VOEDING
Van oorsprong eten de grote papegaaien zaad en fruit. De grootte van hun snavel bepaalt grotendeels de grootte van het zaad en de noten die ze kunnen kraken. In het wild kunnen papegaaien 40-50 verschillende fruit, zaad, noten, bessen en nectar eten, afhankelijk van wat er op dat moment voorradig is. Vele soorten eten insecten en larven, waarna actief gezocht wordt in bomen of die toevallig mee opgegeten worden met ander voedsel. Het natuurlijke dieet heeft in het algemeen een vrij hoog gehalte aan vitamine A.
In gevangenschap levende papegaaien moeten een dieet krijgen, dat in hun behoeften voorziet. Een manier om dit te verkrijgen is om hun natuurlijke dieet na te bootsen. Dit houdt niet noodzakelijkerwijs in dat hun duur tropisch fruit gegeven moet worden, maar alles moet aangewend worden om een gevarieerd en uitgebalanceerd dieet te geven met veel vers voedsel. Voor de meeste grote papegaaien moet dit bestaan uit 25% zaden en noten, 25% klaargemaakte balletjes of hondenkoekjes en 50% fruit, groente en peulvruchten, plus wat dierlijk eiwit en andere dingen zoals hieronder genoemd:
Papegaaienmix
Papegaaienmix die in de handel is, bevat vaak te veel zaden (vooral zonnebloempitten), die te weinig calcium hebben, vitamine A en vooral aminozuur.
Zaden
Zaden kunt u reeds gemengd krijgen of u kunt uw eigen zaden mengen. Geschikte zaden zijn tarwe, haver, mais en gierst.
Oliezaden
Men moet er aan denken, dat zonnebloempitten slechts een korte periode in het jaar beschikbaar zijn voor wilde papegaaien. Ofschoon het een goede energiebron is, moet men ze beperkt geven om overgewicht van uw vogels te voorkomen. Zij bevatten veel cholesterol en zijn arm aan vitamine A en calcium.
Fruit
U kunt ze een grote verscheidenheid aan fruit geven, zoals appels, pruimen, eetbare bessen, sinaasappels en druiven.
Groenten
Weer kunt u veel soorten proberen zoals wortels, selderij, koolsoorten, zoete mais, waterkers, sla, pepers en gekookte wortels.
(Avocado is giftig!)
Peulvruchten
Erwten, bonen en andere peulvruchten hebben veel proteïne en weinig vet en deze zijn geschikt voor grotere papegaaien. Wees zorgvuldig in het wassen en in de week zetten, omdat sommige gif kunnen bevatten.
Dierlijk eiwit
Dit is een bron van wezenlijk belangrijk aminozuur. Krekels en meelwormen zijn volop beschikbaar, maar zijn niet ideaal omdat ze weinig calcium bevatten. Insekten zoals zwarte vliegen, kunnen net zo goed gegeven worden als gekookt mager vlees, stukjes vis en magere kaas, terwijl de grotere papegaaien kunnen genieten van een kluif met vlees eraan. Geef geen maden of insecten zoals huisvliegen, die waarschijnlijk een bron van bacteriële infectie zijn. Olie van de lever van een kabeljauw is een goede bron van calcium en vitaminen.
Eivoer
Eivoer is een prima bron van dierlijk eiwit. Het grote probleem bij veel papegaaiachtigen is dat zij uit een dieet de zaden selecteren die zij lekker vinden en de rest laten liggen.
Om dit te voorkomen kan door het zaden-eivoer mengsel wat havermout gemengd worden. Als het geheel met een zeer kleine hoeveelheid water rul gemaakt wordt, zorgt het havermout ervoor dat het eivoer aan de zaden wordt geplat. Als de vogel de lekkere zaden aan het pellen is, dan krijgt hij toch nog wat eivoer binnen dat aan de schil van het zaad geplakt is. Er zijn een aantal commerciële diëten voor papegaaien verkrijgbaar die gebaseerd zijn op dit principe. Het grote nadeel van dit dieet is dat de vogel nog steeds kan selecteren en ook de mogelijkheid heeft om het eivoer van de zaden af te vegen voordat hij het zaad gaat pellen.
Pellets en geëxtrudeerd korrelvoeding
Als alternatief kan gebruik worden gemaakt van pellets en geëxtrudeerd korrelvoeding. Met name in de Verenigde Staten zijn deze diëten voor papegaaien erg populair. Een gepelleteerd dieet kan nooit selectief gegeten worden. Het is altijd lastig om papegaaien te leren pellets te eten, maar als zij eenmaal gewend zijn, dan is het zeker dat zij alle nutriënten binnenkrijgen in de juiste hoeveelheden.
