Hoogte dominantie (Amerikaans tekst)

[Cosch]

Met toestemming van birdplanet hierbij een amerikaans tekst  over hoogte dominantie.
Ik ben benieuwd wat jullie daarvan denken omdat het weer heel anders aankijkt tegen het houden van de vogel op de schouder om dominantie redenen.

Dominance Hierarchy
Many people believe wild parrots live in a social structure with a dominance based hierarchy. It is easy for us to believe this because dominance and aggression is basic to our own social structure. Humans often use aggression and dominance to influence the behavior of other people. It is very common to hear people talk of dominating your parrot and making sure he knows your the boss. This is a common philosophy that works better with dogs and humans than it does with birds. Dogs understand dominance because it is inherent to their social structure. Dogs are descendants of pack animals with a well defined pecking order.

For parrots, there is no hierarchy in the wild. In communal roost trees where hundreds of parrots may roost, there is often a great deal of squabbling over preferred perches, and one bird may displace another on a preferred perch. However, I have never seen any form of pecking order, nor have I ever heard of a pecking order for wild parrots described in the scientific literature. I have also talked with experts who have studied parrots in the wild for years and none of them have ever seen any form of structured hierarchy in wild parrots. Certainly there are birds that have more history of winning the competition for preferred perches and choice food items, but the hierarchy stops there and does not continue down to other members of the flock. Plus, the bird that wins an argument with one bird may just as well loose the next argument to the same bird the next time. The only time real aggression is seen is when protecting the nest territory, and then the fighting can be severe.

Height Dominance
Height Dominance is a common term being used more and more in the pet bird world. It is common to hear people say that you should hold the parrot below eye level so it will not feel dominant over you. Many experts have said that in the wild the dominant bird is the one highest in the tree and the other birds' rankings in the hierarchy are displayed by how high, or low, they sit in the tree. I have asked many field researchers about this theory and all of them have said the same thing: there is no such thing as height dominance in groups of wild parrots. In fact, most of the researchers have said that if there was a dominant bird in a flock of parrots it certainly would not sit in the top of the tree farther away from food and most vulnerable to predators.

Anyone who has studied birds in the wild will surely know that height dominance is not something that occurs in wild parrots and I believe it does not exist in captivity. I do believe that many birds bite people in situations that are easily blamed on height dominance. For instance, many people have been bitten when they were trying to get their parrot off the top of its cage and blamed it on another case of height dominance. However, to me it is a simple case of the bird wanting to stay on top of the cage. Being on top of the cage is enjoyable and natural for a parrot. Its instincts tell it to be up high where it can see all around to watch out for predators. What normally happens when you take the bird off the top of the cage? You put it inside the cage and shut the door, right? Most parrots will quickly learn that if they deliver a bite to your finger you will back off, at least for a short period of time while you go get a perch to scrape the bird off the top of the cage.

Now, correcting this problem is easy. As a matter of fact, if you set your goals high enough and use some basic training strategy, you can teach your parrot to climb inside the cage when you give it a simple cue while you sit across the room on the couch. All it takes is the understanding that if you want the bird to go into the cage there must be a reason for it to perform the behavior. There are many reasons, many reinforcements, that the bird understands, such as a scratch on the head, attention, treats, etc. Of course you can make the bird get into the cage by forcing it to get on your hand or on a perch. But, forcing a bird to do something will not help your relationship with the bird. It doesn't understand dominance like dogs or humans.

Positive Reinforcement is the key to a better relationship with your parrot and the tool that allows you to teach the bird most anything you can imagine. Lets say your parrot likes banana. If you put a small piece of banana in the cage and back away, the bird may climb into the cage to eat the banana. At this point the worst thing you can do is run over and close the door and lock the bird in the cage. If you let the bird come out of the cage after eating the treat and climb back onto the top of the cage, you can then offer it another small piece of banana inside the cage and repeat the behavior. Repetition is the key to breaking down confidence barriers and training desirable behavior. After a couple repetitions the bird will begin to develop confidence and look forward to going into the cage for the treat. Now you can close the door, for a couple seconds, then open it up again to let the bird out. After a few of these repetitions you can give the bird a large reward of its favorite treats and he will probably be happy to stay in the cage to enjoy his meal. He will have also learned that going into the cage is a positive experience, not a negative one, which is why most birds bite when you try to take them off the cage.

