Nou. Ik ben weer terug uit Werkendam. Ik heb de stokken afgeleverd en Jochem heeft gelijk gekeken of er in iedergeval 1tje al ingezet kon worden. Dit kon gelukkig, dus nu kan Coco op een normale manier zitten. Die dunne stokjes waar hij het eerst mee moest doen waren toch niet voor een papegaai geschikt.
In de tussentijd dat Jochem met de stokken bezig was, heb ik Coco bij me genomen uit de kooi. Hij was erg nerveus. Grote ogen. Snavel een stukje open. En erg allert. Door zijn angst wilde hij constant naar de schouder of zelfs het liefst op het hoofd. Zo hoog mogelijk dus. Jochem concludeerde hieruit dat hij graag de baas is en daarom naar de schouder wil. Ik gooi het, gezien zijn gedrag op dat moment, op het feit dat het angst is en dat hij zo hoog mogelijk wilde zitten (zo veilig mogelijk dus).
Op een gegeven moment stonden we met zijn drie-en te kletsen en Coco zat op mijn hand alles rustig te overzien. Nog wel met de snavel op een kier en grote ogen, maar hij zat er wel. Een nieuwe ervaring voor hem die hem erg goed gaat doen wanneer hij er aan gewend raakt.
Coco is door de schrik vannacht (geloof ik) een keer van zijn stok gesprongen/gevallen. Hierdoor heeft hij een pen verloren. Dit is helaas wel met wel bloed gepaard gegaan, maar gelukkig niet ernstig.
Ik heb de schacht bekeken en deze ziet er vrij goed uit. De schacht ziet er eigenlijk beter uit dan de veer zelf.
Ik had ook beloofd om foto's van Coco zelf te nemen, dit is er echter niet van gekomen. Jochem heeft beloofd foto's te nemen. Deze krijg ik van hem toegestuurd. Nog even geduld dus.
Ik ga nu naar bed, want is al een paar dagen achterelkaar een geregel van hier tot Tokio. Welterusten dus.
Pascal