Geëxtrudeerde korrels worden in het algemeen beter opgenomen. Gepelleteerd voer kan gegeven worden aan papegaaien groter dan of gelijk aan valkparkieten. Soms kunnen agapornissen leren pellets te eten, maar soms kunnen zij pellets niet goed verkruimelen.
Lorie dieet
Het basisdieet van lories bestaat uit commercieel verkrijgbare lorinektar. Daarnaast zijn lories dol op vruchten (papaya, appel, druiven, vijgen, peren rozijnen, etc.). Ook brood, gekookte rijst en wortelen en sla kunnen een welkome afwisseling geven in het dieet.
Andere dingen
Voeding uit de natuur
Deze keer wilde ik het eens over voeding hebben. Een veel besproken onderwerp en ik wilde eens met u praten over natuurlijke voeding. De voeding die gewoon in de natuur langs de weg staat als u een dagje op de fiets aan het genieten bent. Veel mensen waarschuwen voor gif en bespoten groente of fruit. Maar u kunt het thuis prima wassen. Tegenwoordig kan de auto, trein en het vliegtuig ook veel vervuilen. Dus ga ik ervan uit dat we fietsen langs de geweldige natuurgebieden die we in Nederland hebben. In ieder seizoen zijn er verschillenden struiken, vruchten, planten en bomen waar we wat mee kunnen voor onze papegaaien. Ik ga er een paar voor u beschrijven. Veel van deze kruiden, zaden, wortels, vruchten of fruittakjes kan men droog bewaren. Vaak zijn zelfs bepaalde planten of delen van de plant voor geneeskrachtige doelen bestemd.Vergeet niet dat er veel eetbare planten en bloemen zijn. Ook vertel ik welke soorten fruit we geven. Soms uit de tuin van een boer onderweg of van een toevallig passerend marktje of kraampje. Het zijn zo van die dingen die je makkelijk aan de vogel kunt geven bij zijn dagelijkse voeding als een extraatje maar wel gezond.
We beginnen met het fruit.
Druif
De druif komt van nature niet voor in Nederland maar ze bevinden zich wel vaak in de tuinen van u of uw buurman. De druif is gedurende het hele seizoen een geweldige traktatie voor uw papegaaien - een heerlijke vrucht vol vitamine. Onze papegaaien verwennen we dan ook om de dag met een heerlijk druif. Wij hebben een pergola gemaakt en daarover laten we de druiventakjes groeien Dit is meestal een heerlijke lekkernij die extra word toegevoegd aan de voeding van die dag. Wij geven zowel de vrucht als de takjes! Voedingstoffen: eiwitten, koolhydraten, calcium, fosfor, ijzer, thiamine, B1 en 80% water.
Appel en peer
Als u langs een boomgaard fietst dan denken we wel eens aan onze jeugd toen we nog af en toe een appeltje mee “piktenâ€. Nu onze papegaai is ook dol op de appel. Wat zit er in de appel? Koolhydraten , vitamine A-B1-B2-en C, ijzer, calcium, magnesium, kalium, fosfor, eiwit en vetten. Dus een voedzame afwisseling. De peer en appel zijn qua voedingsinhoud nagenoeg hetzelfde. Een stukje van dit fruit is een goede, gezonde hap voor uw vogel. Let wel op de maag van een papegaai. Deze heeft de grootte van een tafeltennis balletje. Een klein stukje is dus voldoende.
Aardbei en tomaat
Deze bevatten ook veel vitamine A. Tomaten zijn bijzondere, gevarieerde en veelzijdige vruchtgroenten. De tomatenplant is een van oorsprong tropische plant, die afkomstig is uit Zuid-Amerika. In ons land kregen tomaten pas tegen het eind van de vorige eeuw bekendheid. In het begin van de 20e eeuw kwam de teelt van tomaten goed op gang. Je kunt je het bijna niet voorstellen: de tomaat die nu niet meer weg te denken is. De tomaat bevat de kleurstof lycofeen. Lycofeen is een lid van de plantenkleurstoffen die bekend staan als de zogenoemde carotenen. Die carotenen worden in de darm omgezet in vitamine A. En van vitamine A is al jaren bekend dat het ernstige schade aan slijmvliezen en epitheelweefsel helpt voorkomen. Bij vogels in de natuur bevat de lever veel vitamine A. Doordat onze vogels in gevangenschap zonlicht missen en toch anders leven dan in de natuur, komen zij vaak deze vitamine tekort. En veel vogels die sterven hebben een groot tekort aan Vitamine A. Dus willen we op een natuurlijke manier deze een beetje op peil houden geven we o.a tomaat.
