Vandaag dus weer ...
Ik heb nu een andere jas, een zwarte maar KyMani is net zo boos

Ik wilde met de ara's naar buiten dus toch op laten stappen, en
KyMani's vleugels wijd van boosheid. Niks van aantrekken en gewoon
naar beneden gelopen. Hij klom op m'n schouder en ik voelde dat
zijn vleugels nog wijd stonden ...
Ik dacht al, dit vind ik niet fijn en voelde waar zijn kop zat.
Paar tellen later ..... hap, in m'n oor

Ik werd echt ff boos en in een reflex gaf ik hem een zwiep van mijn schouder af
Ik had echt geen zin in een tweede hap. Daarna nog ff twee zachte tikjes met boze stem op zijn snavel.
Na wat te zijn bijgekomen van de pijn de ara's weer opgepakt en toch maar naar buiten gegaan.
Ik zal er nooit achter komen waardoor het komt maar er zit een klein steekje los bij KyMani.
Hij heeft af en toe paniekerige momenten en als ik weg moet is hij daar niet blij mee, wel zegt hij gedag terug.