Dank jullie wel voor alle steunÂ

Het is emotioneel idd best zwaar,zeker omdat ik zelf nog aan het herstellen ben van eeaÂ

Het is de hele dag rennen en vliegen,even snel boodschappen doen,even snel naar de stad,
alles even snel omdat Flurry moet eten en omdat ik hem ook niet te lang alleen thuis wil laten,
al kan ik niet veel voor hem doen,maar ik wil er gewoon voor hem zijn.Lekker tegen hem praten
als ie wakker is of even lekker knuffelen na het etenÂ

Ik moet zeggen dat hij echt wat vooruit lijkt te gaan,hij is actiever.probeert zich wat te poetsenÂ

alleen jammer dat hij zijn evenwicht niet kan houden,heel zielig om te zien,z'n oogjes lijken weer een
beetje glans te krijgen en hij kijkt me weer aan af en toe.Ik hoop dat die zwakke voetjes komt doordat
hij nog moet aansterken en dat dat ook gauw beter gaat,en dan,als hij wat zwaarder is ..........
moet hij weer gaan leren etenÂ
         Â