Eergisteren krijg ik op mijn werk sms van mijn dochter. Jacco is gewond. Hij zat tegen de wand van zijn kooi, boven de deur, en toen ze de deur open deed om hem wat te geven begon hij heel hard te fladderen en in zijn teen te bijten. Na een paar keer flink bijten viel hij op de bodem van zijn kooi. Zijn teen bloedde flink en hij bleef fladderen.
Ze heeft hem meteen uit zijn kooi gepakt en is met hem naar boven gegaan om zijn pootje onder een lauw koude douche te houden, voornamelijk om te koelen. Het zag eruit of hij flink tussen de deur van de kooi had klem gezeten.
Als ik haar later bel, heeft hij een poosje bij haar gezeten om te troosten en heeft ze hem een pinda gegeven, die hij lekker heeft opgepeuzeld. Op dat moment hoor ik hem gezellig fluiten met Indy en lijkt het leed geleden.
Als ik thuis kom schrik ik van zijn teen. Er zit een flinke wond, het ziet er bloederig uit. De teen is flink dik en hij gebruikt zijn pootje niet echt. Op stok zit hij op 1 pootje en op de grond loopt hij echt behoorlijik te hinkepinken. Het hele gebeuren heeft duidelijk indruk gemaakt, want hij slaapt veel die avond. Als hij bij Paul zit kan die duidelijk voelen dat op het ene zere pootje, geen gewicht rust.
Woensdag gaat het alweer een heel stuk beter. Zijn teen is wat geslonken en als ik niet kijk, dan zit hij op 2 pootjes. Als ik dan zeg "had jij zo pootje au", dan trekt hij zijn potje op met een koppie van "oeps, even vergeten".
Maar als hij 's middags buiten rondloopt, dan bijt hij ineens weer in die teen, rent als een dolle in de rondte en bij steeds in die teen. Met als gevolg dat het meteen weer gaat bloeden als een tierelier? Dus weer met die teen onder de douche, nu om schoon te spoelen en het bloeden te stelpen. Verder eet-, drinkt en fluit hij gewoon als altijd, dus het is wel raar.
Vanmorgen is hij al voor onze wekker wakker. Ik hoor hem fluiten, en dat is raar want Jacco is een langslaper. Als ik beneden kom rent hij over zijn stok heen en weer, zijn vleugels iets gespreid en zijn kop iets lager dan zijn staart. Dan bijt hij weer in die teen en valt weer op de bodem van zijn kooi. Ik leid hem af door hem even buiten te zetten, dat helpt een beetje. Zodra hij weer zijjn kooi in gaat begint zijn geren weer van voren af aan. Paul neemt hem op schoot, dat helpt ook een tijdje, maar dan moeten wij weg en begint hij weer door zijn kooi te rennen. Later komt hij tot rust en gaat het beter.
Wat is dit voor gedrag? Hoort dat bij pijn (want dat heeft hij, dat is wel duidelijk), en wat betekend dat heen en weer rennen met gespreide vleugels?
