Hallo allemaal,
Ik heb dit forum opgezocht omdat ik met een groot probleem te kampen heb.
Ik heb al menige parkietjes gehad, maar de parkiet die ik nu heb(nog heb) overtreft al mijn kunnen en macht.
Ook andere vogelfokkers staan bij deze voor een raadsel.
Naar een dierenarts gaan weet ik al van te voren dat het enkele reis voor hem gaat worden en dat is nou net niet de bedoeling.
Ik heb een grasparkietje, hij is nu 12 jaar.
Het starte nu ongeveer 14 dagen geleden, ik was bij hem en schrok, dacht dat hij in zijn waterbakje was gevallen. Hij was helemaal nat.
Ik hem lekker gedroogd, geknuffeld en vertroeteld, want het is een schatje.
Enkele uurtjes later kwam ik weer bij hem en toen zag ik dat het natte gedeelte erg hard was, toen ging ik dus twijfelen aan een zwempartij. Hij fluite nog maar zachtjes en zat niet lekker in zijn vel. Hij knapte de dagen daarna zienderogen weer op en ging weer fluiten. Hij praate weer en vroeg weer om knuffeltjes, dus dacht ik dat het over was.
Nu afgelopen vrijdag kwam mijn dochter naar me toe en zei: Ma Pipo valt bijna van zijn stok en is helemaal nat. Ik schrok en ging gelijk naar hem toe.
Pipo staat bij mijn dochter op de slaapkamer, dat moet ook want ik heb ook 5 katten in huis.
Maar hij krijgt alle aandacht van de wereld. Dus ging ik bij hem kijken. Hij was doorweekt, en nu komt het vreemde.
Het was geen water, maar hij scheide erg veel lichaamsvocht af. Het kwam uit zijn ogen, zijn oren en zijn buik, zelfs boven op zijn kopje. Hij had grote evenwichtstornissen en kon bijna niet op zijn stokje blijven zitten. Ik in paniek, want dit had ik nog nooit meegemaakt of gezien. Hij was doodziek. Zelf zijn stok waar hij op zat was drijfnat van het vocht.
Na het verhangen van zijn stokjes, want die zaten te hoog, dat ik bang was dat hij naar beneden zou vallen, Hebben we hem met man en macht op die stok gehouden, eten en drinken op 3 cm afstand van hem zodat hij niet hoeft te rekken om er bij te kunnen. Want hij vocht erg hard voor zijn leventje. Ik was zo bang dat ie de dag niet zou halen, dus ging ik elk kwartier van de dag bij hem kijken, aandacht geven. Helaas durfde we hem niet meer aan te raken want er was er 1 die zei dat het wl eens een gevaarlijke besmetting zou kunnen zijn.
Nu zijn we drie dagen verder, en tot mijn verbazing gaat hij zienderogen vooruit. Sinds gisteren fluit hij weer een beetje, zit zijn eigen te wassen en eet voor 6. Als hij me hoort roept ie me weer. Al hou ik nu wel in gedachten dat het zo maar weer terug kan zijn.
Nu is mijn vraag, wie O wie kan me vertellen waar mijn lieve schatje tegen aan het vechten is. Iedereen zegt nou dat is al oud, ik vind dat integendeel, want ik heb er 1 gehad die is 18 geworden. Ik hoop dat ik hier wat antwoorden kan vinden. Het zal een zwaar verlies zijn als hij komt te overlijden. Maar ik zou ook gaarg uit willen zoeken wat ik hier nu nog allemaal aan kan doen.
Daarom deze hulpkreet.
