Ja, ik weet niet wat er was, hij was niet ziek maar tegen de avond was ie wel beetje stilletjes en zat eerder dan normaal te slapen.
Ik dacht dat ie beetje sipjes was omdat pa en ma in broedkooi zaten, in de sluis.
Dat ie zich mss alleen voelde. Was daarom ook al opzoek gegaan naar een popje voor hem.
Ik heb hem toen nog ff opgepakt en geknuffeld. Hij bleef niet doodstil zitten ofzo, probeerde wel weer uit mijn handen te klimmen. Maar achteraf bezien vind ik wel dat ie niet zo sterk aanvoelde als anders...
Later zag ik hem op de handdoek van de grasbroedkooien zitten, daar gaat ie anders nooit slapen. Dus dacht nog, zo nog ff naar hem toe.
En toen ik even daarna keek lag ie naar voren... Toen was het al gebeurd.
Balen dat ik niet eerder gegaan was dan had ik hem nog even vast kunnen houden.
Ik ben er echt heel verdrietig om...
