Corina,
bij Orrie zie ik duidelijk verschil. Wanneer de hormonen gaan werken, dan is ie bijteriger. Niet bijten als bijten, maar meer de snavel ergens inzetten zonder kracht.
Een voorbeeld is het geval dat ik had met Orrie een paar maanden geleden toen mijn moeder hier was. Zo hee.
Nu is hij/zij ook heel erg broeds. Zo erg heeft ze het naar mijn idee nog nooit gehad. Zit onder in de kooi in de beukensnippers en spreidt de poten tot de onderbuik en kont op de bodem komen. Een hoop gekreun. En wanneer ik dan in de buurt kom, dan zegt Orrie heel lief met een hele lage schorre stem en mij aankijkend. "Hallo"
Ik zie bij Orrie ieder jaar het zelfde ritueel. De ene keer dus erger dan de andere keer. Dit is vaak 2 keer per jaar. Een periode voor de zomer en een periode na de zomer.
Wij hebben Orrie nu nu iets van 14 jaar in ons midden, dus kunnen goed zien hoe iets ieder jaar weer terugkomt.
Met Kaya kun je gewoon nog niets zeggen, omdat je nog niet 2 keer een heel jaar hebt meegemaakt. Het kan heel goed de hormonen zijn, maar het kan net zo goed zijn karakter zijn. Jullie zitten allebei nog in de fase van wat je van elkaar kan verwachten. Hij kan je net zo goed uit zitten dagen, om te kijken hoe je reageert.
Pascal