Er staan trouwens nog wel meer interessante dingen op deze site.

Komt van deze site: http://harleysperch.com/hmmm.htm

[pika]

Pika blijft dus lekker op mijn schouder

[007]

Zeer interessant stuk alleen.... mijn kweker zei ook al dat al die hoogte dominantie onzin was toen ik Kira ophaalde. Maar ja, hij zei ook dat pellets onzin was en alleen maar bedacht om geld te verdienen (hij had dan ook een hekel aan Hooimijer). Dus tjah, wie ik dan moet geloven...?

[Igor]

Ik heb ook altijd al moeite gehad met dat concept. In een voliere zie je die dominantie naar mijn idee ook niet terug. Ik vind het een goed artikel. Voor het op je schouder laten van een gaai, speelt natuurlijk meer mee, met name het risico op verwonding. Maar het leven bestaat uit zoveel risico's

ps ik zelf geef ook wel pellets maar verder ben ik het volledig met de kweker van Kira eens

[Cosch]

Ja idd, wie moet je geloven?
Op de beurs in Houten toen, stonden Hooimeijer/SPPW en de mensen van Tinley naast elkaar.
Beiden hebben tegenovergestelde ideeen er over. 

Dan vraag ik ik me toch af, hoe komt het toch dat een gaai dan wel 'bijteriger' word enzo als hij veel op de schouder komt.
De grootste reden dat ik het niet doe is omdat het risico op verwonding natuurlijk best aanwezig is. Ondanks dat je de gaai blindelings kunt vertrouwen. Het is toch een dier.

[Sanco]

Ja idd, wie moet je geloven?
Op de beurs in Houten toen, stonden Hooimeijer/SPPW en de mensen van Tinley naast elkaar.
Beiden hebben tegenovergestelde ideeen er over.  

Dan vraag ik ik me toch af, hoe komt het toch dat een gaai dan wel 'bijteriger' word enzo als hij veel op de schouder komt.
De grootste reden dat ik het niet doe is omdat het risico op verwonding natuurlijk best aanwezig is. Ondanks dat je de gaai blindelings kunt vertrouwen. Het is toch een dier.

Interessant artikel! Maar het is wel wat je zegt. Ik zou nooit met zekerheid durven zeggen dat Tony niet bijt. Hij zal mij misschien niet zo snel bijten, maar als hij schrikt, of hij ziet iets 'engs' dan kan pikken een reactie zijn en dat kun je gewoon niet voorspellen. Maar wel fijn om te weten dat hij dan niet dominant wordt want hij zit vaak op mijn schouder als ik fruit voor hem maak of stofzuig. Dan heb ik beide handen nodig..

[Tommy]

Hooimeijer zegt ook niet dat t dominantie is hoor, dat heeft hij nog nooit gezegd in staat ook in geen enkel artikel dat hij schrreef!...dat is een uitleg die veel mensen eraan geven, maar die niet klopt...als je zijn stukjes leest zie je ook dat hij dat zelf zegt .
Alleen heb je wel minder controle over een vogel op je schouder, je kunt minder snel zien hoe hij reageert en dus minder snel afleiden of ingrijpen bij bv angst of onzekerheid. Een vogel die altijd op de schouder zit is dus eerder onzeker. Verder is een beet in je gezicht niet echt fijn en het altijd naast elkaar op de tak zitten (je hoofd en de vogel dicht naast elkaar) kan t gevoel versterken dat jullie een koppel zijn, waardoor hij kan gaan bijten als er een ander in de buurt komt. Dan heb je nog het probleem als hij er altijd zelf gaat zitten, hij zijn plek kan gaan eisen (niet uit dominantie, maar uit gewoonte)...en ook dat is niet echt prettig.

