nee ik zou als ik jou was niet gelijk toegeven aan zijn gedram, want hij heeft blijkbaar niet echt iets om bang voor te zijn. zit hij niet te dicht bij het geluid van de tv ofzo? Of bij de boxen, ivm trillingen? het lijkt mij ook heel moeilijk om mee om te gaan hoor. Als Tony zo zou doen zou ik het ook lastig vinden om er niet gelijk aan toe te geven. ik heb wel een voorbeeld van hoe ik het doe als Tony ergens bang voor is.
Laatst zat ie bij mij op de schouder en we stonden in de keuken. en ik liet de ovendeur (bij mij op ooghoogte dus voor Tony ook) per ongeluk uit mijn vingers glijden en Tony schrok daar zo van dat hij op de grond valt. Ik pak hem op, zet hem weer op de schouder en zeg tegen hem, doe niet zo gek, het is maar de ovendeur. Kijk, vrouwtje zal het nog een keer doen en dan zul je zien dat het niet eng is. (
haha klinkt misschien een beetje gek maar 't helpt wel!) Nou nog een keer expres dicht laten vallen, Tony schrikt wel maar blijft netjes zitten. Ik uitbundig belonen, nog een paar keer gedaan en na een paar keer keek hij niet meer op of om.
Ik maak ook de bovenkant schoon van zijn kooi met de kruimeldief, terwijl hij er vlak naast zit. ik ga dan vertellen: Zo, vrouwtje even lekker schoonmaken, dan heb jij zo weer een lekker schone kooi, ik zet de kruimeldief aan en ga stofzuigen. Hij heeft dan nergens last van. maar het is moeilijk om bang gedrag te negeren maar zorg er écht voor dat je er geen aandacht aan schenkt. Stemgeluid is ook superbelangrijk.. vrolijk blijven praten, zeker van jezelf overkomen, dat voelt ie allemaal aan.. heel veel succes!
