En dan heb je een gaai...

[Dianne]

Wat moet mijn man er nu mee doen? Hij ging er nu net voorstaan en Kaya vloog naar de tralies, veren opgezet en koppie knikken (eigenlijk heel grappig en lachwekkend) Frank bleef gewoon tegen hem praten, is dat de juiste weg of moet Frank zich toch omdraaien en weg lopen? Ik heb namelijk het idee dat als Frank zou weglopen dat Kaya juist zijn zin krijgt of niet? Of moet Frank voor de kooi staan en wachten to Kaya rustig is en hem dan vrolijk belonen? Tja nu ik dat laatste opschrijf denk ik dat dat de juiste weg is?

[Cosch]

  

Ja ik denk dat dat goede manier is. Laat hem maar wat lekkers geven enzo! Als hij ophoud met dreigen enzo!

[Dianne]

Minder leuk...hij doet het ook naar de kinderen... ik heb ze nu allemaal uitgelegd het te negeren tot Kaya rustig is en dan pas belonen met hun stem of iets lekkers. Ik hoop dat we dit snel overwinnen want hij bijt nu ook harder...ik heb het vermoede dat dit komt door het nieuwe speeltje van zaterdag en niet omdat we weg zijn geweest. Waarschijnlijk beschermd hij dat? Het is een grote bel met houten kralen er aan... Eigewijs ding hoor zo'n gaai!

[Cosch]

Ik denk dat het aan de naam ligt! 

[Dianne]

Hem toch dan maar weer Tosca noemen....

[Cosch]

Ja ik denk dat dat de beste oplossing is! 

[Loes]

Minder leuk...hij doet het ook naar de kinderen... ik heb ze nu allemaal uitgelegd het te negeren tot Kaya rustig is en dan pas belonen met hun stem of iets lekkers. Ik hoop dat we dit snel overwinnen want hij bijt nu ook harder...ik heb het vermoede dat dit komt door het nieuwe speeltje van zaterdag en niet omdat we weg zijn geweest. Waarschijnlijk beschermd hij dat? Het is een grote bel met houten kralen er aan... Eigewijs ding hoor zo'n gaai!

Ik merk dat je allemaal oorzaken zoekt ovor het gedrag. Eerst dacht je het komt omdat ik wat minder thuis was. Nu is het het nieuwe speeltje.. Ik denk dus niet dat dat het is! Het gaat om jullie houding naar hem toe. Hij voelt waarschijnlijk nog de onzekerheid en voelt zich machtig! Probeer echt een zekere houding te krijgen. Dit zal vanzelf groeien als er dingen goed gaan. Blijkbaar blijf je, ondanks dat hij hartstikke lief was, toch wat onzeker van hoe hij zal reageren en of hij niet zal bijten..! Zodra jij zeker bent in je gedrag (voor de kinderen heel moeilijk, of ze zouden hun natuurlijke onbevangenheid hebben moeten behouden, wat door het bijten natuurlijk minder is geworden) zal hij ook niet minder gaan uitproberen, dan weet hij waar hij aan toe is! Je weet het allemaal best!!!

[Jarie]

ik heb zo,n vermoeden dat de vogel zelf over zijn grootste angst heen is,en het idee krijg,hee mijn snavel werkt goed!
denk aan het boekje,,gek van mijn vogel,,het kunnen kleine terroristen zijn,,als je ze de kans geeft.

Ik zag het met Jarie ook,en ik dacht dat ie wat dominant aan het worden was,maar hij speelt gewoon met me,
doe ik niet wat HIJ wil?gaat ie toch lekker krijsen,help dat niet ga ik toch gewoon bijten,help dat ook niet?spring ik toch gewoon weg!

ggggggggggrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
blijft t ook moeilijk vinden hoor!
sterkte

[Koko]

misschien hem gewoon effe met rust laten, alleen aandacht op vaste tijden en meer niet, doet hij lelijk dan geen aandacht

Groetjes
Boudewijn

[Dianne]

Ik merk dat je allemaal oorzaken zoekt ovor het gedrag. Eerst dacht je het komt omdat ik wat minder thuis was. Nu is het het nieuwe speeltje.. Ik denk dus niet dat dat het is! Het gaat om jullie houding naar hem toe. Hij voelt waarschijnlijk nog de onzekerheid en voelt zich machtig! Probeer echt een zekere houding te krijgen. Dit zal vanzelf groeien als er dingen goed gaan. Blijkbaar blijf je, ondanks dat hij hartstikke lief was, toch wat onzeker van hoe hij zal reageren en of hij niet zal bijten..! Zodra jij zeker bent in je gedrag (voor de kinderen heel moeilijk, of ze zouden hun natuurlijke onbevangenheid hebben moeten behouden, wat door het bijten natuurlijk minder is geworden) zal hij ook niet minder gaan uitproberen, dan weet hij waar hij aan toe is! Je weet het allemaal best!!!

