Ze is wel heel rustig zeker als je kijkt.
Ze worden steeds rustiger. Pappagaai wilde zich bij een eerder nestje nog wel eens op de rug en met de vleugels gespreid en de poten naar voren (naar mij toe dus) over Mammagaai en de kids werpen, maar hij wacht nu gewoon af (de veren gaan wel overeind, maar dat kun je op de foto ook zien).
In het begin werd ik bijna doof van het geschreeuw dat beide oudervogels wel eens naar me opzetten als ik naar hun mening te dicht bij kwam. Nu grommen ze nog een beetje (bij gewoon kijken, bedoel ik dan, he, een jong pakken is iets anders). Maar ze accepteren blijkbaar steeds meer en steeds beter. Het is wel zo dat ze eigenlijk altijd alleen mij zien
, omdat ik ze verzorg. Ze zien Leo eigenlijk alleen als ze buiten zijn.
Het is ook zo dat ze ook buiten in de ren zich niet meer laten wegjagen of het nachthok in vluchten. Hoewel Mammagaai zich nu al weken niet meer in de buitenren heeft vertoond. Ik zie haar 's avonds nog wel eens uit het blok, maar ze is nu wel erg close weer met de jongen
.
