Dat probleem had ik bij mijn eerste grijze ook. Dat bleek een kwestie van aan elkaar wennen te zijn en was vooral te wijten aan degene die voert = ik dus en mijn onwennig en onhandigheid. Het punt is de vicieuze cirkel waarin je terecht komt. Het duurt te lang en de vogel gaat om zich heen kijken (of nog erger: weglopen). Daardoor duurt het nog langer en vind de vogel het nog veel vervelender, gaat nog meer andere dingen doen en neemt nog minder tot zich etc.. . Nu weet ik dat die fase komt en dwing nu iets meer en ben uiteraard nu ook een stuk sneller en handiger geworden, dus nu overkomt het me niet meer (even afkloppen). Ik houd voor de papvoeding trouwens 37/38 graden aan.
Voer je met een spuitje (even geen zin om terug te zoeken), daarmee kun je de snelheid van het voeren iets opvoeren, met een lepeltje ben je afhankelijk van de gaai.
Overigens zou ik die 20 cc loslaten. Kijk naar de krop. Vol is vol en overvol voeren is gevaarlijk. Ik kreeg bij mijn eerste gaai ook adviezen en richtlijnen in de vorm van cc's en ooooh wat werd ik zenuwachtig toen ik dat er niet in kreeg en mijn Joortje door dat aandringen nog veel meer de kop in de wind leek te gooien en er nog minder in leek te gaan! Wat een drama was dat. Daarom kijk ik niet meer naar de cc's. Ik kijk naar de krop. Vol = vol en voer liever een keertje meer per dag dan een keer te kort. 300 gram lijkt me een mooi gewicht voor je gaaitje van deze leeftijd.
30 minuten voor een voerbeurt van 1 vogel is inderdaad errrug lang. Gaat het in het begin wel vlot? Dan is die 20 cc waarschijnlijk gewoon te veel. En als je de pap een graadje koeler aanbiedt?
Het eerste vaste voer dat ik hier aanbied, is fijngeprakte appel met eikrachtvoer. Het grappige is dat ze dat, eenmaal volwassen, nog steeds heel erg lekker vinden
.
