zijn heerlijke dieren en Lola begon voor ons nu ook al aardig te wennen. Handig als je zelf ook een Ara krijgt. In eerste instantie was die grote snavel toch wel erg imposant, dat bleef het ook wel, maar het maakte steeds minder indruk. Diva en Pinkey leken langzaam vriendinnetjes te worden, althans, dat was zeker Diva's idee van het geheel. Puck was daarbij niet gewenst. En Mick werd steeds vrijer en maakte zo nu en dan ook eens geheel uit zichzelf een geluidje.

Weer een megagezellige avond, veel gekletst. Het is heerlijk om zoveel woorden met elkaar te vergelijken want er zijn redelijk wat verschillen. En de verhalen van Vivke (niet alleen van deze avond, want ik weet niet meer wat ze wanneer vertelde) zijn ook om nooit meer te vergeten.

en hier werd dorian"flits" spreidstand geboren 


Jarno & Ilona
Vandaag was de dag dat we echt iets moesten gaan doen. (Wij en wat MOETEN op vakantie???)
We begonnen de ochtend erg rustig. Vogeltjes naar buiten, potje koffie zetten, broodje pakken en op naar Tante Poes.
Hier konden we in het zonnetje lekker wakker worden en met elkaar kayak tactieken gaan bespreken. “Als je achterin zit, moest jij sturen” zegt Viv nog. Dat was de gouden tip van de dag.   

Langzamerhand ging wij, de sportieve kayakkers zich omkleden en klaarmaken voor het avontuur. Snel voor Dorian nog een paar schoenen zoeken die nat konden worden, EN die aan haar voeten zouden blijven hangen ALS zij om zouden slaan met hun kayak. Het was twijfelachtig of het goed zou gaan, maar we waagden het er maar op. Beetje zonnebrand opsmeren en snel een laatste bezoekje aan het toiletgebouw brengen.
Viv had wel een keer gezegd dat ze nog boodschappen moest doen en dat ze zo weg wilde. (Wisten wij veel dat die winkel tussen de middag niet open is!?) Ze had me toch een haast ineens… Nog niet iedereen was klaar voor vertrek, maar Viv stond al met één been in de auto.     We moesten opschieten want de winkel ging zo een uurtie dicht en Vivke haar maag is ingesteld op half 1 lunchen en niet pas na half 2!
Gaaitjes gedag gezegd, alles en iedereen vlug ingeladen.
Vivke bracht ons naar het vertrekpunt van de trein.

Ze kocht onze kaartjes voor de trein en het kayakken, en vertelde waar we heen moesten. Zodra we bij de camping waren moest een van ons Vivke ophalen zodat wij in haar doosje konden. Tot zover de instructies voor vandaag, doe voorzichtig (want net nadat we de vorige dag besloten hadden om de afvaart te gaan doen, werd er een meneer met open botbreuk per ambulance afgevoerd…  ) en tot straks! Vivke liet ons achter en ging boodschappen doen en daarna “ oefenen”  met Lola.

Wij kuddebeesten liepen maar achter de menigte aan en we kwamen warempel bij een treinstation aan.
Al genietend van het uitzicht tijdens onze vrij korte treinrit, begonnen wij ons af te vragen waar wij eruit moesten. Was er maar een stopplaats? Stond er aangegeven waar we eruit moesten?? Daar had Viv niets over gezegd…    We hadden ons hele treinkaartje onderzocht om te zien waar we eruit moesten, op het eerste perron stond een bord met een naam die ook op ons kaartje stond. We verlieten de trein. (net als heel veel anderen!)

Een deel van de menigte dook meteen het terras op, moed indrinken?   
Wij kuddebeesten liepen maar achter de rest aan. Daar zagen we aan de rechterkant van een brug allemaal blauwe en gele kayaks liggen, met een hele rij wachtende mensen.    Aan de linker kant van de brug lagen rode kayaks, hier stonden geen mensen te wachten.    We herinnerden ons dat Viv had gezegd dat het voor ons niet uitmaakte welke kleur kayak we namen, en liepen dus naar de rode, waar geen mensen stonden te wachten.   (de kleur had eigenlijk alleen maar te maken met waar het eindpunt is, aangezien wij bij de camping zouden stoppen, maakte dit dus niet uit)   

