gelukkig of ongelukkig?

[TWEETY]

ik wil zo graag van alles doen met tweety zoals de meeste eigenaars van grijsjes.
maar ik begin mij serieus af te vragen of ze daar wel gelukkig mee is!
van alles is ze in paniek, als ze buiten staat zit ze konstant te beven en zijn haar ogen wijd opengesperd.
als ik haar wil laten opstappen krijst ze als een wilde,  maar als ze gewoon binnen op haar vaste plaats staat en alles gaat gewoon zen gangetje lijkt ze heel gelukkig, dan zingt ze en praat ze de oren van mijn kop, ik mag ze door de tralies strelen en kusjes geven maar owee als ik dat in de kooi probeer. als de kooi open staat komt ze er niet uit en doet ze pas weer ontspannen als de kooi dicht is.

ik heb alleen een soort schuldgevoel, ik zou zo graag willen weten of ze zo haar leven lang gelukkig kan zijn, ze wordt heel goed verzorgt, alle dagen kuis ik haar kooi(dan zit ze wel in een hoekje te beven tot ik gedaan heb, ze krijgt alle soorten speelgoed, veel vers fruit en groenten enz

kan iemand mij zeggen of ik het daar beter bij laat ,of dat ik alles moet forceren om er een moderne papegaai van te maken



alvast bedankt voor reacties

gr sandra

[..ingrid..]

rustig aan 1 ding probereb.Kijken hoe ze reageert en probeer het steeds ( heel rustig) een stapje verder.Er zou heel veel geduld en tijd in gaan zitten maar uit eindelijk gaat ze het ook echt leuk vinden.Heeft ze het ene onder de knie dan rustig aan met iets anders verder ............
veel sc6 

[TWEETY]

ja ingrid, maar ze is 2 jaar en in het begin lukte het wel, maar plots zonder reden is ze helemaal veranderd, zo ben ik hier op het forum gekomen, ik dacht dat het zou voorbij gaan
en we hebben ons al rot gepiekert wat die verandering teweeg gebracht heeft

[Cosch]

Vervelend zeg! Aan de ene kant denk ik dat je dat niet moet forceren. Dus met geduld steeds een stapje verder. Maar als ze het echt niet leuk vind, tja.........

En wat doet ze als je haar met kooi en al naar buiten rijd?

Misschien kun je een middenweg vinden!

Gr Corina

[Pascal]

En wat doet ze als je haar met kooi en al naar buiten rijd?

Misschien kun je een middenweg vinden!

Ja. En dan de kooi open laten, zodat ze zelf kan beslissen of ze in of op de kooi wilt zitten.

Als ze dan veel op de kooi gaat zitten, dan kun je de volgende stap weer zetten om haar op een klimboom/klimstandaard te zetten.

Succes.

Pascal

[TWEETY]

thanx voor de reacties,
haar kooi is zo groot dat die niet door het  deurgat kan
misschien kan ik een iets kleinere kooi kopen en deze verkopen.
en pascal , als ze dan toch op haar kooi gaat zitten springt ze bij de minste beweging naar beneden en smakt ze op haar borstkasje waar ze al eens geopereerd is.
het is soms zo hopeloos, al wat ik wil is dat ze gelukkig is.
als ik nu zeker wist dat ze gelukkig is zonder uit de kooi te komen dan is het goed.
wat denken jullie van een grijsje erbij?
gr san

[Cosch]

Je kunt misschien een 2e kooi kopen? voor buiten!

Vond ze het eerst wel leuk buiten? Voordat ze veranderde opeens?
Misschien heeft die val wel zo'n impact gehad of zoveel pijn gedaan dat zich buiten de kooi, niet meer veilig voelt!

[Tommy]

Hmm..ik vraag me af of ze t niet leuk vind of dat er iets anders is . Ik ken nml nog zo'n verhaal (zelfs nog extremer) , maar dat is na een bezoekje aan hooimeijer en gewoon doorzetten helemaal veranderd. Ik stuur je nu niet naar Hooi ofzo, maar wil eigenlijk zeggen dat t ook aan je eigen reacties kan liggen Iig moet je dat trillen enzo negeren. Ga stap voor stap te werk en iedere dag even naar buiten , lukt t niet op je arm, dan op een stok of draagkooitje. Naar buiten is gezond. En echt hoor...hij gaat t wel leuk vinden. Dat grijsje was handopfok, maar durfde nu helemaal niks meer,zelfs niet uit de kooi, liet zich vallen, stapte niet op etc etc...nu gaat hij mee naar buiten, praat buiten, is vrolijk en blij...dus t kan wel anders.

Een grijsje erbij zou ik niet doen . Je hebt nu al moeilijkheden met deze. Los dit eerst op en kijk dan wat je verder gaat doen. Het is op te lossen, maar t is aan jou dat te doen Succes!