Het gekke is dat onze benadering niet was veranderd, zijn gedrag veranderde na zaterdag of door dat speeltje wat ik die dag kocht of door het alleen laten, hij reageert ook duidelijk agressief richting dat speeltje dus vandaar dat ik die rede zoek....
Ik kan me niet voorstellen dat hij zich machtig voelt nu want hij wordt nu echt veel genegeerd door zijn gedrag, ook de houding van mijn dochter is totaal niet veranderd want die is heel onbevangen naar dieren toe, nu nog want ze durft nog steeds een kusje te vragen en die kusjes van hem zijn echt minder prettig geeft ze aan, maar ze blijft gewoon staan en trekt niet terug. Daarom dus die oorzaak zoeken na dat dit onstaan is, is dus zaterdag....

[Loes]

misschien hem gewoon effe met rust laten, alleen aandacht op vaste tijden en meer niet, doet hij lelijk dan geen aandacht

Groetjes
Boudewijn

Mischien wel een goed plan!

[Dianne]

misschien hem gewoon effe met rust laten, alleen aandacht op vaste tijden en meer niet, doet hij lelijk dan geen aandacht

Groetjes
Boudewijn

Tja dat gebeurt eigenlijk van zelf nu, ik kom binnen kijk bij binnenkomst hoe hij reageert van uit mijn ooghoek, ploft hij dan loop ik hem straal voorbij (en dan zegt hij Hallo!  ). Blijft hij ongeploft zitten dan spreek ik hem op afstand toe dat  hij zo lief is en nader hem, ploft hij weer dan wacht ik negerend tot het over is en beloon hem dan maar ik ga weer weg voor hij weer ontploft.

[Cosch]

Ikkan niet anders zeggen dat je daar, mijn inziens, super mee om gaat.
Ik denk dat je dit moet volhouden en dan werpt het zijn vruchten af. Niet morgen al maar over een poosje!
Ik zou zeggen, gewoon doorgaan hoe je doet en verder gewoon gezellig doen tegen hem. En er van genieten.
Het heeft even tijd nodig!

[Koko]

wat ik inmiddels door heb, al vrij gauw, is dat als ze bij mij hun veren gaan opzetten (dus dat ze ploffen) leuke beschrijving overigens, daarbij ook gaan zitten knikken met hun kop, dan daagt hij of zij je uit, bij de Amazone;s beginnen ze dan ook nog te flitsen met hun puppillen, en bij mij zijn ze dan des
en bij mij werkte dus vaste tijden aandacht voor hun alleen, (dan was 5 minuten al lang zat) of een zonnebloempitje, stukje kaas geven als ze dat gedrag niet lieten zien.
Kwam ik bijvoorbeeld al op ze af vrolijk babbelend en zag ik dat ze ontplofte, liep ik net zo vrolijk babbelend voorbij de kooien/ klimboom of waar ze maar zaten en ging ik overdreven een hond staan aaien (hond ook weer blij)
Binnen een week geen ontplofte gaaien meer, maar dan zaten ze hun liefste hallootjes door de kamer te gooien om die aandacht maar toch te krijgen
ook niet vanuit je ooghoeken kijken want ook dat hebben ze zo door, ze zijn slimmer dan je denkt


Groetjes
Boudewijn

[Dianne]

Het was moeilijk vandaag...jullie hebben eigenlijk mijn loopdag al wel een beetje beschreven gezien, zagen wij begin van de middag de humor er nog van in, een geplofte gaai die een negerend mens "hallo" na-riep. Rond etenstijd vanvond kreeg ik daar toch echt zorgen over, dit is al 2 dagen wat nu als hij dit gedrag ten opzichte van ons als normaal gaat zien? Vanavond zat ik nog even met de kids op de bank tv te kijken (terwijl wij Kaya volkomen negeerde, plofte hij weer omdat mijn zoontje even langs liep, hij rammelde flink hard met de bel en zei (in mijn stem: stomme! g**verdomme!!! Jawel het eerste wat hij hier verkondigd uit ons nest en ik weet precies wanneer ik het gezegd heb in de afgelopen (bijna) 2 weken en het was maar 1x!!!!  :-[  :-[   
Hoe vaak we zijn naam al niet gezegd hebben....dat zegt meneer niet, maar wel  De kids zette grote ogen op!  Want dat mogen we hier niet zeggen net zo goed niet als ander schuttingtaal, dat wordt hier niet gezegd maar ja als je je hoofd flink stoot ontschiet er wel eens wat toch?? 
Maar goed ik heb me vanavond toch maar over een hele grote drempel gezet want ik durfde bijna niet meer: Kaya mocht eruit, en wat was hij blij! Droogvliegen flink praten (toen besefte ik mij dat hij dat de afgelopen 2 dagen ook niet veel meer had gedaan) het voerbakje eruit gehaald wat ik had opgehangen, hij gaat voortaan maar weer beneden eten wat hij altijd heeft gedaan en last but not least die bel eruit! Heel subtiel heb ik hem eerst sinaasappel gegeven, want ik was toch bang dat als ik die bel zou pakken dat hij met een knauw zou geven. Hij gaf dus geen kik, de bel is weg. Toen ik hem later liet op stappen op de stok om hem in de kooi te zetten heb ik ook geen geplofte gaai meer gezien....nou maar te hopen dat die bel zijn agressie opwekte en dat we morgen verder kunnen gaan waar we gebleven waren: met een hele lieve Kaya..... Steek een kaarsje voor ons aan en duim met me mee, want het zelfvertrouwen is bij mij nog nooit zo laag geweest, en ik wil dit niet.