Daar ging ik dan, met de vogels en Kristen als morele ondersteuning, naar Janina.
Ik hoopt echt dat ze mij kon helpen met de vleugels en mij een tip kon geven mbt de opvoeding van mijn beesies.
Ik was vandaag maar een uurtje bezig geweest met de vogels hun kooi uit te krijgen en ze hun reiskooi in te lokken
Eenmaal binnen leek ik binnen te zijn gelopen in een geheime "parrotmeeting"
Dat ziet er dan ongeveer zo uit:
Nadat ik het hele verhaal, nogmaals, aan Janine verteld had liet ze mij eerst zien hoe dat wieken nu wel moet en wiekte wat eigen vogels bij. Dat schepte wel rust moet ik zeggen want, tjsa, mijn vertrouwen in specialisten is even wat minder de laatste tijd.
Ook liet ze tal van vogels zien die, allemaal, netjes opstapte en stuk voor stuk superlief waren.
Wat doe ik dan fout, dacht ik gelijk
Uiteindelijk was het dan de beurt aan Syra om bij gewiekt te worden.
Janine liep naar de kooi en wilde die gewoon openen. Ik waarschuwde Janine nog voor Syra maar Janine keek mij aan met een blik van:
"heb je mijn vogels net niet gezien ofzo?
Ze opende de kooi en ik was vast op zoek naar pleisters in mijn broekzak want ik was op alles voorbereid.
................................................................................................................................................
Syra deed helemaal niet, NIETS, ze was zo mak als een lammetje en liet echt ALLES toe
Tijdens het wieken bleek de schade aan de vleugels van Syra toch wel heel erg te zijn, erger dan ik verwacht had en Janine schrok er ook van.
Maar het wieken zelf ging verder prima en de "lift" was er nu ook uit.
Na het wieken, ging Syra moeiteloos op en af zonder ook maar te denken aan bijten.
Ik ben hier al maanden mee bezig
Ik kreeg dus te horen dat Syra gewoon met mij aan het sollen geweest is en het feit dat ik liet merken bang te zijn maakte haar alleen maar sterker.
Janine kwam naar mij toe ik moest Syra op de hand nemen. Erg nerveus deed ik dit en Syra sprong gewoon over. Geen probleem!
Ik kon Syra in de kooi zetten, ze kwam netjes op vanuit de kooi op mijn hand en ik kon ze pakken zonder dat ze ook maar een bijtbeweging maakte!!!
Op dat moment begreep ik dus helemaal wat er aan de hand was, ik ben gewoon een sukkel geweest en heb mij laten bespelen door een vogel.
Geen enkel probleem!!!Niet zomaar een vogel bleek al snel toen Syra wel een robbertje wilde knokken met een papagaai 10 keer haar formaat!
Met een nette "sidekick" zette die reus de rangorde weer netjes neer hoe ze hoort te zijn.
Toen was het de beurt aan Elmo om bijgewiekt te worden.
Elmo is een verhaal, hij is supersnel, superbewegelijk en komt eigenlijk overal wel uit!
Janine had hem vrij snel te pakken
en begon hem, net als Syra bij te knippen.
Wat mij direct opviel was dat zowel Elmo als Syra, na het wieken, geen moment gestrest waren.
Wij hebben nog een behoorlijk tijdje nagepraat over agaporniden, het leek wel een klein feestje:
Echt alle vogels die ik daar gezien heb waren tam en zelfs de vogels op eieren waren gewoon te benaderen door haar, zonder problemen!
Uiteindelijk moet je toch een keer naar huis maar Elmo had toen nog een vraag:
Welke was nou van mij Janina, waanzinnig bedankt, Syra is weer helemaal terug en nu kan ik lekker met Elmo gaan trainen!
Wauw, wereldmeid
