Nou daar zijn we weer. Heerlijk.
Eigenlijk gaat het met Pink heel erg goed. Het kraagje staat haar ontzettend schattig. hahahah.
Ze zit alweer te spelen en ze is geinteresseerd in eten. Heel erg goed dus.
De wond is inderdaad erg groot. Ieks...
Heb er eigenlijk niet eens echt goed naar gekeken.
Ze heeft ook in de kliniek lekker de boel op stelten zitten brabbelen en met iedereen gekletst.
We kregen het gevoel dat Bastiaansen het oprecht een erg leuk beestje vond.
Hij was wel heel trots dat Pink nu bij hem opstapte zonder te bijten. Hihi.
En hoe verder?
Ze mag gewoon alles wat ze altijd doet. Alleen sproeien moeten we mee uitkijken. Ze mag wel mee douchen, maar dan dus niet onder de douchestraal.
De warmte van de douche en de hoge luchtvochtigheid zijn heel goed. Gezellig he?
Ze moet 10 dagen antibiotica door haar water.
Ze krijgt nu ook weaning zodat ze nog meer aansterkt, maar die stomme doos verkiest nu ineens weer de pellets die ze eerder ook kreeg. Whahaha...
Over 3 weken (7 maart?) dan moet ze terug ter controle en om de hechtingen eruit te laten halen.
Wel bevestigde Bastiaansen, wat toch nog schrikken was, dat we dus nu al twee keer achter elkaar het leven van ons meiske hebben gered.
Vooral omdat niet zoveel aan haar te merken was en we toch door goed observeren boven tafel hebben gekregen wat er was.
Want zowel de wormen als dit ook weer, had met iets langer wachten dodelijk kunnen zijn...
Meer weet ik even niet hieraan toe te voegen.
Foto's volgen snel. We krijgen ook de foto's die Bastiaansen gemaakt heeft, misschien dat die hier ook nog terecht komen. Maar uhmz, alleen als het te doen is.