We lieten onze kaartje zien en de kayaks werden werkelijkwaar op de rollorband gesmeten. Dorian en Menno zouden eerst. We stonden op de kant een beetje grapjes te maken over wat er allemaal mis zou kunnen gaan maar tegelijk zagen we hoe een kayak voor ons rustig het water ingleed. Dat zag er wel makkelijk uit!
Hup, Dorian voorin en Menno achterin. 3, 2, 1 en huppakee, ook zij waren rustig het water ingegleden.
Toen moesten wij nog. We stapten in, ik voorin en Jarno achterin. Ook wij gleden keurig het water in.
Het avontuur was begonnen!   
In het begin was het even klooien, bochten maken, rechtdoor proberen te gaan, noodstoppen maken enz.
Jarno en ik zijn beiden nogal eigenwijs, dit kon je goed terugzien bij het besturen van de kayak.

Hoe verder we kwamen, hoe beter we het onder de knie kregen, en hoe soepeler het allemaal ging.
Onderweg genoten we van de omgeving, totdat Jarno de laaghangende boom wel leuk vond en daarin ging hangen, toen lagen wij dus bijna in een keer stil. Ik schrok me rot! Hij lachen natuurlijk…   
Zo ging onze toch verder, tot ik de omgeving begon te herkennen. We waren er al bijna!
Bij de camping aangekomen, moesten we eerst van de barage af om aan de kant te kunnen komen.
Wij om de beurt naar beneden en proberen aan de kant te komen. Jarno was eigenlijk niet van plan om uit de boot te stappen dus heb ik dat maar gedaan. Ik heb onze kayak richting de kant geholpen en ben toen doorgelopen naar Viv en Marc.

Bij de caravan aangekomen, was Viv net bezig Lola op- en af te laten stappen. Haar mond viel zowat open toen ze me zag staan. “ Zijn jullie er nu al???” We werden meteen beschuldigd van overschrijden van de maximum vaarsnelheid en negeren van mooie omgeving.   
Samen met Viv en haar doosje terug naar de afvaart. Nu moesten we de kayakken weer omhoog sjouwen (en dat was niet zo makkelijk!), er weer inklimmen en daarna weer de barage afgaan! Jarno en ik gingen eerst, gevolgd door Menno en Dorian. Vivke beweerde dat de foto’s niet helemaal goed gelukt waren, en we moesten dus nog een keer! He sjouwen vonden we minder leuk, maar de barage is wel het leukste deel van het avontuur.   
Viv probeerde ons nog een keer zo gek te krijgen maar daar trapten we niet in. We hadden een leuke/mooie tocht gemaakt maar waren nu wel klaar met kayakken. We lieten deze liggen voor wat ze waren want aan het eind van de dag komt het verhuurbedrijf ze wel weer halen.

De rest van de dag hebben we rustig aan gedaan en genoten van het weer. Lekker met de gaaien bezig geweest en nootjes uitgedeeld. Marc vertelde dat Lola zo goed als niet gezeurd had!   
 Daarna hebben we ons klaargemaakt voor de BBQ. Vivke vroeg me om de patatte te koken, dus dat heb ik trouw gedaan. Wederom hadden we weer heerlijk gegeten.

Verder verliep de avond rustig, we hadden geborreld op de laatste avond van Menno en Dorian op de camping.
We maakten hele opsommingen van Belgische woorden die je als nuchtere Hollander niet zal begrijpen. (en andersom ook natuurlijk). Het was een hele gezellige avond.
Na de nodige biertje zochten we onze bedden maar weer op.

[vivke]

stoere dorian (met haar eigen paal) 


bodybuildingende ilona 


minder stoere dorian met zakkende broek (flits)


zwoegende mannen



jarno zou jarno niet zijn als hij niet zou giechelen(giggles) 

of nog es extra aandacht vragen (kan je echt niet negeren) 





morgen meer 

[vivke]

