Lieve Antonia,
zoals al lang in jouw topic en ook in mijn laatste berichtje, kan ik de woorden niet vinden.
de hele dag zit jouw verlies van je lieve maatje ergens in mijn achterhoofd.
ik zie steeds voor me hoe jij met Flurry bij Bastiaanse was.
hoe onze eerste ontmoeting verliep.
steeds keert jouw blik in je ogen terug als ik aan jullie denk.
hoe jij keek naar je ventje. hoeveel liefde je had te geven en ook hebt gegeven.
en ook de blik in Flurries ogen heeft echt indruk op me gemaakt.
het vertrouwen dat hij in je had, dat jij zou zorgen dat hij de juiste weg zou inslaan.
dat je alles voor hem zou doen.
en lieve Antonia, je hebt alles gedaan.
meer dan alles.
jullie hebben samen gevochten zoals weinig mensen en dieren zouden vechten.
ik ben blij dat jullie het hebben volgehouden tot Flurry een andere weg is ingeslagen.
lieve Antonia.
ik hoop dat je een manier vindt om hier zo goed mogelijk mee om te gaan.
en dat je de tijd neemt voor jezelf om hier kapot van te zijn.
ik wens je alle sterkte van de wereld.
ik wens je...
ik....
slechts nog een zoveelste dikke knuffel.
