We zijn ondertussen een weekje verder, tussen het inpakken en rommelen door (we verhuizen in de laatste week van februari) probeer ik toe te passen wat me geleerd is.
Rocko beet, vooral als ie op zn vaste plekje zat, en niet zo zuinig ook. Hij was me echt aan het testen en heb dan ook de grootste moeite gehad de keren dat ik toch met vingers in de buurt moest zijn niet al van te voren mn hand paniekerig terug te trekken. Twee maal heeft me dat echt binnesmonds vloeken gekost maar de derde maal zag ik al verschil.... Hij gaf een snelle maar niet harde beet en was echt aan het kijken: trekt ze terug of niet.... Iedere keer doet ie dat als mn vingers binnen 'bijtbereik' zijn maar op die twee keer na is het niet meer voorgekomen dat ie hard beet. Wel als ik hem laat opstappen dreigt ie even met de snavel om mn wijsvinger en hoe raar het ook mag klinken... hij lijkt echt opgelucht wanneer ik mn hand niet wegtrek. Ergens gelooft ie nog niet echt dat ik nu niet bang meer ben en test me constant al is het niet hard.
Wat we me wel is opgevallen is dat het 'zeurgehalte' en aandachttrekken ineens een stuk meer werd - had ik eerst af en toe een schreeuw of geroep.... Het leek wel of ze iets hadden van: 'wat niet reageren? Wacht maar - ik maak zon leven dat je wel MOET reageren'
Dat vermindert nu ook... Ze hebben door dat hun 'gezeur' niets uitmaakt en doen braaf mee aan de nieuwe aanpak...
Met de ruzies van mn drietal, of eigenlijk tweetal want het gaat voornamelijk om Kinky en Bobo, is het beslist niet verbeterd
Kinky lijkt blij dat ik me niet meer met hun ruzies bemoei en neemt het er echt van. Ze jaagt Bobo overal weg en het gebeurt op een dag wel een aantal maal dat ik door Bobo's hevige gekwaak en hulpgeroep op de proef wordt gesteld. Eerst probeerde ik hun kibbelarijen via mn spiegel te volgen maar werd erop gewezen dat ze zo slim zijn dat ze dat doorhebben en inderdaad.... Bobo keek al als Kinky op haar af kwam lopen via de spiegel
naar mij.... Wat zijn ze toch slim!
