Helaas, Tommy heeft de strijd opgegeven, de batterijtjes waren op denk ik.
Ik ben wel blij dat ik haar en haar ventje even een tijdje apart had gezet. Om aan te sterken was de hoop maar ergens had ik het wel verwacht...
Ze heeft in iedergeval haar laatste weken rustig kunnen zitten, in haar hokje met haar ventje. Zo is ze rustig kunnen gaan...ipv de drukke voliere, als ik haar dan op de grond had gevonden had ik het rotter gevonden. Ze hebben de laatste weekjes samen in alle rust kunnen kroelen.
Luna zit inmiddels weer in de voiere en werd in alle drukt begroet door alle andere grasjes.