Rozenbottel Rosa, canina, Fuctus cynosbati sine seminibus
Deze struiken (heesters) groeien langs de weg en in augustus / september komen hier aan mooie ronde rode rozenbottels. De meeste papegaaien zijn er dol op. Rozenbottels bevatten veel vitamine C. Deze vitamine werkt ontgiftend en is tevens kanker remmend. Het werkt vochtafdrijvend. Maar bij een teveel aan vitamine C kan zich de vitamine uitscheiden via de urinewegen. Geef de rozenbottels dan ook niet in overvloed. Elke dag één (per vogel) is een lekkere afwisseling.
Kamille Matricaria chamomilla of chamommillae vulgaris
Kamille komt in mei / juni veel voor als onkruid met de gele schrijfbloemen en witte straalbloemen. Overal in Nederland vind je verwilderde kamille. Kijk ook eens bij de los- en laadplaatsen waar ze zaden morsen. Dit komt dan tot kiemen en is herkenbaar aan de geur. Je kunt er thee van trekken. Het theewater kun je dan wat mengen door het eivoer. Bij diaree geschikt voor vogels. Het vermindert de buikkramp.
Brandnetel (Urticadioica en urtica urens)
Ook brandnetel is overal te vinden. Ik zeg maar zo ‘daar waar mensen wonen, zijn de brandnetels’. Ze groeien bij de schutting, op puin, langs de muur, in de berm. Kortom overal. Het is een veel genezend middeltje. Je hebt 2 soorten: de grote en de kleine brandnetel. De meest voorkomenden is de grote, die 60-80 cm groot is. Een hoge plant met overblijvende kruipende wortelstok en de kleine is maar 60 cm hoog. De grote brandnetel heeft recht opstaande stengels en deze zijn borstelig en behaard. De tegenover elkaar staande langwerpige hartvormige bladeren zijn toegespitst grof gezaagd en van brandharen voorzien. De bloemen zitten in de pluimvormige aren en zijn langer dan de bladstelen. Brandnetels werken bloedzuiverend en urineafdrijvend. Brandnetel bevat onder meer vitamine C, bètacaroteen, ijzer, kalium, calcium, zwavel, mangaan, silicium en voedingsvezels.
Brandnetelthee met knoflook
Ik kan u vertellen dat wij hiervan een thee maken samen met de knoflook. Waarom? Nu een vogel wil zich wel eens plukken. Dit kan verschillende redenen hebben maar vaak ook is dit een gewoonte die ontstaat na stress. Zoals mensen nagels bijten, kunnen vogels gaan plukken. Maar het vervelende is dat de vogels de zoetige smaak van zijn veren wel eens lekker zou kunnen gaan vinden en dus blijft plukken. Wij geven hiervoor een thee van brandnetels en knoflook. Ten eerste omdat het gezond en bloedzuiverend maar het geeft de huid en de veren een ‘smaakje’ waardoor de vogel van de veer afblijft! Het is bij ons getest, het is gezond en het werkt. Tenminste bij ons. En omdat het een gezond product is, telt de regel baat het niet dan schaadt het niet.
Ons recept:
20 brandnetelkoppen (jong blad zit altijd bovenaan de brandnetel deze hebben we dan ook nodig) en 1 vers knoflookteentje. Advies: draag een handschoen. Doe de brandnetelkoppen in een pan met circa 2 liter water. Het knoflookteentje in schijfjes snijden en erbij doen. Laat deze samenstelling circa 30 minuten trekken net als een bouillon. Dan afkoelen. Dan zeven om het vocht te scheiden van de overige bestanddelen. Dit vocht kunt u nu zo aanbieden i.p.v. water. Het overige vocht bewaar ik in de koelkast in een fles met schroefdop. Het waterbakje van de vogel kunt u dan dagelijks verversen met deze ‘thee’.
