Ik heb vanacht gedroomd dat ik Orrie overal mee naar toe nam, ook bij mensen binnen en naar een openbare gelegenheid (café ofzo)
Hij steeds bleef steeds bij me, vloog af en toe even ergens heen en kwam dan weer bij me terug op de schouder. Ik had een rotsvast vertrouwen dat hij steeds terugkwam en bij me bleef. Ik voelde me heel dicht bij hem en dat gevoel is er vandaag nog steeds, door die droom.
En dan te bedenken dat Orrie het nks vindt om mee te gaan naar buiten of zo en dat hij niet eens kan vliegen (al is hij niet gekortwiekt!).
