hallo samen fijn dat jullie reageren maar dat kareltje eenzaam is dat kan bijna niet ik ben de hele dag bij hem en heb hele gesprekken met hem [dat doet hij alleen bij mij] ik speel met hem en hij heeft veel speelgoed in de kooi ook heeft hij gezelschap van joepie maar ik ga in ieder geval zijn eten en drinken aanpassen want ik vraag advies aan jullie en dat ga ik dan ook gebruiken ik ben veel te blij dat ik dat advies gekregen hebt even over de foto van karel en joepie ik zal het proberen maar of het lukt??? ik ben niet zo.n kei met de pc maar ik ga een poging doen hartelijk dank jullie samen en de groetjes van ELFIE
Hoi Elfie,
Goed om te horen dat Kareltje zoveel liefde en aandacht van je krijgt! Ik heb hier nog een stukje voor je op internet gevonden, misschien heb je er nog wat aan. Groetjes Colette
Verenplukken’
Door: Grace Innemee, studente dierenarts-assistente.
Het uittrekken van veren ofwel verenplukken is niet echt een ziekte maar vaak meer een vorm van geestelijk gestoord gedrag
(stereotiep gedrag). Ooit in het leven van de papegaai is hij het ergens niet mee eens geweest, omdat hij het niet op iets of
iemand anders heeft kunnen afreageren is hij van frustratie zijn veren eruit gaan trekken. Naast de veel voorkomende
geestelijke afwijking kunnen er natuurlijk ook klinische oorzaken zijn. Er zijn verschillende oorzaken te noemen zoals
verveling, frustratie, eenzaamheid, geïrriteerde huid en/of verwondingen
Verveling / frustratie / eenzaamheid
De eenzaamheid factor wordt nog altijd het meeste aangewezen als schuldige voor het
gestoorde gedrag. Ieder vogel is verschillend en heeft een andere behoefte aan aandacht, dit
kan ook per soort erg uiteenlopen. Veel vogels die zichzelf kaalplukken doen dit om de
aandacht van de eigenaar te vragen. Een Grijze roodstaart bijvoorbeeld is een op zichzelf
staande vogel met een hoog intelligentie niveau. Deze vogel kan zichzelf redelijk goed
vermaken en hoeft niet iedere minuut van de dag alle aandacht te hebben. Dit wil ook niet
zeggen dat als je iedere dag alleen zijn etensbak vult hij genoeg aandacht krijgt. Een Molukken
kaketoe daar en tegen wil het liefste de hele dag allen maar geknuffeld worden.
De eenzaamheid doorbreken door er een partner bij te kopen is erg gezond voor de vogel,
maar het is geen garantie dat de vogel zal ophouden met het verenpikken. Ook moet de ruimte
waar de vogel in gehouden wordt groot genoeg zijn voor twee exemplaren. In veel gevallen is
de eerste aangeschafte papegaai al zo ingeprent op mensen dat hij een soortgenoot niet meer
zal accepteren omdat hij hem niet als zodanig herkent, en het gevaar bestaat bij kaketoes dat
er onderlinge agressie optreed. In dit geval bijt de man meestal de pop dood.
Geïrriteerde huid
Door allerlei factoren als: droge lucht, verkeerde voeding, allergie, ruistoornis, infectie aan de veerfollikels of huid kan een
geïrriteerde huid ontstaan. Als de huid gaat jeuken wil de papegaai dit tegengaan door met zijn poot of snavel te krabben. Hij
trekt er dan wat veertjes uit en de huid zal zo steeds verder geïrriteerd raken. Dit komt voornamelijk omdat op deze plaats
alle veerfollikels tegelijk actief worden en de veertjes tegelijk door de huid willen. De huid van de papegaai is het gevoeligst
op de plaats waar de veer door de huid heen komt. De papegaai zal dus zijn veren eruit blijven trekken zolang de oorzaak
niet weg wordt genomen. Veel mensen hebben niet in de gaten dat hun dier iets mankeert en gaan pas naar de dierenarts
tegen de tijd dat hun vogel kaal in zijn kooi zit. Op zo’n moment is het afwijkend gedrag zo’n gewoonte geworden dat de kans
dat dit patroon doorbroken kan worden erg klein is.
- 3 -
Verwonding
Wanneer een vogel zich verwond is dit niet altijd even goed te zien. Een verwonding kan bij een vogel zonder hulp erg mooi
genezen maar die tijd gunt de vogel zichzelf vaak niet. Zodra het pijn doet of jeukt gaat de vogel er aan krabben of bijten en
wordt het van kwaad tot erger. Sommige vogels gaan echt gaten in zichzelf vreten en maken het alleen maar nog erger.
Kaketoes eten “graag†een stuk uit hun borst en agapornissen hebben een voorliefde voor hun oksels. Wat begint met een
kromme veer kan eindigen tot een bloederige massa.
Voorkomen / oplossen
Om deze zelfkastijding te voorkomen moet je er allereerst goed over nadenken of je je nieuwe huisgenoot wel een leuk leven
te bieden hebt. Hij moet zo ruim mogelijk gehuisvest worden zodat hij de ruimte heeft om te vliegen als hij dat wil. Het mooist
is in een buitenvolière en nog mooier is met een soortgenoot als gezelschap. Als je hem echt als huiskamervogel wilt houden
moet je wel eerst bedenken of je hem de aandacht kan geven die het dier nodig heeft en goed beseffen dat hij ruim 50 jaar
oud kan worden.
Om een verenkleed goed in conditie te houden is een volledige voeding van groot belang. Ook moet de vogel de
mogelijkheid hebben om een bad te nemen. Is er geen ruimte voor een bad dan is het een grote aanrader om de vogel 1 tot 2
keer per dag met de plantenspuit te besproeien. Als de vogel erg aan het ruien is kan er in het water een kleine hoeveelheid
badzout gedaan worden om de veren en huid wat zachter te maken.
Als een papegaai eenmaal aan zichzelf is begonnen kun je hem maar beter een kraag omdoen. Dit is hetzelfde idee als een
kraag voor een hond of een kat. De kraag moet om blijven tot de vogel weer in een goede conditie is en al zijn veren mooi
zijn terug gegroeid. Het teruggroeien van de veren duurt maar een week of zes maar de vogel moet vergeten dat hij ooit
heeft geplukt dus moet hij ongeveer een jaar de kraag om. Ongeveer 50 % van de vogels vergeet dat hij ooit zijn veren heeft
uitgetrokken en heeft na het afdoen nergens geen problemen meer mee. De andere 50 % gaat na het afdoen van de kap
weer even hard verder met de zelfkastijding. Verenplukkers blijven dus altijd risicovogels.
