Helaas, ik heb mijn kleine lieve meisje moeten laten gaan
Ik ging goed voorbereid naar de va, en toch komt het als een klap
De kans dat er verbetering zou komen, was nihil, de va denkt echt
dat het in d'r hersentjes niet goed zat en het zou dus ws nooit weer
beter gaan. Het is dan niet eerlijk tegenover haar, als ze zoveel wil
maar het ws nooit meer kan haar alles te ontnemen. Ik heb een heel
moeilijke beslissing moeten nemen maar ik denk dat het goed is zo.
Ze kreeg een spuitje en binnen twee minuutjes of korter zelfs was
het gebeurd. Ik had het gevoel dat ik twee zachte schokjes voelde
en het toen gedaan was.
Ik had een schoenendoos voor haar geverfd en een lange knuffel
(waarmee ze op de foto staat) erbij gedaan. Helaas mocht deze
knuffel niet mee met de crematie, was te groot tov het beesie. Ik
heb haar toen een klein handdoekje wat er ook in lag om haar heen
gedaan, beetje toegedekt zeg maar.
Pfffff, ik heb het warm en koud tegelijk
Mati was stil, op de terugweg in de trein wilde hij niet eten en zat
vooe het eerst met z'n snavel tegen me aan te dutten.
Thuis gekomen heeft hij een paar minuten geroepen, daarna werd hij
rustig en is met de pyrrhura's op de voliere gaan zitten en ze zitten er nog.
