He hallo allemaal,
We weten, het is hier een behoorlijke tijd stil geweest.
Zoals jullie weten met name veel gedoe met de roseetjes.
Eerst Diva die overleed aan wormpjes
Na dat weer een beetje te boven gekomen zijn toch weer verder denken.
Jarno wilde eigenlijk geen roseetje meer in huis. We horen eigenlijk bijna alleen maar negatieve verhalen over de schatjes.
(mn gedragsstoornissen, gezondheidsproblemen enz) In zulke periodes probeer ik Jarno eraan te herinneren dat Diva er niets aan kon doen, en dat
wij niet goed genoeg op de hoogte waren van het gevaar. Want ja, de rose is voor nog steeds een schat van een vogel...
Als het aan mij zou liggen...
Na veel denkwerk hadden we dan eindelijk besloten dat we toch weer een rose wilde hebben. Zo gezeg, zo gedaan.
We hadden afgesproken dat we er niet bewust een gingen zoeken, maar dat als we het zo tegen zouden komen...
Tot de dag dat we van Dorian een pb kregen. Ze wist iemand van een ander forum die waarschijnlijk een ander onderkomen voor haar rose zocht.
We hebben contact gezocht en ja hoor, we maakten een afspraak.
Hup daar gingen we weer, deze keer naar Oosterhout.
We kwamen bij lieve mensen en Noa was een schat van een vogel.
Geen twijfel mogelijk, Noa ging met ons mee naar huis.
Eerst bij mijn ouders gezet tot de uitslagen van testen binnen waren.
In het begin was Noa een beetje voorzichtig en wat onhandig in het klimmen. Al snel kwam hier verbetering in!
Toen kwam het nieuws.
Noa is drager van polyoma virus
Nu hadden we een super leuk vogeltje, wat niet mee naar huis kon
Na dit op het forum te melden, hadden we al snel reactie van Dianne.
Ze kenden wel mensen die eigenlijk graag een grijsje wilden. Het lastige was, ze hebben een voliere met parkieten erin.
Ze hadden ontdekt dat daar ook dragers van polyoma virus inzaten en hadden de droom, een grijsje, eigenlijk al opgegeven.
Na wat over en weer gemail, hadden we een afspraak gemaakt. Ze zouden bij ons thuis komen om onze gaaienbende te bekijken
en daarna door naar mijn ouders, waar Noa tot op heden verbleef.
Sandra en Michel waren onder de indruk van onze Lola, maar vonden het allemaal prachtig.
Na wat koffie, soep en broodjes gehad te hebben, op naar mijn ouders.
Daar stonden ze, oog in oog met "hun" Noa.
Als je gelooft in liefde op het eerste gezicht, dat was hun moment...
Je zag een beiden dat ze voor Noa gevallen waren.
Al met al hadden we voor Noa de beste oplossing gevonden, een huisje waar haar "handicap" geen probleem speelt
En DAT vonden we het belangrijkste.
Na voor een tweede keer afscheid te moeten nemen van een roseetje hadden we beiden wel even genoeg van de roseetjes.
Misschien is het niet voor ons weggelegd...
Ondertussen doen Tigo en Balou het nog steeds super leuk samen
Samen spelen, eten, kroelen, knokken, kletsen, fluiten, babbelen enz. Af en toe wel een beetje te aanwezig, maar super leuk dat dat nog steeds zo goed klikt
En Lola, tsja Lola is nog steeds Lola.
Super lief, begint steeds meer zelfstandig te spelen, zeurt minder
Maar ze vind het ook nog steeds erg leuk om met ons te stoeien en lekker bij ons te zitten
Jarno vind al een tijdje dat we voor Lola ook een maatje erbij moeten zoeken.
Aangezien mijn hartje nog zo vol van de rose was, wilde ik dat eigenlijk niet. Maar nu we ook Noa gedag hebben moeten zeggen
ben ik ook (voorlopig) wel even klaar met de roseetjes.
Van de week hebben we de knoop doorgehakt.
Er komt een vriendje voor Lola bij
We hadden van de week Wim Bos al een mailtje gedaan, hij zou voor ons informeren.
Vandaag waren we beiden vrij en MOESTEN we een keertje niets doen
We zijn lekker op pad geweest, eerst naar Lorre & Co. Even bijpraten over van alles en nog wat.
Zo kwam het verhaal van Noa voorbij en kwamen we ook op Lola.
Lola is natuurlijk een tijdje bij Bert geweest om te socialiseren.
Van het een kwam het ander. Heel trots vertelde Bert dat hij van de week kampioen is geworden met 2 lori's. Hij was hier duidelijk
erg trots op. (en terrecht denk ik ook) Ook vertelde Bert dat hij 3 jonge groenvleugels had zitten. Net 3 weekjes oud.
En het bleek.... Er is er nog een beschikbaar
Deze hebben we meteen gereserveerd
Met name Jarno zijn dag kan helemaal niet meer stuk. Hij wilde het al een tijdje, en eindelijk heb ik toegegeven
Nu is het wachten tot het zover is, en vast zoeken naar een naam.
Lola en...?? Alle ideeen zijn welkom, wie weet staat er wat leuks tussen
Daarna moest Jarno mee naar de Trendhopper, kijken voor kapstokken.
We wonen sinds mei in dit huis, en hadden nog steeds geen passende kapstok
(ik gebruikte tot op heden de eetkamerstoel als kapstok, deed het ook prima
)
Dus jawel, we hebben wat leuks gezien, en voor de verandering.... Hij hangt ook al
Tot zover weer ons verhaal. We gaan ons best doen om weer wat regelmatiger wat te schrijven en wie weet de volgende
keer met wat foto's oid...
Voor nu eerst weer genoeg.
Reacties mogen
--->HIER<---Groetjes Ilona
