Dank je nel...
En iedereen die ons maar blijf steunen.
Gisteren ging het niet zo lekker met Pink. Ze zat weer erg te trillen.
We hebben getwijfeld of we moesten bellen, maar omdat ze zoveel eet en verder redelijk haar ding doet, hebben we besloten het even aan te kijken.
Vandaag is ze nog stilletjes, maar trilt niet meer.
Ik denk dat het komt omdat ze een open wondje heeft en dat voelt.
En overal zalf zit en dat voor haar voelt alsof ze bloedt.
Ik weet dat je bijvoorbeeld bij paarden die veel stijgeren een rauw ei op hun kop kunt kapot slaan.
Die denken dan dat ze bloeden en dat ze hun hoofd hebben gestoten.
Misschien werkt het bij Pinkey ook zo, dat het voelt alsof ze bloedt.
Dus ik met Pink in de douche. Ze mag nat worden en ik heb dus de zalf overal weggewassen.
Daarna was ze boos want ze haat het als ze zo nat is.
Maar nu is alles droog en schoon en zit ze er meteen een stuk relaxeter bij.
Wel ga ik morgen even bellen om te vragen of deze theorie wel klopt.
Aan haar te zien heeft het effect gehad.
Ze voelt zich vies, heeft geen lekker verenpak meer, omdat ze al haar nieuwe veren niet kan uitpakken, heeft zalf op haar buikje dat plakt en een open wond.
Logisch eigenlijk dat ze zich dus beroerd voelt en als je dan ook nog denkt dat je dood bloedt...
Ze kan niet eens even kijken naar haar buikje om te checken wat er mis is.
Zo staat het er dus nu met ons vechtertje voor.
Ze is ook boos op ons, want we mogen haar niet meer echt kroelen.
Ook dat is logisch, want twee keer per dag smeren wij zalf of haar buikje.
En daar heeft ze niks over te zeggen.
Arm schaap....
Overigens heeft Menno gisteren het wondje goed kunnen zien en het lijkt wel kleiner te worden.
Het ziet er heel goed uit.
We hebben dus wel hoop dat het binnen een week dicht zou kunnen groeien.
Dikke kus voor jullie allemaal, voor steun, medeleven en vertrouwen.