Dinsdag 14/8/07
Vandaag Dorian en Menno’s laatste dag,gisterenavond nog even naar de nieuws/weerberichten geluisterd om welk weer ze gaven en/of ze eventueel nog een dag langer zou kunnen blijven indien de zon van de partij zou zijn,niet dus,pech    .De weersvoorspellingen waren niet denderend,lichte buien met na de middag bredere opklaringen,goed klusweer en na nog een paar gezellige uurtjes braken ze op. Ilona en ik stonden te zwaaien met theedoeken  ,want dat had een betekenis dat alleen degene weten wat het betekent die het verhaal hebben gehoord.
De eerste minuten waren we een beetje verloren zonder ze, we misten wat en we hadden ineens drie gaaien minder. Tegen 17u Jarno en Ilona op pad gezet om naar een “point de vue” te gaan en zolang de zon scheen en het richting ondergaande zon ging kan je daar prachtige plaatjes schieten, maar tegen dat ze boven waren ,hingen de verwachte wolken ook al in de buurt,in het terugkomen hebben ze een paadje gevolgd dat zelfs ik nog nooit heb gezien,laat staan dat ik erop gewandeld heb .
Avondeten,gezellig praten ,gaaien slapen,nog een mok koffie leute en nog wat napraten en toen het zandmannetje ons in zijn greep kreeg ook onze bedstee opgezocht.
Slaapwel en cy .
Vivke

Dorian&Menno:

Helaas, onze laatste ochtend.    Heel erg warm    en de caravan moest nog helemaal worden opgeruimd. We hebben dat lekker langzaam gedaan en steeds een klein beetje, zodat we ook nog van de ochtend konden genieten.

Rond 13 uur moesten we echt gaan. Afscheid nemen    van alle gaaien en alle mensen. Nog steeds twijfelend of we niet toch een nachtje nog moesten blijven.
We zijn uitgezwaaid met theedoeken en hebben vervolgens de hele weg naar huis zitten napraten over de afgelopen dagen.

Viv, Marc, Jarno en Ilona, jullie zijn geweldige mensen met allemaal stuk voor stuk geweldige gaaien. We hebben er veel van geleerd wat betreft gaaien. Ik stond zeer te kijken van jullie omgang met gaaien, Jarno en Ilona. Dat vertrouwen dat jullie uitstralen, hoop ik nu ook weer meer uit te stralen. In ieder geval zijn onze gaaien er beter uitgekomen. In ieder geval Pinkey en Mickey. Puck begint nu eindelijk langzaam op te knappen en bij te komen.

Volgend jaar weer?


Jarno en Ilona:

Menno en Dorian waren vanochtend drukker dan andere ochtenden. Ook waren ze meer in de caravan als anders. Jullie hadden het vast al geraden. Menno en Dorian waren bezig met grote schoonmaak en zich vast aan het voorbereiden op het vertrek.   
Eergisteren waren we nog druk plannen aan het maken, wat we allemaal konden gaan doen in de 2 dagen die nog gingen komen, maar als de laatste dag er is, dan ga je eigenlijk ook niks meer ondernemen. Dus zijn we lekker bij de caravan gebleven. Nog genieten van het prachtige weer.   
Helaas zou dit morgen veranderen in negatieve zin. 
Voor de achterblijvers dubbel negatief, want als het mooi weer was gebleven, waren Dorian en Menno ook nog wat langer gebleven.
Toch lieten we ons niet uit het veld slaan en hebben we er nog een leuke, gezellige dag van gemaakt.
Na nog veel gepraat te hebben over gaaien, vissen, verhuizen en vele andere dingen wisten we dat dit afscheid geen vaarwel zou worden maar tot ziens.

Menno en Dorian, we hebben echt leuke dagen met jullie gehad en wat ons betreft is het zeker voor herhaling vatbaar. Mogen die zotte belgen ook wel weer meedoen.   
Bij het wegrijden hebben we staan zwaaien tot ze uit het zicht waren.
Toen kwam het besef bij mij dat ze via ons straatje weer langs zouden komen, dus snel naar de andere kant gelopen om van die kant nogmaals te zwaaien tot ze uit het gezichtsveld waren verdwenen. Dit keer werd ik bijgestaan door Viv en Iloon die voor de speciale gelegenheid de allergrootste au revoir doeken uit de kast hadden getrokken die voor handen waren.

Citaat van: Vivke
want dat had een betekenis dat alleen degene weten wat het betekent die het verhaal hebben gehoord.

Het was wel even wennen… Minder leuke gaaien, minder leuke mensen…
We dronken er maar weer een biertje op. Op de leuke vakantie met veel nieuwe ervaringen.
Totdat tante poes ons weer zat was.
Ze vertelde ons dat op een half uurtje lopen een prachtig uitkijkpunt (“point de vue” ) was.
We besloten onze goede wandelschoenen aan te trekken om gewapend met foto- en videocamera een mooi stukje omgeving te vangen voor de kijkers thuis.
Na 10 minuten lopen kwam ik er al snel achter dat ik met blote voeten in goede wandelschoenen mijn doel voorbijschoot, want god wat kreeg ik last van me voeten zeg.     
Na de helse tocht (niks gewend wat dat betreft, want bij ons in de polder is alles lekker plat) werd onze energieslurpende wandeling toch beloond met een prachtig uitzicht.
Van al het schoons dat binnen ons gezichtsveld aangeboden werd, werden de mooiste plekjes gefotografeerd en vastgelegd op magneetlint.

