Dagboek van mijn bende

[Elien]

Zo hier zijn we dan, even een korte voorstelling van mijn bende vogels.

Ik had vroeger eens een grasparkiet gehad en die was half tam. Ik vond hem echt het einde  .
Hij had een geel kopje en was azuurblauw. Zijn washuid was niet roze of bruin of blauw, het had een blauwpaarse schijn .
Jammer genoeg was die tijd voorbij voor ik het wist  .
Dan ben ik beginnen info opzoeken over parkieten en toen zag ik een foto van een valkparkiet! 
Liefde op het eerste gezicht.
Nuja ik mocht niet van men ouders, maar dat hield me niet tegen. Ik kocht boeken over de valkparkiet, een kooi en alles wat je maar kon denken.
Toen vond ik ook een kweker heel dicht bij huis, super!
Een afspraak maken en toen men valkje gaan halen. Het was de laatste dat de man had zitten. Hij was slechts drie dagen uitgevlogen.
Nuja ik en men vriend gingen naar huis samen met ons valkje Cootje. Nu moesten we nog een obstakel zien te overbruggen...men ouders  .
Ze waren thuis en zouden dus zeker ontploffen. Ik had een plan dat niet kon mislukken!

Ik liep naar boven in men kamer, het raam open en mijn vriend stak zijn armen uit met de kooi  ze zullen in de straat nogal gekeken hebben die voorbijrijdende auto's.
en toen kwam men vriend ook naar boven, tegen men ouders zei hij dan maar dat hij iets vergeten was in de auto .
Ik ben onmiddellijk begonnen met hem tam te maken en ik had gelezen dat als je dingen voorleest, ze dan ook aan je gewend raken.
Ik heb dus heel het boek van pluk en de petteflet voorgelezen en na ongeveer een week was hij tam.
Na ongeveer drie weken waren we de dikste vriendjes en hadden mijn ouders nog helemaal niets gemerkt (hihi). Tot ik op een dag naar school ging…
Ik kwam thuis en mijn moeder vertelde me van ja: mooie vogel en hoelang heb je hem al?? Oeps…betrapt….
Ze zei dat ze men was naar boven had gebracht en zich doodschrok toen ze zich omdraaide en men lieverdje zag staan…
Ze had men vader geroepen en samen hadden ze zitten kijken van wat is dat nu weer voor een vogel? Tot ze opeens een boekje vond in mijn kamer met de naam: valkparkiet en een foto bij…
Ze was gelukkig niet boos en ze houden allemaal van hem.
Ja idd hij staat in mijn slaapkamer, die tevens ook mijn bureau is en werkkamer en alles tegelijk. Ik zit hier praktisch de hele dag, dus ze krijgen veel aandacht.

[Elien]

Verder had ik na het mij enorm verdiepen in de wereld van papegaaien en parkieten terug een probleem.
Ik was doodverliefd op de agapornis. Vooral de foto’s waar een agapornis ligt te slapen in iemand zijn nek en zo hadden mij vertederd (nu kan je al raden dat die van mij dat nooit doet…zucht…).
Iemand had een advertentie geplaatst van een ander forum dat hij zijn agapornis niet langer kon houden. Hij vocht met zijn aga ouders en dus lukte het totaal niet meer.
Ik zei onmiddellijk dat het kon bij mij (het mocht ook van mijn ouders, had het deze keer goed aangepakt lol en ze waren Cootje al gewend), maar dat het heel ver was om te reizen.
De man vond het geen probleem en voor ik het wist stond hij zelf aan mijn deur met de kerngezonde (want hij was getest) en tamme aga die al luisterde naar de naam: Kiwi.
Hij fladderde door het hele huis toen hij de kooi openzette. Ik schrok van alle ramen, maar hij zei dat ik niet moest panikeren en warempel hij had gelijk.
Hij hield halt voor alle spiegels en ramen en fladderde sur place als een kolibri…zo verliefd…
Nu heb ik wel gemerkt dat mijn aga een enorm pittig en eigenwijs kereltje is. Hij is nog steeds tam, maar heeft echt zijn eigen willetje.
Kroelen, no way, maar bij je zitten en toetsen opeten van je laptop mmm, dat is allemaal leuk.
Ook parels en vooral, schommelen zijn dingen waar hij van houdt…ik vind het een echte schommelkont, want dat is bijna het enige dat hij graag doet en wil doen.
Wel dat en de honden op stang jagen…
En dit is dan mijn aga:



Mijn andere valkparkiet is niet tam en dat verhaal komt wel een andere keer.