[Cosch]

Ik ga even op zijn site snuffelen. Hij is er toch wel fel op tegen want op die wandeling werd van te voren in de nieuwsbrief gevraagd om het goede voorbeeld te geven en de gaaien niet op de schouder te laten!

Edit:

Je mag niet kopieren van zijn site maar je kunt er ook niet naar toe linken. Dus ik hoor het wel of ik het hier weer weg moety halen van het beheer!

Een vaste stelregel is dat een papegaai die onzeker is graag een hogere positie gaat opzoeken.

Dat is de belangrijkste reden dat een vogel op de schouder gaat zitten. Vanuit deze hogere positie gaat een dergelijke vogel veelal defensief gedrag vertonen. Het wordt wel aangegeven als dominant gedrag terwijl het gedrag feitelijk is gebaseerd op ONZEKERHEID.

De eigenaar heeft in die positie geen controle over de vogel. Vanuit die positie is bekend dat eigenaren onder bepaalde omstandigheden in het gezicht of oor gebeten worden. ........................................................
Het is de ervaring dat vogels, die op de schouder zitten, de eigenaar weliswaar aardig vinden maar niet echt respect hebben voor de eigenaar. Het is tenslotte veelal het gedrag van de eigenaar waardoor de vogel zich onzeker voelt en de neiging heeft om op de schouder te willen zitten. Onzekere schoothondjes, bange paarden, onzekere kinderen enz  zijn veelal onzeker gemaakt, natuurlijk  met de beste bedoelingen.

[Tommy]

Ja dat klopt, maar niet vanwege dominantie hoor! Oa Jefta geeft die uitleg er wel aan...maar die komt niet van Hooi

[jeske5]

mijn vogels zitten graag op mijn schouder, en dat mogen ze ook. (natuurlijk is het risico op ernstige verwondingen een stuk kleiner met een aga dan met een grijsje of amazone  ). ik merk ook absoluut niet dat ze hier dominanter door worden.
toen we Muffin kregen was Donut echt de baas. in hun kooi hangen meerder zitstokken, op verschillende hoogtes. donut joeg muffin van elke stok af, of het nou de laagste of de hoogste is. dus daarin heb ik ook nooit verschil gemerkt.

nu is het andersom, Muffin is duidelijk de baas, en als hij niet wil dat Donut ergens zit, moet Donut aan de kant. ook nu weer maakt het echt niet uit op welke stok ze zitten. in nieuwe situaties, bijvoorbeeld toen ze een speelplaats kregen, is Donut tijdelijk de baas. Muffin is dan terughoudender, dus neemt Donut de 'leiding' over. als de nieuwigheid eraf is, is het weer Muffin die de touwtjes in handen heeft.

dus als ik deze tekst lees, en kijk hoe het eraan toe gaat bij mijn vogels, klinkt het voor mij erg logisch. hoewel Muffin de meeste vechtpartijtjes wint, komt het ook wel eens voor dat Donut wint. dit bevestigt voor mij wel het verhaal dat papegaaien geen duidelijke hierarchie hebben.  

[Tommy]

Hier een stuk van Hooimeijer


Vraag, waarom niet op de schouder.

Het blijkt dat er voortdurend misverstanden zijn als het gaat over het houden van, het omgaan met en het opvoeden van een papegaai/parkiet.
Gedragsproblemen behoren tot de meest voorkomende problemen bij papegaaien/parkieten en zijn de belangrijkste reden dat veel papegaaien uiteindelijk belanden in opvangcentra.
Het belangrijkste en meest voorkomende gedragsprobleem bij papegaaien/parkieten, die als gezelschapsvogels worden gehouden, is ONZEKERHEID.
Voor jonge honden zijn er puppy cursussen, voor eigenaren van papegaaien/parkieten waren er tot voor kort weinig mogelijkheden om vaardigheden te leren over het omgaan met en het opvoeden van papegaaien/parkieten.
De Stichting Papegaaien en Parkieten Welzijn beschouwd het als een belangrijke doelstelling om eigenaren van papegaaien/parkieten te informeren. Het stimuleren van wandelen en fietsen met papegaaien/parkieten is daarbij een vanzelfsprekend onderdeel. Zie www.sppw.nl
Er worden inmiddels cursussen en workshops verzorgd voor eigenaren, dierenartsen en studenten.