De dreiging van donkere wolken deden ons na een kwartiertje besluiten om  terug te keren naar ons campinglife.
Jarno zou Jarno niet zijn als hij Ilona niet had overgehaald om een stukje off road te gaan.
Al snel belandde wij op smalle weggetjes, langs steile afgronden.
In de hoop dat het pad niet zomaar ergens op zou houden besloten we dit paadje te volgen, tot we uiteindelijk aan de voet van de berg zouden eindigen. Gelukkig voor ons hield het paadje niet zomaar op en eindigden we na een kwartier strompelen, over takken heen klauteren en bosjes uit ons gezicht slaan, op het weiland waar we met de meeting langs waren gelopen.
Helaas voor ons moesten we ons nog even via de brug ophijsen, om op de minder smalle weg terecht te komen,  die ons zou leiden, het laatste stukje van onze wandeling.

Bij aankomst werden we door Lola verwelkomt met haar gezeur en de boodschap van Marc dat ze dit de hele tijd dat wij weg waren niet gedaan had.       
Na het eten weer bij tante Poes aangeschoven en weer tot diep in de nacht verhalen uitgewisselt.

Mensen welterusten!!!!

PS: Morgen zullen Viv en ons dagboek heel erg van elkaar verschillen, want wij gaan dan op safari en grottenonderzoek, terwijl zij de birdnanny gaat uithangen.

[vivke]

door en ik bij het opzoeken van parkietenland op de pda van marc

gevonden


gaaien in de boom





het zoeken van bezigheden voor de ollandse gasten




straks nog wat meer

[vivke]

nog een paar foto's

de doorgang naar de "point de vue"


zicht naar links


zicht naar rechts,met beneden "geulle de lion"


de boerderij onderweg


het padje waar eigenlijk opstond"passage interdit",maar zij kunnen geen frans leren dus gaan ze erdoor







jarno moet erover(dat komt ervan als men niet op de wandelpaden blijft 

ilona moet volgen en dat is niet zo makkelijk met een rok


jaaaaaaaaaaa gelukt !!!!! 


en nog een grot (met eigen verhaal) die ze onderweg hebben gevonden


nog een schoon zicht over een stukje ardense vallei

[vivke]

en dan hier het verslag van jack (rossi46)

Een aantal dagen voor mn vertrek voelde ik een kleine spanning opkomen    . Ik was vooral benieuwd hoe Tuvix zou reageren op andere papegaaien. Maar dit is al met al erg goed verlopen.

De avond voor mn vertrek richting de Ardennen nog de laatste inkopen gedaan en mn tas ingepakt voor mn overnachting. Het meeste was van Tuvix    .
 Vivke had het me destijds aangeboden en hier heb ik dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. Vivke en Marc bedankt voor de gastvrijheid   
Ik moest ongeveer 5,5 uur reizen (incl tussenstops) om er te komen. En om dit dit op1 dag te doen....dat kon ik Tuvix niet aandoen.

Vrijdags 's avond vroeg op bed want ik moest er de volgende dag al om 05.30 uur uit  .

Zaterdag 11-08-2007
Mn wekker ging om 05.30 uur af. uiteraard was ik al iets eerder wakker    . Nadat ik me gedoucht en omgekleed had heb ik me gereed gemaakt voor mn vertrek. Al met al ben ik mn reis om 6.15 uur begonnen met Tuvix op de passasiersstoel.
Al met al heb ik maar 3 tussenstops gemaakt, 1 om te tanken en 2 om tuvix even zn vleugel te laten strekken. Waar ik ook wel aan toe was.
Ik wilde ongeveer om 11.00 uur op de camping zijn, maar dit is me niet helemaal gelukt. Volgens mij was ik er tegen 11.30 uur. De TomTom heeft zn werk goed gedaan. Ik ben rechtstreeks naar de camping gelootst.   
 
