Nu haar jongen al een heel eind afgelegd hebben op de weg naar zelfstandigheid, staat Mammagaai zichzelf steeds meer toe en ik zie haar steeds vaker met of zonder Pappagaai (meestal met want ze zijn echt onafscheidelijk) in de buitenvoliere. Ze is schuwer dan Pappagaai en eigenlijk krijg ik nooit de kans om haar eens van dichtbij te bewonderen, want dan vliegt ze alweer naar binnen.
Maar ook Mammagaai begint zo langzamerhand steeds meer vertrouwen in mij te krijgen en eindelijk ging ze er eens mooi voor zitten toen ik de camera erbij pakte. Zie hier: Mammagaai in volle glorie:
En nog even samen met Pappagaai.
Bij Pappa- en Mammagaai zijn trouwens alle ons bekende verschillen tussen man en vrouw grijzen toepasbaar. De kop van Mammagaai is ronder, Mammagaai is lichter van kleur en minder grof gebouwd. Bij Pappagaai lopen de slagpennen van de vleugels tot voorbij de staartpunt, bij Mammagaai tot de staartpunt. Kijk, als je vergelijkingsmateriaal hebt, dan kun je nog een beetje suggestie doen over de sexuele geaardheid van je gaai. Bij een alleen gehouden gaai is het inderdaad lastiger.
(voor de foto op de ware grootte even op de foto klikken, ik vind het toch jammer dat ze hier verkleind worden weergegeven, foto's worden er vaak dan niet mooier op)