Weegbree Plantago lanceolata, herba,Plantaginis
De weegbree is een overblijvende plant met een rozet van eivormige bladeren, gaafrandig of wijdochtig getand, welke zich aan de voet plotseling tot lange brede stelen versmallen. In de rozet met de bloemstelen, die de bekende bloei aren vormen, herkent men een rattenstaart vandaar de bijnaam (rattenstaartjes). De weegbree heeft in de geschiedenis zijn geneeskracht wel bewezen. Hij is een vechter en is door al de jaren heen niet door de mens vernietigd. Sterker nog, hij heeft zijn waarde voor de mens gehouden. De plant bevat slijmstoffen waar hij bekend door is. De bladeren worden gedroogd en gebruikt tegen hoest. Zeer goed als medicijnen voor astmapatiënten en bevat bronchitiskruiden. Voor vogels heeft het een gezonde en geneeskrachtige werking. Die vaak preventief voor vogels zijn werk doet. Denk daarbij aan de luchtwegen en bloedzuivering.
De vlier Sambucus,niger,Froctus en radix ambucci
Er is een gezegde: ‘Voor elke vlierstruik moet men de hoed afnemen’. Je kunt er alles van gebruiken: de bladeren vroeg in het voorjaar, de bloesems in de zomer en de vruchten in de herfst. In de wortel en het merg zit de grootste geneeskracht. Er bestaat geen ziekte waarvoor je de vlier niet kunt gebruiken. Het heeft vooral een bloedzuiverende werking die van groot belang is voor onze vogels. Hier kun je dan weer een thee van maken en door het water geven van de vogels. Preventief kun je het gebruiken voor het voorkomen van aandoeningen aan de luchtwegen die bij vogels natuurlijk van groot belang zijn. De bessen zijn goed voor de maag- en het darmstelsel: het houdt de vogel dus gezond. Dus een vlier is goed voor uw vogels.
Paardenbloemen
De paardenbloem is een bloem die we allemaal wel kennen. Ze zijn zo bekend bij de mensen , dat men vaak vergeet dat het een belangrijke bloem is. Als kind plukte ik ze vaak voor mijn moeder. De kleur was leuk en ze stonden overal. Vooral als ze plotsklaps uit het mooie gras omhoog schieten. Toch blijkt deze moeilijk uit te roeien plant met zijn gele bloem nog wat meer in zijn mars te hebben dan het onkruid waar wij het vaak voor aanzien. Ook de bijen, die verzot zijn op de nectar, weten dat deze bloem een gezonde bloem is. De paardenbloem blijkt te beschikken over tal van werkzame stoffen. De plant zorgt ondermeer voor een goede spijsvertering en is bloedzuiverend en aansterkend. Wij geven dus soms ook onze vogels de paardenbloem.
Lijsterbes
Boom of hoge struik met schuin opgaande takken. Vrij gladde, grijze schors met een kenmerkende tekening. Niet-kleverige knoppen met donkere knopschubben, die bijna steeds grijs behaard zijn. Veervormig samengesteld blad, 9 tot 15 blaadjes met een gezaagde bladrand. Gele herfstkleur. Witte bloemen in tuilen in mei-juni. Erwt grote rode of oranje vruchtjes.
Er zijn ook natuurproducten die een negatieve werking krijgen als u ze verkeerd gebruikt. Dit geldt bijvoorbeeld voor de lijsterbes. Deze wordt wel aan de vogels gegeven. Ik zeg niet dat het niet kan, maar het is wel oppassen. Hieronder een verhaal wat ons gebeurde op de vogelvereniging.
Een collega kweker had een mooi koppel papegaaien zitten met vier jongen. Enkelen dagen later bleken ze alle vier dood. Deze persoon gaf lijsterbessen te eten aan zijn vogels. Wij hadden gelezen dat hier meerdere vogel aan overleden waren, en.wij vertelde dit de goede man die ons echter niet serieus nam. Maanden later waren er weer vogels overleden en hij zat in de rats en op de vogelclub werd nogmaals gevraagd of hij nog steeds lijsterbessen voerde. Dat bleek inderdaad het geval want hij vond het wel gemakkelijk. Hij had ze schoongemaakt, gewekt en ingevroren. Nu wilde hij wel luisteren wat we in een boekje gelezen hadden. Lijsterbessen worden namelijk gegeten door vogels in de natuur zoals lijsters, merels en spreeuwen. Zij eten de vruchten geheel op ze slikken deze heel in. Zij verteren de vrucht en scheidden de pit weer compleet uit. Dit in tegenstelling tot onze kromsnavels. Deze eten de vrucht op, breken de pit waar ze dol op zijn kapot en eten deze ook op. Er zit echter blauwzuur in de pit van een lijsterbes. Dit is giftig! Natuurlijk is er een grens in het gebruik van deze vrucht maar waar ligt deze grens exact? Het is een typisch geval van overdaad schaadt. Een gewaarschuwd mens telt dus voor twee.
