Een kennisje van ons heeft een geel voorhoofd amazone van 37 jaar oud.
Hij was van haar ouders en toen ze het huis uit ging heeft ze hem meegenomen.
Later toen hun zoontje werd geboren bleek dat het jongetje alergisch was voor de huisdieren, dus ook de papegaai.
Hij kreeg astmatische aanvallen en op doktersadvies moest de papegaai weg. Die verhuisde naar haar schoonzusje waar ze wekelijks op bezoek ging want zij was de enige die de papegaai kon aaien of aaraken.
Hij werd nog op de ouderwetse manier gehouden, dus alleen maar in zijn kooi en nagenoeg niks om te spelen.
De zoontjes van dit collegatje zijn nu dertien en elf en omdat zij regelmatig hier over de vloer komen, kwamen we er achter dat er geen sprake meer was van allergie.
Wij hebben katten, een hond, stinkdieren en twee vogels in huis en als die gastjes hier een paar uur op de bank tv hadden gekeken met altijd wel een paar katten op de bankleuning, een hond op schoot en een vogelkooi nog geen meter van zich af hadden ze daar totaal geen last meer van.
Dus drie jaar geleden besloten ze om een hond aan te schaffen en dat bleek hartsikke goed te gaan , de jongens zijn harstikke blij met de hond.
Een paar maanden geleden werd besloten om de papegaai weer terug te nemen omdat de schoonzus er toch wel een soort van af wilde omdat de vogel zo vreselijk schreeuwde en mijn collegatje de enige was die hem rustig kreeg. Natuurlijk ging de papegaai alleen weg als zij hem terug nam want naar een ander tehuis wilde ze hem niet aandoen.
Dus sinds een paar weken woont Waldo ( zo heet de papegaai ) weer bij zijn voormalige vrouwtje.
Waldo schreeuwt nog steeds, wel stukken minder .Ook is de kooi nou leuk aangekleed met speeltjes en heeft hij nieuwe slijtstokken gekregen.
Omdat hij nooit uit de kooi komt heb ik haar er van weten te overtuigen dat ze met Waldo moet gaan werken. Waldo valt iedereen aan en is zeer agressief naar mensen toe, die te dicht bij zijn kooi staan.
Ik heb beloofd om zo'n lange handschoen voor haar te maken waarmee ik in het begin met Rocky werkte. Niet omdat Rocky beet maar omdat hij te hard in mijn armen kneep met zijn nagels en ik onder de kleine ontstekinkjes zat. Ik zweer nl snel en het kleinste wondje gaat bij mij ontsteken.
Ik hoop dat ze daadwerkelijk mijn raad opvolgt en ik heb haar ook het verhaal verteld van Leon met zijn gaai en wat hij er nu allemaal mee kan doen.
Maar ik dwaal nu helemaal af.
10 Jaar geleden gingen we bij iemand in Apeldoorn een stinkdiertje ophalen. Op dit adres hadden ze ook een dierenpension voor byzondere dieren, waaronder ook papegaaien.
Op het moment dat wij daar waren hadden ze twee papegaaien in pension die van een oude dame waren , omdat zij in het ziekenhuis lag.
De gaaien waren twee grijsjes, zaten apart , ieder in hun eigen kooi .
De ene was 92 jaar oud en de andere 76.
