Oh, de lollige zaakjes die ik nog met faraday en cauchy heb gehad...
1) Bovenop de kast stonden 2 lege colablikjes en mevrouw zat zich altijd te amuseren met die eerst omver te trekken en dan van de kast te rollen.
(Faraday daarentegen probeerde dat ook wel eens, maar had daar zijn tijdsbedrijf niet van gemaakt)
2) De klok op mijn kamer: daar zat Faraday op en als ik zo op mijn bed ging staan om dichtbij te komen, kroop ie er altijd achterin en kwam dan piepen aan de onderkant. dan kwam ie er vanonder uit om op mij te komen zitten. Echt lollig om te zien.
3) De luster op mijn kamer is zo'n vlechtwerk en daar hadden ze echt lol in om dat dan af te knagen.
Dus dan besloot ik dat voortaan af te dekken door mijn pyama er overheen te hangen. Maar bij de laatste week had faraday al reeds ontdekt dat ie die pyama af kon klimmen en dan langs de binnenkant kon kruipen om toch maar er aan te kunnen knagen.
4) Die keer met dat geld: voorheen was faraday enkel te lokken met rijstwafel. dan bood ik hem eens een muntstukje aan en dat nam ie vast en liet het dan vallen. Ik verzamelde dan al de muntstukjes aan in mijn handpalm zodat ie er iets uit kon nemen en dan besloot ie plots op mijn hand te zitten om ermee te prullen.
sindsdien hoefde ik een mask-potlood op te steken en als ie zin had, mijn vinger naar hem uitsteken zodat ie bij mij kwam zitten.
5) Geweldigste allertijden (lukte bij beide parkietjes
) was als die zo de hele tijd liepen te mompelen. Dan zat een van hen aan een stuk door korte kreetjes op doenbaar volume af te ratelen. ik vond het geweldig om er naast te staan en ze na te bootsen. En dat hadden die wel door, want die antwoordden dan ook gewoon terug en kwamen naar de tralies naar mij toe gekropen. Versterkt met de nodige kopjes gebaren. Leek net een discussie.
poeh, missend hen