Een vaste stelregel is dat een papegaai die onzeker is graag een hogere positie gaat opzoeken.
Dat is de belangrijkste reden dat een vogel op de schouder gaat zitten. Vanuit deze hogere positie gaat een dergelijke vogel veelal defensief gedrag vertonen. Het wordt wel aangegeven als dominant gedrag terwijl het gedrag feitelijk is gebaseerd op ONZEKERHEID.
De eigenaar heeft in die positie geen controle over de vogel. Vanuit die positie is bekend dat eigenaren onder bepaalde omstandigheden in het gezicht of oor gebeten worden. Dergelijke vogels willen veelal niet op de hand stappen, zijn “eenkennig” en laten in verschillende situaties schrik- of paniekgedrag zien. Deze vogels hebben ook neiging om anderen dan de eigenaar te bijten en kunnen schreeuwgedrag, plukgedrag enz..vertonen.
Het is de ervaring dat vogels, die op de schouder zitten, de eigenaar weliswaar aardig vinden maar niet echt respect hebben voor de eigenaar. Het is tenslotte veelal het gedrag van de eigenaar waardoor de vogel zich onzeker voelt en de neiging heeft om op de schouder te willen zitten. Onzekere schoothondjes, bange paarden, onzekere kinderen enz zijn veelal onzeker gemaakt, natuurlijk met de beste bedoelingen.

Als een vogel op de schouder ergens van schrikt, kan de vogel alle kanten uit vliegen/vallen zonder dat de eigenaar het ziet aankomen en zonder dat de eigenaar daar op dat moment iets aan kan doen. Dat kan tot ongewenste en gevaarlijke situaties leiden.
Een dergelijke situatie is zeer ongewenst bij een wandeling door de stad, tijdens het fietsen en ook bij een bezoek aan de dierentuin.
Het argument van eigenaren dat het zo gemakkelijk is om een vogel op de schouder te hebben tijdens het stofzuigen enz , gaat voorbij aan het belang van de vogel. Daarbij is het goed om te bedenken dat valkeniers al duizenden jaren met (wilde)roofvogels wandelen en deze altijd op de hand dragen. Het argument van zwaar of gemakkelijker op de schouder is daarbij ondenkbaar en onlogisch. Valkeniers staan in een traditie van duizenden jaren omgaan met wilde (roof)vogels die in gevangenschap worden gehouden en hebben een grote deskundigheid ontwikkeld in de omgang met deze vogels. Valkeniers kunnen wat dat betreft, ondanks allerlei verschillen met papegaaien/parkieten, als voorbeeld dienen..
Vergeleken met de valkerij staat het houden van papegaaien/parkieten nog maar in de kinderschoenen, en is er nog nauwelijks een traditie gebaseerd op deskundigheid.

[jeske5]

Daarbij is het goed om te bedenken dat valkeniers al duizenden jaren met (wilde)roofvogels wandelen en deze altijd op de hand dragen. Het argument van zwaar of gemakkelijker op de schouder is daarbij ondenkbaar en onlogisch. Valkeniers staan in een traditie van duizenden jaren omgaan met wilde (roof)vogels die in gevangenschap worden gehouden en hebben een grote deskundigheid ontwikkeld in de omgang met deze vogels. Valkeniers kunnen wat dat betreft, ondanks allerlei verschillen met papegaaien/parkieten, als voorbeeld dienen..

dit stukje vind ik eigenlijk totaal niet van toepassing op het verhaal van Hooijmeijer waarom een vogel niet op de schouder zou mogen. de reden waarom een roofvogel op de hand gedragen wordt en niet op de schouder, heeft niks met de onzekerheid van de vogel te maken. dit is puur veiligheid voor de valkeniers, je wilt echt niet dat een roofvogel je in je gezicht bijt...(niet dat je dat van een gaai wel wil, maar goed...)

