toen wij onze tweede aga erbij kregen hadden wij Donut al een jaar. hij was erg aan ons gehecht en begon voornamelijk mij echt als partner te zien: voer opgeven, op mijn hoofd rijden...
in het begin was donut dan ook erg jaloers op muffin omdat die nu ineens ook aandacht kreeg. hij gunde muffin niks en kon hem niet luchten of zien. we hebben ze elke dag samen uit de kooi gehaald, dus niet Muffin alleen. zorg echt dat ze allebei tegelijk aandacht krijgen, zodat Pipo daar in ieder geval niet extra jaloers van kan worden. besteed geen aandacht aan geruzie, totaal negeren. als Pipo namelijk merkt dat hij jullie aandacht kan krijgen door Kiko lastig te vallen, zal hij dit zeker blijven doen!
na ongeveer een week hebben we de kooi van Muffin op de grond gezet, deurtje open en allebei de vogels los. zo konden ze zelf beslissen of ze in die kooi wilde of niet. als Muffin er in ging, joeg donut hem er weer uit, terwijl het niet eens zijn kooi was.
omdat wij merkte dat het niet eens zozeer was dat Donut echt een hekel aan Muffin had, maar het puur jaloezie was, hebben we ze na een paar weken gewoon bij elkaar in de kooi gezet en niet gelet op geruzie. zolang ze elkaar niet tot bloedens toe bijten, is het nog acceptabel. ze moeten toch bepalen wie de baas is! niet ingrijpen dus!
heel langzaam begonnen we wat verbeteringen te zien. maar dat waren echt maar heel kleine stapjes. uiteindelijk heeft een maand of drie-vier geduurd voordat ze elkaar echt mochten. nu zijn het de beste vriendjes (en zelfs nu hebben ze nog regelmatig ruzie, maar dat hoort nou eenmaal bij aga's, ze zijn gewoon heel fel

).
geduld is echt heel belangrijk, dus ik zou zeker nog niet gaan ruilen omdat je er nu denk ik nog niks van kan zeggen of het wel of niet klikt. er zijn ook wel gevallen waarbij het al vanaf de eerste dag klikt, maar zo gaat het zeker niet altijd.
zolang jij Pipo niet anders gaat behandelen en ze beide aandacht geeft (tegelijk), is er echt wel een kans dat het helemaal goed komt.
ik hoop dat dit je dochtertje ook een beetje geruststelt. het is ook heel vervelend om te zien, dat vinden wij als volwassenen nog wel, laat staan een kind.
succes!
