mijn verlangen was te groot

[Gerard]

vanaf mijn kinderjaren was ik gewend aan allerlei vogels aan huis. ik werd besmet met het virus (vogels) door mijn vader. Hij was een geweldige vogelkweker in mijn ogen, wat hij ook deed, hij had er altijd sucses mee. ik weet nog dat hij begon met kanaries, niet het gewone, maar borders en strogeel, wit, hij kweekte er oplos en was menig keer club kampioen. besmet en vast er van overtuigd dat mij dat ook lukte begon ik ook in mijn samenwonen tijd, maar kanaries waren niet mijn ding.
ik besloot het op een andere baan te gooien en schafte me een koppel grasparkieten aan en menig volgende koppeltje was al gauw erbij gehaald totdat het hok vol zat.
Hiermee had ik gekwetter en leven in de voilerre, menig jong vogeltje werd geboren en zomers was het een feest van jewelste.

Ook ik werd lid net als menig andere van een vogel vereniging in de buurd en probeerde daar mijn vogels te showen en tijdens een show werd mijn zinnen geprikkeld door een tamme rosei colie. de eigenaresse wou hem wel kwijt en zo gebeurde het dat ik in een tijd van een jaar mijn parkieten sleitte aan bekende kwekers en over stapte naar de agnapornis.
de kleine had mijn hart gestolen en is oud geworden met vele anderen in een buitenren met binnenhok, menig jaar gaf ze me prachtige jongen die in de prijzen vielen. Tijdens haar broed tijd was ze vreselijk boos als het klepje van de broedkooi los ging, net als ze zeggen wou, die zijn van mij!

In een jaar dat er weer een show werd gehouden in het plaatselijke buurdhuis raakte ik in gesprek met de voorzitter van de vereniging en deze vertelde mij dat hij penanten te koop had en gezien het aantal leden met de grotere soorten, het misschien een idee was als ik datook ging  doen.

Zo ging ik over op halsbanden, bergparkieten , penanten,barrabants en later op alexanders parkieten



Plaats je reacties hier




Edit Pascallo.NL: Link naar reactie topic toegevoegd

[Gerard]

In de tuin werd een hok geplaatst van 8 mtr lang en daar 8 binnenhokken van een 1mtr, de buitenrennen waren 3mtr diep en een 1 mtr breed.
in het begin hadden de buren er wel problemen mee, want als je grootte parkieten hebt in de bouw, heb je ook lawaai!
Maar alles went, gezien er enkele prachtig floten en kwetteren waren ze al snel gewend. Waren de vogels s'morgens niet buiten en het was rustig dan kwamen de buren al polshoogte nemen of er iets aan de hand was!
Menig jaar heb ik mij kunnen kunnen vergapen aan dat moois dat buiten vloog en al die kleuren, het was een lust om achterthuis te zitten zomers.
Op de leeftijd van bijna 11 jr kreeg mijn dochter een auto ongeluk en de tijd schoot me tekort en in de herstel periode van haar moesten we verhuizen.
Ik heb voor 10 jr terug alles verkocht en met spijt in het hart afstand gedaan van de vogels die ik zo liefhad.
Jaren verstreken en de onrust voelde ik nog steeds in mijn donder , als ik maar iets las of zag dat met vogels had te maken.

Nu na 10 jr zijn we wederom verhuisd en laat nu de vorige eigenaar een prachtig vogelhok er hebben laten staan, waarin hij papegaaien kweekte.

mijn stil verlangen werd beantwoord en in overleg ben ik weer begonnen, gestart met een koppel barrabanden, halsbanden, pracht rosellas en penant rosselas.
er volgen nog pruimekoppen en meerdere halsbanden.
Mijn passie voor de vogels is niet over, het virus is nog altijd aanwezig en zoals mijn vader zei" wat goed voelt, moet je doen"