Ik heb de hoop op het uitkomen van de andere eitjes opgegeven. Ik laat de eieren (waarvan ik vermoed dat er zeker 1 onbevrucht is) nog wel even liggen, als ondersteuning voor Hummeltje. Als ze (of hij) straks wat steviger op de pootjes staat, haal ik ze wel weg.
Hummeltje doet het trouwens goed. Het is duidelijk al gegroeid in die paar dagen. Het is tot nog toe geen luidruchtig gaaitje. Maar misschien komt dat ook omdat het niet hoeft te wedijveren met broertjes of zusjes om aandacht en voer.
Ik ben eigenlijk best wel een beetje teleurgesteld dat de andere eitjes niets is geworden, zeker na alle verhalen van mijn broedkoppel en na het grote succes vorig jaar (3 eieren, 3 op stok!). Ik denk dat ik dit jaar probeer het broedblok weg te halen als de winter nadert. Ik vind dat broeden in zo'n koude tijd van het jaar maar niets.
Overigens is Pappagaai weer helemaal in zijn element. Zit grote delen van de dag weer lekker buiten in het zonnetje, in de sneeuw (geen gezicht) en in de regen. Was vorige keer ook zo. Het eigenlijke broeden lijkt ie maar niets te vinden en als het eerste jong er dan is, dan is ie blijkbaar zo trots dat ie het uitstraalt (jaja, zal wel een verromantisering zijn, maar het komt zo wel op mij over hihi).
Ik ben wel weer blij om hem zo te zien. Er is niets mooiers om 's ochtends beneden te komen en dan van achter in de tuin al de Hoe geluiden van Pappagaai te horen en hem dan zo trots om hem heen kijkend in het ochtendzonnetje te zien zitten.
Groeten,
Barbara
