Ik heb het idee dat papegaaien niet snel vriendjes maken. Favo en Middel zijn broer en zus en dat gaat echt heel erg leuk. Favo en Riboet (leeftijdsverschil 6 jaar) gaat nu we de binnenvoliere hebben pas beter, sterker nog die twee zitten vandaag al de hele tijd samen op de papegaaienspeelplaats en Middel zit in de binnenvoliere.
Middel zoekt makkelijker toenadering tot Riboet dan Favo, maar ik heb steeds het idee dat Riboet Middel niet begrijpt of wantrouwt. Middel staat dan op te geven voor Riboet maar die weet dan nog niet wat ze moet doen en uit pure onzekerheid snauwt ze Middel dan maar een keer af.
Ik denk dat als je papegaai 40 jaar alleen is geweest, de weg naar gezelschap van een tweede een lange weg is. Ik heb Favo en Middel nu 10 maanden en Riboet heeft hun opgroeien van dichtbij meegemaakt. Ze zat er met de neus bovenop zeg maar. Pas nu kan ik ze in een kooi houden en gaan ze elkaar ook niet meer uit de weg en vinden er ook geen snavelquasigevechten plaats. Maar dit zijn jonge gaaien en Riboet had al eerder gezelschap gehad van een andere gaai.
Ik zou in ieder geval achterhalen wat het geslacht is van je gaai en als je gaat voor eentje erbij een van het tegenovergestelde geslacht kiezen. Ik zou zelf ook voor een wat oudere gaai gaan dan en niet voor zo´n zelfverzekerd druk jong ding gaan zoals die hier rondlopen. Zelf zou ik erg twijfelen of het bijhalen van een tweede gaai in het belang is van je eerste gaai. Ik weet natuurlijk niet hoe zeker hij nu is, maar het zou me niets verwonderen dat hij erg onzeker wordt van een nieuweling erbij. Hoewel ik weet dat het ook goed kan gaan.
Riboet is hier ook de onzekerste, maar ik zie nu dat het langzaamaan steeds beter gaat (nu heeft Riboet zich enkele weken terug zelf gewiekt en het lijkt wel dat dat, omdat ze nu precies zo veel kan als de andere twee en niet meer het voordeel van wegvliegen van die andere twee heeft, heeft meegespeeld).
Is het de bedoeling om ze echt te koppelen zodat ze uit eindelijk in een kooi gaan
