Loes. Goed verwoord hoor.
Gisterenochtend om 07.00 uur in de auto gestapt om 8.00 uur in Werkendam bij Sonja en Jochem te kunnen zijn.
Eenmaal daar aangekomen snel nog een bak koffie gedronken om vervolgens Coco in het kattenmandje te doen om mee te nemen voor onderzoek in Den Haag.
Ik wilde graag naar Hedwig vd Horst, maar deze zei een cursus te hebben. Aan haar gevraag of zij een adres wist in de buurt van Gorinchem waar ik dan heen zou kunnen. Zij kwam met het telefoonnummer van Dierenkliniek Duinoord. Toch wat twijfelend hierover, omdat ik Duinoord op geen enkele vogelfora terug kon vinden, heb ik eerst nog Verstappen in Driebergen gebeld. Ook deze was de hele week op cursus, dus dat ging ook niet. Aangezien ik aangewezen was op de vrijdag, omdat ik deze dag als enige vrij heb vanwege het drukke project op mijn werk, heb ik toch maar naar Duinoord gebeld.
De dame die ik aan de lijn kreeg was erg vriendelijk en het was geen probleem om vrijdag Coco te brengen. Ik kon hem dan brengen en later weer ophalen. Dit laatste vond ik vreemd, maar aangezien Hedwig mij het adres had gegeven vertrouwde ik het wel.
Toen ik om 9.30 uur in Den Haag op plaas van bestemming aankwam, werd ik geholpen door de dierenarts zelf. De dierenarts is een jonge dame die net als de dame die ik aan de lijn had ook erg vriendelijk overkwam. Ik heb Coco achtergelaten en ben naar mijn moeder in Gouda gereden.
Er was een kleine miscommunicatie in het spel, omdat ik dacht dat ze mij zouden bellen als Coco weer opgehaald kon worden, terwijl zij dachten dat ik Coco tussen 12.30 en 13.00 uur zou komen ophalen.
Coco heeft dus per abuis 2 uur langer bij de dierenarts vertoefd.
Toen ik Coco op kwam halen zei de dame achter de balie (dezelfde als die ik aan de telefoon had gehad) dat ik een heeeele lieve vogel heb. Coco had netjes een bakje water in het mandje gekregen waar ie lekker op het rand van zat. Hij had er ook lekker in zitten badderen.
Nog 2 tellen later kwam de dierenarts uit de praktijk lopen en zei precies hetzelfde. Coco is een schat van een vogel. Niet geprobeerd te bijten, voorbeeldig gedragen en lekker zitten kletsen met de dames.
Coco heeft uiteindelijk een vitaminespuit gekregen, welke ik over 3 weken nog een keer moet laten doen. Een herhalingsspuit. Daarna is het niet meer nodig, omdat hij dan voedingsstoffen via zijn eigen voer binnen moet krijgen. Er is bloed afgenomen om te testen op PBFD en om het geslacht te bepalen. De PBFD test wordt overigens uitgevoerd in Engeland.
Ook hebben ze Coco gewiekt. De dierenarts daar was niet zo'n voorstander van wieken omdat dit iets onnatuurlijks is, maar ze begreep ook wel dat het nodig is tegen dominantie en dat de vogel dan lekker mee naar buiten de tuin in kan.
Ik was in eerste instantie niet van plan om Coco te laten wieken waar ik niet bij ben, maar wilde ook wel weer dat het zou gebeuren. Ik heb dus toen ik Coco bracht op de man af gevraagd of zij kon uitleggen HOE zij wiekt. Zij antwoorde als eerste dat zij wiekt hoe ik het wil, dus heb ik haar laten vertellen hoe zij het standaard doet wanneer men niet weet hoe ze het willen. Haar uitleg was mij al heel snel duidelijk dat het de manier is hoe ik het graag zou hebben, op het feit na dat zij de laatste 2 pennen laat zitten. Ik heb haar gevraagd ook de laaste 2 pennen te knippen. Het is misschien een mooier gezicht, maar voor de veiligheid van de vogel vind ik het beter om ze er ook af te hebben. Coco is een fladderaar wanneer ie uit de kooi gehaald moet worden, dus de kans op beschadiging hierdoor is dan groter. Ik heb haar gevraagd iets ruimer te wieken dan anders. Dit om de vogel meer draagkracht te geven bij de landing naar beneden, maar net niet genoeg draagkracht om omhoog te kunnen komen.
Al met al heb ik afgerekend en ben om 15.30 uur weer teruggereden naar Werkendam. Met wat file onderweg tussen Den Haag en Rotterdam (A13) heb ik anderhalf uur (ipv 1 uur) lang erover gedaan om terug te rijden naar Werkendam. Onderweg was Coco duidelijk ontdaan van alle commotie die dag en wilde alleen maar gekroeld worden. Ik heb dus nu ook gemerkt dat het echt een lieve vogel is. Ik heb blindelings (want ik moest natuurlijk op de weg letten) mijn vingers in de kattenkooi gehad om Coco te kunnen kroelen. Ik hoefde alleen mijn vingers heen en weer te halen en Coco bepaalde zelf met de positie van zijn hoofd waar ik op dat moment moest kroelen.
Zonder enig moment dat ie mij heeft willen bijten heb ik volgens mij echt alle plekjes van zijn kop gehad. Onder de snavel op zijn keel vond ik het lekkerst.
Eenmaal aangekomen in Werkendam hebben we hem weer uit de kattenkooi gehaald en nog even bij me laten zitten. Hij heeft meteen ondervonden dat ie niet meer kan vliegen, want hij nam een spurt richten een boekenplank, maar dat ging niet en perste zichzelf tegen de muur eronder. Gelukkig niets bezeerd, maar wel verbaasd rondkijkend. Is dus even een kwestie van doorhebben dat vliegen niet meer kan en dan gaat het vast goed.
Mijn indruk van Dierenkliniek Duinoord:Vreemde manier van werken doordat je niet bij het consult in de praktijk aanwezig bent. Ik heb gevraagd waarom dat zo is, en het zou zijn dat het behandelen van de dieren vaak niet prettig is om te zien voor de eigenaar. De meeste van hun patienten wonen bij hun in de buurt, dus dan brengen ze hun dier en komen hem later weer ophalen. Het was hun niet duidelijk dat ik van ver kom, dus de volgende keer mag ik gewoon blijven wachten.
Coco is netjes gewiekt volgens wens en de uitleg naar mij toe was ook goed. Ondanks dat ik niet gezien heb hoe ze met Coco zijn omgegaan, heb ik wel vertrouwen in deze dierenkliniek. Toen ik zei dat Hedwig mij naar hun had gestuurd, zeiden ze dat ze dat leuk vonden om te horen omdat zij zelf ook weleens mensen doorsturen naar Hedwig.
De rekening was iets hoger dan wanneer ik bij Hedwig was geweest (denk ik), maar het was niet schrikbarend duur.
Al met al heb ik er een goed gevoel bij.
Groet,
Pascal
