Het verschilt ook van vogel, ik heb een grasje die gegarandeerd hapt, ze doet het erom, ze is 1 van de weinige die gelijk op mijn hand komt maar haar doel is bijten!
Ik laat haar, soms doet het erg zeer als ze een gevoelig stukje heeft of net een klein velletje. Maar pest haar dan gewoon terug door op snaveltje te tikken en te laten merken dat ik niet onder de indruk ben, al doet het soms echt zeer!
Maar dat is nu eenmaal haar ding, de rest knabbelt af en toe voorzichtig maar niet door.
Het helpt bij haar ook niet foei te zeggen of zo, als het echt zeer doet of ik er geen zin in heb geef ik haar gewoon een zwieper, haha, waarop ze luid scheldend wegvliegt, en later gewoon weer op mijn hoofd landt.
Bibi mijn ADHD kippie heeft ook mijn handen ontdekt en vindt ze allang niet eng meer, hihi, toen haar knabbeltje te hard werd zei ik au niet doen, en weg was ze, ze heeft het niet meer gedaan ook, vandaag landde ze binnnen 5 tellen dat ik in de volière stond gelijk op mijn blote handen en bleef even zitten, ze worden steeds brutaler en leuker, Boef en Bibi ( kakariki's ).
Ik ben alleen nog wat voorzichtig met mijn gezicht, lippen en neus dus. Sommige grasjes geven kusjes of komen heel dichtbij, Pino, die bijterd daar pas ik wel voor op, dat wordt bloeden!
Maar de rest niet, wie weet krijg ik van Bibi en Boef binnenkort ook wel kusjes, haha, maar ze hebben een serieus grate snavel dus ik pas liever nog ff op.
