Even een kleine update: Ziggy went/leert snel en na het "Appel-succesje" gaat het erg snel. Gisteren heeft het op mijn arm gezeten en vandaag mocht ik hem zelfs even met mijn vinger in zijn nekje kriebelen... al was het maar een seconde of 5...
Als hij los is probeert hij de hele tijd naar me toe te komen, al durft ie nog niet echt te landen op me... komt vanzelf...
Hij is verschikkelijk nieuwsgierig en laat goed merken dat hij er ook is... Als hij in zijn kooi zit en wij zijn ook in huis dan loopt ie wel behoorlijk te gillen... wordt tijd dat ie ook wat rusigere geluiden leert. Gelukkig doet ie het niet 's-ochtens als er nog niemand beneden is en 's-avond maakt ie gelukkig ook geen lawaai.
Hij heeft al wel door dat als hij 's-avonds nog even uit zijn tentje komt hij er uit mag. Dus de laatste paar avonden is hij er ook 's-avonds uit geweest. Gelukkig is vliegen als het "donker" is geen probleem. Het is echt een stuntpiloot.