Toen ik voor de camping stond heb ik Vivke gebeld en ze was er dan ook vliegensvlug  Natuurlijk meer benieuwd naar Tuvix dan naar de stille groninger   
Vivke heeft tuvix gelijk oplaten stappen en dit ging dan ook bijna zonder morren. Nadat ik me gemeld had bij de receptie konden we doorrijden.
Aangekomen bij de caravan, heb ik Tuvix gelijk op de klimboom gezet tussen de andere gaaien en ik heb me voorgesteld aan de rest van de aanwezigen. Er werd me gelijk een heerlijk kopje koffie aangeboden waar ik ook best wel aan toe was. Hier heb ik nog een heerlijk stuk taart bij gegeten.
Tijdens mn bakkie heb ik/we vooral de gaaitje van de anderen bewonderd. Ik was vooral onder de indruk van Lola. Wat is dat ook een prachtig dier     De anderen natuurlijk ook. Vivke kwam ineens naar buiten lopen met haar nieuwe aanwinst. Een mooie rosé   

Nadat we met zn allen een beetje moe waren van het zitten, hebben we met zn allen de benenwagen genomen en heeft vivke voor gids gespeeld. Wat een prachtige omgeving. Sommigen namen hun gaaitje(s) mee. Tuvix heb ik achtergelaten zodat hij een beetje kon bijkomen. Marc heeft voor oppas gespeeld. Volgens hem heeft Tuvix zich goed gedragen.
Na onze wandeling is de eetlust ook weer een beetje naar boven komen drijven.. Dus hebben we een heerlijk belgische frietje besteld. De tijd ging ook vrij snel. Voordat we er erg in haden was het ook al weer 21.00 uur en dat betekend, in ieder geval voor Tuvix, bedtijd. Nadat de gaaitje in bed lagen zijn wij gezellig gaan kletsen over de koetjes en kalfjes onder het genot van een heerlijk biertje. Tegen 12.30 uur hebben we onze bed opgezocht.

Zondag 12-08-2007
Ik was weer eens vroeg wakker. Rond 08.00 uur en kon uiteraard mn slaap niet meer hervatten. Dus wat doe je dan. Juist douchen, omkleden en de bende van de vorige dag schoonmaken    . tegen half tien werd de rest ook wakker. De gaaitje moesten nog binnen blijven. Vanaf 10.00 uur mag er pas lawaai gemaakt worden op de camping. Dus zij moesten nog even geduld hebben. Tegen de tijd dat we ons ontbijt en KOFFIE op hadden was het ook al tien uur en konden de monsters naar buiten. De klimboom hebben we verplaatst naar de staplek van Jarno in Ilona zodat het gras bij vivke kon drogen. De klimboom stond nu dicht bij een "levende" boom. Tuvix werd met de anderen in de boom gezet en deze werd dan ook gelijk gesnoeid door iedereen   

Helaas moest ik na een tijdje me weer gereed maken voor de terugreis. Ik had hier helemaal geen zin in want ik en vooral tuvix had het erg naar mn zin. Ik vond het dan zeker voor herhaling vatbaar.

De reis heeft Tuvix erg goed doorstaan en zn verblijf in een vreemde omgeving ook. Dit vond ik erg knap van hem en ben dan ook apetrots.

Ik wil iedereen bedanken voor de gezelllige tijd en vooral Vivke en Marc hun de gastvrijheid       

Groetjes Jack en Tuvix

[vivke]

wat ik nog vergeten ben te vertellen , onze vakantie stopte op zaterdag 18 aug en de woensdag daarop 22/8 is de rivier buiten zijn oevers gekomen en stond de camping blank tot aan de toiletten beneden ,als je ons straatje afgaat
verschillende tentjes zijn moeten worden weggenomen , caravans hertrokken en met het water kwamen reeds stukken hout,tentzeilen van andere campings mee
het heeft een paar uur geduurd en toen was het water weer op zijn plaats, toch onvoorstelbaar zo hé 

[vivke]

hier komt een kleine update gemaakt door Jarno

Ik weet het, het is heel lang geleden  dus vandaar dat ik hier nog even 2 filmpjes wil plaatsen.

Hier eentje van Diva aan het rummicuppen -->Hier klikken<--

En de ander van ..Ieke aan zijn geweekte pellets -->Hier klikken<--

Wie weet dat ik binnenkort nog wel een paar filmpjes ga plaatsen van deze te gekke vakantie