De tranen lopen over mijn gezicht. Wat ben ik blij voor jullie.
Het kan heel anders aflopen, dat heb ik ervaren. Bobbie, mijn jardine, was ook weg, te laat gekortwiekt. Ik ben met Dinky, mijn andere jardine,gaan zoeken, roepen. Niets. iedereen in de buurt hier zocht mee.
Vier dagen later werd de dierenambulance gebeld. Een papegaai werd aangevallen door een groep kraaien.
Bobbie leefde nog toen de dierenambulance arriveerde. Kort daarna is Bobbie overleden, aan de stress.
Meis, ik ben zo blij voor jullie. Ik weet precies hoe je je hebt gevoeld. Je gaat half dood als zoiets gebeurd.
Ook weet ik dat je daarna angstig bent: kan hij er wel uit buiten? Is er nog geen veer bijgegroeid?
Dat scherpe opletten gaat er ook wel weer af, wordt minder en minder tot dat je weer lekker relaxt je vogels los hebt buiten.
Geniet maar lekker van je gaaien.
Groetjes, Nel