[pika]

Volgens mij komen wie iedere keer weer ophetzelfde uit: het hangt van de vogel en eigenaar af. Pika is beslist geen onzekere vogel en wil het liefste op schoot of onder de kin zitten rusten, als ik denk ik moet ergens heen zet ik haar op mijn schouder, ben ik op plek van bestemming aangekomen (ook in huis) gaat ze van mijn schouder af. Ze mag er alleen zitten als ik het wil.

gr jeannette

[Loes]

Een vaste stelregel is dat een papegaai die onzeker is graag een hogere positie gaat opzoeken.

Dat is toch ook wat ik merk.. ze zitten graag hoog.. Inderdaad niet uit dominantie, maar uit onzekerheid. Zelf neem ik Sjakko altijd op de hand mee en ben er volkomen aan gewend en zij ook. Orrie moet er nog aan wennen, maar dat gaat ook hartstikke goed hoor! Ik wil graag kunnen zien wat ze uitspoken en hoe ze zich voelen!

[Tommy]

Volgens mij komen wie iedere keer weer ophetzelfde uit: het hangt van de vogel en eigenaar af. Pika is beslist geen onzekere vogel en wil het liefste op schoot of onder de kin zitten rusten, als ik denk ik moet ergens heen zet ik haar op mijn schouder, ben ik op plek van bestemming aangekomen (ook in huis) gaat ze van mijn schouder af. Ze mag er alleen zitten als ik het wil.

gr jeannette

Precies! Alleen wanneer jij wilt! dat is volgens mij t belangrijkste Dus niet alleen uit onzekerheid of gewoonte en niet op momenten waarop hij zou kunnen schrikken oid (bv buiten of in de drukte)...omdat je dan niet kunt ingrijpen.

dit stukje vind ik eigenlijk totaal niet van toepassing op het verhaal van Hooijmeijer waarom een vogel niet op de schouder zou mogen. de reden waarom een roofvogel op de hand gedragen wordt en niet op de schouder, heeft niks met de onzekerheid van de vogel te maken. dit is puur veiligheid voor de valkeniers, je wilt echt niet dat een roofvogel je in je gezicht bijt...(niet dat je dat van een gaai wel wil, maar goed...)

Nu spreek je jezelf een beetje tegen he? En daarnaast kun je bij beide vogels niet goed genoeg zien wat en hoe ze reageren als ze naast je gezicht zitten en al helemaal niet ingrijpen of afleiden, of inschatten wanneer hij weg springt of bijt.


Ik geloof overigens ook niet dat iemand zn vogel ooit zo goed kent dat hij 100% zeker is dat hij niet bijt of wegspringt. Er zijn voorbeelden genoeg te vinden waar dat ineens toch gebeurde...soms zelfs na 20 jaar. Of jij voor jezelf wel of geen moeite hebt met een fiks litteken in je gezicht of een vogel die op een onhandig moment ineens onverwacht reageert en mss zelfs weg springt...dat moet ieder voor zich maar uitmaken, maar t is niet mijn ideaal

Nou ben ik geen extreem tegenstander van op je schouder laten, en vooral Guano zit daar regelmatig , maar ik zie aan de andere kant ook niet echt de meerwaarde van op je schouder zitten...behalve dat t soms zo gezellig of makkelijk is Is het voor een vogel zielig of sneu als hij nooit op je schouder mag? nee, maar is het onverstandig een vogel er altijd te laten zitten en te denken dat jij hem 100% kent? dan zeg ik...JA!

Overigens...Guano is dus een verwent krengetje dat wel regelmatig op mn schouder zit, hij heeft mij er nooit gebeten, maar de enige keer dat hij mn kinderen gemeen beet was wel op zo'n moment...toen ze mij een kus gaven.  Gelukkig is Guano behoorlijk kleiner dan  Tommy...want anders was het vast minder goed afgelopen. Ennn wat ik ook merk is idd net wat loes ook zegt...als mn vogels onzeker worden, bv op een drukke markt...dan willen ze op mn schouder Maar dat gaat juist dan dus mooi niet door!