Nou ja zeg, ze is er snel bij, ons beessie.
Ze is nu de vierde dag bij ons en heeft zich blijkbaar kostelijk
vermaakt.
Vandaag mochten we haar ineens lekker knuffen buiten de kooi, wat op
zich een enorm goed teken is.
En ze wilde ook echt graag bij ons zitten.
Na drie kwartiertjes hebben we haar op haar kooi gezet, waar ze heel
veel speelgoed heeft en een speelboompje. Tot nu toe, hoewel pas
drie dagen, vindt ze dat echt heerlijk. Nu bleef ze roepen en toen
wij daar niet op reageerden, nam ze een snoekduik, terug naar de
bank.
Ik heb haar meteen weer op laten stappen (wat ze gelukkig super
deed) en terug gezet op haar plekje. Daar is ze nog 20 minuutjes
gebleven. Menno heeft haar toen terug in de kooi gezet, maar ze
probeerde zich vast te houden zodat ze niet naar binnen kon.
Gelukkig zag Menno dit aankomen.
Toen ze eenmaal in haar kooi zat ging het geroep nog wel een tijdje
door, maar nu is ze eindelijk weer stil.
Nu volhouden. Haha. Hoewel haar geroep vervelend is, is het niet
keihard gelukkig.
En in principe is het allemaal heel positief. Het betekent wel dat
ze zich meer op haar gemak voelt, het naar haar zin heeft bij ons en
graag mee wil doen. Toch?
Spannend.