[Cosch]

Ik begrijp de twijfel heel goed.
Ene kant weet je dat je zulk gedrag moet negeren. Maar als je merkt dat het beestje helemaal gestressed is.
Dan vraag je je af in hoeverre je dat moet pushen.
Maar aan de andere kant is het buiten zijn wel erg gezond voor ze!
En kunnen ze er enorm van genieten!

Een draagkooitje zat ik ook al aan te denken. 

Ik zou haar denk ik, elke dag ff naar buiten nemen. Heel kort. Een minuutje ofzo!
En idd het beven negeren. Alles vertellen wat je ziet. Plantjes aan wijzen enzo!
Klinkt raar, maar dan maak je haar nieuwsgierig.

Ik stuur je nu niet naar Hooi ofzo,

 

[Loes]

Ik ga met Daphne mee.. Sjakko schrok ook overal van, gewoon niet leuk meer. Toen ik haar voor het eerst mee naar buiten nam vond ze dat echt niet onverdeeld fijn! Allemaal eng eng, vooral door steegjes en hoge dingen etc. waren eng. Ik hem me er niks van aangetrokken en er niet naar gekeken. Kletste tegen haar en deed of er niets aan de hand was. Vooral keek ik niet naar haar als ze bang was of zat te trillen.
 Nou, moet je nu zien, ze gaat op de fiets mee etc. etc. Doorzetten en net doen of er niets aan de hand is, is mijn motto!!

[billy]

Ja sluit ik me bij aan, gewoon doen wat jij wilt en negeren het gekrijs en gebeef niet op letten.
Je zegt bv ik ga morgen tot dat stukje lopen met haar en dat doe je dan en je vertelt wat onderweg als je maar niet op het gedrag let, en dan is ze de allergaafste papegaai op de wereld , dag erna doe je weer wat anders, na 2 weken is het al beter he 
Gewoon doen, ook al doe je het met bibberknieen  heb ik hier ook gehad hoor, ik moest ze pakken met een handdoek en wilde heel stoer Billy onder de douche gaan doen, halverwege de trap zakte de handdoek en hangend aan mn vinger hebben we de douche bereikt
maar het was gelukt en met een paar weken stapte hij op he.
Succes
Oh ja en ik herken je verhaal heel erg, heb ooit op clubs eens neergezet, bekijk het maar met dat moderne gedoe, de mijne willen dat niet dan maar ouderwets 
Groetjes Els

[billy]

oeps  2 keer

[TWEETY]

ja als ik jullie allemaal bezig hoor krijg ik weer een beetje moed.

ik heb binnenkort 3,5  weken verlof en zal er eens werk van maken
ze zit nu in haar kooi lief haar kopje te geven om te strelen
ik hou ontzettend veel van haar dat ik eigenlijk door moet zetten ,maar de moed zakt in mijn schoenen.
na een poging zit ze altijd in een hoekje zwaar te ademen en is ze helemaal van streek en dan twijfel ik weer.
gisteren kwam ze eindelijk uit haar kooi , na een tijdje wou ik haar laten opstappen, en boem ! weer naar de grond, wegrennen en krijsen. uiteindelijk toch opgestapt en haar in de douche gedaan . daar genoot ze van, dan op haar speelboom gezet en daar zat ze dan te bibberen en bang te wezen
dan vraag ik me weer af waar ben ik mee bezig
later terug in haar kooi deed ze weer normaal, babbelen ,eten en genieten


san

[Loes]

Kijk alstjeblieft uit met hoe je reageert op dat zielige gedrag. Niet naar kijken en geen aandacht aan geven.
 Nu moet ik toch weer even wat meer weten van de historie, want dat ben ik een beetje kwijt. Was er iets met haar pennen, kapotte pennen of iets?

[Tommy]

Zet anders haar eten buiten de kooi. Dan hoef je haar niet te vangen . Verder zou ik gewoon aan de slag gaan en idd alle paniek en stress negeren (echt niet naar kijken hoor!) . Je hoeft ook niet direct uren bezig te zijn en te wachten tot je vrij hebt, maar ga bv iedere dag een paar minuten de tuin in en vertel 1 en ander en dan weer naar binnen. Gaat dat niet op je arm, neem dan een draagkooi of stok waar ze op kan zitten. Buitenlucht is heel erg gezond en zo went ze rustig (die grijze waar ik het eerder over had werd zelfs zwak in de pootjes door engelse ziekte...en dat kwam door gebrek aan zonlicht Nu knapt hij weer heeeeelll erg op  ) Op een dag geniet jouw grijsje ook enorm! Geloof daarin...want je bent echt niet de enige die eerst een bange vogel had. En ik denk dat t minder lang duurt dan jij nu denkt