Maïs
Papegaaien zijn er dol op en eten dan ook heerlijk de hele maïs op. Maïs bevat vitamines en we kennen maïs als kippenvoer, de maïskorrels, te midden van gerst en haverkorrels. Wat velen niet weten is, dat maïs ook een geneeskrachtige plant is. Maïs behoort tot de plantenfamilie der grassen. Het werd vroeger al gebruikt als urineafdrijvend middel en bij blaasontstekingen. Wat echter veel interessanter is, is dat het een bijzondere uitwerking op de lever blijkt te hebben. Goede bron van kalium, fosfor, ijzer, vitamine B1. Dus geef af en toe een heerlijke maïskolf aan uw vogel.
De wilg Salix
Als we toch aan het fietsen zijn en onze fietstassen zitten bijna vol dan nemen we natuurlijk ook een wilgentakje mee. In Nederland is de wilg één van de meest voorkomende boomsoorten. Deze hebben enkelvoudig blad en eenslachtige bloemen, de katjes. De meeste soorten komen in het wild voor, behalve de treurwild die meestal in parken aangeplant wordt. Maar er zijn ook kleine soorten die voor uw tuin geschikt zijn.
Wilgen zijn tweehuizig, d.w.z. dat manlijke en vrouwelijke katjes aan verschillende bomen zitten. Wilgen vinden we zowel als boom, maar ook als struik. Het blad van de meeste wilgen is lancetvormig en een beetje gezaagd. Behalve bij de laurierwilg verschijnen de katjes in het voorjaar eerder dan de bladeren en zijn ze zeer geliefd bij bijen en hommels.
Schietwilg en kraakwilg zijn in Nederland zeer algemeen en worden meestal geknot omdat oudere takken makkelijk breken. Ze zijn te vinden in ooibossen oftewel wilgenvloedbossen langs rivieren en beken. Deze takjes zijn een beste speelkameraad van uw papegaai. Spoel ze goed schoon en u kunt ze eventueel bewaren door ze in te vriezen.
De kastanje
Het is feest als in de lente de kastanjeboom in bloei staat met zijn grote, witte of rode, kegelvormige kaarsen. Kastanjes zijn fantastisch kinderspeelgoed. Je kunt er figuren en autootjes mee maken of mandjes of andere voorwerpjes van snijden Maar je kunt ze ook aan uw papegaai geven. De zaden bevatten bittere looistoffen, die o.a. gebruikt worden bij de bereiding van geneesmiddelen. Vroeger maakte men uit de olie een soort zeep. Kastanjes zijn, net als eikels, geschikt voer voor varkens, wilde zwijnen en herten. En ook voor uw papegaai, zelfs mensen kunnen er van genieten. Vaak eten wij dan de gebrande, gepofte kastanjes. Het hout is wit en laat zich gemakkelijk splijten. Bij ons aan de overkant staan kastanje bomen en voor onze vogels is het feest als we deze mee naar huis nemen.
Zo, de tassen van de denkbeeldige fiets zitten vol en u heeft een heerlijke tocht gemaakt door ons mooie Nederland. Ik hoop dat u ervan heeft genoten. Kruiden, planten, bloemen en bomen zijn een geschenk der natuur. Zo heeft u een beetje een indruk wat wij de vogels zoal geven. Natuurlijk zijn er meerdere vruchten maar ja dan zou dit nummer een beetje te dik worden. U kunt met vragen altijd terecht op ons e-mailadres:
Tegenwoordig wordt er inderdaad een zoutzuuroplossing gebruikt bij de papegaaien die gehuisvest zijn bij de stichting Nederlandse Opvang Papegaaien (NOP). Dit is ontstaan uit het gebruik van appelazijn in drinkwater voor sportduiven. Dit zou helpen tegen de gevreesde Coli (een bacteriële darminfectie). Deze coli-infectie kwam ook regelmatig voor bij de papegaaien van het NOP, met name in de winter.
Diverse mogelijkheden
Omdat appelazijn een natuurproduct is, en dus niet altijd een constante zuurgraad heeft (de ene fles kan zuurder zijn dan de andere), is er gezocht naar een vervangend product dat wel een constante kwaliteit kent. Dit is uiteindelijk gevonden in citroenzuur (een chemisch gemaakt poeder en dus geen citroensap!) en zoutzuur.
