delen uit men dagboek
Mijn reis naar Burkina Faso , 2010
7/12
Morgen is het eindelijk zover, de reis waar ik al jaren naar uitkijk
De ontmoeting met men pleegkindje Aida, die ik al bijna 10 jaar help en sponsor.
De valiezen zijn gevuld tot op de laatste kilo en nog zijn er dingen die ik wel wil meenemen
Nog maar goed dat er een limiet opstaat of ik had een hele vracht mee
De voorbereidingen van deze reis zijn al bezig van in de zomer ,inentingen ,visa en visum ,pillen die je nodig hebt ,alles kost tijd en geld
Maar ik heb het ervoor over ,het zien van men pleegkindje maakt alles goed
Morgenavond komen we aan in Burkina “ouagadougou” en we zouden daar blijven overnachten .
Donderdag morgen komen ze ons daar dan ophalen ,Franck, Hamidou en ……………..
Men kleine meisje komt ook mee.
Het zal nogal een ontmoeting worden ,mijn eigen kennende heel emotioneel. Maard die tranen zijn er dan van geluk.
Of er vannacht van slapen veel in huis komt weet ik eigenlijk niet, waarschijnlijk niet ,de zenuwen komen eraan .
Valiezen vele keren herschikt en terug gevuld en weer gewogen .Nu blijven ze toe tot ginder.
Tot morgen , slaapwel .
8/12
vrij rustige nacht gehad maar veel te vroeg opgestaan,domme poes die me wakker maakte, koffie drinken,sigaretje roken,douchke nemen, nog eens de handbagage gecheckt,nog wat bijgestoken en op de valreep nog aan men paspoort gedacht , waar zou ik staan zonder.
Het is half 9 nu er rest me niks dan wachten en nog waachten.
9/12
Half 5 plaatselijke tijd, half 6 bij ons eindelijk aangekomen in koudougou .
Hier volgt een korte inhoud van gisteren.
We zijn dus vertrokken in lille om 14.30 en moeten nog 1 u naar cdg , daar aangekomen vliegensvlug de trein af, zenuwachtig staan wachten op de valiezen en dan haasten naar boven , naar de gate
Lopen met 2x 23kg en 10kg handbagage is niet zo evident , karretje nemen is geen optie ,die gaan niet op de roltrappen,de lift nemen is vragen om problemen.
Aangekomen aan de incheckbalie krijgen we het verschrikkelijke nieuws , vlucht gaat niet door, alle vluchten zijn afgelast tot minstens 17uur,met het risico dat we vandaag helemaal niet vertrekken , landingsbanen liggen onder een laag sneeuw van 15cm
We hadden vanuit de tgv wel gezien dat het sneeuwt maar aan 300km/uur kan je echt niet zien hoeveel er valt .
Ben zelf buiten gaan kijken, een echte sneeuwstorm , ongelooflijk !!
Het thuisfront op de hoogte gebracht , de reisbestemming op de hoogte gebracht met het nieuws dat we waarschijnlijk vandaag niet zouden aankomen. Ik kon me zo hun ontgoochelde gezichten voorstellen , zelfs ik was een beetje ontgoocheld, stomme sneeuw !!!
Om 16u kregen we het nieuws dat we niet weg konden voor 19u , okéé dan, beter 19u dan helemaal niet.
Dan ineens tot onze grote verbazing konden we om 17u inchecken, inchecken,snel naar taxfree zone, tasje koffie met een broodje en om 19u zaten in het vliegtuig (oef) en konden we vertrekken.
Jaaaaaaaaaaaa, dat dacht je dan …….
Eerst moest nog al de bagage op het vliegtuig raken ,dat ging niet zo makkelijk met die kleine wagentjes in die dikke laag sneeuw en het duurde dus een hele tijd .Dan moest het vliegtuig nog “ontijst” worden ,dus wachten in de file voor het “ontijsen" ,dat duurt een 20-tal minuten.
En uiteindelijk zijn we om 21u opgestegen . In Ouagadougou zijn we geland om 0200u plaatselijke tijd, bij ons 0300u dus.
Uitstappen, douane passeren ,niet modern zoals bij ons, dan de valizen vastkrijgen , dat duurt nog een tijdje want alles gaat hier manueel .
We zijn met z’n drieën en natuurlijk kwamen onze valiezen ook in drie keren.Dan naar buiten waar ze ons opwachten.
Franck die me begroette, Hamidou die zelf naar me toekwam, ik had hem er zelf nooit uitgehaald, veels te donker.
Aida was er ook bij en het kleintje was doodmoe, maar ik heb haar toch vastgepakt en maar half fijn geknuffeld.Dan de valiezen in de wagens verdeeld en ik natuurlijk bij Hamidou in de wagen, naast men kleine meisje.De hele terugweg heeft ze bijna geslapen , te moe om wat te vertellen , arm dutske.
Bij Maria ,onze gastvrouw aangekomen , de kamers getoond , helf slapend gedag gezegd en ons te rusten gelegd, dat dacht ik toch.
De hanen kraaiden, de Imam brabbelde vanuit zijn minaret , de andere hanen die antwoorden , tenslotte heb ik toch 2 uurtjes geskapen.Niet volledig uitgerust maar toch monter opgestaan ,doucheke genomen , heel primitief maar ik kon me douchen en da’s al heel wat.
Klein verkenningstoertje gedaan en dan aan het ontbijt dat Maria had klaargezet . Een goede tas koffie zou wel deugd doen .
De 2 anderen waren ondertussen ook al op.
Momenteel zijn we aan het wachten op onze chauffeur, we gaan naar de officiele opening van een opleidingscentrum van kouilbi.
9/12 namiddag
Het Afrikaanse uur is nog erger dan het leuvense uur , de opening begon normaal om 11u en de hoge pieten kwamen pas rond 12.30u , we zaten in de snikhete zon te wachten tot het gedaan was , Veel heb ik er niet van begrepen ,maar het was wel de moeite om eens mee te maken en ik sta op de foto met de burgemeester van koudougou en die van een stadje in duistland ,chique toch hé .
Terug naar de thuisbasis waar Maria al volop aan het koken was .
Toen kreeg ik telefoon van Hamidou of Aidake mocht komen, tuurlijk mag ze komen, ik vraag niet liever. Dus op dit moment zit ze naast me . Ze heeft net al haar pakjes gekregen en open gedaan , je moet zien hoe voorzichtig ze alles opendoet. Haar kleurboeken zijn favoriet , gelukkig heb ik educatieve genomen.Maar de stickers plakken doet ze nog het liefst. Kinderen hé !!!!!
9/12 s’avonds
Hamidou is net Aida komen ophalen ,samen met de belofte dat we mekaar snel gaan weerzien .Zeer tevreden ben ik die avond gaan slapen
** aidake was wat onwennig , is ook normaal, al bij al ben ik een vreemde voor haar , maar het zal snel wel wennen**
