Weet je Jeske, gedrag zegt niet alles. Joda vertoont alle tekenen van een popje, venijnig, fel, supereigenwijs, maar het bleek toch een mannetje. Nu rijdt hij regelmatig op zijn speeltje.
Cody weten we niet. Cody vertoont heel ander gedrag, lang niet zo fel, veel minder eigenwijs, in tegenstelling tot Joda bepaald niet dol op handen, in tegenstelling tot Joda heeft Cody nooit gebeten. Ondanks dat Cody bijna het tegenovergestelde is, zou je denken dat het toch een mannetje is.
Joda en Cody zijn meestal dikke vrienden en dan ineens is het een paar dagen strijd en dan weer weken dikke maatjes en dan bijten ze weer in elkaars pootjes om maar als eerste ergens bij te kunnen.
Maar ze slapen samen, dicht tegen elkaar aan. Ze hebben in hun goede buien veel liefde aan elkaar en in hun slechte buien in elk geval veel afleiding aan elkaar.
Ze hebben dan misschien niet the love of their live, maar wel een leuk maatje!
