Nou dan zal ik het maar eerlijk toegeven: ik ben eigenlijk bang voor elk dier! Zo ben ik ook opgevoed; straatje omlopen voor een hond en nooit een dier vertrouwen, en het zal ook wel in mijn karakter liggen. Toch vind ik bijna elk dier leuk en mooi.
Wat Senna zegt over het opgroeien met een babydier, gaat in mijn geval wel degelijk op. Dat had ik met ons hondje (die is 14 geworden), met ons konijn. Onze vorige parkiet was tam, maar kregen we als volwassen exemplaartje en hij moest niets van mij hebben (wel van mijn man) en dat ging dus niet goed. Daarom wilde ik Joda ook als baby en liepen we per toeval tegen een moederloos nestje op, dus handopfok. Mooier kon voor mij dus niet en het gaat goed. Hoewel ze nog niet zo tam en gemakkelijk is als ik graag zou wensen, maar dat komt nog wel.
Verder ken ik niemand met tamme vogels! Dus oefenen of meemaken kan ik wel schudden. Maar in een dierenzaak, of laatst op de papegaaiendriveinn, dan stap ik wel even opzij voor een papegaai, dat vind ik wel balen, want ik vind ze zo geweldig! Maar die snavel he!