[Elien]

Omdat ik na vandaag nog steeds geen werk heb   kom er bijna gek van, schrijf ik nog een stukje bij over mijn andere valkparkiet.
Ik heb haar van een heel lieve man en kweker van allerlei soorten pyrrhura's, valkparkieten en grasparkieten.
Het was een flink stukje rijden, maar dat had ik er graag voor over. Ik ben gewoon zo verliefd op de lutino's  .
Nu zit ze hier al een hele tijd en ik probeer haar tam te maken...maar dat lukt me precies niet goed.
Ze is superangstig en soms vraag ik me echt af of het aan mij ligt? Zou ze bij iemand anders wel tam worden? Of zou ze het misschien gewoon beter doen in een
volière?
Ze zit vrij rustig in haar kooi, maar vanaf dat er een hand ingaat, is het alarm geblazen  
Dus nu ben ik er echt over aan het nadenken aan iemand met een volière waar ze zich misschien beter zou voelen en mss wel met een partner ofzo .
Maar ja zo ver ben ik nog lang niet, ik zit nog steeds te twijfelen. Ik probeer niet te denken aan wat ik wil, maar wat beter zou zijn voor de vogel.
Hier is ze:


Mooi hé   ohja het de rechtse vogel niet de linkse, dat is een tweety knuffel die ik maar niet kan wegdoen 

[Elien]

Dag nummer zoveel van de training van Skippy, mijn valkparkietpopje  (wist maar laat dat het een vrouwtje was).
De kooi gaat open, het blazen begint...soms denk ik dat ik een fret heb gekocht die blazen ook zo.
Ik wil niet opgeven met Skippy en ik probeer elke dag opnieuw. De hand ging erin en ze stond stokstijf op haar stok.
Is eens iets anders dan het vele weg en weer lopen. Ik zeg dat ze flink is en kijk haar totaal niet aan.
Ik hoop dat dat goed is, want ik had gehoord dat bange vogels niet zo graag oogcontact hadden, of zo iets.
Ik trek men hand terug weg en ze gaat makkelijker zitten.
Ik stop de hand terug in de kooi en ze zit weer helemaal recht op de stok en nu springt ze van de ene kant naar de andere.
Ik wacht tot ze terug heel rustig zat op de bodem, en ging er dan pas uit.
Hoop doet leven zeggen ze 

[Elien]

Wat zijn de sprookjes van grimm toch mooi. Ik heb vandaag mijn valkje terug getraind.
Ik zat naast de kooi en ik heb een aantal sprookjes voorgelezen. Dat is tegelijk een training voor mijn uitspraak (die moet in vlaanderen zo perfect mogelijk zijn als je leerkracht bent) en ondertussen gewenning voor haar.
Ze was supernieuwsgierig en ging zelfs helemaal tegen de tralies aanzitten, zo dicht mogelijk bij mij.
Soms zat ze haar veren goed te leggen, maar vooral veel kijken.
Goed teken dus...dan maar de kooi opengedaan...oei oei, ik zag haar al verstarren.
Mijn hand erin...er gebeurt niets   WOEHOEW!!   Ze springt niet weg!!!
Ik breng ze een beetje dichter en beloon haar met mijn stem...alles gaat goed.
Tot ik ze opeens voor haar buik heb hangen...BIJTEN   Moest toch even op mijn tanden bijten dan, want ze neep wel goed door.
Ochja was het een ara of een grijze roodstaart geweest, dan was het wel wat erger dan gewoon een pijnlijke neep. Ben toch zo kleinzerig  .
Nuja ze heeft gebeten, maar al het overige was succes. Ik heb niet op het bijten gereageerd en mijn hand erin gelaten tot ze terug rustig was.
En dan pas heb ik gezegd dat ze lief is (hoewel ik toch een beetje boos was  ) en ben ik met mijn hand uit de kooi gegaan.
Dus er is toch al een vooruitgang. Morgen terug training, we geven niet af  

[Elien]

Even laten weten hoe de training vandaag ging.
Het was precies een beetje vallen en opstaan  .
Het ene moment zat ze heel stil toen ik tegen haar praatte en mooi op haar gemak.
Ik open de kooi en niets aan het handje  , mijn hand erin, alles goed, stok nemen en op en af spelen, alles goed.
Belonen met de stem ook. Ineens springt ze van de stok en gaat eten.
Ik doe mijn vingers in de pot met zaad en ze springt achteruit.
Ik rammel voort met mijn vingers door het zaad (mix van zaad en pellets eigenlijk) en ze begint weer te eten.
Ik toon haar een zaadje en die pikt ze hard uit mijn vingers. Nog eens proberen...ze eet het op    .
Alles ging super, maar zo'n dagen heb ik nog gehad dus echt jubelen doe ik nog niet.
Hopelijk komen er nu geen of toch weinig mindere dagen in het vooruitzicht.

[Elien]

Hier is mijn nieuwe aanwinst, de foto is nog van in de ronde kooi, nu heeft hij al een nieuwe.
Sorry voor de slechte kwaliteit, maar hij zat geen twee minuten stil !!!
Ik weet ook nog geen naam en ik denk dat het een man is, dus dat is nog even zoeken  .

[Elien]

Een tijdje geleden, maar we zijn terug.
Skippy mijn valkenpopje is denk ik toch helemaal genezen. de staart ziet er prachtig uit, maar zijzelf ziet eruit als een kale kip.
Ze is in de rui en blijkbaar zie je dat van een lutino wel heel goed en snel  .
Ik heb opgemerkt dat ze sinds deze week erg nieuwsgierig wordt in alles dat ik doe en laat. Ze volgt me overal en plakt tegen haar kooi om te kijken.
Vandaag dus weer even getraind en ja al is het niet met haar gedacht, toch komt ze op mijn vinger zitten.
Ze blaast wel en doet alsof ze gaat bijten, maar ja blaffende honden of blazende vogels bijten niet 
Dus eigenlijk gaat alles met haar tot nu toe alleen maar beter 
Eindelijk!