Citroenzuur werkt het gemakkelijkste bij grote groepen dieren zoals de dieren die bij de stichting NOP in het park gehuisvest zijn. Zoutzuur is vloeibaar en dus makkelijker te doseren voor individuele vogels. Zoutzuur gebruik ik vaak in de ziekenboeg van het NOP.
Dosering
Met zoutzuur en citroenzuur is vrij uitgebreid onderzoek gedaan bij het NOP. Hierbij is gekeken naar de acceptatie van het ‘zure water’ door de vogels zelf en naar de invloed op het aantal bacteriën in de ontlasting van de vogels. Er is gewerkt met een zoutzuurverdunning van 10% en met 100% citroenzuur. Van het zoutzuur gaf 1,5 ml per liter drinkwater een reductie te zien van het aantal bacteriën met een factor 3.000. Dus van elke 3.000 bacteriën bleef er na het gebruik van de zoutzuuroplossing nog maar 1 bacterie over!
Citroenzuur gaf eenzelfde resultaat bij een dosering van 1 gram per liter water. Beide doseringen werden goed geaccepteerd door de vogels. Bij het citroenzuur gingen de dieren zelfs iets meer drinken: een teken dat zij het lekkerder vonden dan gewoon kraanwater. Het gehalte aan citroenzuur kon verhoogd worden tot 6 gram per liter water. Bij deze dosering ging echter 10% van de vogels beduidend minder drinken. Bij zoutzuur lag deze grens ongeveer bij 3 ml per liter drinkwater.
Preventieve werking
Sinds september 2001 wordt in het drinkwater van de papegaaien van het NOP continu 1 gram citroenzuur per liter water toegevoegd. Sindsdien zijn er beduidend minder dieren die te lijden hebben van bacteriële darminfecties. Ook lijken er veel minder gistinfecties van de darm op te treden (de precieze cijfers hieronder zijn echter nog niet bekend). Overigens is ook gebleken dat citroenzuur en zoutzuur vooral preventief werken en niet werken als ‘echte medicijnen’. Als de dieren namelijk een dusdanig heftige darminfectie hebben dat zij er ziek van zijn, zijn antibiotica of anti-gistmiddelen nodig om het dier beter te krijgen. De beide zuren zijn dan blijkbaar niet krachtig genoeg om het dier te genezen.
Het verzuurde water zorgt ervoor dat ten eerste de hoeveelheid bacteriën die in het drinkwater zit (en in het verloop van de dag steeds groter wordt), drastisch ingeperkt wordt waardoor de vogels minder kans lopen ziek te worden. Ten tweede zorgt het verzuren van het water ervoor dat een zieke vogel minder makkelijk zijn kooigenoten kan besmetten. Als de zieke vogel namelijk een keer het drinkwater besmet door ervan te drinken of erin te poepen, kunnen de schadelijke bacteriën zich in het zure water minder makkelijk verspreiden en vermeerderen. Ook in de krop en de slokdarm van de kooigenoten is wat van dat zure drinkwater aanwezig dat de uitgroei van bacteriën remt. Bij oude of hele jonge papegaaien, papegaaien die in het verleden tekorten in de voeding hebben gehad of papegaaien waar de afweer door een andere oorzaak verminderd is, is de kliermaagfunctie vaak verminderd. Dit resulteert in een lagere productie van maagzuur (= zoutzuur) door de kliermaag. Ook hier kan verzuren van het drinkwater dat tekort net een beetje aanvullen.
Conclusie
Kortom, het verzuren van het drinkwater is een mogelijkheid om ziekte te voorkomen zonder dat meteen naar de gebruikelijke medicijnen (met hun bijwerkingen en hun risico op resistentie) gegrepen hoeft te worden. Bij de stichting NOP is het in ieder geval een waardewol middel gebleken om het aantal dieren met darminfecties terug te dringen en daarbij ook nog het gebruik van antibiotica fors te verlagen.’
Noot van de redactie
Let u in bovenstaand verhaal alstublieft goed op de genoemde verdunningen / doseringen. Zowel de zoutzuuroplossing van 10% als de citroenzuurvariant van 100% worden beiden in slechts zeer kleine hoeveelheden door het drinkwater gemengd!
Bijzondere Dierenpraktijk Den Horst
Hedwig van der Horst
